7.10.2019
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 337/9
Προσφυγή της 30ής Ιουλίου 2019 – Sharif κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση T-540/19)
(2019/C 337/10)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγων: Ammar Sharif (Δαμασκός, Συρία) (εκπρόσωποι: J.-P. Buyle και L. Cloquet, δικηγόροι)
Καθού: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα
Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση (ΚΕΠΠΑ) 2019/806 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2019, για την τροποποίηση της απόφασης 2013/255/ΚΕΠΠΑ σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας, κατά το μέρος που αφορά τον προσφεύγοντα·
—
να ακυρώσει τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2019/798 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2019, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία, κατά το μέρος που αφορά τον προσφεύγοντα·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε ο προσφεύγων.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής, ο προσφεύγων προβάλλει δύο λόγους ακυρώσεως.
1.
Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών. Ο προσφεύγων φρονεί ότι το Συμβούλιο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως καθόσον δικαιολόγησε τα μέτρα που έλαβε εις βάρος του με την αιτιολογία ότι ο προσφεύγων φέρεται ότι είναι «εξέχων επιχειρηματίας δραστηριοποιούμενος στη Συρία» κατά την έννοια των άρθρων 27, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 28, παράγραφος 2, στοιχείο α', της αποφάσεως 2013/255/ΚΕΠΠΑ. Ο προσφεύγων αμφισβητεί τον χαρακτηρισμό «εξέχων επιχειρηματίας» και το μαχητό τεκμήριο της σχέσεως με το συριακό καθεστώς το οποίο προκύπτει από τις προσβαλλόμενες πράξεις. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι δεν διατηρεί καμία σχέση με το συριακό καθεστώς.
Επιπλέον, σύμφωνα με τα άρθρα 27, παράγραφος 3, και 28, παράγραφος 3, της αποφάσεως 2013/255/ΚΕΠΠΑ, ο προσφεύγων εκτιμά ότι ανατρέπει το μαχητό τεκμήριο που προβλέπεται στα άρθρα 27, παράγραφος 2, στοιχείο α', και 28, παράγραφος 2, στοιχείο α', της αποφάσεως αυτής αποδεικνύοντας αυτοβούλως ότι (i) δεν συνδέεται ή δεν συνδέεται πλέον με το συριακό καθεστώς, (ii) δεν ασκεί επιρροή σε αυτό και (iii) δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο καταστρατηγήσεως των περιοριστικών μέτρων που έλαβε το Συμβούλιο λόγω της καταστάσεως στη Συρία.
Κατά τον προσφεύγοντα, το Συμβούλιο, μη λαμβάνοντας υπόψη την ανατροπή του τεκμηρίου αυτού, συνεχίζει να υποπίπτει σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως των πραγματικών περιστατικών.
2.
Με τον δεύτερο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται δυσανάλογη προσβολή του δικαιώματος ιδιοκτησίας και του δικαιώματος ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας. Ο προσφεύγων φρονεί ότι το Συμβούλιο, με τις επιβληθείσες κυρώσεις, προσέβαλε αναπόφευκτα το δικαίωμά του στην ιδιοκτησία, καθώς και το δικαίωμά του ασκήσεως επαγγελματικής δραστηριότητας, κατά παράβαση του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της Σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών. Ο προσφεύγων εκτιμά ότι δεν μπορεί να στερηθεί τη δυνατότητα απρόσκοπτης απολαύσεως των αγαθών του και της οικονομικής του ελευθερίας και, για τον λόγο αυτό, τα προσβαλλόμενα μέτρα πρέπει να ακυρωθούν κατά το μέρος που τον αφορούν.
Full & Egal Universal Law Academy