(5237 S. K. m. 89) (5271 S. K. m. 223, 286)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, mağdurun 27/09/2016 tarihli karar celsesinde şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, sanığın ve müdafiinin aynı duruşmada hazır bulundukları ve şikayetten vazgeçmeyi kabul ettikleri, dosya içeriği itibariyle de bilinçli taksirin koşullarının ve CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla, şikayet yokluğu nedeniyle verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından sanık vekilinin istinaf iddiaları yerinde görülmediğinden İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK.nun 286/2-g madde ve fıkrası uyarınca kesin olmak üzere, 07.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)