(5237 S. K. m. 22, 61, 89)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı Sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık A. K.'un taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçundan, suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın taksire dayalı kusurunun derecesi de göz önüne alınarak asli kusurlu olması karşısında; Ceza adaletinin sağlanması bakımından hak ve nesafet kurallarına göre TCK 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, Ayrıca;
Sanığın kırmızı ışık ihlali yaparak sevk ve idaresindeki bulunan 27 R 19.. plaka sayılı kamyoneti ile seyir halindeyken katılan H. S.'nın sevk ve idaresinde bulanan 02 BA 8.. plaka sayılı aracına çarpması suretiyle, bilinçli taksir koşullarının oluşmasına rağmen TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı ise de; aleyhe istinaf bulunmadığından bu hususlar eleştirmekle yetinilmiştir.
Bunun dışında Sanığın istinaf iddialarına ilişkin olarak mahkeme kararında başka bir hukuka aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla, İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 10.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)