(5271 S. K. m. 231, 286)
Taksirle öldürme suçundan sanığın netice olarak hapis cezasından çevrili 12100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme karşı sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulmakla dosyanın incelenmesinde;
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve dosya kapsamına uygun hüküm vermeye elverişli Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna ve mahkemenin kovuşturma sonucuna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye, incelenen dosya kapsamına göre, mahkemece sanığın tali kusurlu olduğu tespit edilerek tecziyesinde, temel cezanın belirlenmesinde ve cezanın bireyselleştirilmesinde hukuka aykırılık ve isabetsizlik bulunmadığı; her ne kadar mağdur taraf maddi ve manevi zarar talepleri olmadığını beyan etmiş ve sanığın daha önce kasıtlı suçlardan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmesi yeni işlenen suçun taksirli suç olması sebebiyle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel teşkil etmese de mahkemece sanığın hakkında daha önce iki ayrı kasıtlı suçtan mahkumiyetine ilişkin hükmün açıklanması kararı bulunduğunu ve incelendiğini ve ayrıca kazanın oluş şekli ve meydana gelen netice nazara alınarak CMK 231. maddenin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiş olmasının her ne kadar yasal tabirlerle ifade edilmemiş ise de CMK 231/6-b maddesinde belirtilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının öznel şartının yerel mahkemece olumsuz değerlendirilerek sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılmadığı anlamına geleceği anlaşıldığından sanık müdafinin ileri sürdüğü tüm istinaf nedenleri yerinden görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu. CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)