(5271 S. K. m. 280, 286)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27/04/2016 yerine 18/04/2016 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yine sanığın, sabıkasına esas ilamlar incelendiğinde; Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2010/347 Esas, 2013/474 Karar sayılı ilamı ve Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine ait 2013/259 Esas, 2016/10 Karar sayılı ilamı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamındaki ilamların deneme süresi içerisinde, sanığın, davaya konu suçu işlemiş olmasına rağmen erteli bu ilamlar ile ilgili olarak mahkemelerine ihbarda bulunulmamış ise de; bu hususun mahkemece ve Cumhuriyet Savcılığınca infaz aşamasında da değerlendirilebileceğinden bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede;
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği, sanık hakkında takdir edilen ceza miktarının yerinde olduğu ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, netice olarak verilen ceza miktarının yerinde olduğu anlaşılmakla; istinaf başvurusunda bulunan sanığın, ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, CMK'nın 280/1.a maddesi gereğince İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 11/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)