(5237 S. K. m. 53, 58, 62, 289) (5271 S. K. m. 289)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Ancak, sanık hakkında "Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma" suçundan dolayı TCK'nın 289/1-1. maddesi uyarınca neticeten hapisten çevrili 740 TL Adli Para Cezası ve 80 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; TCK'nın 62. maddesi uyarınca gün adli para cezasından indirim yapılarak 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 1 gün üzerinden gün adli para cezasının belirlenmesi gerekirken 4 gün üzerinden hesaplama yapılarak fazla ceza tayini bozmayı gerektirmiş, sanığın istinaf itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bozulmasına, bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, CMK'nın 303/1-f maddesi uyarınca sanık hakkında Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma suçundan dolayı kurulan hükmün 5. fıkrasının gün adli para cezasının 1 gün karşılığı 20 TL'den paraya çevrilmek sureti ile 20 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi ile sanığın neticeten hapisten çevrili 740 TL Adli Para Cezası ve 20 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına ve ayrıca sanığa verilen netice cezaların adli para cezası olması nedeni ile sanık hakkında TCK'nın 53, 58. Maddelerinin şartlarının oluşmaması nedeni ile hükmün 9 ve 10. fıkralarının hükümden çıkartılmak suretiyle CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince kesin olmak üzere 15.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)