(5237 S. K. m. 58, 141) (5271 S. K. m. 253, 254)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında TCK.nun 58. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/102 E - 2015/219 K. Sayılı, 09/04/2015 günlü ilamı esas alınmak suretiyle, sanığın ikinci kez mükerrir olduğundan bahisle ikinci kez mükerrir sayılmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, Kahramanmaraş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/102 E -2015/219 K. Sayılı, 09/04/2015 günlü ilamındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/428 E- 2013/87 K. Sayılı, 31/01/2013 tarihli ilamındaki mahkumiyetin, TCK.nun 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK.nun 141/1 maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/428 E- 2013/87 K. Sayılı, 31/01/2013 tarihli ilamındaki mahkumiyet ile ilgili 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre, tekerrüre esas alınıp alınamayacağı, bu itibarla sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin koşullarının oluşup oluşmayacağı, anılan Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/428 E- 2013/87 K. Sayılı, 31/01/2013 tarihli ilamında uzlaşmanın gerçekleşmesi halinde, mahkumiyet ve neticelerinin ortadan kalkacağı gözetildiğinde, sanığın ancak birinci defa mükerrir sayılabileceği değerlendirilmeden hüküm kurulmuş ise de, Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/428 E- 2013/87 K. Sayılı, 31/01/2013 tarihli ikinci kez mükerrirlik uygulamasına esas mahkumiyeti ile ilgili sanığın CMK.nun 253. Maddesindeki uzlaşma kuralları bakımından hukuki durumunun yeniden değerlendirilip, hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak ikinci defa mükerrirlere özgü infaj rejimi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden hükmün düzeltilmesi yada davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamıştır.
Mahkemenin kararında belirtilen husus dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin toplanıp hükümde gösterilen ve tartışılan delillerle sübuta erdiği, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın takdir ve tayininde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
5271 sayılı CMK.nun 286/2-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere, 11/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)