(5237 S. K. m. 53, 58, 292)
Yargılama yapmaya ve hüküm kurmaya yetkili Dairemiz tarafından yukarıda açık kimlik, adres ve atılı suçları yazılı sanık hakkında yapılan açık duruşma ve yargılama sonunda:
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı 20/03/2018 tarih ve 2018/1052 Esas sayılı iddianamesi ile "Şüpheli ...., Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta iken 16/03/2018 tarihinde saat 19:00'de yapılan akşam sayımında bulunmadığı, adı geçen hükümlünün koğuşunda, diğer mahkumların kaldıkları koğuşlarda tuvaletlerde, banyolarda, kurum bina ve çevresinde yapılan aramalara rağmen, koğuşundaki arkadaşlarına sorulmasına ve defalarca yapılan anons nitecesinde Ceza İnfaz Kurumu sınırları içerisinde şüphelinin bulunmadığı, firar ettiğinin anlaşılması üzerine olayla ilgili olarak 16/03/2018 tarihli tutanağın tutulduğu, şüphelinin bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği, ayrıca TCK'nun 293. Madde kapsamında şüphelinin 6 ay içinde teslim olup olmadığı hususunun Yakalama Bürosundan sorulması gerektiğinden" bahisle sanığın TCK'nun 292/1, 53/1-2, 58 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesini kamu adına iddia ve talep etmiştir.
İlk derece mahkemesinde yapılan kovuşturma sırasında:
Sanık ....;"Suçlama doğrudur. Bana ailevi sorunlarımdan dolayı para cezası verilmişti. Bu para cezasını ödemek için para bulmam gerekiyordu. Bu nedenle ceza evinden firar ettim. 16/03/2018 Cuma günü firar ettim Pazartesi parayı buldum ve cezayı ödedim. Firar ettikten sonra bugün polis memurları beni gelip evimden aldı. Bende zorluk çıkarmadan teslim oldum. Olay nedeniyle pişmanım. Suçsuzum, takdir mahkemenindir, beraatimi talep ediyorum" şeklinde savunma yapmıştır.
Yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince;30/03/2018 gün, 2018/222 Esas ve 2018/250 sayılı karar ile; sanık ....'ın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan TCK'nun 292/1, 62/1, 58, 53 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezaladırılmasına karar verilmiş, karara karşı sanığın istinaf isteminde bulunduğu görülmüştür.
Yapılan ön incelemede; Sanığın istinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından istinaf istemi incelenmiş ve Dairemizin 25/02/2019 tarihli kararı ile 5271 sayılı CMK'nun 280/1-e maddesi gereğince davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verilmiştir.
Dairemiz tarafından yapılan kovuşturma sırasında;
Sanık ....;"Hakkımdaki kesinleşmiş para cezasının infazı için ceza infaz kurumuna girmiştim. Açık Ceza İnfaz Kurumunda iken para cezasını yatırmak için kaçmak zorunda kaldım. Ancak 3 gün sonra para cezasını yatırdım. Hakkımdaki ilamın infaz edildiğini söyledikleri için tekrar ceza infaz kurumuna dönmedim. Suçlamayı kabul etmiyorum. Suç işleme kastım yoktur, hakkımdaki kesinleşmiş para cezasını benim dışımda kimsenin yatırma ihtimali olmadığı için kaçmak zorunda kaldım. 3 gün içerisinde de geri dönüp para cezasını yatırdım, aleyhe olan hususları kabul etmiyorum, takdir mahkemenindir." şeklinde savunma yapmıştır.
İddia makamı esas hakkındaki mütalaasında; "Kamu davasının yapılan yargılaması sonunda sanığın hakkında verilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin infazı sırasında 16/03/2018 tarihinde cezaevinden firar ettiği, 19/03/2018 tarihinde de savcılığa teslim olarak para cezalarının infazını sağladığı anlaşılmakla eylemine uyan TCK'nun 292/1, 293/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesini" kamu adına talep ve mütalaa etmiştir.
GEREKÇE:
Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;
Sanığın, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/322 Esas ve 2017/138 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 4.500,00 TL adli para cezası ile yine kasten yaralama suçundan verilen 4.500,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerini infaz etmek için Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta iken 16/03/2018 tarihinde saat 19:00'de yapılan akşam sayımında bulunmadığı, sanığın firar ettiğinin anlaşılması üzerine olayla ilgili olarak 16/03/2018tarihli tutanağın tutulduğu,
UYAP kayıtlarına göre; yukarıda bahsi geçen Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/322 Esas ve 2017/138 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 4.500,00 TL adli para cezasının (ilamat No: 2017/2-9671) 19/03/2018 tarihinde, yine aynı mahkemece kasten yaralama suçundan verilen 4.500,00 TL adli para cezasının (ilamat No:2017/2-9670) 27/03/2018 tarihinde infaz edilmiş olarak göründüğü,
Yine UYAP kayıtlarına göre; sanığın 16/03/2018 tarihinde firar etmesinden sonra bir daha ceza infaz kurumuna alınmadığı,
Sanığın Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesince savunmasının alınması amacıyla 23/03/2018tarihinde çıkarılan yakalama emrine istinaden 30/03/2018 tarihinde yakalandığı, (yani para cezasının infazı için yakalanmadığı, zaten bu tarihten önce para cezasının infaz edilmiş olduğu) ve ceza infaz kurumundan para cezasını ödemek için firar ettiğini ve firar ettikten sonra infaz etmekte olduğu para cezasını yatırdığını savunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen kararın incelenmesinde; TCK'nun 293/1 maddesinde "tutuklu veya hükümlünün, kaçtıktan sonra etkin pişmanlık göstererek kendiliğinden teslim olması hâlinde, kaçtığı günden itibaren teslimin gerçekleştiği güne kadar geçen süre dikkate alınarak, verilecek cezanın altıda beşinden altıda birine kadarı indirilir. Ancak, kaçma süresinin altı ayı geçmesi hâlinde cezada indirim yapılmaz." hükmü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenleme karşısında kovuşturma konusu olaya gelince; sanığın, Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/322 Esas ve 2017/138 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 4.500,00 TL adli para cezası ile yine kasten yaralama suçundan verilen 4.500,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerini infaz etmek için Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta iken 16/03/2018 tarihinde firar ettiği, UYAP kayıtlarına göre; yukarıda anılan Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/322 Esas ve 2017/138 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 4.500,00 TL adli para cezasının (ilamat No: 2017/2-9671) 19/03/2018 tarihinde, yine aynı mahkemece kasten yaralama suçundan verilen 4.500,00 TL adli para cezasının (ilamat No: 2017/2-9670) 27/03/2018 tarihinde infaz edildiği, yine UYAP kayıtlarına göre; sanığın 16/03/2018 tarihinde firar etmesinden sonra bir daha ceza infaz kurumuna alınmadığı, sanığın Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesince savunmasının alınması amacıyla 23/03/2018 tarihinde çıkarılan yakalama emrine istinaden 30/03/2018 tarihinde yakalandığı ve infaz etmekte olduğu para cezalarını daha önce yatırdığını savunduğu anlaşıldığına göre; 16/03/2018 tarihinde firar etmesinden 3 gün sonra 19/03/2018 tarihinde kendiliğinden Cumhuriyet Savcılığı'na müracaat ederek teslim olan ve infaz etmekte olduğu para cezalarını 19/03/2018 ve 27/03/2018 tarihinde ödeyen sanık hakkında TCK'nun 293/1 maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuş ve anılan hukuka aykırılıkların giderilmesi bakımından 5271 sayılı CMK'nun 280/1-e maddesi uyarınca duruşma açılıp Dairemizce yapılan yargılama neticesinde, 5271 sayılı CMK'nun 280/2 maddesinin son cümlesi gereğince sanık hakkındaki ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak,
Gaziantep Şehitkamil Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın ceza infaz kurumundan 16/03/2018 tarihinde firar ettiği anlaşıldığından hükümlü veya tutuklulunun kaçması suçundan eylemine uyan TCK’nun 292/1 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak taktiren alt sınırdan cezalandırılmasına, sanığın 16/03/2018 tarihinde firar etmesinden 3 gün sonra 19/03/2018 tarihinde kendiliğinden Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek teslim olduğu ve infaz etmekte olduğu para cezalarını 19/03/2018 ve 27/03/2018 tarihinde ödediği anlaşıldığından TCK'nun 293/1 maddesi gereğince sanığın kaçtığı süre dikkate alınarak sanığa verilen cezadan takdiren 5/6 oranında indirim yapılmasına, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gözetilerek hakkında TCK'nun 62/1 maddesinin uygulanmasına, sanığın sabıka kaydına göre suç tarihinden önce kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı bulunduğundan CMK'nun 231/8 maddesi uyarınca 5271 sayılı CMK 231 maddesinde yazılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşıldığından sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/3 maddesinde yazılı yasal zorunluluk, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2018 tarih, 2018/222 esas, 2018/250 karar sayılı KARARININKALDIRILMASINA ve sanık hakkında aşağıdaki şekilde yeniden hüküm kurulmasına,
1-Sanığın üzerine atılı hükümlü veya tutuklulunun kaçması suçunu işlediği anlaşıldığından bu suçtan dolayı eylemine uyan TCK’nun 292/1 maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önüne alındığında taktiren alt sınırdan hareket etmek suretiyle 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın 16/03/2018 tarihinde firar etmesinden 3 gün sonra 19/03/2018 tarihinde kendiliğinden Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek teslim olduğu ve infaz etmekte olduğu para cezalarını 19/03/2018 ve 27/03/2018 tarihinde ödediği anlaşıldığından TCK'nun 293/1 maddesi gereğince sanığın kaçtığı süre dikkate alınarak sanığa verilen cezadan takdiren 5/6 oranında indirim yapılarak 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gözetilerek TCK'nun 62/1 maddesi uyarınca cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Sanığın cezasından başkaca artırım veya indirim yapılmasına takdiren yer olmadığına,
Sanığın sabıka kaydına göre suç tarihinden önce kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı bulunduğundan CMK'nun 231/8 maddesi uyarınca 5271 sayılı CMK 231 maddesinde yazılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına,
Sanığın daha önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşıldığından sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/3 maddesinde yazılı yasal zorunluluk, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine ve 5237 sayılı TCK'nun 52/2 maddesi gereğince sanığa verilen hapis cezasının 1 günlüğü sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak takdiren 20,00 TL den paraya çevrilerek sanığın 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
5237 sayılı TCK'nun 52/son maddesi gereğince sanığa mehil verilmesine yer olmadığına,
Sanığa verilen adli para cezasının 5237 Sayılı TCK’nun 52/son maddesi gereğince birer ay ara ile 4 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve adli para cezasının ödenmemesi halinde 2575 sayılı Yasanın 106/3-11 maddesi uyarınca işlem yapılacağının sanığa ihtaratına,
Sanığa bu hususta ihtarat yapıldı.
Sanığın sabıka kaydında geçen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/95 Esas, 2015/275 Karar sayılı, Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/62 Esas, 2015/873 Karar sayılı kararları ile ilgili olarak mahkemelerine ihbarda bulunulmasına, ihbar işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama aşamasında sarf edilmiş yargılama gideri bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, İlk Derece Mahkemesi hükmünün sanık lehine istinaf edilmesi ve sanık lehine duruşma açılması nedeniyle bu aşamalarda yapılan yargılama giderlerinin CMK'nun 330. maddesi uyarınca Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına,
Dair, sanığın yüzüne karşı, Cumhuriyet Savcısı .... (....) huzuru ile mütalaaya uygun, CMK'nun 286/2-b maddesi uyarınca KESİN olmak üzere açık duruşmada oybirliğiyle verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. (¤¤)