(2709 S. K. m. 141) (5271 S. K. m.34, 230, 280, 289)
Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine ve istinaf dilekçesi içeriğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Başkaca istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde; “...Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli yazılır....” Buna paralel hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 34. maddesinde de “Hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil gerekçeli yazılır....” hükümleri yer almaktadır.
Gerekçe; hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve maddi olaya uygun açıklamasıdır. Gerekçenin dosyadaki bilgi ve belgelerin yerinde değerlendirildiğini gösterir biçimde; geçerli, yasal ve yeterli olması gerekir. Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi yasa koyucunun amacına uygun düşmez.
Mahkumiyet hükmünün gerekçesinde gösterilmesi gereken noktalar ise 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre sırayla; a) İddia ve savunma, bunların dayandırıldığı ve mahkemece toplanan kanıtların neler olduğu, b) Kanıtların tartışılması, değerlendirilmesi ve reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan ve kabul edilen kanıtlar ve nedenleri, c) Tüm bunların ışığında ulaşılan kanı; sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi, d) Cezayı ağırlatan ve hafifleten yasal ve değerlendirmeye bağlı nedenlerle cezayı kaldıran yasal nedenlerin bulunup bulunmadığı, bunlara ilişkin istemlerin kabul veya reddiyle temel cezanın belirlenmesine ilişkin nedenler, e) Cezanın ertelenmesine, tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirinin uygulanmasına yönelik veya bu konulardaki istemlerin kabul veya reddine ilişkin dayanaklar gerekçede gösterilecektir.
Açıklanan bu usul kuralları emredici nitelikte olup uyulmaması 5271 sayılı CMK'nın 289/1-g maddesi gereğince hukuka kesin aykırılık hali oluşturmaktadır.
Bu açıklamalar ışığında;
Katılanın beyanı, tanık Y. E. Y.'ın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre suç tarihinde sanık ve tanık T.'ın olay günü şantiyede gönüllü olarak kaldıkları aynı zamanda şantiyenin güvenliği için görevlendirildikleri anlaşılmakla iş yerinde asıl görevi yedek şoför olan sanığın yetkililerden izin almaksızın iş yerine ait 04 DE 4.. plakalı araç ile kendi özel işi için Ağın ilçesine giderken kaza yapması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup sanığın ve Cumhuriyet savcısının istinaf itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden 5271 sayılı CMK'nın 289/1-g ve 280/1-b maddeleri gereğince HÜKMÜN BOZULMASINA,
Dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesin GÖNDERİLMESİNE,
Kesin olmak üzere 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)