(5237 S. K. m. 51) (5271 S. K. m. 280, 303)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydından anlaşılacağı gibi hakkında Nizip 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/116 esas, 2017/113 karar sayılı ilamı ile verilen cezasının 11/05/2017 tarihinde kesinleştiği, bu durumda sanığın denetim süresi içerisinde tekrar kasten suç işlemesine rağmen erteli cezanın aynen infazına dair ilgili mahkemesine bildirimde bulunması gerektiği halde bulunulmamış ise de; mahkemesince her zaman bildirimde bulunabileceği sonucuna varıldığından eleştiri dışında değerlendirme konusu yapılmamıştır.
Sanığın adli sicil kaydında 3 aydan fazla hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün bulunduğu, TCK'nın 51/1-a maddesi gereği yasal olarak mümkün olmamasına rağmen hapis cezasının TCK'nın 51 maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de; aleyhe istinaf yoluna başvurulmadığından bu husus eleştiri dışında değerlendirme konusu yapılmamıştır.
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ilamın esas alınması gerektiği, sanığın adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/45 esas, 2016/188 karar sayılı ilamı ile kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 13/06/2016 tarihinde kesinleştiği, en ağır cezayı içermesi nedeniyle sanık hakkında bu ilamın esas alınması gerekirken daha az cezayı içeren Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/133 esas, 2015/490 karar sayılı ilamın esas alınması yasaya aykırı ise de; aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştiri dışında değerlendirme konusu yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Mahkeme Hakiminin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak; karar kesinleştiğinde sanığın sabıka kaydında yer alan Gaziantep 14. ASCM nin 2012/245 esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına karar verilmiş ise de, yargılamaya konu suçun 03/07/2017 tarihinde işlendiği, ihbara konu kararın ise 24/05/2012 tarihinde kesinleştiği, dolayısı ile 5 yıllık denetim süresinin dolmasından sonra işlenen suç nedeni ile ihbarda bulunulmasının yasaya aykırı olduğu anlaşılmış;
Sanığın istinaf talebinin bu yönüyle kabulüne, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMK'nın 303/1 ve 280/1-a maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Hüküm fıkrasının;
"Karar kesinleştiğinde sanığın sabıka kaydında yer alan Gaziantep 14. ASCM nin 2012/245 esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulmasına," şeklindeki kısmının hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hüküm nedeniyle DÜZELTİLEREK İSTİNAF TALEBİNİN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair, sanık hakkında verilen ceza miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a-son maddesi gereğince kararın temyizi kabil olmadığından kesin olmak üzere, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)