Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/46 Esas 2015/246 Karar sayılı kararının temyiz edilerek Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2019/1236 Esas ve 2019/2547 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabii olduğundan inceleme dışı bırakılarak diğer hususlar doğrultusunda kararının düzeltilerek onanmasına karar verildiği, dosyanın Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararına denetim süresinde sanığın yeniden suç işlediğinden bahisle Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2019 tarih ve 2017/528 Esas sayılı yazısı ile ihbarda bulunularak mahkemece yeniden esasa kaydedilerek yapılan yargılama sonucunda 20/09/2019 tarih 2019/282 Esas 2019/443 karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği ve bu karara karşı da sanığın ve müdafiinin süresi içerisinde istinaf kanun yoluna başvurduğu görülmekle;
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1.maddesinin ilk hali uyarınca; Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazetede ilan edilecek den önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar (1412 sayılı) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (temyize ilişkin) 305 ila 326.maddeleri ( 322.maddenin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere) uygulanacaktır. 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazetede, Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde göreve başlayacağı ilan edilmiştir. Ancak, 23.07.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 01.07.2016 tarih ve 6723 sayılı Yasanın 33.maddesi ile madde metninde yer alan “ aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan” ibaresi “verilen” şeklinde değiştirilmiş ve fıkraya birinci cümlesinden sonra gelmek üzere “Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez” cümlesi eklenmiştir.
Bu hüküm uyarınca, 20.07.2016 tarihinden evvel verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır. 20.07.2016 tarihinden sonra( 20.07.2016 dahil) verilecek kararlar hakkında ise CMK'nın istinaf kanun yoluna ilişkin hükümleri uygulanacaktır. 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesinde açıkça, BAM'ın Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden( 20.07.2016) evvel verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağı belirtildiğinden, bu nitelikteki kararların temyiz incelemesini yapan Yargıtay ilgili dairesi tarafından herhangi bir nedenle bozulup ilk derece mahkemesine gönderilmesinden sonra, ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı başvurulacak yasa yolunun da istinaf değil, temyiz olduğunu kabul etmek gerekir.
Bu açıklamalar karşısında; 20.07.2016 tarihinden evvel verilip Yargıtay incelemesinden geçmiş olan iş bu karara karşı başvurulabilecek yasa yolunun "istinaf" değil de "temyiz" olması ve CMK'nın 264/1.maddesi uyarınca; kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından; ilk derece mahkeme dosyasının temyiz kanun yolu için Yargıtay ilgili ceza dairesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, KESİN olmak üzere 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)