Μεταφραστική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα
SERVICE DES TRADUCTIONS DU MINISTERE DES AFFAIRES ETRANGERES DE LA REPUBLIQUE HELLENIQUE, ATHENES
HELLENIC REPUBLIC, MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS, TRANSLATION SERVICE, ATHENS
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑΑΠΟΦΑΣΗ
Προσφυγή υπ’ αριθ. 18483/11
M. H. κ.λπ.
κατά Δανίας και Ελλάδος
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Πρώτο Τμήμα), αφού συνεδρίασε στις 12 Ιουνίου 2012 σε Σώμα αποτελούμενο από τους:
Nina Vajić, Πρόεδρο,
Peer Lorenzen,
Khanlar Hajiyev,
Mirjana Lazarova Trajkovska,
Julia Laffranque,
Λίνο-Αλέξανδρο Σιτσιλιάνο,
Erik Møse, Δικαστές,
και τον Søren Nielsen, Γραμματέα του Τμήματος,
Έχοντας υπόψη την παραπάνω προσφυγή, η οποία κατατέθηκε στις 11 Μαρτίου 2011 κατά της Δανίας και της Ελλάδος,
Έχοντας υπόψη τις επίσημες δηλώσεις με τις οποίες γίνεται δεκτός φιλικός διακανονισμός της υπόθεσης μεταξύ των προσφευγόντων και της Κυβέρνησης της Δανίας,
Έχοντας υπόψη τη δήλωση που κατέθεσαν οι προσφεύγοντες με την οποία αποσύρουν τα παράπονά τους κατά της Ελλάδος,
Αφού συσκέφθηκε, αποφάσισε τα εξής:ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Οι προσφεύγοντες, κ. M.H. και κα. H.H. και τα δύο τέκνα τους, είναι υπήκοοι Αφγανιστάν και αυτή τη στιγμή ζουν στη Δανία. Ο προσφεύγων σύζυγος γεννήθηκε το 1971 και τα τέκνα γεννήθηκαν το 2004 και το 2006. Η ημερομηνία γέννησης της προσφεύγουσας συζύγου δεν είναι γνωστή.
Οι προσφεύγοντες εκπροσωπήθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου από την κα. Mary Lisa Jayasselan, νομικό σύμβουλο του Συμβουλίου Προσφύγων της Δανίας, που είναι ΜΚΟ.
Η Κυβέρνηση της Δανίας («η Κυβέρνηση») εκπροσωπήθηκε από τον Πληρεξούσιό της κ. Thomas Winkler και την Συμπληρεξούσιό της κα. Nina Holst-Christensen.
Η Ελληνική Κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε από τον Πληρεξούσιό της κ. Φωκίωνα Γεωργακόπουλο.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 ο Πρόεδρος του Πρώτου Τμήματος αποφάσισε να κοινοποιήσει την προσφυγή στην Κυβέρνηση της Δανίας και την Κυβέρνηση της Ελλάδος.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
Οι προσφεύγοντες αναχώρησαν από το Αφγανιστάν το 2008 και εισήλθαν στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 2009.
Στις 16 Νοεμβρίου 2009 εισήλθαν στη Δανία και κατέθεσαν αίτηση ασύλου.
Στις 1 Φεβρουαρίου 2010 η Υπηρεσία Μετανάστευσης έκρινε ότι οι προσφεύγοντες έπρεπε να επιστρέψουν στην Ελλάδα σύμφωνα με τον Κανονισμό του Δουβλίνου.
Αφού οι προσφεύγοντες άσκησαν προσφυγή, το Υπουργείο Υποθέσεων Προσφύγων, Μετανάστευσης και Ενσωμάτωσης επικύρωσε την απόφαση.
Οι προσφεύγοντες επέστρεψαν στην Ελλάδα στις 9 Σεπτεμβρίου 2010.
Στη συνέχεια, σε άγνωστο χρόνο, οι προσφεύγοντες επανήλθαν στη Δανία.
Όσον αφορά την Ελλάδα, αναφερόμενοι στην απόφαση επί της υπόθεσης M.S.S. κατά Βελγίου και Ελλάδος [GC] (Νο. 30696/09, 21 Ιανουαρίου 2011), οι προσφεύγοντες παραπονούνταν ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 3 της Σύμβασης λόγω των συνθηκών κράτησης και διαβίωσής τους στην Ελλάδα. Επίσης, παραπονούνταν ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 3 λόγω των ελλείψεων στη διαδικασία χορήγησης ασύλου που ακολουθήθηκε στην υπόθεσή τους και του κινδύνου να απελαθούν στο Αφγανιστάν χωρίς να εξεταστεί επί της ουσίας η αίτησή τους και χωρίς να έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματική προσφυγή.
Σε σχέση με τη Δανία, οι προσφεύγοντες παραπονούνταν ότι υπήρξε παραβίαση των άρθρων 3 και 13 της Σύμβασης λόγω της επιστροφής τους στην Ελλάδα στις 9 Σεπτεμβρίου 2010.
Στις 10 Ιανουαρίου 2012 η Κυβέρνηση της Δανίας υπέβαλε δήλωση φιλικού διακανονισμού με την οποία δήλωνε, μεταξύ άλλων:
«... Έχοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου επί της υπόθεσης M.S.S. κατά Βελγίου και Ελλάδος [GC] (Νο. 30696/09, 21 Ιανουαρίου 2011), και έχοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης, η Κυβέρνηση επιθυμεί να καταβάλει σε καθέναν από τους ενήλικες προσφεύγοντες 185.000 κορώνες Δανίας και σε καθέναν από τους ανήλικους προσφεύγοντες 92.500 κορώνες Δανίας, καθώς βρίσκονταν υπό τη φροντίδα των γονέων τους καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στην Ελλάδα. Το ποσό αυτό αποτελεί αποζημίωση των προσφευγόντων για κάθε ηθική βλάβη που υπέστησαν λόγω της απόφασης των αρχών της Δανίας να τους επιστρέψουν στην Ελλάδα σύμφωνα με τον Κανονισμό του Δουβλίνου.
Η Κυβέρνηση είναι επίσης έτοιμη να αποζημιώσει τους προσφεύγοντες για τα αναγκαία και εύλογα έξοδα και δαπάνες που πραγματοποίησαν σε σχέση με τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Το ποσό αυτό θα καθοριστεί από το Δικαστήριο ...».
Στις 14 Φεβρουαρίου 2012 η αντιπρόσωπος των προσφευγόντων κατέθεσε δήλωση με την οποία δήλωνε, μεταξύ άλλων:
«...[οι προσφεύγοντες] δέχονται το φιλικό διακανονισμό βάσει του οποίου η Κυβέρνηση της Δανίας θα καταβάλει σε καθέναν από τους ενήλικες προσφεύγοντες 185.000 κορώνες Δανίας και σε καθέναν από τους ανήλικους προσφεύγοντες 92.500 κορώνες Δανίας ως αποζημίωση για κάθε ηθική βλάβη που υπέστησαν λόγω της απόφασης των αρχών της Δανίας να τους επιστρέψουν στην Ελλάδα ...
... δεν υφίστανται απαιτήσεις [για έξοδα και δαπάνες]».
Στις 30 Απριλίου 2012 η αντιπρόσωπος των προσφευγόντων κατέθεσε δήλωση με την οποία δήλωνε, μεταξύ άλλων:
«... εκ μέρους των προσφευγόντων, το Συμβούλιο Προσφύγων της Δανίας με την παρούσα ενημερώνει το Δικαστήριο ότι [οι προσφεύγοντες] επιθυμούν να αποσύρουν την προσφυγή τους κατά της Ελλάδος».
ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Το Δικαστήριο σημειώνει το φιλικό διακανονισμό που επιτεύχθηκε μεταξύ των προσφευγόντων και της Κυβέρνησης της Δανίας. Σημειώνει ότι το συνολικό ποσό των 555.000 κορωνών Δανίας είναι πληρωτέο εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης της απόφασης του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 37 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Σε περίπτωση μη πληρωμής του ποσού αυτού εντός της παραπάνω τρίμηνης προθεσμίας, η Κυβέρνηση οφείλει να πληρώσει απλό τόκο επί του ποσού αυτού, από τη λήξη της προθεσμίας μέχρι την εξόφληση, με επιτόκιο που θα ισούται με το επιτόκιο της διευκόλυνσης οριακής χρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά την περίοδο υπερημερίας συν τρεις εκατοστιαίες μονάδες. Η πληρωμή αυτή θα συνιστά οριστική επίλυση της υπόθεσης της προσφυγής κατά της Δανίας.
Το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι ο φιλικός διακανονισμός βασίζεται στο σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων, όπως ορίζονται στη Σύμβαση και τα Πρωτόκολλά της, και κρίνει ότι δεν συντρέχει λόγος να συνεχίσει την εξέταση της προσφυγής κατά της Δανίας (άρθρο 37 παρ. 1 στο τέλος της Σύμβασης).
Το Δικαστήριο επίσης σημειώνει τη δήλωση που κατέθεσαν οι προσφεύγοντες σύμφωνα με την οποία δεν σκοπεύουν να επιμείνουν στην προσφυγή τους κατά της Ελλάδος και κρίνει ότι δεν συντρέχει λόγος να συνεχίσει την εξέταση της προσφυγής κατά το μέρος αυτό (άρθρο 37 παρ. 1 στο τέλος της Σύμβασης).
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο ομόφωνα:
Αποφασίζει να διαγράψει την προσφυγή από το πινάκιο.
Søren NielsenNina Vajić
(υπογραφή)(υπογραφή)
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣΠΡΟΕΔΡΟΣ
Full & Egal Universal Law Academy