© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/diplomacy Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/dyplomacja Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA
SEKCJA PIERWSZA
DECYZJA
Skarga nr 59790/17
Marcin HOFFMAN przeciwko Polsce
i 13 innych skarg
(zob. załączona tabela)
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza), na posiedzeniu w dniu 17 grudnia 2020 r. w składzie Komitetu złożonego z:
Linos-Alexandre Sicilianos, Przewodniczący,
Krzysztof Wojtyczek,
Erik Wennerström, sędziowie,
oraz Liv Tigerstedt, p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji,
Uwzględniając powyższe skargi złożone w różnych terminach wskazanych w załączonej tabeli,
Uwzględniając deklaracje złożone przez pozwany Rząd, wzywające Trybunał do skreślenia skarg z listy spraw, a także odpowiedzi skarżących na te deklaracje,
Po naradzie postanawia, co następuje:
FAKTY I PROCEDURA
Lista skarżących i ich pełnomocników znajduje się w załączonej tabeli.
Zarzuty skarżących na podstawie art. 6 ust.1 Konwencji[1] dotyczące przewlekłości postępowań w ich sprawach oraz na podstawie art. 13 Konwencji dotyczące braku lub niewystarczającego zadośćuczynienia za przewlekłość postępowania przyznanego im przez sąd krajowy zostały zakomunikowane Rządowi polskiemu („Rząd”).
PRAWO
Mając na uwadze podobny przedmiot skarg, Trybunał uznaje za stosowne zbadanie ich łącznie w jednej decyzji.
Rząd poinformował Trybunał, że pragnie przedłożyć deklaracje jednostronne w celu rozwiązania kwestii podniesionych w tych skargach. Ponadto zwrócił się do Trybunału o skreślenie skarg z listy na podstawie art. 37 Konwencji.
W każdej sprawie Rząd przyznał się do naruszenia art. 6 ust. 1 z powodu przewlekłości postępowania oraz naruszenia art. 13 ze względu na brak skutecznego środka odwoławczego. Zaproponował, że wypłaci skarżącym kwoty wyszczególnione w załączonej tabeli, i zwrócił się do Trybunału o skreślenie skarg z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji. Kwoty zostałyby wypłacone w terminie trzech miesięcy od daty notyfikowania decyzji podjętych przez Trybunał. W przypadku braku zapłaty tych kwot we wskazanym trzymiesięcznym terminie, Rząd zobowiązywał się zapłacić zwykłe odsetki od każdej kwoty od dnia upływu wskazanego terminu do dnia uregulowania należności w stawce równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego z okresu opóźnienia powiększonej o trzy punkty procentowe. Ponadto Rząd podjął kroki, aby przyjąć szereg środków generalnych w stosunku do innych osób, które stały się ofiarami podobnych naruszeń lub mogą zostać dotknięte podobnymi naruszeniami w przyszłości.
Wypłata stanowić będzie ostateczne rozstrzygnięcie spraw.
Skarżącym przesłano informacje o warunkach deklaracji jednostronnych Rządu na kilka tygodni przed datą wydania niniejszej decyzji. Trybunał nie otrzymał odpowiedzi od skarżących, akceptujących warunki oświadczeń.
Trybunał zauważa, że art. 37 ust. 1 lit. c umożliwia mu skreślenie sprawy z listy, jeżeli:
“(...) z jakiejkolwiek innej przyczyny ustalonej przez Trybunał nie jest uzasadnione dalsze rozpatrywanie skargi”.
W związku z tym może skreślić skargi na podstawie art. 37 ust.1 lit. c na podstawie jednostronnej deklaracji pozwanego Rządu, nawet jeśli skarżący chcą, aby rozpatrywanie spraw było kontynuowane (zob. w szczególności wyrok w sprawie Tahsin Acar p. Turcji (zarzuty przedwstępne) [WI], nr 26307/95, §§ 75‑77, ETPC 2003-VI).
Trybunał wypracował jasne i obszerne orzecznictwo dotyczące skarg dotyczących przewlekłości postępowań cywilnych i karnych oraz braku skutecznego środka odwoławczego (zob. np. Rutkowski i Inni p. Polsce, nr 72287/10 i 2 inne skargi, §§ 160 i 186, 7 lipca 2015 r., z dalszymi odniesieniami).
Uwzględniając przyznania zawarte w deklaracjach Rządu, a także proponowane odszkodowanie – które jest zgodne z kwotami zasądzanymi w podobnych sprawach przeciwko Polsce – Trybunał uznaje, że dalsze rozpatrywanie skarg nie jest już uzasadnione (art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji; zob. także wnioski wyciągnięte w pierwszej grupie spraw wniesionych w trybie wyroku pilotażowego, Załuska, Rogalska i inni p. Polsce (dec.), nr 53491/10 i 72286/10 oraz 398 innych skarg, §§ 48-55, 20 czerwca 2017 r.).
W świetle powyższych rozważań Trybunał jest przekonany, że poszanowanie praw człowieka w rozumieniu Konwencji i jej Protokołów nie wymaga kontynuowania rozpatrywania skarg (art. 37 ust. 1 in fine).
Wreszcie, Trybunał podkreśla, że jeżeli Rząd nie zastosuje się do warunków wskazanych w deklaracjach jednostronnych, skargi mogą zostać przywrócone na listę zgodnie z art. 37 ust. 2 Konwencji (zob. Josipović p. Serbii (dec.), nr 18369/07, 4 marca 2008 r.).
W związku z powyższym należy skreślić te sprawy z listy.
Z powyższych powodów, Trybunał, jednogłośnie,
Decyduje połączyć skargi do wspólnego rozpoznania;
Przyjmuje do wiadomości warunki deklaracji pozwanego Rządu oraz ustalenia dotyczące zapewnienia przestrzegania zobowiązań, o których w nich mowa;
Decyduje skreślić skargi z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji.
Sporządzono w języku angielskim i ogłoszono na piśmie w dniu 21 stycznia 2021 r.
Liv TigerstedtLinos-Alexandre Sicilianos
p.o. Zastępca KanclerzaPrzewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Lista skarg podnoszących zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji
(przewlekłość postępowania cywilnego i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)
Nr
Nr skargi
Data złożenia
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Imię, nazwisko i siedziba pełnomocnika
Data otrzymania deklaracji Rządu
Data otrzymania ewentualnych uwag skarżącego
Kwoty przyznane poszczególnym skarżącym z tytułu szkody materialnej i niematerialnej oraz kosztów i wydatków
(w złotych polskich [PLN])[2]
59790/17
09/08/2017
Marcin HOFFMAN
1971 r.
Ponikiewski Patryk
Bielsko – Biała
17/06/2020
06/08/2020
27 820
60071/17
09/08/2017
Mirosława LORAJ
1961 r.
Cichoń Zbigniew
Kraków
17/06/2020
07/08/2020
40 560
69071/17
08/09/2017
Łukasz DUDEK
1983 r.
17/06/2020
27/07/2020
12 600
72120/17
26/09/2017
Alicja KUŚNIEREK
1951 r.
17/06/2020
24/07/2020
26 820
59/18
14/12/2017
Grzegorz DEPTUCH
1972 r.
25/06/2020
14/09/2020
3 040
1374/18
22/01/2018
Rafał JARNO
1990 r.
25/06/2020
10/08/2020
8 890
2560/18
30/12/2017
Janina MITAL
1932 r.
Słupska-Uczkiewicz Bogdana
Wrocław
25/06/2020
16/10/2020
12 230
5564/18
22/01/2018
Włodzimierz SŁOWIŃSKI
1956 r.
25/06/2020
12/08/2020
11 860
6921/18
18/12/2017
Włodzimierz SŁOWIŃSKI
1956 r.
25/06/2020
21/09/2020
19 640
904/19
13/12/2018
Henryk KORPYTA
1962 r.
17/06/2020
10/08/2020
10 600
7797/19
16/01/2019
Jakub Rafał ZAIC
1962 r.
25/06/2020
03/09/2020
13 000
13231/19
06/03/2019
Piotr SZMIDT
1973 r.
Lipski Marcin
Gdańsk
17/06/2020
14/08/2020
19 840
13238/19
06/03/2019
Małgorzata SZMIDT
1953 r.
Lipski Marcin
Gdańsk
17/06/2020
14/08/2020
19 840
21410/19
13/04/2019
Włodzimierz SŁOWIŃSKI
1956 r.
17/06/2020
20/07/2020
6 240
[1] Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z późn. zm.). [przyp. red.]
[2] Powiększone o wszelkie podatki, jakie mogą zostać nałożone na skarżących.
Full & Egal Universal Law Academy