Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την έκχυση αποβλήτων στη θάλασσα

Αριθ. C 333/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 12. 86
χωρίς να θίγεται η εφαρμογή μιας ρήτρας «anti-surge»(ι).
Οπωσδήποτε, η Επιτροπή θα έπρεπε να προχωρήσει σε
εκτίμηση της κατάστασης και σε διαβουλεύσεις με τους
ενδιαφερόμενους οικονομικούς και κοινωνικούς κύκλους
σε κατάλληλο χρόνο.
9. Η ΟΚΕ σημειώνει με ζωηρό ενδιαφέρον το γεγονός
ότι η Επιτροπή προσαρμόζει τα προτιμησιακά περιθώρια
σε συνάρτηση με τις πιο πρόσφατες στατιστικές όσον
αφορά τις πραγματικές εισαγωγές των σχετικών προϊό­
ντων. Οι προσαρμογές αυτές επιτρέπουν να λαμβάνεται
υπόψη, στο σύστημα των ΓΔΠ, η οικονομική ανάκαμψη
που παρατηρείται σήμερα στις βιομηχανικές χώρες.
10. Η ΟΚΕ διερωτάται για ποιο λόγο οι ΓΔΠ δεν
αναφέρονται στο «πρόγραμμα» της Επιτροπής και εκφρά­
ζει τη λύπη της επειδή, κατά τη γνώμη της, η Κοινότητα
έχει συμφέρον να προσανατολίζει συγκεντρωτικά τα διά­
φορα όργανα συνεργασίας για την ανάπτυξη προς τους
ίδιους στόχους.
(') Ρήτρα «anti-surge» = δυνατότητα λήψης μέτρων σε περί­
πτωση μαζικής εισβολής ενός προϊόντος στην αγορά.
11. Η ΟΚΕ αντιτίθεται στην καθιέρωση, στα πλαίσια
του συστήματος των γενικευμένων δασμολογικών προ­
τιμήσεων, ειδικής μεταχείρισης του τομέα των πετροχημι­
κών προϊόντων. Η διακριτική εξουσία της Επιτροπής κατά
την εφαρμογή του συστήματος ποσοστώσεων θα
αντέβαινε προς την αρχή της διαφάνειας και του αυτομα­
τισμού υπέρ της οποίας το τμήμα έχει ταχθεί σταθερά.
12. Η ΟΚΕ επιμένει για μια ακόμα φορά ότι η Κοινό­
τητα, στα πλαίσια των εξωτερικών της σχέσεων, οφείλει
να συμβάλλει στη βελτίωση όχι μόνο της οικονομικής
αλλά και της κοινωνικής κατάστασης στον κόσμο, χωρίς
κάτι τέτοιο να θεωρείται πολιτική ανάμειξη στις εσωτε­
ρικές υποθέσεις τρίτων χωρών. Σχετικά, η ΟΚΕ υπενθυμί­
ζει την προσήλωση της —προσήλωση που έχει πάντα
εκφρασθεί στις γνωμοδοτήσεις της που αφορούν τις διε­
θνείς συναλλαγές (όπως π.χ. σχετικά με την τρίτη σύμ­
βαση Λομέ)— στο σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων
και ιδιαίτερα στην εφαρμογή δίκαιων εργασιακών κανό­
νων έτσι όπως αυτοί ορίζονται από τη Διεθνή Οργάνωση
Εργασίας.
Βρυξέλλες, 26 Νοεμβρίου 1986.
Ο Πρόεδρος της
Οικονομικής και Κοινωνικής
Επιτροπής
Alfons MARGOT
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την έκχυση αποβλήτων στη
θάλασσα (')
(86/C 333/05)
Στις 27 Αυγούστου 1985, και σύμφωνα με τα άρθρα 100 και 235 της συνθήκης για την ίδρυση της
ΕΟΚ, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής
Εππροπής για την παραπάνω πρόταση.
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμα­
σία των σχετικών εργασιών,υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του την 1η και 2η Σεπτεμβρίου 1986. Ο
κ. Kolble ήταν εισηγητής μέχρι τη συνεδρίαση του τμήματος της 6ης Ιουνίου 1986. Για λόγους
υγείας τον αντικατέστησε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης αυτής ο κ. von der Decken.
Κατά τη 241η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 26ης Νοεμβρίου 1986), η Οικονομική και
Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε, με ψήφους 106 υπέρ, 0 κατά και 4 αποχές, την παρακάτω γνω­
μοδότηση.
1. Προκαταρκτική παρατήρηση
1.1. Η Επιτροπή προτείνει να εκδοθεί οδηγία από το
Συμβούλιο, σύμφωνα με την οποία η έκχυση αποβλήτων
στη θάλασσα ή η αποτέφρωση τους στην θάλασσα θα
απογορεύεται σε μερικές περιπτώσεις, σε άλλες θα επιτρέ­
πεται κατόπιν άδειας και μελλοντικά θα περιορισθεί
σημαντικά ή θα διακοπεί τελείως.
(·) ΕΕ αριθ. C 245 της 2.1 6. 1986, σ. 23.
1.2. Η ΟΚΕ συμφωνεί καταρχήν για μια παρόμοια ρύθ­
μιση θεωρεί όμως απαραίτητες μερικές τροποποιήσεις
του σχεδίου, οι οποίες προκύπτουν αναλυτικά από τα
αναφερόμενα στο σημείο 3.
1.3. Η προβλεπόμενη ρύθμιση βρίσκεται στα πλαίσια
των προγραμμάτων τριών δράσεων των Ευρωπαϊκών Κοι­
νοτήτων για την προστασία του περιβάλλοντος, στους
29. 12. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 333/13
στόχους των οποίων ανήκει η συμβολή στην πρόληψη
και καταπολέμηση της θαλάσσιας ρύπανσης και συνεπώς
στην αρμονική οικονομική ανάπτυξη της Κοινότητας. Η
ρύθμιση ανταποκρίνεται ιδιαίτερα στις ακόλουθες οδηγίες
του Συμβουλίου: 75/437/ΕΟΚ, 75/438/ΕΟΚ, 78/176/ΕΟΚ,
82/883/ΕΟΚ, 76/51/ΕΟΚ, 76/464/ΕΟΚ, 77/585/ΕΟΚ, 80/
686/ΕΟΚ, 81/420/ΕΟΚ, 81/971/ΕΟΚ, 83/101/ΕΟΚ και 83/
513/ΕΟΚ.
2. Γενικές παρατηρήσεις
2.1. Διεθνείς συμφωνίες για την προστασία από τη
θαλάσσια ρύπανση
2.1.1. Η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος από
τη ρύπανση αποτελεί αντικείμενο μιας σειράς —εν μέρει
παγκοσμίων, εν μέρει περιφερειακών— διεθνών συμ­
φωνιών. Οι συμφωνίες αυτές διαφέρουν σε μερικές περι­
πτώσεις σημαντικά στις λεπτομέρειες μεταξύ τους, όχι
μόνο όσον αφορά το γεωγραφικό τους τομέα εφαρμογής
αλλά και ως προς το περιεχόμενο τους, τον αριθμό των
συμβαλλομένων μερών και το νομικό καθεστώς τους.
2.1.2. Ενώ η σύμβαση του Λονδίνου του 1972 —που
στη συνέχεια συμπληρώθηκε επανειλημμένα— όπως και
η σύμβαση Marpol του 1973 που έχει υπογραφεί επίσης
στο Λονδίνο και επεκτάθηκε αργότερα, ισχύουν σε
παγκόσμια έκταση, η σύμβαση του Όσλο του 1972 και η
σύμβαση της Βαρκελώνης του 1976 καθώς και η σύμβαση
του Ελσίνκι του 1974 και η σύμβαση για την Καραϊβική
του 1983 αποτελούν περιφερειακές συμφωνίες.
2.1.3. Η σύμβαση του Λονδίνου, η σύμβαση του Όσλο
και η σύμβαση της Βαρκελώνης περιλαμβάνουν η καθεμιά
τους γνωστούς ως «μαύρους» και «γκρίζους» καταλόγους
ουσιών, η έκχυση των οποίων στη θάλασσα απαγορεύεται
ή υπόκειται σε ειδικό έλεγχο. Αντίθετα, η σύμβαση
Marpol, που αποβλέπει κυρίως στην αποτροπή της θαλάσ­
σιας ρύπανσης από τα πλοία, δεν σχετίζεται καθόλου με
την έκχυση αποβλήτων, επιβάλλει ωστόσο την υπο­
χρέωση δημιουργίας εγκαταστάσεων υποδοχής υγρών
αποβλήτων που περιέχουν πετρέλαιο. Η σύμβαση του
Ελσίνκι απαγορεύει οποιαδήποτε έκχυση τους, με εξαί­
ρεση την ιλύ από εργασίες βυθοκόρησης. Τέλος η σύμ­
βαση για το χώρο της Καραϊβικής δεν περιλαμβάνει
ακόμη ειδικές διατάξεις σχετικά με την έκχυση.
2.1.4. Όλες οι παραπάνω συμφωνίες έχουν υπογραφεί
και/ή επικυρωθεί από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη της
Κοινότητας. Η Κοινότητα καθαυτή είναι συμβαλλόμενο
μέρος μόνο των συμβάσεων της Βαρκελώνης και της
Καραϊβικής. Η Επιτροπή συμμετέχει ως παρατηρητής
στις εργασίες σχετικά με τις συμβάσεις του Λονδίνου και
του Όσλο.
2.2. Εναρμόνιση του Δικαίου μέσω της πρότασης
οδηγίας
Η πρόταση οδηγίας προτείνει την αντικατάσταση του
ισχύοντος σήμερα δικαίου στην περιοχή της Κοινότητας
που διαφέρει από χώρα σε χώρα με μια ενιαία ρύθμιση.
Μια τέτοια ενοποίηση του νομικού καθεστώτος θα
μπορούσε να συμβάλει, κατά την άποψη της ΟΚΕ, τόσο
στη βελτίωση της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλ­
λοντος από τη ρύπανση, όσο και στη διευκόλυνση της
λειτουργίας της κοινής αγοράς.
2.3. Ίση μεταχείριση διαφόρων θαλάσσιων χώρων
2.3.1. Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των διαφόρων
θαλάσσιων χώρων που επιδιώκει η Επιτροπή, όσον αφορά
την προστασία τους από ρυπάνσεις, είναι οικολογικά και
οικονομικά δικαιολογημένη. Οι ιδιαίτεροι θαλάσσιοι
χώροι διαφέρουν βέβαια από γεωγραφική άποψη ουσια­
στικά μεταξύ τους. Έτσι π.χ. η Μεσόγειος αποτελεί μια
εσωτερική θάλασσα, ενώ αντίθετα η Βόρεια Θάλασσα και
ο Ατλαντικός αποτελούν ανοικτές θάλασσες με έντονες
παλιρροϊκές διαφορές. Οι διαφορές όμως αυτές δεν αποτε­
λούν δικαιολογία για να επιτραπεί στη Βόρεια Θάλασσα
και τον Ατλαντικό, μεγαλύτερη ρύπανση από ό,τι και στη
Μεσόγειο. Γιατί η έκχυση ρυπαντών οδηγεί συχνά σε
—οικολογικά απαράδεκτες— βλάβες στο σύνολο του
θαλάσσιου περιβάλλοντος ακόμη και αν οι επιβλαβείς
για το περιβάλλον επιδράσεις δεν εκδηλωθούν σε άμεση
σχέση όσον αφορά τον τόπο και το χρόνο με τη ζημιογόνο
ενέργεια, όπως μπορεί να συμβεί ιδίως με ανθεκτικές
ουσίες, ως συνέπεια σωρευτικών διαδικασιών, ή στην
περίπτωση ιδιαίτερα ευπαθών θαλασσίων οργανισμών ή
βιοτόπων.
2.3.2. Μπορεί βέβαια, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η
έκχυση στη θάλασσα ορισμένων τοξικών ουσιών, να μην
επιφέρει μακροπρόθεσμα βλάβη στο περιβάλλον, λόγω
της ύπαρξης ιδιαίτερων συνθηκών. Η ΟΚΕ όμως είναι της
γνώμης ότι η ύπαρξη τέτοιων ιδιαίτερων συνθηκών πρέπει
κατά περίπτωση να αποδεικνύεται από εκείνους που τις
επικαλούνται και οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η έκχυση
των εν λόγω ρυπαντών δεν οδηγεί σε βλάβη του θαλάσσιου
περιβάλλοντος.
2.4. Έκχυση αποβλήτων στη θάλασσα
Η ΟΚΕ συμφωνεί με τη ρύθμιση που προβλέπεται στο
άρθρο 4 της πρότασης οδηγίας, βάση της οποίας οι
γνωστοί ως «μαύροι» και «γκρίζοι» κατάλογοι, δηλαδή οι
κατάλογοι των αποβλήτων, ή των οποίων δεν επιτρέπεται
η έκχυση στη θάλασσα επιτρέπεται μόνο με ειδική άδεια
(πρβλ. παραπάνω με το 2.1) θα συμπληρωθούν και θα
ενημερωθούν σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες γνώσεις για
τη βλαβερή επίδραση στο περιβάλλον ορισμένων ουσιών
και των ενώσεων τους.
2.5. Αποτέφρωση αποβλήτων στη θάλασσα
Η ΟΚΕ σημειώνει ότι ο περιορισμός της αποτέφρωσης
αποβλήτων στη θάλασσα που προβλέπεται στο άρθρο 5
της πρότασης οδηγίας αποτελεί συνέχεια των συμβάσεων
του Λονδίνου και του Όσλο που στο μεταξύ επικυρώθη­
καν από την πλειονότητα των κρατών μελών, καθώς και
των αποτελεσμάτων του διεθνούς συνεδρίου προστασίας
της Βόρειας Θάλασσας που έγινε στη Βρέμη το 1984.
Αριθ. C 333/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 12. 86
2.6. Περιορισμός της απόθεσης αποβλήτων στη θάλασσα
2.6.1. Η ΟΚΕ συμφωνεί με το στόχο που επιδιώκεται
από την Επιτροπή με την πρόταση οδηγίας της για το
βαθμιαίο περιορισμό της ρύπανσης των θαλασσών με τη
μείωση της απόθεσης αποβλήτων στη θάλασσα. Τάσσεται
συνεπώς υπέρ του εξυγιαντικού προγράμματος που προ­
βλέπεται στο άρθρο 10 της πρότασης οδηγίας σύμφωνα
με το οποίο από το 1988 και εφεξής δεν πρόκειται να
χορηγηθούν νέες άδειες για έκχυση ή αποτέφρωση
αποβλήτων, πράγμα που υποχρεώνει τα κράτη μέλη να
μειώσουν βαθμιαία, κατά το διάστημα 1990-1995, την
ποσότητα των επιτρεπόμενων εκχύσεων κατά το ήμισυ
του επιπέδου του 1989.
2.6.J2. Η ΟΚΕ έχει συνείδηση του γεγονότος ότι στα
προσεχή έτη μπορούν να προκύψουν δυσχέρειες σε μερικά
κράτη μέλη της Κοινότητας λόγω ανεπάρκειας ή πλήρους
έλλειψης στις εν λόγω χώρες των υφιστάμενων εγκα­
ταστάσεων υποδομής για την ανεκτή για το περιβάλλον
εξάλειψη στην ξηρά των αποβλήτων.
2.6.3. Ιδιαίτερα, η ΟΚΕ εφιστά την προσοχή στο πρό­
βλημα της έκχυσης ιλύος υπονόμων [βλέπε παράρτη­
μα Ι Β ι)].
Από την εξέταση των προτάσεων της Επιτροπής προ­
κύπτει ότι κάθε κράτος μέλος έχει τη διακριτική ευχέρεια
να εγκρίνει την έκχυση ιλύος υπονόμων στη θάλασσα,
πράγμα το οποίο δεν γίνεται σαφές στην πρόταση. Η
χορήγηση όμως της έγκρισης αυτής υπόκειται σε μια
γενική υποχρέωση για μείωση των εκχύσεων αποβλήτων
στη θάλασσα κατά 10% ετησίως κατά την πενταετή περί­
οδο 1990-1995.
Η ΟΚΕ σημειώνει ότι η μείωση αυτή θα είναι εφικτή μόνο
αν ληφθούν βαθμιαία τα απαραίτητα συγκεκριμένα μέτρα
για να προβλεφθούν επαρκείς ρυθμίσεις για την απόρριψη
της ιλύος υπονόμων στη ξηρά.
Επιπλέον, τα σημαντικά διορθωτικά προγράμματα δεν
μπορούν να εκτελούνται σταδιακά. Θα ήταν πιο σκόπιμο
από πρακτική άποψη να επιδιωχθεί η μείωση της απόρρι­
ψης αποβλήτων στη θάλασσα κατά ένα «μέσο» ποσοστό
ετησίως ή κατά ένα ποσό-στόχο στο τέλος μιας συγκεκρι­
μένης περιόδου μάλλον παρά «κατά 10% ετησίως».
2.6.4. Σύμφωνα με το πρόγραμμα δράσης της Ευρωπαϊ­
κής Κοινότητας, η ΟΚΕ συμφωνεί ωστόσο με την Επι­
τροπή ότι η απόθεση των αποβλήτων θα πρέπει να γίνεται
σύμφωνα με την αρχή του προξένου της ζημιάς γενικά
εκεί όπου δημιουργούνται τα απόβλητα —δηλαδή στην
ξηρά, και συγκεκριμένα όταν η απόθεση στην ξηρά μπο­
ρεί να γίνει χωρίς επιζήμιες επιδράσεις στο περιβάλλον,
ιδίως χωρίς βλάβες του εδάφους και των επιφανειακών
υδάτων.
2.6.5. Η δημιουργία κατάλληλων εγκαταστάσεων
υποδομής για την αβλαβή απόθεση των αποβλήτων θα
πρέπει συνεπώς να ευνοείται με ανάλογα μέτρα. Το
πρόγραμμα που προβλέπεται στο σχέδιο οδηγίας για τη
βαθμιαία μείωση της απόθεσης αποβλήτων στη θάλασσα
θεωρείται από την ΟΚΕ ως κατάλληλο μέτρο για την
επίτευξη του στόχου αυτού. Εφόσον διαπιστωθεί ότι θα
προέκυπταν σε ορισμένα κράτη μέλη της Κοινότητας
δυσχέρειες στην κανονική απόθεση αποβλήτων στην
ξηρά, τότε θα πρέπει κατά τη γνώμη της ΟΚΕ να ληφθεί
μέριμνα για την αντιμετώπιση των δυσχερειών αυτών με
ανάλογη μεταβατική ρύθμιση, στην ανάγκη με αναστολή
της ισχύος των νέων κανόνων για παρατεταμένο διάστημα.
2.6.6. Δεδομένου ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη να
δημιουργηθούν εγκαταστάσεις υποδοχής των αποβλήτων,
ένα προσωρινό μέτρο που θα πρέπει να εξετασθεί θα ήταν
η τοποθέτηση πετρελαιοφόρων σε στρατηγικά σημεία
—σε λιμάνια ή στο πέλαγος— για την απόθεση υγρών
αποβλήτων που περιέχουν πετρέλαιο. Γι' αυτό η ΟΚΕ
προτρέπει την Επιτροπή να εξετάσει κατά πόσο είναι
εφικτή η χρησιμοποίηση παροπλισμένων πετρελαιοφό­
ρων για την απόθεση των υγρών αποβλήτων που περιέχουν
πετρέλαιο.
2.6.7. Η ΟΚΕ δεν μπορεί ακόμη την παρούσα στιγμή
να αντιληφθεί, κατά πόσο η πρόοδος στην τεχνική εξέλιξη
θα επιτρέψει στο μέλλον την κατά τον ένα ή τον άλλο
τρόπο απόθεση των αποβλήτων, χωρίς επιζήμιες
επιδράσεις για το θαλάσσιο περιβάλλον. Εφόσον αυτό
γίνει δυνατό, θα πρέπει να προβλεφθεί με ανάλογη τρο­
ποποίηση της πρότασης οδηγίας.
2.6.8. Η ΟΚΕ θεωρεί επιβεβλημένο να υπενθυμίσει εδώ
ότι ο στόχος που επιδιώκεται με την πρόταση οδηγίας για
τη μείωση της θαλάσσιας ρύπανσης μέσω μείωσης της
απόθεσης αποβλήτων στη θάλασσα μπορεί φυσικά να
επιτευχθεί μόνο, εφόσον ταυτόχρονα ληφθούν συγκεντρω­
τικά και συστηματικά μέτρα και προς την κατεύθυνση των
άλλων υπαίτιων της θαλάσσιας ρύπανσης —δηλαδή ιδίως
της απόρριψης ανεπαρκώς κατεργασμένων αστικών και
βιομηχανικών λυμάτων μέσω ποταμών καθώς και άμεσα
από τις ακτές— και επίσης ληφθεί μέριμνα και για τη
θαλάσσια ρύπανση από πλοία, από δραστηριότητες off­
shore καθώς και από την ατμόσφαιρα. Η ΟΚΕ καλεί την
Επιτροπή να συμβάλει εσπευσμένα και ενεργά στην
επίτευξη της μείωσης της θαλάσσιας ρύπανσης, μέσω της
υποβολής κατάλληλων προτάσεων οδηγιών.
2.7. Διαμεθοριακέςμεταφορές
Η πρόταση οδηγίας θα πρέπει να αναφέρει την οδηγία 84/
631 της 6ης Δεκεμβρίου 1984 σχετικά με την παρακολού­
θηση και τον έλεγχο των διαμεθοριακών μεταφορών
επικίνδυνων αποβλήτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η
πρόταση θα πρέπει ιδιαίτερα να τονίζει την ευθύνη των
χωρών που ενέχονται στην εισαγωγή και την εξαγωγή των
επικίνδυνων αποβλήτων κυρίως όσον αφορά τις συνθήκες
διάθεσης τους με τις πιο ικανοποιητικές προϋποθέσεις.
3. Ειδικές παρατηρήσεις
3.1. Άρθρο 3
Η ΟΚΕ αμφιβάλλει αν στο άρθρο 3 της πρότασης οδηγίας
ορίζεται με επαρκή σαφήνεια το πεδίο εφαρμογής της
29. 12. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 333/15
οδηγίας από γεωγραφική και τεχνική άποψη και συνιστά
μια ακριβέστερη διατύπωση της ρύθμισης. Η ΟΚΕ εφιστά
την προσοχή στην ειδική περίπτωση των αγγλικών και
γαλλικών νησιών που βρίσκονται στη διώρυγα της Μάγ­
χης καθώς και στην περίπτωση του νησιού Man. Παρά
το γεγονός ότι με το ισχύον καθεστώς του κοινοτικού
δικαίου η οδηγία δεν μπορεί να εφαρμοστεί σ'αυτά τα
νησιά, η ΟΚΕ θεωρεί ότι πρόκειται για μια ανωμαλία.
3.2. Άρθρο 4 παράγραφος 1 σε συνδυασμό με το παράρ­
τημα ΙΑ
3.2.1. Στο παράρτημα Ι Α του σχεδίου οδηγίας αναφέ­
ρονται στο σημείο 10 ως απόβλητα είτε άλλες ουσίες,
όσων απαγορεύεται η έκχυση στη θάλασσα σύμφωνα με
το άρθρο 4 παράγραφος 1, ή «ιλύς γεωτρήσεων με βάση
υδρογονάνθρακες καθώς και οι υδρογονάνθρακες που
έχουν σχέση με τα εκχώματα της γεώτρησης».
3.2.2. Η ΟΚΕ επισημαίνει ότι μια τέτοια απαγόρευση
θα μπορούσε να παραβλάψει την αναζήτηση πετρελαίων
στη Βόρεια Θάλασσα και στα παράκτια της Κοινότητας
γενικότερα, και κατά συνέπεια τόσο το ισοζύγιο πλη­
ρωμών ορισμένων κρατών μελών όσο και τον ανεφοδια­
σμό της Κοινότητας με ενέργεια. Γι' αυτό προτείνει να
προβλεφθεί σε κατάλληλο σημείο της οδηγίας μια
ανάλογη διάταξη εξαίρεσης.
3.3. Παράρτημα ΙΒ παράγραφος 2
Τουλάχιστον στο γερμανικό και αγγλικό κείμενο της πρό­
τασης οδηγίας διαπιστώθηκαν διαφορές από το γαλλικό
πρωτότυπο, σε βαθμό που να παραποιείται το νόημα. Η
ΟΚΕ συμφωνεί με το γαλλικό κείμενο της πρότασης
οδηγίας.
3.4. Άρθρο 4 παράγραφος 2 σε συνδυασμό με το παράρ­
τημα II
3.4.1. Το άρθρο 4 παράγραφος 2 του σχεδίου οδηγίας
προβλέπει απλώς ότι η απόθεση αποβλήτων ή άλλων
ουσιών που αναφέρονται στο παράρτημα II θα πρέπει να
επιτρέπεται μόνο μετά προηγούμενη ειδική άδεια από την
αρμόδια αρχή, χωρίς να ρυθμίζει λεπτομερέστερα, ποιες
πτυχές πρέπει να είναι καθοριστικές κατά τη λήψη της
απόφασης για τη χορήγηση των αδειών. Η ΟΚΕ προτεί­
νει, το άρθρο 4 παράγραφος 2 του σχεδίου, όπως αυτό
προβλέπεται ήδη στο άρθρο 5 παράγραφος 4 για τη χορή­
γηση άδειας αποτέφρωσης αποβλήτων στη θάλασσα, να
συμπληρωθεί με την εισαγωγή μιας διάταξης, σύμφωνα με
την οποία η άδεια θα παρέχεται μόνο, αν η απόθεση των
εν λόγω αποβλήτων δεν μπορεί να γίνει στην ξηρά κατά
τρόπο ανεκτό για το περιβάλλον.
3.4.2. Σχετικά η ΟΚΕ προτείνει να εξετασθεί μήπως
μπορεί να γίνει σύσταση να εξαιρεθούν εκείνα τα
απόβλητα από τη γενική ισχύ του παραρτήματος II, τα
οποία παρουσιάζονται με κανονική κίνηση πλοίων, αερο­
σκαφών, εξέδρων και άλλων κατασκευών που έχουν τοπο­
θετηθεί στη θάλασσα.
3.5. Άρθρο 9 παράγραφος Ι
Η ΟΚΕ επικροτεί την προβλεπόμενη στο άρθρο 9 του
σχεδίου οδηγίας ενίσχυση της ανάπτυξης εναλλακτικών
μεθόδων επεξεργασίας και απόθεσης αποβλήτων στην
ξηρά καθώς και την παραχώρηση προτεραιότητας σε
προσπάθειες περιορισμού των παρουσιαζόμενων ποσοτή­
των αποβλήτων και της ενίσχυσης της ανακύκλησης
αποβλήτων με τη χρησιμοποίηση κατάλληλων μεθόδων,
πριν αντιμετωπισθεί η περίπτωση έκχυσης και η
αποτέφρωση στη θάλασσα.
3.6. Άρθρο 9 παράγραφος 2
3.6.1. Η ΟΚΕ επικροτεί επίσης το γεγονός ότι η Επι­
τροπή σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 πρόκειται
να λάβει μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 1990 πληροφορίες που
θα διαβιβάσουν τα κράτη μέλη για τον προσδιορισμό
προθεσμίας για την απαγόρευση της αποτέφρωσης
αποβλήτων στη θάλασσα και το Συμβούλιο να παρακληθεί
να αποφασίσει σχετικά μέχρι την 1η Ιουλίου 1991 ύστερα
από πρόταση της Επιτροπής. Η ΟΚΕ πάντως θα προ­
τιμούσε να υπήρχε η δυνατότητα, να περιληφθεί στην
πρόταση οδηγίας ήδη μια προθεσμία για τον οριστικό
τερματισμό της αποτέφρωσης αποβλήτων στη θάλασσα.
3.6.2. Από την άλλη πλευρά η ΟΚΕ και στην περί­
πτωση αυτή δεν είναι ακόμη σε θέση να ερευνήσει σε
βάθος σε ποιο βαθμό η πρόοδος που σημειώνει η τεχνική
εξέλιξη μπορεί στο άμεσο μέλλον να καταστήσει δυνατή
την αποτέφρωση αποβλήτων στη θάλασσα χωρίς αισθητές
συνέπειες για το θαλάσσιο περιβάλλον. Σε περίπτωση που
στο ερώτημα αυτό μπορεί να δοθεί καταφατική απάντηση,
θα πρέπει να ληφθεί υπόψη με μια ανάλογη τροποποίηση
της πρότασης οδηγίας.
3.7. Άρθρο 10 παράγραφος 3
3.7.1. Ανεξάρτητα από τη βασική υποστήριξη
(σημείο 2.6) της έννοιας μιας βαθμιαίας μείωσης της
απόθεσης αποβλήτων στη θάλασσα που προέρχεται από
απόθεση, ή αποτέφρωση, η οποία αποτελεί τη βάση του
άρθρου 10 του σχεδίου οδηγίας, η ΟΚΕ προτείνει να
εξετασθεί μήπως θα πρέπει μακροπρόθεσμα, εκτός από
την για το διάστημα μέχρι το 1995 προβλεπόμενη μείωση
των επιτρεπόμενων αποθέσεων κατά 50%, να επιδιωχθεί
μια περαιτέρω μείωση.
3.7.2. Σχετικά η ΟΚΕ επισημαίνει ότι στο παράρτημα
IB παράγραφος 1 εξαιρούνται βέβαια από τη γενική
απαγόρευση τέτοιες περιπτώσεις και άλλες ουσίες, όπως
π.χ. ιλύς υπονόμων καθώς και από εργασίες βυθοκόρησης
και γεώτρησης, οι οποίες περιέχουν τις ουσίες που αναφέ­
ρονται στους αριθμούς 1 έως 7 μόνο ως ίχνη μολυσματικών
παραγόντων, αλλά ότι τα παραρτήματα II και III αφορούν
τα απόβλητα αυτά. Υπόκεινται συνεπώς στην υποχρέωση
μείωσης κατά 50% που προκύπτει από το άρθρο 10 παρά­
γραφος 3 σε συνδυασμό με το παράρτημα Π, η εκπλήρωση
της οποίας ενδεχομένως μπορεί σε ορισμένα κράτη μέλη
της Κοινότητας να οδηγήσει σε δυσχέρειες. Η ΟΚΕ παρα­
πέμπει στις γενικές παρατηρήσεις που διατυπώνει στο
σημείο 2.6 τρίτη παράγραφος της παρούσας γνωμοδό­
τησης.
Επειδή ορισμένες από τις ουσίες που περιλαμβάνονται στα
παραρτήματα υπόκεινται σε ειδική και γενική έγκριση, θα
Αριθ. C 333/16 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 12. 86
ήταν σκόπιμο να εξεταστεί το θέμα της απόδειξης του
αβλαβούς χαρακτήρα των βυθίσεων.
στερα η έννοια της «ανωτέρας βίας» που χρησιμοποιείται
στο άρθρο 13 της πρότασης οδηγίας.
3.8. Άρθρο 11
Η ΟΚΕ αποδίδει μεγάλη σημασία στη ρύθμιση, που προ­
βλέπεται στο άρθρο 11 του σχεδίου οδηγίας, διαδικαστι­
κών θεμάτων, επειδή οι ανάλογες διατάξεις φαίνονται
κατάλληλες για την εξασφάλιση μιας κανονικής εφαρμο­
γής της οδηγίας.
3.9. Άρθρο 13
Η ΟΚΕ αναρωτιέται μήπως θα πρέπει να ορισθεί σαφέ-
3.10. Άρθρο 19
Η ΟΚΕ συμφωνεί με την Επιτροπή στο σημείο ότι τα
κράτη μέλη, στην περίπτωση της απόφασης που προβλέ­
πεται στο άρθρο 19 της πρότασης οδηγίας σχετικά με
την έκδοση αυστηρότερων διατάξεων όσον αφορά την
απόθεση αποβλήτων στη θάλασσα ή την αποτέφρωση
τους στη θάλασσα, θα πρέπει να λάβουν υπόψη όχι μόνο
τις ιδιαίτερες συνθήκες της χώρας τους, αλλά και τη
διατήρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας της κοινής
αγοράς.
Βρυξέλλες, 26 Νοεμβρίου 1986.
Ο Πρόεδρος
της Οικονομικής και Κοινωνικής
Επιτροπής
Alfons MARGOT
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Η παρακάτω τροπολογία απορρίφθηκε από την επιτροπή κατά τη διάρκεια των συζητήσεων:
Να προστεθεί η ακόλουθη παράγραφος:
«Η ΟΚΕ επισημαίνει εξάλλου ότι η συμπερίληψη στο παράρτημα Ι των υδρογονανθράκων που
περιέχονται στα υλικά γεωτρήσεων (υπολείμματα, υλικά εκσκαφών κλπ.) μαζί με τις ουσίες υψηλής
τοξικότητας όπως ο υδράργυρος, το κάδμιο κτλ. δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί επιστημονικά.
Τα υλικά αυτά υποβάλλονται σε ειδικές επεξεργασίες απόπλυσης που εξασφαλίζουν τη μείωση της
περιεκτικότητας τους σε υδρογονάνθρακες ώστε η επίπτωση τους στο περιβάλλον να είναι αποδεκτή.
Η ΟΚΕ φρονεί ωστόσο ότι τα υλικά αυτά θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στο παράρτημα II.
Εάν κρίνεται ότι πρέπει να παραμείνουν στο παράρτημα Ι, και για μεγαλύτερη νομική βεβαιότητα κατά
την εφαρμογή του σημείου Β 2 του παραρτήματος Ι καθώς και για να αποφευχθούν αδικαιολόγητες
επιβαρύνσεις στην πετρελαϊκή βιομηχανία, η ΟΚΕ προτείνει να προστεθεί στο Παράρτημα Ι, σημείο
Β 2 μια ενδεικτική οριακή τιμή συγκέντρωσης υδρογονανθράκων, που να συμβιβάζεται με το θαλάσσιο
οικοσύστημα και κάτω από την οποία να μην ισχύει η απαγόρευση της απόρριψης στη θάλασσα
παρόμοιων υλικών».
Αιτιολογία
Η πετρελαϊκή βιομηχανία είναι υποχρεωμένη να διεξάγει έρευνες σε μια συγκυρία κατά την οποία οι
τάσεις των τιμών του αργού πετρελαίου της δημιουργούν ιδιαίτερα προβλήματα και η Κοινότητα
παραμένει σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από το πετρέλαιο σε ό,τι αφορά τον εφοδιασμό της σε ενέργεια.
Για να μην αποθαρρυνθούν οι αναγκαίες επενδύσεις, οι κοινοτικές διατάξεις δεν πρέπει να επιβάλουν
αδικαιολόγητες πρόσθετες επιβαρύνσεις.
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας
Υπέρ: 6, Κατά: πλειοψηφία, Αποχές: 0.


Full & Egal Universal Law Academy