© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/diplomacy Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/dyplomacja Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA
SEKCJA PIERWSZA
DECYZJA
Skarga nr 54047/16
Daniel KARASEK przeciwko Polsce
i 9 innych skarg
(zobacz załączona tabela)
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza) na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2021 r. w składzie Komitetu złożonego z:
Alena Poláčková, Przewodnicząca,
Péter Paczolay,
Gilberto Felici, sędziowie,
I Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji.
Uwzględniając powyższe skargi złożone w różnych terminach wskazanych w załączonej tabeli,
Uwzględniając deklaracje złożone przez pozwany Rząd, wzywające Trybunał do skreślenia skarg z listy spraw,
Po naradzie postanawia, co następuje:
FAKTY I PROCEDURA
Lista skarżących znajduje się w załączonej tabeli.
Zarzuty skarżących na podstawie art. 6 ust. 1 Konwencji[1] dotyczące przewlekłości postępowań w ich sprawach oraz na podstawie art. 13 Konwencji dotyczące braku lub niewystarczającego zadośćuczynienia za przewlekłość postępowania przyznanego im przez sąd krajowy zostały zakomunikowane Rządowi polskiemu („Rząd”).
PRAWO
Mając na uwadze podobny przedmiot skarg Trybunał uznaje za stosowne zbadanie ich łącznie w jednej decyzji.
Rząd poinformował Trybunał, że składa propozycję deklaracji [jednostronnych] w celu rozwiązania kwestii podniesionych w tych skargach. Następnie zwrócił się do Trybunału o skreślenie skarg z listy zgodnie z art. 37 Konwencji.
W odniesieniu do każdej skargi Rząd przyznał się do naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji w związku z przewlekłością postępowania sądowego oraz naruszenia art. 13 Konwencji ze względu na brak skutecznego środka odwoławczego. Zaproponował, że wypłaci skarżącym kwoty wyszczególnione w załączonej tabeli i zwrócił się do Trybunału o skreślenie skarg z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji. Kwoty zostałyby wypłacone w terminie trzech miesięcy od daty notyfikowania decyzji podjętych przez Trybunał. W przypadku braku zapłaty tych kwot we wskazanym powyżej trzymiesięcznym terminie, Rząd zobowiązał się zapłacić zwykłe odsetki od każdej kwoty od dnia upływu wskazanego terminu do dnia uregulowania należności w stawce równej stopie kredytu Europejskiego Banku Centralnego na koniec dnia z okresu opóźnienia plus trzy punkty procentowe. Rząd zobowiązał się ponadto do przyjęcia szeregu środków generalnych w odniesieniu do innych osób, które były ofiarami podobnych naruszeń lub mogą zostać dotknięte podobnymi naruszeniami w przyszłości.
Wypłaty stanowić będą ostateczne rozstrzygnięcie spraw.
Skarżącym przesłano warunki deklaracji jednostronnych Rządu na kilka tygodni przed datą niniejszej decyzji. Trybunał nie otrzymał od skarżących odpowiedzi akceptujących warunki wskazane w deklaracjach.
Trybunał zauważa, że art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji umożliwia skreślenie skargi z listy spraw jeżeli:
„...z jakiejkolwiek innej przyczyny ustalonej przez Trybunał nie jest uzasadnione dalsze rozpatrywanie skargi”.
W związku z tym może skreślić skargi na podstawie art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji na podstawie deklaracji jednostronnej Rządu, nawet jeśli skarżący chcą, aby rozpatrywanie spraw było kontynuowane (zobacz w szczególności wyrok w sprawie Tahsin Acar (zarzuty formalne) [Wielka Izba], skarga nr 26307/95, §§ 75-77, ETPC 2003-VI).
Trybunał wypracował jasne i szczegółowe orzecznictwo dotyczące skarg dotyczących przewlekłości postępowań cywilnych i karnych oraz braku skutecznego środka odwoławczego w tym zakresie (zobacz na przykład wyrok w sprawie Rutkowski i inni przeciwko Polsce, skarga nr 72287/10 i 2 inne, §§ 160 i 186, 7 lipca 2015 r., z dalszymi odniesieniami).
Uwzględniając twierdzenia zawarte w deklaracjach [jednostronnych] Rządu, a także proponowaną kwotę zadośćuczynienia – która jest zgodna z kwotami zasądzanymi w podobnych sprawach wniesionych przeciwko Polsce – Trybunał uznaje, że dalsze rozpatrywanie skarg nie jest już zasadne (art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji; zobacz także konkluzje wynikające z pierwszej grupy spraw wniesionych w procedurze wyroku pilotażowego w sprawie Załuska i Rogalska przeciwko Polsce oraz 398 innych skarg (decyzja), skargi nr 53491/10 i 72286/10, §§ 48-55, decyzja z dnia 20 czerwca 2017 r.).
W świetle powyższych rozważań Trybunał jest przekonany, że poszanowanie praw człowieka w rozumieniu Konwencji i jej Protokołów [dodatkowych] nie wymaga dalszego rozpatrywania skarg (art. 37 ust. 1 Konwencji in fine).
Wreszcie, Trybunał podkreśla, że jeżeli Rząd nie wywiąże się z warunków zawartych w swoich deklaracjach jednostronnych, skargi mogą zostać ponownie wpisane na listę spraw zgodnie z art. 37 ust. 2 Konwencji (zobacz Josipović przeciwko Serbii (decyzja), skarga nr 18369/07, z dnia 4 marca 2008 r.).
W związku z powyższym, sprawy powinny zostać skreślone z listy w zakresie, w jakim dotyczą przewlekłości postępowań cywilnych i karnych oraz braku skutecznego środka odwoławczego dostępnego w prawie krajowym.
W skargach nr 54047/16 i 37508/17 skarżący podnieśli również inne zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 8 ust. 1 Konwencji.
Trybunał zbadał skargi wymienione w załączonej tabeli i uważa, że w świetle wszystkich posiadanych materiałów oraz w zakresie, w jakim zaskarżone sprawy wchodzą w zakres jego kompetencji, skargi te albo nie spełniają określonych wymogów dopuszczalności w świetle art. 34 i 35 Konwencji lub nie ujawniają jakiegokolwiek naruszenia praw i wolności zapisanych w Konwencji lub w jej Protokołach.
W rezultacie ta część skarg powinna zostać odrzucona zgodnie z art. 35 ust. 4 Konwencji.
Z powyższych powodów, Trybunał, jednogłośnie,
Decyduje połączyć skargi do wspólnego rozpoznania;
Odnotowuje warunki deklaracji [jednostronnych] Rządu w zakresie, w jakim dotyczą nadmiernej długości postępowań i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym, a także ustaleń w celu zapewnienia przestrzegania określonych w nich zobowiązań;
Decyduje skreślić tę część skargi, w zakresie objętym deklaracjami jednostronnymi Rządu, z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji.
Uznaje skargi nr 54047/16 i 37508/17 w pozostałej części za niedopuszczalne.
Sporządzono w języku angielskim i ogłoszono na piśmie w dniu
11 marca 2021 r.
Viktoriya MaradudinaAlena Poláčková
p.o. Zastępca KanclerzaPrzewodnicząca
ZAŁĄCZNIK
Lista skarg podnoszących zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji
(przewlekłość postępowania karnego i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)
Nr
Nr skargi
Data złożenia
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia skarżącego
Data wpływu deklaracji jednostronnych Rządu
Data otrzymania ewentualnych uwag skarżących
Kwoty przyznane poszczególnym skarżącym z tytułu szkody materialnej i niematerialnej oraz kosztów i wydatków
(w złotych polskich PLN) [2]
54047/16
07/09/2016
Daniel KARASEK
1979
25/06/2020
28/09/2020
9 360
27273/17
29/03/2017
Piotr CUDNY
1980
26/06/2020
24/09/2020
9 190
37508/17
17/05/2017
Marek Piotr MAJEWSKI
1965
26/06/2020
25/09/2020
6 360
46594/17
31/07/2017
Jaime Eduardo CARDONA GIRALDO
1957
26/06/2020
28/08/2020
13 030
12943/18
06/03/2018
Joanna GNIEWEK
1953
25/06/2020
08/10/2020
28 080
13771/18
09/03/2018
Adam DANILUK
1979
26/06/2020
06/10/2020
4 800
13835/18
06/03/2018
Dobromir GNIEWEK
1951
25/06/2020
07/10/2020
28 080
24249/18
14/05/2018
Łukasz Tomasz SZUSTAK
1982
26/06/2020
27/10/2020
4 240
26284/18
24/05/2018
Tadeusz MRÓZ
1934
25/06/2020
08/10/2020
36 430
8414/19
01/02/2019
Kazimierz RUTKOWSKI
1966
25/06/2020
06/10/2020
7 720
[1] Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z późn. zm.). [przyp. red.]
[2] Powiększone o wszelkie podatki, jakie mogą zostać nałożone na skarżącego.
Full & Egal Universal Law Academy