Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Dosya kapsamı incelendiğinde mağdurun sanığa karşı tahrik oluşturabilecek nitelikte herhangi bir söz veya davranışının bulunduğuna dair delilin bulunmamasına karşın sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanarak eksik cezaya tayin olunması, aleyhe istinaf olmadığından eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.
Eleştiri konusu haricinde;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdanı kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 280/1.a maddesi gereğince İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
CMK 286/2-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 03/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)