T.C.
KAYSERİ
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
6. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2024/1843
KARAR NO: 2024/2102
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: KAYSERİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 06/06/2024
ESAS NO: 2024/435
KARAR NO: 2024/627
DAVANIN KONUSU: İtirazın İptali (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 24/10/2024
İSTİNAF KARAR
YAZIM TARİHİ: 25/10/2024
KAYSERİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'nin istinafa konu edilen 06/06/2024 tarih ve 2024/435 E - 2024/627 K kararına karşı süresi içinde davacı / davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kayseri Genel İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, davalı tarafından ödeme emrine haksız ve kötü niyetli olarak itiraz edildiğini, bu itiraz sonrasında müvekkilinin davalı şirket yetkililerinin anlaştığını "mal alımı iade ödemesi" açıklaması yaptıklarının bir dekont ile 45.000 TL ödeme yaptığını , bu hususta açıkça davalı şirket ile müvekkilleri arasındaki ticareti ve gönderilmeyen suntaları ispat ettiğini takip konusu meblağın davalı tarafça gayet iyi bir şekilde bilindiğinin, aynı zamanda likid bir alacağının olduğu, davalının söz konusu malzemelerinin göndermemesi sebebiyle müvekkilinin yürütmekte olduğu ticari işlerinde sıkıntı yaşadığını, davalı şirketle arabuluculuk toplantısı yapıldığını, anlaşamama olarak sonlandırıldığını, davanın kabulüne , itirazın iptaline ve takibin devamına, asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Dava dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmemiş dolayısıyla davalı taraf davaya herhangi bir cevap vermemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:
Tekmil dosya mündericatı birlikte değerlendirildiğinde; "...01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Ticaret Kanunu ile Türk Ticaret Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Değişiklik Yapılmasına Dair 6335 Sayılı Kanunun 2. Maddesi ile değişik TTK'nın 5. maddesinin 3. fıkrası ile Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü itirazından çıkarılmış, görev ilişkisine dönüştürülmüştür. HMK'nın 114. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendine göre, görev dava şartıdır. Aynı Kanunun 115/1. maddesi gereği mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. HMK'nın 138. maddesine göre, mahkeme dava şartları ve ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verebilir. Dosya kapsamına göre, dava konusu edilen uyuşmazlığın TTK'nın 4. maddesine göre, ticari dava olmadığı, bu nedenle de mahkememizin görevi alanına girmediği, Asliye Hukuk Mahkemelerinin bu uyuşmazlığı çözmekte görevli olduğu, 6335 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra mahkememiz ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi haline getirildiği, görev ilişkin usul hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, görevin kamu düzeniyle ilgili olduğu, HMK'nın 115. ve 138. maddeleri gereği mahkemenin görev hususunu kendiliğinden araştırmakla yükümlü olduğu ve davanın her aşamasında görevsizlik kararı verilebileceği dikkate alındığında, mahkememizin görevsizliğine karar vermek gerekmiştir. 1-H.M.K'nın 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince göreve ilişkin dava şartı yokluğu nedeni ile davanın USULDEN REDDİNE, 2-Hüküm kesinleştiğinde ve istek halinde dava dosyasının görevli KAYSERİ NÖBETÇİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ'NE gönderilmesine, ..." şeklinde karar verilmiştir.
Bu karara karşı davacı vekilince yasal süresinde istinafa başvurulmuştur.
İSTİNAF SEBEPLERİ :
Davacı vekili tarafından ilk derece mahkemesine sunulan istinaf başvuru dilekçesinde özetle; müvekkilinin şahıs şirketi bulunmakta olup kendi işlerini yürüttüğünü, yürütmekte olduğu işi ile ilgili davalı şirket yetkilisi ile yapmış olduğu anlaşma neticesinde faturadan anlaşılacağı üzere 488.398,68 TL'lik sunta alınmak üzere anlaşıldığını, davalı şirket yapılan anlaşma sonrasında müvekkiline göndermesi gereken suntaların bir kısmını göndermiş olup 154.100 TL'ye denk gelen kısım kadar suntanın gönderimini yapmadığını, yapılan işlemin niteliği incelendiği taktirde görüleceği üzere müvekkilinin yapmış olduğu satın alım ticari işletmesini ilgilendiren bir durum olduğunu, bu kadar yüksek miktarda ham madde olarak sunta alacak bir gerçek kişi kimse bulunmadığını, bu durum açıkça hayatın olağan akışına ters olduğunu, iki tarafın ticari işletmesini ilgilendiren uyuşmazlıklara ilişkin görülecek davalar Ticaret Mahkemelerinde görüldüğünü, mevcut davada müvekkilinin 2. Sınıf Tacir olması gerekçe gösterilerek alınan görevsizlik kararı kanunlara aykırı olduğunu, işbu mahkemenin görevli Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğini, uyuşmazlık konusu ile ilgili Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2016/9603 E., 2016/10536 K. Sayılı kararı ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2015/8292 E. 2015/10833 K. "İçtihat Metni" bulunduğunu, tüm bilgiler ışığında ilk derece mahkemesince verilmiş olan yanlış kararın düzeltilmesi gerektiğini, yerel mahkemenin gerekçeli kararından görüleceği üzere dayanak sadece müvekkilinin ikinci sınıf tacir olduğunu, bu husus ise yapılan alım satım işleminin ticari bir faaliyet olduğu gerçeğini değiştirmediğini, davanın Tüketici Mahkemeleri görev alanında olduğunun kabulü ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı taraf üzerine bırakılmasını talep etmiştir.
HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ:
HMK'nın 355. maddesine göre "İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir" şeklinde düzenleme bulunmaktadır.
Dava, ticari satış kapsamında teslim edilmeyen mal bedelinin iadesi talebiyle başlatılan icra takibinden borca itirazın iptali talebine ilişkindir.
Dosya kapsamında toplanan deliller, ilk derece mahkemesinin olay nitelendirilmesi ve gerekçesi nazara alındığında, davacının ikinci sınıf işletme sahibi olması (Esnaf) ve bu kapsamda tacir sıfatını haiz olmaması ve taraflar arasındaki uyuşmazlığın TTK'nın 4.maddesi kapsamında her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan dava olmadığı gibi mutlak ticari dava niteliğinde de bulunmaması nedeniyle işbu davaya bakmak görevi HMK 2. Md uyarınca genel görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesine ait olacağından davanın mahkemenin görevsizliği nedeniyle usulden reddine ilişkin kararda yazılı açıklamalara, yasal sebep ve gerekçelere binaen istinaf edilen kararda usul, yasa ve dosya kapsamı yönlerinden bir aykırılık bulunmadığı, bu nedenlerle davacının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacının istinaf başvurusunun HMK nun 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine dair aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1- KAYSERİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'nin istinafa konu edilen 06/06/2024 tarih ve 2024/435 E - 2024/627 K sayılı nihai kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gerekli olan 427,60 TL istinaf karar ve ilam harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,
3- İstinaf başvurusunda bulunan davacı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin ve istinaf kanun yoluna başvurma harcının kendi üzerinde bırakılmasına,
4-HMK'nın 302/5.maddesi gereğince kesinleşme kaydı ve kesinleşme kaydı yapılan kararların yerine getirilmesi için gerekli bildirimlerin; harç tahsil işlemlerinin, HMK'nın 359.maddesi gereğince işbu kararın taraflara tebliği işlemlerinin yapılması ve varsa artan gider avansının ilgili tarafa iadesi işlemlerinin İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılmasına,
5-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından karşı taraf yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme ile HMK 362/1-c bendi uyarınca KESİN olarak oy birliği ile karar verildi. 24/10/2024