Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yerel mahkemece kısa kararında kanun yoluna başvuru için istinaf süresinin ne zaman başlayacağı hususunun tereddüte yer vermeyecek şekilde açık olması gerekirken belirtilmemiş olması, sanığın hazır olmadığı duruşmada sanık hazırmış gibi kararın tefhim edilip tefhiminden itibaren istinaf yoluna başvurulabileceği şeklinde tereddüte neden olunması nedeniyle sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle istinaf talebinin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle red edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,
Kararın ilk derece mahkemesince İSTİNAF BAŞVURUSUNDA BULUNANA TEBLİĞİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine İADESİNE,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesi uyarınca KESİN olarak 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)