Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle red edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, ancak sanık hakkında verilen 4 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2 maddesi gereğince 1 gün karşılığı adli para cezasının miktarını belirleyip, adli para cezasının hesap edilmediği görülmekle hüküm fıkrasının A-2 nolu bendinden sonra gelmek üzere "sanığa verilen 4 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2 maddesi gereğince sanığın şahsi ve ekonomik hali dikkate alınarak günlüğü 20 TL ile çarpımı neticesinde sanığın 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", "sanığa verilen adli para cezasının miktarı dikkate alınarak sanık hakkında TCK'nun 52/4 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" bendtlerinin eklenmesine, hüküm fıkrasının A-9 nolu bendinden sonra gelmek üzere "Katılan kurum kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla karar tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde öngörülen 2.725 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine" bendinin eklenmesine, mahkemenin kararında düzeltilen bu hususlar dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamakla, CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinafa konu karardaki hukuka aykırılığın bu şekilde DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURULARININ ESASTAN REDDİNE,
Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,
Kararın ilk derece mahkemesince İSTİNAF BAŞVURUSUNDA BULUNANLARA TEBLİĞİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine İADESİNE,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesi uyarınca KESİN olarak 31/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)