Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle red edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş ancak,
Sanık hakkında TCK nun 58. Maddesi uygulanırken, tekerrüre esas olan cezalardan en ağır cezanın uygulanması gerektiği, tekerrüre esas alınan Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2011/455-1406 esas karar sayılı ilamdaki cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası olduğu, sanığın UYAP üzerinden incelenen Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/293 esas ve 2009/96 karar sayılı ilamı ile yağma suçundan 5 yıl hapis cezası aldığı ve bu cezanın da infaz tarihinin 08.09.2014 olduğu, tekerrüre esas alınma bakımından bu mahkemenin kararının esas alınması gerektiği anlaşılmakla, mahkeme hükmünün mükerrir maddesinde belirtilen "Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/455-1506 esas karar sayılı ilamı" cümlesinin "Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/293 esas ve 2009/96 karar sayılı ilamı" şeklinde düzeltilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,
Kararın ilk derece mahkemesince İSTİNAF BAŞVURUSUNDA BULUNANA TEBLİĞİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine İADESİNE,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesi uyarınca KESİN olarak 31/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)