Yerel Mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle red edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, ancak sanık hakkında TCK'nun 58 maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/886 Esas, 2014/362 Karar sayılı ilamının kesinleşme şerhi ve infaz tarihlerini gösterir bir örneğinin denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisine konulmamış olduğundan eleştiri konusu yapılan bu husus dışında verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesinin ilk cümlesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,
Kararın ilk derece mahkemesince İSTİNAF BAŞVURUSUNDA BULUNANA TEBLİĞİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine İADESİNE,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 286. maddesi uyarınca KESİN olarak 06/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)