Yerel Mahkemece verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile dava tarihine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Geliri ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin kazanç kaybı miktarı konusunda itibar edilebilecek herhangi bir belge ibraz edemeyen davacının, bahse konu döneme ilişkin olarak Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarları üzerinden hesaplanacak “7.347,91" TL'nin gelir kaybı olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken bu miktarın altında kalacak şekilde "7.020,32" TL olarak eksik tayini istinaf edenin sıfatı dikkate alınarak 6100 sayılı HMK'nın 353. maddesi uyarınca düzeltilerek esastan ret veya bozma nedeni yapılmamıştır.
Yukarıda belirtilen husus dışında mahkemenin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, kovuşturma sonucuna uygun olarak tazminat talebinin kısmen kabul, kısmen reddine yönelik oluşan kanaat ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurusunda bulunan davalı vekilinin istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla,
5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, bir örneğinin de istinaf başvurusunda bulunan davalı vekiline tebliğ edilmek üzere dosya ile birlikte mahalline gönderilmesine, CMK.nın 280/1-a ve 6100 Sayılı HMK.nın 362/1-a maddeleri uyarınca uyarınca KESİN olmak üzere 16/01/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi. (¤¤)