© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Daha fazla bilgi için, bu belgenin sonunda bulunan yazarın telif hakkı ile ilgili kısmı okuyabilirsiniz.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
Korolev/Rusya – 25551/05
Karar 1.7.2010 [1. Daire]
Madde 35
Madde 35–3–b
Önemli bir zararın yokluğu
Mahkemeler tarafından tanınmış bir Euro’dan az bir alacağın alınmasının mümkün olmamasıyla ilgili şikâyet: Kabul edilemez
Olaylar – Başvurucu, AİHM’ye yaptığı başvuruda, lehine hükmedilen 22,50 Rus rublesinin (bir Euro’dan az bir paraya karşılık gelmektedir) bir devlet makamı tarafından ödenmemesi ve bu borcun icra memurları tarafından tahsil edilmemesinden şikâyet etmek için yaptığı başvuruya ulusal mahkemelerin bakmayı reddetmelerinden şikâyet etmektedir. Başvurucu ayrıca ulusal mahkemelerin iç hukuktaki birçok usul kurallarına uymamalarından şikâyet etmektedir.
Hukuk – Madde 35 § 3 b): “Önemli bir zararın yokluğu” yeni kabul edilebilirlik şartı, teorik açıdan maddiyeti ne olursa olsun bir hak ihlalinin uluslararası bir mahkeme tarafından incelenebilmesi için azami bir ağırlık derecesine ulaşmış olması gerektiği fikri üzerine kuruludur. Bu azami derecenin değerlendirilmesi doğal olarak göreceli olup olayın koşullarına bağlıdır. İhlalin ağırlığı ilgilinin sübjektif bakışı ile olayın nesnel getiri ve ötürüleri dikkate alınarak incelenmelidir. Mevcut davada, AİHM bir Euro’dan az bir değere eşit olan parasal zararın hemen hemen hiç önemsenmeyebilir oluşuna dikkat çekmektedir. Az bir parasal zarar bile ilgili kişinin özel şartları ile içinde yaşadığı ekonomik kontekste bir öneme sahip olabilse de, bu olayda söz konusu miktarın başvurucu için asgari bir değerde olduğu konusunda kuşku yoktur. Kuşkusuz, başvurucu için önemli bir prensip meselesi söz konusu olabilir, ancak bu, AİHM için, başvurucunun önemli bir zarar gördüğü sonucuna varmak için yeterli değildir. Bir başvurucunun iddia ettiği ihlallerin etkileri konusundaki düşüncesi nesnel unsurlarla da haklılaştırılabilinir olmalıdır. Ancak AİHM bu davada bu tür bir haklılaştırıcı unsura rastlamamaktadır.
Ayrıca insan haklarına saygı, başvurunun esastan incelenmesini, bu incelemeyi haklılaştırabilecek kamu düzeniyle ilgili zorlayıcı gerekçeler bulunmadığından, gerektirmemektedir. AİHM daha önce birçok davada mevcut davadakine benzer meselelere bakmış ve bu konuda AİHS’nin devlete yüklediği yükümlülükleri detaylı bir şekilde belirtmiştir. Hem AİHM hem de Bakanlar Komitesi, Rusya Federasyonu’nda mahkeme kararlarının uygulanmaması yapısal problemini incelemiş ve bu konuda yeni ihlalleri engellemek için genel tedbirlerin alınması gerektiğini belirtmiştir.
AİHM başvurucunun ulusal bir mahkeme tarafından davasının görülmesi hakkına saygı gösterildiği kanaatindedir. Devlet makamlarına karşı yapılan ilk şikâyetler iki derece yargı organı tarafından incelenmiş ve başvurucuya hak verilmiştir. Alacağının icra memurları tarafından tahsil edilmemesiyle ilgili şikâyeti, ulusal usul kurallarına uyulmadığı için reddedilmiştir. Bu makamlara yüklenebilecek bir davaya bakmaktan kaçınma değildir. Son olarak, bir kere dava en son yargı organı tarafından görüldükten sonra, mahkemelerin işlemiş oldukları usul kuralları ihlallerinin başvurucu tarafından ulusal hukukta bir hâkime incelettirilmesini sağlayacak bir yolun bulunmaması yeni kabul edilebilirlik şartının uygulanmasına engel teşkil etmez. Aksi takdirde, AİHM en son ulusal yargı merciine atfedilecek ihlallerle ilgili olan şikâyetleri, bu şikâyetler ne kadar önemsiz olursa olsun, atamayacaktır. Böyle bir çözüm ne yararlı ne de bu yeni düzenlemenin konu ve amacına uygun olacaktır.
Sonuç: Kabul edilemez (Önemli bir zararın yokluğu).
© Avrupa Konseyi/Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 2012.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin resmi dilleri Fransızca ve İngilizce’dir. Bu çeviri, Avrupa Konseyi’nin insan haklarına destek Fonu’nun desteğiyle hazırlanmıştır (/humanrightstrustfund). Mahkeme’yi bağlamamaktadır ve Mahkeme, kalitesi konusunda herhangi bir sorumluluk kabul etmemektedir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarının veritabanı olan HUDOC üzerinden () veya HUDOC’un bildirdiği başka veritabanları üzerinden yüklenebilir. Davanın isminin tamamen yazılması, yukarıdaki telif hakkıyla ilgili ifadelerin kullanılması ve insan haklarına destek Fonu’na referans yapılması şartıyla ticari olmayan amaçlarla kullanılabilir. Bu çevirinin tamamını veya bir kısmını ticari amaçlarla kullanmak isteyen herkesin, bu durumu belirtilen adrese bildirmesi rica olunur: publishing@.
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2012.
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case–law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non–commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2012.
Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund) Elle ne lie pas la Cour, et celle–ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci–dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante: publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy