ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
CARL OTTO LENZ
της 11ης Δεκεμβρίου 1985 ( *1 )
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
Α.
Στη σημερινή διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως πρόκειται για την από άποψη τελωνειακού δικαίου κατάταξη εμπορεύματος που εισάγεται από τις Η ΠΑ και χαρακτηρίζεται ως « ετικέτα ασφαλείας από πλαστική ύλη για ηλεκτρονική προστασία από την κλοπή εμπορευμάτων, εκτεθειμένων εντός καταστημάτων ». Οι εν λόγω ετικέτες « Alligator» που προσαρτώνται στα εμπορεύματα αποτελούνται — όπως αναφέρεται στη σελίδα 3 της παραπεμπτικής Διάταξης — « από δύο ελασμάτια κεραίας, τα οποία είναι τοποθετημένα μεταξύ στρωμάτων από χαρτί και στρωμάτων από πλαστική ύλη, ανταποκρίνονται κατά μήκος, πλάτος και καμπύλη σε συχνότητες συστήματος συναγερμού και συνδέονται μεταξύ τους πάνω από ένα μικροπλακίδιο (τσιπ) διόδων, κατά την είσοδο τους δε σε πεδίο ανιχνεύσεως ενός συστήματος συναγερμού παράγουν κωδικοποιημένο σήμα συχνότητας και μέσω επιδράσεως στην ηλεκτρονική διάταξη λήψεως του συστήματος τίθεται σε λειτουργία ο συναγερμός». Όπως προκύπτει από τη δικογραφία, το σύστημα ασφαλείας κατά κλοπής αποτελείται από το « overhead system », το οποίο δημιουργεί ένα πεδίο ανιχνεύσεως, και από ένα «κιβώτιο συναγερμού», το οποίο εκπέμπει σήμα από τη στιγμή που μία ετικέτα Alligator εισέρχεται στο πεδίο ανιχνεύσεως.
Σε μία δεσμευτική γνωμάτευση περί δασμολογικής κατατάξεως, η οποία αφορούσε μόνο τις ετικέτες και όχι το σύστημα συναγερμού στο σύνολο του, έγινε δεκτό ότι το εμπόρευμα πρέπει να υπαχθεί στη διάκριση 85.22 Γ Π ( « Ηλεκτρικές μηχανές και συσκευές, που δεν κατονομάζονται ούτε περιλαμβάνονται σε άλλες κλάσεις του κεφαλαίου αυτού:... λοιπές μηχανές και συσκευές » ). Αυτό έγινε δεκτό με την αιτιολογία κυρίως ότι πρόκειται για ηλεκτρική συσκευή με αυτοτελή λειτουργία.
Η προσφεύγουσα στην κύρια δίκη θεωρεί αντιθέτως ως ορθή την υπαγωγή στην κλάση 85.17 [ « Ηλεκτρικές συσκευές ακουστικής ή οπτικής σηματοδότησης ( π.χ. ειδοποιητήριες συσκευές για την προστασία κατά της κλοπής... ) » ]. Η άποψη της αυτή, όμως, δεν έγινε δεκτή κατά τη διαδικασία επί της ενστάσεως. Στην απόφαση που εκδόθηκε σχετικά, η μη εφαρμογή της τελευταίας αυτής δασμολογικής κλάσης αιτιολογήθηκε με το ότι η ετικέτα συνιστά στοιχείο διαταράξεως, το οποίο μεταβάλλει το πεδίο ανιχνεύσεως και το οποίο δεν δέχεται σήματα για να τεθεί σε λειτουργία ο συναγερμός. Αν όμως — έτσι αναφέρεται στη συνέχεια — θεωρηθεί ως μέρος του συστήματος ασφαλείας, τότε έχει σημασία ότι παράγει σήμα συχνότητας και έχει συνεπώς αυτόνομη ηλεκτρική λειτουργία. Από τις σημειώσεις 2 του τμήματος XVI (« μηχανές και συσκευές· ηλεκτρικό υλικό » ), όπου αναφέρεται ότι:
« Τα μέρη και ξεχωριστά τεμάχια μηχανών... κατατάσσονται σύμφωνα με τους παρακάτω κανόνες:
α )
τα μέρη και ξεχωριστά τεμάχια που αποτελούν είδη που περιλαμβάνονται σε οποιαδήποτε κλάση των κεφαλαίων 84 και 85 ..., υπάγονται στην κλάση αυτή, οποιαδήποτε και αν είναι η μηχανή για την οποία προορίζονται·
β)
όταν αναγνωρίζονται ότι προορίζονται αποκλειστικά ή κυρίως για ορισμένη μηχανή... τα μέρη και ξεχωριστά τεμάχια, άλλα από εκείνα του προηγουμένου στοιχείου α), κατατάσσονται στην κλάση τη σχετική με τη... μηχανή αυτή... »
έχει εφαρμογή επομένως η σημείωση του στοιχείου α), η οποία προηγείται της του στοιχείου β ).
Στη συνέχεια, η προσφεύγουσα προσέφυγε στο Bundesfinanzhof κατά της αποφάσεως αυτής. Για να στηρίξει την άποψη της, ότι κατά ορθή ερμηνεία — σύμφωνα με τη σημείωση 2 β ) που μόλις προηγουμένως αναφέρθηκε — μόνο η υπαγωγή στην κλάση 85.17 είναι νοητή, η προσφεύγουσα προέβαλε ότι όλο το σύστημα ασφαλείας κατά κλοπής, στο οποίο περιλαμβάνονται οι ετικέτες, πρέπει να θεωρηθεί ως μία ενότητα. Σημασία έχει ότι οι ετικέτες δεν έχουν αυτοτελή ηλεκτρική λειτουργία, δεδομένου ότι δεν παράγουν οι ίδιες σήματα συχνότητας. Επειδή επιτρέπουν να ενεργοποιηθεί το πεδίο ανιχνεύσεως και χωρίς αυτές δεν μπορεί να τεθεί σε λειτουργία ο συναγερμός, πρέπει αντιθέτως να θεωρηθούν ως απαραίτητα συστατικά μέρη του συστήματος ασφαλείας και, για το λόγο αυτό, έχει επίσης σημασία ότι προορίζονται αποκλειστικώς για το εν λόγω σύστημα ενόψει της μεταδόσεως σημάτων. Ανάλογα έχει διαμορφωθεί, επίσης, η γαλλική και βελγική τελωνειακή πρακτική, σύμφωνα με την οποία οι ετικέτες υπάγονται στην κλάση 85.17 ως περιλαμβανόμενες στη λειτουργική ενότητα του « συστήματος ασφαλείας κατά της κλοπής ».
Και σ' αυτό αντιτίθεται επίσης η Oberfinanzdirektion προβάλλοντας την άποψη ότι οι ετικέτες έχουν αυτοτελή λειτουργία, επειδή παράγουν νέες ταλαντώσεις και θέτουν το συναγερμό σε λειτουργία.
Κατόπιν αυτού, το Bundesfinanzhof αντιμετωπίζει το ζήτημα αν είναι σωστή η υπαγωγή στην κλάση 85.17 ή η υπαγωγή στη διάκριση 85.22 Γ II. Θεωρεί ότι μπορεί να συναγάγει ορισμένα στοιχεία από τις Επεξηγηματικές Σημειώσεις της Ονοματολογίας του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας, τα οποία συνηγορούν υπέρ της υπαγωγής στη διάκριση 85.22 Γ II. Εντούτοις, αμφιβάλλει κατά πόσο συντρέχει η προϋπόθεση που απαιτείται επίσης σύμφωνα με τις Επεξηγηματικές Σημειώσεις για την εφαρμογή της κλάσης 85.22, ότι δηλαδή οι εν λόγω συσκευές πρέπει να έχουν δική τους λειτουργία και θεωρεί ότι, ενόψει της λειτουργικής ενότητας του συστήματος ασφαλείας κατά της κλοπής, η ήδη αναφερθείσα σημείωση 2 β) θα μπορούσε να δώσει λαβή για δασμολογική κατάταξη στην κλάση 85.17. Το Bundesfinanzhof θεωρεί περαιτέρω ότι στην υπόθεση που έχει υποβληθεί στην κρίση του δεν βοηθεί η προδικαστική απόφαση 60/77 ( 1 ) ( Sig. 1977, σ. 2460 επ. ) που εκδόθηκε σχετικά με τη δασμολογική κατάταξη μέρους μιας ηλεκτρικής συσκευής παραγωγής σημάτων. Μπορεί μεν στην απόφαση αυτή επί της σημειώσεως 2 β) να θεωρείται σημαντικό το ότι πρόκειται για απαραίτητα συστατικά μέρη μιας μηχανής, τα οποία αποτελούν λειτουργική ενότητα, και να γίνεται δεκτό ότι οι ηλεκτρικές μεμονωμένες συσκευές, που εμφανώς προορίζονται αποκλειστικά ή κυρίως για ηλεκτρικές συσκευές, ενόψει της παραγωγής ακουστικών ή οπτικών σημάτων κατά την έννοια της κλάσεως 85.17, πρέπει σύμφωνα με τη σημείωση 2, να υπαχθούν στην κλάση 85.17. Κατά την άποψη όμως του Bundesfinanzhof μπορεί σχετικώς να έχει σημασία ότι πρόκειται για συσκευές, οι οποίες συνδέονται μέσω καλωδίου με πομπό σημάτων (πράγμα που δεν συμβαίνει προφανώς στην υπόθεση που έχει αχθεί ενώπιόν του ). Για το λόγο αυτό, με Διάταξη της 29ης Ιανουαρίου 1985, ανέβαλε την έκδοση οριστικής αποφάσεως και υπέβαλε το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
« Η σημείωση 2, σε συνδυασμό με τη σημείωση 5, του τμήματος XVI του κοινού δασμολογίου πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μεμονωμένες ηλεκτρικές συσκευές, που εκτελωνίζονται χωριστά, αποτελούν “ μέρη και ξεχωριστά τεμάχια ” υπό την έννοια αυτής της σημειώσεως, όταν προορίζονται για να προσαρμοστούν σε ορισμένα είδη, προκειμένου μέσω αυτών να τεθούν σε λειτουργία ακουστικά ή οπτικά σήματα ενός πομπού σημάτων, σε περίπτωση που τα εν λόγω είδη εισχωρήσουν σε πεδίο ανιχνεύσεως που παράγεται από άλλη συσκευή, πρέπει δε οι μεμονωμένες ηλεκτρικές συσκευές, κατ' εφαρμογή της αναφερθείσας σημείωσης, να υπαχθούν λόγω αυτής της λειτουργίας στην κλάση 85.17 του κοινού δασμολογίου; »
Επί του ερωτήματος αυτού η ομοσπονδιακή κυβέρνηση διατύπωσε την άποψη ότι η υπαγωγή στην κλάση 85.22 είναι ορθή. Εκτός αυτής μόνο η Επιτροπή έλαβε θέση και διατύπωσε την άποψη ότι οι επίδικες ετικέτες πρέπει, ως μέρη ηλεκτρικής συσκευής παραγωγής σημάτων, να υπαχθούν στην κλάση 85.17, εφόσον το εν λόγω σύστημα εμπίπτει στο σύνολο του στη δασμολογική αυτή κλάση.
Κατά την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, στο επίκεντρο της επιχειρηματολογίας της βρίσκεται η έννοια « συσκευές παραγωγής σημάτων » που χρησιμοποιείται στην περιγραφή της κλάσης 85.17. Θεωρεί ότι πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ της πλήρους λειτουργικής ενότητας (στην προκειμένη περίπτωση: της εγκατάστασης ασφαλείας κατά τη κλοπής) και του συστήματος της συσκευής. Μόνο το τελευταίο περιλαβάνεται στην κλάση 85.17. Όμως, η συσκευή που ενδιαφέρει στην κύρια δίκη αποτελείται μόνο από το overhead system και το κιβώτιο συναγερμού, δεδομένου ότι έτσι είναι πλήρες και εντελώς κατάλληλο να χρησιμοποιηθεί, δηλαδή μπορούν έτσι να επιτευχθούν όλες οι λειτουργίες της συσκευής. Όσον αφορά τις ετικέτες είναι επομένως μάλλον πιο φυσικό να αναφερθεί το παράδειγμα των εγκαταστάσεων επεξεργασίας στοιχείων, στις οποίες το καλούμενο πρόγραμμα software δεν θεωρείται επίσης συστατικό μέρος της μηχανής, αλλά κατατάσσεται δασμολογικά ανάλογα με την κατασκευή και τη λειτουργία του. Ή ακόμη μπορεί να γίνει λόγος για τους αυτόματους πωλητές, στους οποίους τα νομίσματα δεν θεωρούνται συστατικά μέρη ή για τις συσκευές συναγερμού κατά των διαρρήξεων, στις οποίες το ίδιο ισχύει για το διαρρήκτη. Επομένως, αν οι ετικέτες πρέπει να καταταχθούν δασμολογικώς ως αυτοτελές εμπόρευμα σύμφωνα με την κατασκευή και τη λειτουργία τους, επιβάλλεται να υπαχθούν στην κλάση 85.22 ως ηλεκτρικές συσκευές με αυτοτελή λειτουργία.
Β.
Όπως η Επιτροπή, έχω και εγώ την άποψη ότι η επιχειρηματολογία αυτή επιδέχεται από πολλές απόψεις κριτική και νομίζω επιπλέον ότι, εν τέλει, η άποψη της Επιτροπής (στην οποία αμέσως θα επανέλθω) είναι πιο πειστική.
1.
Στην πραγματικότητα μπορούν να διατυπωθούν αμφιβολίες ως προς την εκτίμηση ότι το σύστημα της συσκευής είναι εντελώς κατάλληλο να χρησιμοποιηθεί έτσι όπως το βλέπει ο αντιπρόσωπος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Εντούτοις, αυτό μπορεί να ευσταθεί μόνο σε συνδυασμό με τις ετικέτες ασφαλείας και όχι χωρίς αυτές. Αμφιβολίες μπορούν ακόμη να υπάρχουν ως προς το ότι οι ετικέτες έχουν «δική τους λειτουργία» κατά την έννοια των Επεξηγηματικών Σημειώσεων των Βρυξελλών ( σχετικά θα γίνει εξέταση σε συνάρτηση με την επιχειρηματολογία της Επιτροπής ).
Όσον αφορά, πέραν αυτού, τα συγκριτικά παραδείγματα που ανέφερε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν πρέπει αφενός να παραβλεφθεί ότι οι ταινίες των εγκαταστάσεων επεξεργασίας στοιχείων μπορούν επίσης να λειτουργούν εκτός αυτών των εγκαταστάσεων ( πράγμα που δεν ισχύει αντιθέτως για τις ετικέτες ασφαλείας που ενδιαφέρουν στην προκειμένη περίπτωση). Καθόσον, εξάλλου, αφορά τα νομίσματα σχετικά με τους αυτόματους πωλητές ( ή τους σιδηροδρομικούς συρμούς, τη φωτιά ή τους διαρρήκτες σε σχέση με τις συσκευές παραγωγής σημάτων), υπάρχει εν τούτοις ( ανεξάρτητα από το ότι τα εν λόγω αντικείμενα εν μέρει μεν έχουν και άλλες λειτουργίες, εν μέρει δε δεν μπορούν ασφαλώς να θεωρηθούν ως συστατικά μέρη του συστήματος, αλλά ως ξένα σώματα ) ουσιαστική διαφορά έναντι των ετικετών ασφαλείας, η οποία συνίσταται στο ότι εκείνα τα αντικείμενα έχουν μόνο μία καθαρά παθητική λειτουργία ενεργοποιήσεως του συστήματος, ενώ οι ετικέτες ασφαλείας λαμβάνουν και μεταβάλλουν συχνότητες που έχουν εκπεμφθεί ώστε να τίθεται σε λειτουργία ο συναγερμός.
2.
Καταρχάς, θεωρώ ότι η άποψη της Επιτροπής είναι σαφής ως προς το ότι πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της περιπτώσεως κατά την οποία οι ετικέτες ασφαλείας υπόκεινται σε δασμό μαζί με άλλα συστατικά μέρη της εγκατάστασης ασφαλείας κατά της κλοπής και της περιπτώσεως κατά την οποία πραγματοποιείται χωριστή εισαγωγή.
Για την πρώτη περίπτωση, σημασία έχει ότι στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις των Βρυξελλών, οι οποίες σύμφωνα με τη νομολογία αποτελούν πολύτιμο ερμηνευτικό βοήθημα, γίνεται ρητά λόγος, σε σχέση με τα συστατικά μέρη συσκευής, τα οποία προορίζονται να πραγματοποιούν από κοινού ορισμένη λειτουργία, για μία παρόμοια « λειτουργική ενότητα » στην περίπτωση των συσκευών συναγερμού κατά της κλοπής (τμήμα XVI, παράγραφος VI, ψηφία 63, 64, 73 ). Στη συνέχεια, και σε σχέση μ'αυτό, αναφέρεται (αριθμός περιθωρίου 74 ) ότι αν όλα τα συστατικά μέρη παρόμοιας ενότητας εκτελωνίζονται ταυτόχρονα, πρέπει το σύνολο να υπαχθεί ως συσκευή παραγωγής σήματος στην κλάση 85.17. Για τη δεύτερη περίπτωση — ξεχωριστή διασάφηση των συστατικών μερών — πρέπει αντιθέτως, σύμφωνα με την επόμενη παράγραφο των Επεξηγηματικών Σημειώσεων, το κάθε εμπόρευμα να καταταχθεί δασμολογικώς ανάλογα με τη δική του κατασκευή και λειτουργία.
3.
Σχετικά με αυτή τη δεύτερη περίπτωση, την οποία πράγματι αφορά η κύρια δίκη και η οποία μόνο μπορεί επίσης να είναι προβληματική, η Επιτροπή εξέθεσε περαιτέρω κατά τρόπο πειστικό ότι σε περίπτωση που η δασμολογική κατάταξη επιχειρηθεί βάσει των χαρακτηριστικών στοιχείων, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει σημασία το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των ετικετών. Πράγματι, η φύση και ο χαρακτήρας των ετικετών ασφαλώς δεν καθορίζονται από αυτές τις ύλες, αλλά αντιθέτως από το είδος της κατασκευής τους και τον τρόπο λειτουργίας τους.
Η Επιτροπή κατέδειξε επίσης ότι δεν ενδείκνυται οι εν λόγω ετικέτες να εξομοιωθούν με κεραίες κατά την έννοια της κλάσης 85.15 (όπως προφανώς συμβαίνει με τη δασμολογική κατάταξη κατά τη βελγική πρακτική). Προφανώς, για κάτι τέτοιο — επειδή δεν πρόκειται για όργανα μεταδόσεως ειδήσεων ή τηλεκατευθύνσεως — λείπουν οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις των Βρυξελλών σχετικά με αυτή την κλάση. Δεδομένου ότι, επιπλέον, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το σύστημα ασφαλείας κατά της κλοπής υπάγεται στην αναφερθείσα κλάση ως κύρια συσκευή, δεν μπορούν ούτε οι σχετικές ετικέτες να υπαχθούν στην κλάση 85.15 ως « μέρη και ξεχωριστά τεμάχια » της εγκατάστασης.
Όσον αφορά την υπαγωγή στην κλάση 85.17 — μία από τις δύο κλάσεις που το Bundesfinanzhof αντιμετώπισε για την προκειμένη περίπτωση — τίθεται κατά την άποψη της Επιτροπής ιδίως το ερώτημα — δεδομένου ότι οι ετικέτες καθαυτές δεν αποτελούν συσκευές συναγερμού αλλά τίθενται σε λειτουργία μόνο μαζί με την κύρια συσκευή — αν οι εν λόγω ετικέτες μπορούν να θεωρηθούν ως « μέρη και ξεχωριστά τεμάχια» του συστήματος ή — επειδή απλώς θέτουν σε λειτουργία το συναγερμό — να θεωρηθούν μάλλον ως «μέσα θέσεως σε λειτουργία » ( όπως είναι τα νομίσματα για τα αυτόματα, οι κωδικοποιημένες κάρτες στις τράπεζες ή οι κωδικοποιημένες ετικέτες στα υπερκαταστήματα). Η Επιτροπή πιστεύει ότι η τελευταία εκδοχή πρέπει να αποκλειστεί — και αυτό επίσης φαίνεται ότι είναι προφανές — ακριβώς επειδή ο συναγερμός δεν τίθεται σε λειτουργία με την είσοδο απλώς των ετικετών στο πεδίο ανιχνεύσεως της κύριας συσκευής, αλλά με τη μετατροπή των ληφθέντων σημάτων και την επανεκπομπή τους (πράγμα που θυμίζει μάλλον το παράδειγμα των ανιχνευτών που είναι ενσωματωμένοι στις αυτόματες συσκευές ).
Επομένως, αν φανεί ορθότερο οι ετικέτες να θεωρηθούν ως συστατικά μέρη μιας λειτουργικής ενότητας (ακόμη και αν δεν υπάρχει οργανική σύνδεση με τις συσκευές, όπως επρόκειτο στην υπόθεση 60/77), τότε η δασμολογική κατάταξη κατά τη σημείωση 2 του τμήματος XVI που αναφέρθηκε ήδη στην αρχή αποκτά ουσιώδη σημασία ( και γι' αυτό είναι επίσης σημαντικό ότι στο πλαίσιο αυτό — σύμφωνα με τη σημείωση 5 — η έννοια « μηχανές » περιλαμβάνει επίσης τις συσκευές του τμήματος αυτού ).
Σύμφωνα με το στοιχείο α ) της εν λόγω σημείωσης τίθεται καταρχάς το ζήτημα αν τα σχετικά τεμάχια αποτελούν εμπορεύματα μιας από τις κλάσεις του κεφαλαίου 84 ή 85 ( πράγμα που θα απαιτούσε την υπαγωγή στην εν λόγω κλάση, χωρίς να ληφθεί υπόψη για ποια μηχανή προορίζονται τα τεμάχια ). Κατά την άποψη της Επιτροπής, αυτό πρέπει, όπως ήδη ανέφερα, να αποκλειστεί ενόψει της κλάσεως 85.15. Όμως, η Επιτροπή ανέλυσε επίσης κατά τρόπο πειστικό ότι το ίδιο ισχύει για την κλάση 85.22. Σχετικά, πρέπει μεν να γίνει δεκτό ότι οι εν λόγω ετικέτες ανταποκρίνονται σε ορισμένα από τα ουσιώδη κριτήρια της κλάσεως 85.22 που αναφέρονται στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις των Βρυξελλών (επειδή παράγουν ηλεκτρικά σήματα, η σύνθεση τους αποτελείται από ηλεκτρικά στοιχεία — αναφέρονται ρητώς δίοδοι — και λειτουργούν με ηλεκτρισμό — αριθμοί περιθωρίου 3, 9, 41 ). Επιπλέον, εντούτοις, έχει σημασία (πρβλ. αριθμό περιθωρίου 2 των Επεξηγηματικών Σημειώσεων) ότι οι συσκευές της κλάσεως 85.22 πρέπει να έχουν «δική τους λειτουργία » και ότι, εν προκειμένω, εφαρμόζονται λογικά οι Επεξηγηματικές Σημειώσεις της κλάσης 84.59. Ασφαλώς, οι ετικέτες για τις οποίες πρόκειται εδώ δεν ανταποκρίνονται στον ορισμό συσκευής με δική της λειτουργία, που δίνεται στην κλάση αυτή. Αυτό μπορεί να λεχθεί σε σχέση με όσα διατυπώνονται στο στοιχείο Α (αριθμός περιθωρίου 10) (σύμφωνα με τα οποία η λειτουργία ενός μηχανισμού πρέπει σαφώς να διακρίνεται από τη λειτουργία άλλων συσκευών και είναι απαραίτητο να μπορεί να επιτελείται ανεξάρτητα από άλλες συσκευές). Αυτό ισχύει επίσης ως προς την προϋπόθεση που αναφέρεται στο στοιχείο Β (αριθμοί περιθωρίου 14-16) (σύμφωνα με την οποία έχει σημασία ότι η λειτουργία ενός μηχανισμού δεν πρέπει να θεωρείται ως ανα-πόσπαοτο μέρος της όλης λειτουργίας της συγκεκριμένης ενότητας ).
Επομένως, δεν μπορεί παρά να γίνει δεκτό — ακριβώς επειδή οι ετικέτες δεν είναι αυτοτελείς σε σχέση προς το σύστημα ασφαλείας κατά της κλοπής, αλλά η λειτουργία τους αξιοποιείται μέσα στο σύστημα — ότι ως προς αυτές έχει εφαρμογή το στοιχείο β ) της σημείωσης 2. Πράγματι, πρόκειται για άλλα μέρη που σύμφωνα με την κατασκευή και τη λειτουργία τους προορίζονται αποκλειστικά ή κυρίως για ορισμένο είδος μηχανής και πρέπει επομένως, δεδομένου ότι πρόκειται ως προς την κύρια συσκευή για συσκευή που υπάγεται στην κλάση 85.17, να υπαχθούν επίσης στην εν λόγω κλάση.
Γ.
Επομένως, στο ερώτημα που υπέβαλε το Bundesfinanzhof πρέπει να δοθεί η απάντηση που πρότεινε η Επιτροπή και να καταστεί γνωστό στο παραπέμπον δικαστήριο ότι η σημείωση 2 — σε συνδυασμό με τη σημείωση 5 — του τμήματος XVI του κοινού δασμολογίου πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι οι μεμονωμένες ηλεκτρικές συσκευές που εκτελωνίζονται χωριστά αποτελούν « μέρη και τεμάχια » κατά την έννοια της σημειώσεως αυτής, αν προορίζονται να προσαρμοστούν σε εμπορεύματα ώστε μέσω αυτών να τίθενται σε λειτουργία ακουστικά ή οπτικά σήματα ενός πομπού σημάτων στην περίπτωση που τα εμπορεύματα αυτά εισέλθουν σε πεδίο ανιχνεύσεως που παράγεται από άλλη συσκευή, και ότι οι μεμονωμένες ηλεκτρικές συσκευές πρέπει να υπαχθούν λόγω της λειτουργίας αυτής στην κλάση 85.17 του κοινού δασμολογίου κατ' εφαρμογή των προαναφερθεισών σημειώσεων.
( *1 ) Μετάφραση από τα γερμανικά.
( 1 ) Απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 1977 στην υπόθεση 60/77, Fritz Fuss KG, Elektrotechnische Fabrik κατά Oberfinanzdirektion München, Slg. 1977, σ. 2453.
Top