İlk derece mahkemesince verilen hükme karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla, dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 2018/7903 Esas - 2020/2595 Karar sayılı emsal kararı da dikkate alınarak,
Ceza hükümlerine ilişkin istinaf taleplerinde harç ve masraf talep edilmesinin, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi gereğince iç hukukumuzun bir parçası haline gelen Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinin 1. fıkrası ile Anayasanın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsuru olan mahkemeye erişim hakkını; yine, 25.03.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 10.03.2016 tarih ve 6684 sayılı Kanun'la onaylanan 11 No’lu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 No'lu Protokolün "Cezai Konularda Temyiz Hakkı" başlıklı 2. maddesinde yer alan "kural olarak herkes aleyhine verilen mahkumiyetin veya hükmolunan cezanın yüksek bir mahkeme tarafından yeniden incelenmesini sağlama hakkına sahiptir" düzenlemesi uyarınca iki dereceli yargılanma hakkını kısıtlayacağı değerlendirilerek,
Harç ve masrafların yatırılmamış olması nedeniyle istinaf talebinden vazgeçmiş saymaya dair 24.10.2019 tarihli ek karar kaldırılarak, 10.09.2019 tarihli hükmün incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sair istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hükmolunan sonuç adli para cezası yönünden, 5941 sayılı Kanunun 5/11. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırma kararı verilmeksizin doğrudan hapse çevrileceğine ilişkin ihtara yer verilmeden hüküm oluşturulması,
2-5941 sayılı Kanunun 6/1. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin olarak, yazılı şekilde eksik ihtarat ile yetinilmesi,
Hukuka aykırı, sanık müdafiinin istinaf nedenleri bu itibarla yerinde ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılıklar, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 280/1-a ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilebilir nitelikte olduğundan;
1-Mahkemece ödenmeyen adli para cezasının bir gün karşılığının 100 TL'den paraya çevrileceği yönünde hüküm oluşturulması ve aleyhe istinafın bulunmaması nedeniyle kazanılmış hak da gözetilerek, sanık hakkında TCK'nun 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkartılması, bunun yerine, "Hükmolunan adli para cezasının miktarına göre, sanığın ekonomik ve şahsi halleri dikkate alınarak, TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının takdiren 1'er ay ara ile 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve 5941 sayılı Kanunun 5/11. maddesi de gözetilerek ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalıştırma kararı verilmeksizin bir gün karşılığı 100 TL'den olmak üzere doğrudan hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına," ibaresinin yazılması,
2-Sanığa etkin pişmanlık hükümlerinin ihtarına ilişkin 11 numaralı fıkranın çıkartılması, bunun yerine "5941 sayılı Kanunun 6/1. maddesi uyarınca karşılıksız kalan çek bedelinin, çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticari işlerde temerrüt faiz oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile birlikte yargılama aşamasında tamamen ödenmesi halinde davanın düşmesine, mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra tamamen ödenmesi halinde ise hükmün bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına karar verileceğinin ve her iki halde de çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının kaldırıldığının UYAP üzerinden Merkezi Sicil Kayıt Sistemi (MERSİS) ile ….. Birliği Risk Merkezine bildirileceğinin, 5941 sayılı Kanunun 6/2. maddesi uyarınca şikayetten vazgeçmenin de aynı hüküm ve sonuçlara neden olacağının sanığa ihtarına" ibaresinin yazılması suretiyle, DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,
Kararın bir örneğinin de istinaf başvurusunda bulunana ilk derece mahkemesince tebliğine,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine iadesine,
CMK'nun 284 ve 286. maddeleri gereğince KESİN olarak, 18.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. (¤¤)