Μεταφραστική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα
SERVICE DES TRADUCTIONS DU MINISTERE DES AFFAIRES ETRANGERES DE LA REPUBLIQUE HELLENIQUE, ATHENES
HELLENIC REPUBLIC, MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS, TRANSLATION SERVICE, ATHENS
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ
ΑΠΟΦΑΣΗ
Προσφυγή αρ. 66372/10
S.M. κατά της Ελλάδας
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Πρώτο Τμήμα), που συνεδρίασε στις 17 Σεπτεμβρίου 2013 σε Επιτροπή, με την ακόλουθη σύνθεση:
Elisabeth Steiner, Πρόεδρο
Λίνο-Αλέξανδρο Σισιλιάνο
Ksenija Turkovic, Δικαστές,
Και με τη σύμπραξη του André Wampach, Αναπληρωτή Γραμματέα Τμήματος,
Έχοντας υπόψη την ανωτέρω προσφυγή που κατατέθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2010,
Αφού διασκέφθηκε, εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση:
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ
Ο προσφεύγων, κ. S.M., είναι γερμανός υπήκοος, που γεννήθηκε το 1988 και κρατήθηκε στην Ελλάδα και την Γερμανία.
Ο προσφεύγων συνελήφθηκε στην Κρήτη στις 5 Αυγούστου 2010 με βάση ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για αδικήματα που είχε διαπράξει στην Γερμανία. Είχε καταδικαστεί στις 8 Δεκεμβρίου 2009 από το Περιφερειακό Δικαστήριο του Lindau, στην Γερμανία για απάτη και πλαστογραφία. Κρατήθηκε εν αναμονή της απόφασης απέλασής του στην Γερμανία.
Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι χρειάστηκε να περάσει μια νύχτα σε ένα κελί στα Κρατητήρια της Αστυνομίας χωρίς τροφή και χωρίς νερό, με θερμοκρασία 35C. Την επομένη, μεταφέρθηκε σε φυλακή στην Κρήτη όπου κρατήθηκε σε ένα κελί 60τ.μ. με άλλους τριάντα επτά κρατούμενους. Το κελί είχε μόνον 27 κρεβάτια και έτσι αναγκάστηκε να κοιμάται στο πάτωμα για αρκετές νύχτες. Οι συνθήκες υγιεινής ήταν πολύ άσχημες και δεν υπήρχαν παρά δύο τουαλέτες.
Στις 14 Αυγούστου 2010, μεταφέρθηκε σε μια φυλακή στην Αθήνα και κρατήθηκε σε κελί 25 τ.μ. με πολλούς άλλους κρατούμενους. Το κελί είχε κατσαρίδες, δεν υπήρχε αερισμός ούτε κλιματισμός παρά τις υψηλές θερμοκρασίας. Δεν μπόρεσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με την οικογένειά του παρά μόνον μετά από δεκατρείς ημέρες.
ΑΙΤΙΑΣΗ
Ο προσφεύγων επικαλείται το άρθρο 3 της Σύμβασης και παραπονείται για τις συνθήκες κράτησής του στις φυλακές Κρήτης και Αθηνών.
ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ
Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι δεν συντρέχει λόγος να εξετάσει περαιτέρω την προσφυγή που κατέθεσε ο προσφεύγων για τους ακόλουθους λόγους.
Η προσφυγή κοινοποιήθηκε στην Κυβέρνηση στις 31 Μαρτίου 2011.
Στις 21 Ιουλίου 2011 η Κυβέρνηση διαβίβασε στην Γραμματεία τις παρατηρήσεις της επί του παραδεκτού και του βασίμου της προσφυγής. Οι παρατηρήσεις κοινοποιήθηκαν στις 26 Ιουλίου 2011 στην πλευρά του προσφεύγοντα η οποία και κλήθηκε να καταθέσεις τις δικές της παρατηρήσεις-αντίκρουση πριν τις 22 Αυγούστου 2011.
Στην συνέχεια δόθηκαν στον προσφεύγοντα πολλές παρατάσεις προθεσμίας προκειμένου να μπορέσει να βρει κάποιον να τον εκπροσωπήσει.
Στις 24 Ιανουαρίου 2012, ο εκπρόσωπος που όρισε ο προσφεύγων κλήθηκε να καταθέσεις τις παρατηρήσεις του. Στην συνέχεια του δόθηκαν πολλές παρατάσεις και τελικά παραιτήθηκε στις 19 Απριλίου 2012.
Το Δικαστήριο, με συστημένη επιστολή έναντι αποδεικτικού παραλαβής της 18ης Απριλίου 2013, που κοινοποιήθηκε στην γερμανική φυλακή όπου μεταφέρθηκε εντωμεταξύ ο προσφεύγων, επέσεισε την προσοχή της πλευράς του προσφεύγοντος στο γεγονός ότι η προθεσμία που του είχε οριστεί για την κατάθεση των παρατηρήσεών του είχε εκπνεύσει. Ανέφερε ότι σύμφωνα με το άρθρο 37§1(α) της Σύμβασης το Δικαστήριο μπορούσε να διαγράψει την προσφυγή από το πινάκιο αφού, από τις περιστάσεις της υπό κρίση υπόθεσης, συνάγεται ότι ο προσφεύγων δεν έχει σκοπό να εμμείνει στην προσφυγή του. Η επιστολή αυτή επιστράφηκε στο Δικαστήριο με την ένδειξη «άγνωστος παραλήπτης».
Το Δικαστήριο έστειλε και μια δεύτερη συστημένη επιστολή με αποδεικτικό παραλαβής και με το ίδιο περιεχόμενο στις 10 Ιουνίου 2013 στην διεύθυνση κατοικίας του προσφεύγοντος η οποία αναφερόταν στο έντυπο της προσφυγής του. Και αυτή η επιστολή επιστράφηκε στο Δικαστήριο με την ένδειξη «άγνωστος παραλήπτης».
Στο σημείο αυτό το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με το άρθρο 47§6 του Κανονισμού, « ο προσφεύγων πρέπει να ενημερώσει το Δικαστήριο για κάθε αλλαγή διεύθυνσης και για κάθε γεγονός που έχει σχέση με την εξέταση της προσφυγής του». Ωστόσο, ο προσφεύγων δεν κοινοποίησε ποτέ την αλλαγή διεύθυνσής του και δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για την εξακολούθηση της εκδίκασης της υπόθεσής του στο Δικαστήριο (Ozgü κατά Τουρκίας, (déc.), αρ. 12283/07, 21 Φεβρουαρίου 2012).
Κατόπιν των ανωτέρω, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η πλευρά του προσφεύγοντος δεν έχει την πρόθεση να εμμείνει στην προσφυγή της υπό την έννοια του άρθρου 37§1(α) της Σύμβασης.
Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 37§1 in fine, το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν συντρέχει καμία ιδιαίτερη περίσταση σχετική με την τήρηση των δικαιωμάτων που προστατεύονται από την Σύμβαση ή τα Πρωτόκολλά της η οποία να απαιτεί την συνέχιση της εκδίκασης της προσφυγής.
Επομένως, η υπόθεση θα πρέπει να διαγραφεί από το πινάκιο.
Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο, ομόφωνα,
Αποφασίζει να διαγράψει την προσφυγή από το πινάκιο.
André WampachElisabeth Steiner
Αν. ΓραμματέαςΠρόεδρος
Full & Egal Universal Law Academy