© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, /en - Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Spraw Zagranicznych, - Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA
Nota informacyjna nt. orzecznictwa Trybunału nr 209
lipiec 2017 r.
Moohan i Gillon p. Zjednoczonemu Królestwu (decyzja)
– skargi nr 22962/15 i 23345/15
Decyzja z 13.06.2017 r. [Pierwsza Sekcja]
Art. 35
Art. 35 ust. 3 lit. a
Ratione materiae
Referendum na temat niepodległości Szkocji nie było objęte zakresem art. 3 Protokołu nr 1: niedopuszczalność skargi
Fakty – W październiku 2012 r. Rządy Szkocji i Zjednoczonego Królestwa podpisały porozumienie w sprawie referendum na temat niepodległości Szkocji. Na podstawie ustawy o prawie do głosowania w referendum na temat niepodległości Szkocji, skazani pozbawieni wolności nie mieli prawa do głosowania. Skarżący, obywatele brytyjscy odbywający kary dożywotniego pozbawienia wolności za umyślne zabójstwo, wystąpili o kontrolę sądową ustawy. Wnioski zostały oddalone, a wniesienia apelacji odmówiono. Referendum na temat niepodległości odbyło się we wrześniu 2014 r.
Przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka skarżący zarzucali na podstawie art. 10 Konwencji [o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności] oraz art. 3 Protokołu nr 1 do Konwencji, że podlegali powszechnemu zakazowi głosowania w referendum na temat niepodległości.
Prawo
Art. 3 Protokołu nr 1: Istota sprawy dotyczyła tego, czy można uznać, że referendum na temat niepodległości jest objęte zakresem art. 3 Protokołu nr 1. Dotychczas Trybunał oraz funkcjonująca poprzednio Europejska Komisja Praw Człowieka jednomyślnie orzekali, że art. 3 jest ograniczony do wyborów ciała ustawodawczego, a nie ma zastosowania do referendów. Jak słusznie zauważono na poziomie krajowym, w referendum na temat niepodległości ludność Szkocji głosowała w istocie nad przyszłym rodzajem ciała ustawodawczego. A zatem na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że niewłaściwe jest, by takie referendum pozostawało poza sferą ochrony przewidzianej przez art. 3 Protokołu nr 1, podczas gdy „wybór ciała ustawodawczego” wchodzi w zakres tej ochrony. Konkluzja taka jest jednak spójna z brzmieniem tego artykułu oraz jego konsekwentną wykładnią dokonywaną przez organy konwencyjne.
Zważywszy, że istnieje wiele sposobów zorganizowania i funkcjonowania systemów wyborczych, a do Układających się Państw należy stworzenie własnej demokratycznej wizji na podstawie bogatego zróżnicowania rozwoju historycznego, różnorodności kulturowej i myśli politycznej w Europe, nie można wykluczyć, że proces demokratyczny opisany jako referendum przez Układające się Państwo może potencjalnie wchodzić w zakres art. 3 Protokołu nr 1. Aby tak było, proces ten musiałby jednakże odbywać się w rozsądnych odstępach czasu w drodze tajnego głosowania i na warunkach, które zapewniłyby ludności swobodę wyrażania opinii w wyborze ciała ustawodawczego.
Rozstrzygnięcie: skarga niedopuszczalna (niezgodna z Konwencją ratione materiae)
Art. 10 Konwencji: Organy działające na podstawie Konwencji wielokrotnie stwierdzały, że art. 10 nie chroni prawa do głosowania ani w wyborach, ani w referendum.
Rozstrzygnięcie: skarga niedopuszczalna (niezgodna z Konwencją ratione materiae)
(Zobacz X p. Zjednoczonemu Królestwu (decyzja), skarga nr 7096/75, 3 października 1975 r.)
© Council of Europe/European Court of Human Rights
Niniejsze streszczenie przygotowane przez Kancelarię nie wiąże Trybunału.
Link do Not informacyjnych nt. orzecznictwa
Full & Egal Universal Law Academy