© Եվրոպայի խորհուրդ/ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան, 2013: Սույն թարգմանությունն իրականացվել է Եվրոպայի խորհրդի Մարդու իրավունքների հավատարմագրային ֆոնդի (/humanrightstrustfund) աջակցությամբ: Այն որևէ կերպ չի պարտավորեցնում Դատարանին: Ավելին իմանալու համար ծանոթացեք սույն փաստաթղթի վերջում ներկայացված հեղինակային իրավունքի վերաբերյալ նշումներին:
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2013. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court. For further information see the full copyright indication at the end of this document.
© Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2013. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour. Pour plus de renseignements veuillez lire l’indication de copyright/droits d’auteur à la fin du présent document.
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային տեղեկատու թիվ 160
2013թ. փետրվար
Neij-ը և Sunde Kolmisoppi-ն ընդդեմ Շվեդիայի (դեկ.) - 40397/12
Վճիռ 19.02.2013թ. [Բաժանմունք V]
Հոդված 10
Հոդված 10-1
Տեղեկատվության տարածելու ազատություն
Տեղեկատվություն ստանալու ազատություն
Դատապարտում և վնասների գումարային փոխհատուցման պահանջ այնպիսի վեբ կայքի գործարկման համար, որի միջոցով երրորդ անձինք կարողացել են հեղինակային իրավունքի խախտմամբ էլեկտրոնային ֆայլեր փոխանակել. անընդունելի
Փաստեր. 2005-2006թթ. ընթացքում երկու դիմումատուները ներգրավված են եղել համացանցում ամենամեծ ֆայլերի փոխանակման ծառայություններ մատուցող «The Pirate Bay» («TPB») կոչվող վեբ կայքի տարբեր աշխատանքներում։ TPB-ի կողմից մատուցվող ծառայությունները հնարավորություն էր տալիս օգտատերերին կապվել միմյանց հետ տորենտային ֆայլերի միջոցով և TPB-ի համակարգիչներից դուրս փոխանակել թվային նյութեր: 2008 թվականին նրանց` այլոց հետ հանցակցությամբ կատարված Հեղինակային իրավունքների մասին օրենքի խախտման համար մեղադրանք է առաջադրվել այն հիմքով, որ նրանք նպաստել են վեբ կայքի օգտատերերի կողմից երաժշտության, ֆիլմերի և համակարգչային խաղերի հեղինակային իրավունքների խախտում իրականացնելուն։ Դիմումատուները դատապարտվել էին։ Դիմումատուներից մեկի կողմից բողոք ներկայացվելուց հետո առաջին դիմումատուն դատապարտվել է տաս ամիս ազատազրկման, իսկ երկրորդը՝ ութ ամսվա։ Նրանք նաև մյուս մեղադրյալների հետ միասին ճանաչվել են մեղավոր մոտ 3,300,000 եվրոյի չափով հասցված վնասի համար։
Իրավունք. Հոդված 10. Դիմումատուները 10-րդ հոդվածի իմաստով այլոց համար տեղեկատվություն տարածելու և ստանալու միջոցներ էին ստեղծել: Նրանց գործողությունները պաշտպանվում էին այդ դրույթի ներքո և, հետևաբար, նրանց ազատազրկումը խախտում է նրանց խոսքի ազատության իրավունքը։ Այսպիսով, քանի որ նրանք դատապարտվել են միայն այն նյութերի համար, որոնք պաշտպանված էին հեղինակային իրավունքով՝ համաձայն Հեղինակային իրավունքի մասին օրենքի, ապա միջամտությունը եղել է «օրենքով սահմանված»: Այն հետապնդել է այլոց իրավունքները պաշտպանելու և հանցագործությունը կանխելու օրինական նպատակ։
Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե արդյո՞ք միջամտությունն անհրաժեշտ էր ժողովրդավարական հասարակությունում, ապա Դատարանը պետք է որոշեր, թե արդյո՞ք դիմումատուների՝ տեղեկատվություն փոխանակելուն նպաստելու շահն ավելի կարևոր էր, քան հեղինակային իրավունքներ ունեցողների իրավունքների պաշտպանության ապահովումը։ Որպես մտավոր սեփականություն, հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են Կոնվենցիայի թիվ 1 Արձանագրության 1-ին հոդվածով: Հետևաբար, քանի որ անհրաժեշտ էր հավասարակշռել երկու մրցակցող շահեր, որոնք պաշտպանված էին Կոնվենցիայով, պատասխանող պետությունը վայելում է հայեցողության ավելի լայն շրջանակ։ Իսկապես, այդ շրջանակը սույն գործի սահմանումներում հատկապես լայն է, քանի որ այն նյութը, որի համար դիմումատուները ենթարկվել են պատասխանատվության չէր վայելում միևնույն աստիճանի պաշտպանություն, ինչը շնորհվում է քաղաքական խոսքի կամ բանավեճի դեպքում:
Բացի այդ, քանի որ Հեղինակային իրավունքների մասին օրենքի և Կոնվենցիայի համաձայն շվեդական իշխանությունները պարտավոր էին պաշտպանել հայցվորի սեփականության իրավունքը, ուստի դիմումատուների խոսքի ազատության սահմանափակման համար կային ծանրակշիռ փաստարկներ։ Շվեդական դատարանները համապատասխան և բավարար հիմնավորումներ են բերել դիմումատուների գործունեությունը առևտրային գործունեություն ծավալող TPB-ի կայքի շրջանակներում որպես քրեական վարքագիծ որակելու համար։ Վերջապես, ազատազրկման դատավճիռը և վնասների փոխհատուցումը չէին կարող դիտարկվել որպես անհամաչափ՝ հաշվի առնելով այն փաստը, որ դիմումատուները չէին կարողացել որևէ գործողություն կատարել և հեռացնել վիճարկվող տորենտային ֆայլերը, թեև դրա համար նրանց պահանջ էր ներկայացվել, դիմումատուները անտեսել էին այն փաստը, որ հեղինակային իրավունքների պաշտպանության ներքո գտնվող նյութերը տարածվում էին TPB-ի միջոցով։
Որպես եզրակացություն, հաշվի առնելով տարածված տեղեկատվության բնույթը և բերված ծանրակշիռ փաստարկները, դիմումատուների խոսքի ազատության սահմանափակումը անհրաժեշտ էր ժողովրդավարական հասարակությունում։
Եզրակացություն. անընդունելի (ակնհայտ անհիմն):
© Council of Europe/European Court of Human Rights
This summary by the Registry does not bind the Court.
Եվրոպայի խորհուրդ/Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան
Դատարանի քարտուղարության այս ամփոփումը պարտադիր չէ Դատարանի համար
Սեղմեք այստեղ Նախադեպային տեղեկատուների համար
© Եվրոպայի խորհուրդ/ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան, 2013
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի պաշտոնական լեզուներն են ֆրանսերենը և անգլերենը: Սույն թարգմանությունն իրականացվել է Եվրոպայի խորհրդի Մարդու իրավունքների հավատարմագրային ֆոնդի (/humanrightstrustfund) աջակցությամբ: Այն որևէ կերպ չի պարտավորեցնում Դատարանին, որը պատասխանատու չէ թարգմանության որակի համար: Այն կարելի է բեռնել HUDOC-ից` Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի տվյալների բազայից (), կամ տվյալների ցանկացած այլ բազայից, որին HUDOC-ը տրամադրել է փաստաթուղթը: Այն կարող է վերաթողարկվել ոչ առևտրային նպատակներով` պայմանով, որ գործի անվանումը ներկայացվի ամբողջական և ուղեկցվի վերը նշված հեղինակային իրավունքի նշումներով, ինչպես նաև Մարդու իրավունքների հավատարմագրային ֆոնդին հղումով: Առևտրային նպատակներով սույն թարգմանությունը մասնակիորեն կամ ամբողջապես օգտագործելու դեպքում, հարկ է այդ մասին տեղեկացնել հետևյալ հասցեով` publishing@
© Council of Europe/European Court of Human Rights, 2013
The official languages of the European Court of Human Rights are English and French. This translation was commissioned with the support of the Human Rights Trust Fund of the Council of Europe (/humanrightstrustfund). It does not bind the Court, nor does the Court take any responsibility for the quality thereof. It may be downloaded from the HUDOC case-law database of the European Court of Human Rights () or from any other database with which the Court has shared it. It may be reproduced for non-commercial purposes on condition that the full title of the case is cited, together with the above copyright indication and reference to the Human Rights Trust Fund. If it is intended to use any part of this translation for commercial purposes, please contact publishing@.
©Conseil de l’Europe/Cour européenne des droits de l’homme, 2013
Les langues officielles de la Cour européenne des droits de l’homme sont le français et l’anglais. La présente traduction a été effectuée avec le soutien du Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme du Conseil de l’Europe (/humanrightstrustfund). Elle ne lie pas la Cour, et celle-ci décline toute responsabilité quant à sa qualité. Elle peut être téléchargée à partir de HUDOC, la base de jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme (), ou de toute autre base de données à laquelle HUDOC l’a communiquée. Elle peut être reproduite à des fins non commerciales, sous réserve que le titre de l’affaire soit cité en entier et s’accompagne de l’indication de copyright ci-dessus ainsi que de la référence au Fonds fiduciaire pour les droits de l’homme. Toute personne souhaitant se servir de tout ou partie de la présente traduction à des fins commerciales est invitée à le signaler à l’adresse suivante : publishing@.
Full & Egal Universal Law Academy