T.C.
MALİYE BAKANLIĞI
Gelirler Genel Müdürlüğü
SAYI : B.07.0.GEL.0.40/4084-1012 26.02.04* 008361
KONU :
............... VALİLİĞİ
(Defterdarlık: Gelir Müdürlüğüne)
İLGİ : ......... tarih ve ...................... sayılı yazınız.
İlgide kayıtlı yazınız ekinde gönderilen, İliniz .................. Vergi Dairesi Müdürlüğü mükelleflerinden .................. ile ilgili olarak ................. Vergi Mahkemesi'ne sunulmak üzere ilgili vergi dairesince hazırlanan savunma projesi incelenmiştir.
4811 sayılı Vergi Barışı Kanununun 7'nci maddesinin 1 numaralı bendinde "Gelir ve kurumlar vergisi mükellefleri vermiş oldukları yıllık beyannamelerinde vergiye esas alınan matrahlarını, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Şubat 2003 ayı sonuna kadar, 1998 takvim yılı için % 30, 1999 takvim yılı için % 25, 2000 takvim yılı için % 20, 2001 takvim yılı için % 15 nispetlerinden az olmamak üzere artırdıkları takdirde, kendileri hakkında artırımda bulunulan yıllar için yıllık gelir ve kurumlar vergisi incelemesi ve bu yıllara ilişkin olarak bu vergi türleri için daha sonra başka bir tarhiyat yapılmaz." hükmü yer almaktadır.
Aynı maddenin 2'ncı bendinde ise, "Gelir vergisi mükelleflerinin; artırımda bulunmak istedikleri yıl ile ilgili olarak vermiş oldukları gelir vergisi beyannamelerinde zarar beyan edilmiş ya da hiç beyanname verilmemiş olması halinde vergilendirmeye esas alınacak matrah ile (1) numaralı fıkraya göre artırdıkları matrahlar; 1998 takvim yılı için 2.500.000.000 liradan, 1999 takvim yılı için 3.000.000.000 liradan, 2000 takvim yılı için 3.750.000.000 liradan, 2001 takvim yılı için 5.000.000.000 liradan az olamaz. Ancak, beyana tabi geliri sadece gayrimenkul sermaye iradından oluşan gelir vergisi mükellefleri için vergilendirmeye esas alınacak matrah, ilgili yıllar için belirlenmiş tutarın 1/5'i olarak dikkate alınır. Bu fıkranın uygulanmasında ilgili yıllar itibariyle gayrimenkul sermaye iratları için belirlenen istisna tutarları dikkate alınmaz." hükmü kayıt altına alınmıştır.
Adı geçen Kanunun 14'üncü maddesinin 2 numaralı bendinde "Vergi Usul Kanununun 359 uncu maddesinin (b) fıkrasının (1) numaralı bendindeki "Defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerinin yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler", (2) numaralı bendindeki belgeleri sahte olarak basanlar" hakkında (1) numaralı fıkra hükümleri uygulanmaz ve bahsi geçenler bu Kanunun 7, 8 ve 9'uncu madde hükümlerinden yararlanamaz." hükmüne yer verilmiştir.
4811 sayılı Kanunun 14'üncü maddesinin 2 numaralı bendi kapsamında bulunmayan gelir vergisi mükelleflerinin, aynı Kanunun 7'nei maddesinin 1 ve 2 numaralı fıkraları hükümlerine uygun olarak matrah artırımında bulunmaları halinde, bu mükellefler' hakkında artırım yapılan yıllar için yıllık gelir ve kurumlar vergisi incelemesi ve bu yıllara ilişkin olarak bu vergi türleri için daha sonra başka bir tarhiyat yapılmasına imkan bulunmamaktadır. Diğer bir ifade ile 4811 sayılı Kanuna uygun olarak yapılan matrah artırımı, artırım yapılan yıllara ait tüm faaliyetleri kapsamakta olup, mükelleflerin faaliyetleri için ayırım yapılması ve aynı tür vergi için yeni bir tarhiyat yapılması mümkün değildir.
Bilgi edinilmesini ve mükellefin durumunun yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde yeniden değerlendirilerek gereğinin yapılmasını rica ederim.
Full & Egal Universal Law Academy