Bilindiği üzere, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun Geçici 35 inci maddesinin 7 nci bendinde, "Mükellefler; kendilerine, eşlerine ve çocuklarına ait ve üzerinden gelir vergisi ödenen gelirleri (hamiline yazılı mevduat ve hamiline yazılı menkul kıymetlerden elde edilen gelirler hariç) ile kendilerine ve eşlerine ait emekli, maluliyet, dul ve yetim aylığı bulunduğunu belgelendirdikleri takdirde, bu gelirler, hayat standardı esasına göre kazan-cın tespitinde izah nedeni gelir olarak kabul edilir." hükmü yer almıştır.
Bu hükme göre, adı geçenin kendisine ve eşine ait ücret gelirleri, serbest meslek faaliyetinden dolayı hayat standardı esasına göre kazancın tespitinde izah nedeni gelir olarak kabul edilecektir.
Aynı Kanunun Geçici 120 nci maddesinin 4369 sayılı Kanunun 52 nci maddesiyle değişmeden önceki şeklinde, "Gerçek usulde gelir vergisine tabi ticari kazanç sahipleri ile serbest meslek erbabı, cari vergilendirme döneminin gelir vergisine mahsup edilmek üzere, geçici vergi öderler.
Geçici vergi tutarı, içinde bulunulan yılda verilen yıllık beyanname üzerinden hesaplanan gelir vergisinin, ticari ve mesleki kazanca (Bu Kanunun 42. maddesi kapsamına gi-ren kazançları elde edenlerin ve noterlik görevini ifa ile mükellef olanların bu işlerden sağladıkları kazançlar hariç) isabet eden kısmının % 50'sidir." hükmüne yer verilmiştir.
Bu açıklamalara göre, geçici verginin hesaplanmasında sadece ticari ve mesleki kazanca isabet eden kısmının esas alınması gerekmektedir.
Ayrıca, 3824 sayılı Kanunun 18 inci maddesine göre ücretlerden tevkif suretiyle alınan gelir vergisi ile yıllık beyannameye dahil ücretlere isabet eden gelir vergisi üzerinden fon payı alınmayacağı hükme bağlanmıştır.
Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda, konuya ilişkin olarak hazırlanan hesaplama örneği ilişikte gönderilmiştir.
Bilgi edinilmesini ve gereğini rica ederim.