Rekabet Kurumu - Karar Sayı 05-85/1182-336

Rekabet Kurumu Başkanlığından,
(Danıştay’ın İptal Kararı Üzerine Verilen)
REKABET KURULU KARARI

Dosya Sayısı : SR/02-11 (Soruşturma)
Karar Sayısı : 05-85/1182-336
Karar Tarihi : 19.12.2005
DOSYA KONUSU : Danıştay 13. Dairesi’nin 25.2.2003 tarih, 03-12/135-63
sayılı Rekabet Kurulu Kararı’nın iptaline ilişkin 12.7.2005 tarih, 2005/5051
E. 2005/3439 K. sayılı, 25.10.2005 tarih, 2005/5238 E. 2005/5173 K. sayılı 10
ve 25.10.2005 tarih, 2005/5068 E. 2005/5174 K. sayılı Kararları üzerine
yonga ve/veya lif levha piyasalarında faaliyet gösteren soruşturmaya
konu teşebbüslerin, satış fiyatını birlikte belirlemek suretiyle 4054 sayılı
Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’u ihlal eder nitelikteki
eylemlerinin yeniden değerlendirilmesi.

A. TOPLANTIYA KATILAN ÜYELER
Başkan : Mustafa PARLAK
Üyeler : Tuncay SONGÖR, Prof. Dr. Zühtü AYTAÇ, Rıfkı ÜNAL,
Prof. Dr. Nurettin KALDIRIMCI, Süreyya ÇAKIN, Mehmet 20
Akif ERSİN

B. RAPORTÖRLER: Ali İhsan ÇAĞLAYAN, Pelin ERDOĞAN, Burak
BÜYÜKKUŞOĞLU

C. ŞİKAYET EDEN: Re’sen

D. HAKKINDA SORUŞTURMA YAPILANLAR

1.Setaş Simav Orman Mahsülleri Endüstri ve Ticaret 30
A.Ş. (Setaş)
Kertil Mevkii 43500 Simav-Kütahya

2.Sumaş Suni Tahta ve Mobilya Sanayi A.Ş. (Sumaş)
9 Eylül Cad. Güngör Apt. No: 16/1 Edremit-Balıkesir

Temsilcisi: Av. Oktay BARLAS
Abide-i Hürriyet Cad. No: 284 Tarsus Apt. Kat: 6 D: 14
Şişli-İstanbul
40
3.Yonsan Ege Levha Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Yonsan)
1437 Sok. No: 22/1 Alsancak-İzmir

Temsilcisi: Prof. Dr. İ. Yılmaz ASLAN
ACT Danışmanlık Ltd. Şti., Polaris Plaza Ahi Evran Cad.
1/15 Maslak-İstanbul

E. İDDİALARIN ÖZETİ: Yonga levha ve/veya lif levha (MDF) piyasasında
faaliyet gösteren teşebbüslerin; ayda bir ya da bazen daha değişik aralıklarla
düzenlenen toplantılarda bir araya geldikleri ve bu toplantılarda yonga levha 50
05-85/1182-336
2
ve/veya MDF’nin satış ve vade koşullarını belirledikleri, dolayısıyla yonga
levha ve/veya lif levha (MDF) piyasasında rekabeti engellemeye yönelik
davranışlar içinde bulundukları iddia edilmektedir.

F. DOSYA EVRELERİ: Türkiye Ağaç İşleri Esnaf ve Sanatkarları
Federasyonu’nun, ağaç sanayii sektöründe yonga levha üretimi ile iştigal eden
fabrikaların ürünlerine aynı tarihlerde ve aynı oranlarda zam yaptıklarına
ilişkin, Rekabet Kurumu kayıtlarına 15.5.2000 tarih ve 1853 sayı ile intikal
eden başvurusu üzerine 21.7.2000 tarih ve D3/1/Ş.Y.-00/03 sayılı İlk İnceleme
Raporu hazırlanmıştır. 60

Söz konusu İlk İnceleme Raporunun görüşülmesi sonucunda alınan
25.7.2000 tarih ve 00-28/302-171 sayılı Rekabet Kurulu Kararı ile; konuya
ilişkin olarak 4054 sayılı Kanun’un 40. maddesinin 1. fıkrası gereğince
önaraştırma yapılmasına karar verilmiştir.

Yapılan önaraştırma sonucunda Kurum raportörleri tarafından hazırlanan
14.2.2001 tarih ve D3/2/P.U.-01/2 sayılı Önaraştırma Raporu Kurul’a
sunulmuştur. Kurul söz konusu Önaraştırma Raporunu görüşerek 27.2.2001
tarih ve 01-10/92-M sayı ile; Çamsan, Dekor, Devrektaş, Divapan, Düzsan, 70
Kastamonu Entegre, Köykobir, Masstaş, Orma, SFC, Yıldız MDF, Yontaş ile
Yonga Levha Sanayicileri Derneği hakkında yonga levha ve/veya lif levha
satış fiyatlarını birlikte belirlemek suretiyle 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesinin
(a) bendini ihlal edip etmediklerinin belirlenmesi için Kanun’un 41. maddesi
uyarınca soruşturma açılmasına karar vermiştir.

Soruşturma sürecinde, 1997-2000 yılları arasında Dernek tarafından organize
edilerek yapıldığı tespit edilen 32 toplantının 26’sına hangi üreticilerin katıldığı
belirlenerek; bu toplantılarda alınan kararlara uyduğu belirlenen söz konusu
teşebbüsler hakkında hazırlanan 27.2.2002 tarih ve SR/02-1 sayılı 80
Soruşturma Raporu’nda, yonga ve/veya lif levha üreticilerinin uzun yıllardır
Dernek tarafından organize edilen toplantılarda ve/veya kendi aralarında bir
araya gelerek, özellikle yonga levha için fiyat, deklare ve uygulama tarihlerini
belirledikleri, son yıllarda ise buna ilaveten lif levha üreticilerinin de kendi
aralarında bir araya gelerek lif levha fiyatını belirledikleri ve bu toplantıların
sonuçlarından Dernek’i haberdar ettikleri tespit edilmiştir. Soruşturma
Raporu’nda, 1993 yılından başlayan ve günümüze kadar geçerliğini
kaybetmeyen bir esas anlaşma (çerçeve anlaşma) ile bunun detayları olarak
kabul edilebilecek, kısa süreler için geçerli olmak üzere fiyat ve diğer bazı
koşulları belirleyen ve sonra ülkedeki enflasyon ortamında güncelliklerini 90
kaybettikçe yenilenen bir dizi alt anlaşmaların yapıldığı; bu anlaşmalara
soruşturulan teşebbüslerden çoğunluğunun muntazaman katıldığı ve uyduğu,
bazılarının ise belirli koşullar yüzünden bazen uymama eğilimi gösterdiği fakat
sonra yeniden gönüllü olarak ya da bir biçimde ikna edilerek uyma eğilimi
gösterdikleri belirtilmiş ve söz konusu teşebbüsler ile Dernek’in Kanun’un 16.
maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Bu durum karşısında, Dernek tarafından organize edilen toplantılara katıldığı
önaraştırma sürecinde belirlenen ancak alınan kararlara uyup uymadığı eldeki
05-85/1182-336
3
bulgularla tespit edilemediği için haklarında soruşturma açılması önerilmemiş
bulunan, 100
- Foça Sunta Sanayi ve Ticaret A.Ş.,
- Köseoğlu Orman Ürünleri Elektrik İnşaat Taahhüt San. ve Tic. A.Ş.,
- Samedoğlu Orman Ürünlerini Değerlendirme San. ve Tic. A.Ş.,
- Setaş Simav Orman Mahsülleri Endüstri ve Tic. A.Ş.,
- Sumaş Suni Tahta ve Mobilya Sanayii A.Ş.,
- Tever Ağaç San. ve Tic. İşletmeleri A.Ş.,
- Teverpan Ağaç San. A.Ş.,
- Vezirağaç Vezirköprü Orman Ürünleri ve Gıda Ticaret A.Ş. ve
- Yonsan Ege Yonga Levha San. ve Tic. A.Ş.’nin
110
Soruşturma Raporu sonucunda tek bir esas anlaşma sonucuna
ulaşıldığından, Kanun’un 4. maddesi çerçevesinde haklarında soruşturma
açılan teşebbüsler ile aynı ihlal içerisinde oldukları izlenimi edinilmiştir.

Soruşturma Heyeti’nin, Dernek tarafından organize edilen toplantılara katılan
anılan teşebbüsler hakkında, Kanun’un 40. maddesi uyarınca re’sen
soruşturma açılması gerektiği görüşü doğrultusunda; Rekabet Kurulu’nca
12.3.2002 tarih ve 02-14/145-M sayılı kararı ile Dernek tarafından organize
edilen toplantılara katıldığı tespit edilen anılan teşebbüsler hakkında 4054
sayılı Kanun’un 40. maddesi uyarınca re’sen soruşturma açılmasına karar 120
verilmiştir.

26.3.2002 tarihinde, Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca ilgililere soruşturma
açıldığına dair bildirimde bulunularak kendilerinden 30 gün içinde ilk yazılı
savunmalarını göndermeleri istenmiştir. Tarafların ilk yazılı savunmaları süresi
içinde Kurum kayıtlarına intikal etmiştir.

Soruşturma sonucunda hazırlanan 13.8.2002 tarih ve SR/02-11 sayılı
Soruşturma Raporu Kanun'un 45/1. maddesi uyarınca Başkanlıkça tüm Kurul
Üyeleri ile ilgili taraflara tebliğ edilmiş ve aynı maddenin 2. fıkrası gereğince 130
taraflardan 30 gün içinde yazılı savunmalarını göndermeleri istenmiştir.

Soruşturma Raporu'nun tebliğini takiben; taraflardan her birinin Kanun’un
45/2. maddesi uyarınca talep ettikleri ek süre kendilerine 11.9.2002 tarihli
Kurul toplantısında tanınmış, ilgili teşebbüslerin yazılı savunması yasal süresi
içinde en son 18.10.2002 tarihinde olmak üzere Kurum kayıtlarına intikal
etmiştir.

Soruşturma Heyeti’nin hazırladığı "Ek Yazılı Görüş", Kanun'un 45/2. maddesi
uyarınca, 1.11.2002 tarihinde tüm Kurul Üyeleri ve taraflara tebliğ edilmiştir. 140
Foça Sunta, Köseoğlu, Samedoğlu, Setaş, Tever, Teverpan ve Vezirağaç’ın
Kanun’un 45/2. maddesi uyarınca talep ettikleri ek süre kendilerine Kurul
Kararı ile tanınmıştır. Taraflardan Sumaş dışındaki 8 teşebbüsün üçüncü
yazılı savunmaları yasal süreleri içinde en son 3.1.2003 tarihinde olmak üzere
Kurum'a intikal etmiş ve bu teşebbüslerce Kanun’un 46. maddesi uyarınca,
sözlü savunma toplantısı yapılması talep edilmiştir.

05-85/1182-336
4
Sumaş'ın ise üçüncü yazılı savunması Kuruma intikal etmemiş ve bu
teşebbüsün sözlü savunma toplantısı yapılması yönünde talebi olmamıştır.
150
Rekabet Kurulu'nun 9.1.2003 tarih ve 03-03 sayılı toplantısında, yürütülen
soruşturma ile ilgili olarak 18.2.2003 tarihinde sözlü savunma toplantısı
yapılmasına ve sözlü savunma toplantısına soruşturma kapsamındaki
teşebbüslerin davet edilmesine karar verilmiştir. Ancak, Foça Sunta,
Köseoğlu, Samedoğlu, Setaş, Tever, Teverpan ve Vezirağaç'ın talebi üzerine
Rekabet Kurulu'nun 17.1.2003 tarih ve 03-05/51-M sayılı kararı ile sözlü
savunma toplantısı 21.2.2003 tarihine ertelenerek, toplantı davetiyeleri,
Kanun'un 46/2. maddesi uyarınca ilgililere gönderilmiştir.

21.2.2003 tarihinde sözlü savunma toplantısı yapılmıştır. 160

Rekabet Kurulu 25.2.2003 tarihinde 03-12/135-63 sayılı nihai kararını
vermiştir.

Gerekçeli karar taraflara 14.5.2004 tarihinde tebliğ edilmiştir. Taraflar
gerekçeli kararı 17.5.2004 tarihlerinde tebellüğ etmiş ve Danıştay’da süresi
içinde dava açmıştır. Danıştay 13. Dairesi, Setaş’a ilişkin 25.10.2005 tarih,
2005/5238 E. 2005/5173 K. sayılı, Sumaş’a ilişkin 25.10.2005 tarih,
2005/5068 E. 2005/5174 K. sayılı, Yonsan’a ilişkin 12.7.2005 tarih, 2005/5051
E. 2005/3439 K. sayılı Kararları’nda; soruşturmayı yürüten Kurul üyesinin 170
nihai karar toplantısına katılarak oy kullanmasının hukuka aykırı bulunması
gerekçesiyle, 25.2.2003 tarih, 03-12/135-63 sayılı Rekabet Kurulu Kararı’nın
davacılara ilişkin kısımlarının iptalini hükme bağlamıştır. Diğer teşebbüslerin
davaları sürmektedir.

Bunun üzerine 15.12.2005 tarih ve 05-84 sayılı Kurul toplantısında; mevcut
dosya üzerinden yeniden karar verilmesini teminen gerekli hazırlık
çalışmalarının yapılmasına ve konunun Kurul gündemine getirilmesine karar
verilmiştir.
180
Kurul’un konu ile ilgili almış olduğu kararın gereği olarak dosya üzerinde
yapılan değerlendirmeler ışığında düzenlenen 14.12.2005 tarihli yönetici özeti,
14.12.2005 tarih ve 292 sayılı Başkanlık Önergesi ile, Rekabet Kurulu’nun
soruşturmaya ait tüm savunma, ek savunma, sözlü savunma tutanakları,
raporlar, Danıştay’ın iptal kararları, tüm dosya münderecatında yer alan bilgi
ve belgeleri inceleyerek, Rekabet Kurulu 19.12.2005 tarih ve 05-85 sayılı
toplantısında nihai kararını vermiştir.

2.7.2005 tarih ve 5388 sayılı “Rekabetin Korunması Hakkında Kanunun Bazı
Maddelerinin Değiştirilmesine Dair Kanun”un 5. maddesinde yer alan 190
“Soruşturma yapılmasına karar verildiği takdirde Kurul ilgili daire başkanının
gözetiminde soruşturmayı yürütecek raportör veya raportörleri belirler.” hükmü
uyarınca alınan 13.7.2005 tarih, 05-46/667 sayılı Kurul kararının “Soruşturma
heyeti Başkanı olarak belirlenmiş bulunan Rekabet Kurulu Üyelerinin, söz
konusu dosyalara ilişkin nihai kararın alındığı toplantılara katılmaması
gerektiği” hükmünü içeren 3. maddesi doğrultusunda, 2002 yılında görev
yapan Kurul yapısının da değişmiş olduğu dikkate alınarak, o tarihte mevcut
05-85/1182-336
5
soruşturmanın Heyet Başkanlığını yürüten Kurul Üyesi Murat GENCER’in
görev süresinin dolması nedeniyle kurul üyeliğinden de ayrıldığından nihai
karar toplantısında bulunmamıştır. 200

G. RAPORTÖRLERİN GÖRÜŞÜ

İlgili yönetici özetinde; soruşturma sürecinde elde edilen bilgi ve belgeler
ışığında Soruşturma Raporu’nda verilen sonuçlarda herhangi bir değişikliğe
gidilmesine gerek olmadığı ifade edilmiştir.

H. İNCELEME VE DEĞERLENDİRME

H.1. İlgili Pazar 210

H.1. 1. İlgili Ürün Pazarı

Halk arasında sunta (suni tahta) olarak bilinen yonga levha, genellikle
lignoselülozik (selüloz içeren odunumsu) hammaddeden elde edilen yonga
veya küçük parçacıkların sentetik bir reçine ya da uygun bir yapıştırıcı yardımı
ile ısı ve basınç altında geniş ve büyük yüzeyli levhalar haline getirilmesi ile
elde edilen ve gerek mobilya yapımında gerekse başka amaçlarla kullanılan
bir malzemedir. Kereste ve kontrplak üretimi için, kalın çaplı düzgün gövdeli,
uzun ve fazla miktarda odun kusurları içermeyen tomrukların kullanılması 220
gerekmekte olup bu tür hammaddelerin bulunması nispeten zor ve pahalıdır.
Halbuki yonga levha üretimi için kullanılacak hammaddede bu tür özellikler
aranmadığı gibi bitki artıkları bile değerlendirilebilmektedir.

Yonga levhalar birçok kullanım yeri için gerekli fiziksel ve mekanik özellikleri
taşırlar; düzgün yüzeylidir, istenen kalınlıkta üretilebilir, homojen bir yapıya
sahiptir, çivi, vida, tutkal ve diğer malzemelerle birleştirilebilir, büyük ebatlarda
üretilmiş olması işçilikten tasarruf sağlar, üst yüzey işlemleri uygulanabilir,
yongaların koruyucu, yanmayı geciktiren maddelerle işleme sokulmasıyla
çeşitli özellikler kazandırılabilir, işlenmesi kolaydır, masif ağaç malzemede 230
görülen budak, çürüklük ve lif kıvrıklığı gibi kusurlar bulunmaz ve nispeten
ucuzdur.

Yonga levha üretiminde kullanılan hammaddelerin %90'ı odun ve
lignoselülozik malzemelerdir. Bu amaçla genellikle, bakım ve aralama
kesimleri ile ağaçların budanması sonunda elde edilen ince yuvarlak odunlar,
dal ve tepe uçları ile ağaç endüstrisi artıkları yonga levha üretiminde
kullanılmaktadır. Batı Avrupa'da başlangıçta iğne yapraklı ağaç odunları
(ladin, çam, köknar ve Sıtka ladini) tercih edilirken, daha sonraları ekonomik
olmaları ve kolay temin edilmelerinden dolayı kayın, huş, kavak, kızılağaç ve 240
söğüt gibi yapraklı ağaç türleri de kullanılmaya başlanmıştır. Yonga levhalar
mobilya sektörü dışında kat döşemeleri, prefabrik ev yapımı ve kapı göbeği
imalatında kullanılmaktadır.

MDF kelime anlamı ile orta yoğunlukta lif levha olup, ağaç liflerinin sıcakta
sertleşen sentetik reçine ile birbirine kaynaştırılması suretiyle levhalar halinde
üretilen ahşap esaslı bir malzemedir. Yonga levhada odun, yonga (kıymık)
05-85/1182-336
6
haline getirilirken, MDF’de daha da ileriye gidilerek odun, en küçük fiziksel
özelliği olan liflerine kadar ayrıştırılmaktadır.
250
Lif levhalar Türk standartlarına göre üç çeşittir. Bunlar; yumuşak, orta ve sert
lif levhalardır. Orta sert lif levhalar (MDF) son 25 yıl içinde mobilya
endüstrisinde gittikçe artan bir oranda kullanılmaya başlamıştır.

MDF'nin her noktasında liflerin eşit dağılması ve çok yoğun bulunuşu
levhaların her iki yüzünün olduğu kadar, kenarlarının da makine ile herhangi
bir kırılma olmaksızın ya da malzeme parçacıkları arasında boşluklar ortaya
çıkmaksızın işlenmesine imkan sağlamaktadır. Bu sayede MDF, masa
tablaları, kapı panelleri, kenarları zırhlı ve profil yüzeyli çekmece alınları gibi
parçaların üretilmesinde başarı ile kullanılmaktadır. Son derece düzgün ve 260
homojen bir yüzeye sahip olan MDF, gerek boyama, gerekse dekoratif folyo
veya ahşap kaplamada çok iyi bir taban oluşturmaktadır. Bu özellikleri,
MDF’nin pek çok uygulamada masif ahşaba alternatif olarak kullanılmasına
olanak sağlamaktadır.

Levha endüstrileri içinde kontrplak endüstrisi ve kaplama endüstrisi yüksek
kaliteli ve değerli odun işlemektedir. Kaliteli odunların azalması ile birlikte bu
ürünlerin fiyatı da artmaktadır. Buna karşılık MDF'nin kontrplak ve hatta yonga
levhadan daha düşük kalitedeki odunlardan üretilebilmesi, masif ağaca aynı
kolaylıkla işlenebilen fakat daha ekonomik bir alternatif oluşturmasına ve 270
bunun sonucu olarak da pek çok kullanım yerinde masif ahşabın yerini
almasına yol açmıştır.

MDF aslında sert lif levha ile yonga levhanın üstün özelliklerinin kombine
edildiği bir levha ürünüdür. Zira MDF üretiminde sert lif levhada olduğu gibi
lifler, yonga levhada olduğu gibi de tutkal kullanılmaktadır. Liflerin kullanılması
yüzeylerin sert lif levha gibi düzgün ve yeknesak olmasını, tutkal kullanılması
ise levhaların dayanımının yüksek olmasını sağlamaktadır. Yonga levha ve
MDF'nin laminat adı verilen ince bir melamin levha ile kaplanmış halleri
suntalam ve MDFlam olarak bilinmektedir. 280

Yukarıdaki açıklamalardan anlaşılacağı üzere yonga levha ve MDF oldukça
farklı iki üründür. Her ne kadar MDF, yonga levhanın kullanılabildiği birçok
yerde ikame edilebilse de, MDF'nin daha pahalı ve daha kaliteli bir ürün
olmasından dolayı, bu ikame sınırlı kalmaktadır. Bu iki ürün özellikle mobilya
endüstrisinde birbirini tamamlayan iki ayrı ürün olarak kullanılmaktadır.
Dolayısıyla ilgili pazar, “yonga levha pazarı” ve “MDF pazarı” olarak
belirlenmiştir.

H.1.2. İlgili Coğrafi Pazar 290

Yonga ve lif levha firmalarının üretim tesislerinin Marmara, Orta ve Doğu
Karadeniz bölgelerinde yoğunlaştığı görülse de üretilen levhalar bayiler ve
toptancılar vasıtasıyla tüm Türkiye'de bu ürünleri kullanan imalatçılara
ulaştırılmaktadır. Dolayısıyla ilgili coğrafi pazar, “Türkiye Cumhuriyeti Sınırları
Dahili” olarak belirlenmiştir.

05-85/1182-336
7
H.2. Haklarında Soruşturma Yürütülen Taraflar

H.2.1. Foça Sunta Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Foça Sunta) 300

1986 yılında kurulan ve fabrikası Foça’da, merkezi İstanbul’da bulunan
teşebbüs, yonga levha üretiminde bulunmaktadır. Firmanın yönetim kurulu
üyeleri; A. Muvaffak Bülbül (Başkan), Cüneyt Bülbül ve Sezin Bülbül’den
oluşmaktadır. Şirketin ortaklık yapısına Tablo 1’de yer verilmiştir.


Tablo:1 Foça Sunta’nın Ortaklık Yapısı
HİSSEDAR HİSSE ORANI (%)
A.Muvaffak Bülbül 76.80
Cüneyt Bülbül 1.00
Sezin Bülbül 1.00
Şeref Atak 7.10
Zekiye Çınar 7.10
C. Sait Okray 6.10
UDAŞ 1.00
M. İzzet Özberki 0.01
TOPLAM 100.00

310
H.2.2. Köseoğlu Orman Ürünleri Elektrik İnşaat Taahhüt Sanayi ve
Ticaret A.Ş. (Köseoğlu)

1996 yılında kurulan ve Kayseri’de faaliyet gösteren teşebbüs, yonga levha
üretiminde bulunmaktadır. Yönetim kurulu üyeleri; Ahmet Köseoğlu (Başkan),
Mustafa Adıgüzel ve Hüseyin Bozdemir’den oluşan teşebbüsün ortaklık
yapısına Tablo 2’de yer verilmiştir.

Tablo:2 Köseoğlu’nun Ortaklık Yapısı
HİSSEDAR HİSSE ORANI (%)
Ahmet Köseoğlu 59.90
Mehmet Köseoğlu 10.00
Bekir Köseoğlu 30.00
Mustafa Adıgüzel 0.05
Hüseyin Bozdemir 0.05
TOPLAM 100.00
320
H.2.3. Samedoğlu Orman Ürünlerini Değerlendirme Sanayi ve Ticaret
A.Ş. (Samedoğlu)

1978 yılında kurulan teşebbüsün merkezi ve fabrikası Tarsus/Mersin’de
bulunmaktadır. Çıplak yonga levha ve melaminli kaplama yonga levha üreten
şirketin yönetim kurulu üyeleri; Onur Bilgen (Başkan), Ömerül Faruk Bilgen ve
Muhammet Sadık Bilgen’den oluşmakta olup ortaklık yapısına Tablo 3’te yer
verilmiştir.

Tablo:3 Samedoğlu’nun Ortaklık Yapısı 330
HİSSEDAR HİSSE ORANI (%)
Onur Bilgen 33.0
Ömerül Faruk Bilgen 33.2
Muhammet Sadık Bilgen 33.2
05-85/1182-336
8
Hakkı Örsel 0.0
Mediha Özyiğitoğlu 0.3
Aynur Aydındağ 0.3
TOPLAM 100.0


H.2.4. Setaş Simav Orman Mahsülleri Endüstri ve Ticaret A.Ş. (Setaş)

1972 yılında kurulan merkezi ve fabrikası Simav/Kütahya’da bulunan Setaş,
yonga levha üretmektedir. Teşebbüsün yönetim kurulu üyeleri; İsmail
Girginoğlu (Başkan), Yusuf Koyuncuoğlu (Bşk. Yrd.), Nurullah Koyuncuoğlu,
Hüseyin Girginoğlu, Mehmet Girginoğlu, İbrahim Aktan ve Nuri Alagül’den
oluşmakta olup, ilk beş büyük ortağına Tablo 4’te yer verilmiştir.
340
Tablo:4 Setaş’ın Ortaklık Yapısı
HİSSEDAR HİSSE ORANI (%)
Hüseyin Girginoğlu 8.3
İsmail Girginoğlu 6.4
Mehmet Güzelgöl 5.7
Mehmet Girginoğlu 4.7
Zeki Kartal 4.7
Ahmet Girginoğlu 4.7


H.2.5. Sumaş Sun’i Tahta ve Mobilya A.Ş. (Sumaş)

1976 yılında Edremit/Balıkesir’de kurulan şirketin üretim tesisi ve merkezi de
Edremit’te bulunmaktadır. Yonga levha üreten şirketin yönetim kurulu üyeleri;
H. Evin Ertür (Başkan), Dinçer Tarakçıoğlu (Bşk. Yrd.), Nüzhet Ünal, Mehmet
Ciğer ve Sabit Ertür’den oluşmakta olup, ortaklık yapısına Tablo 5’te yer
verilmiştir. 350

Tablo:5 Sumaş’ın Ortaklık Yapısı
HİSSEDAR HİSSE ORANI (%)
H. Evin Ertür 18.1
Şule Ciğer 12.2
Ortaş Orman Ürünleri Tic. ve San. A.Ş. 7.3
Dinçer Tarakçıoğlu 5.1
Evren Ertür 7.3
Diğer 50.0
TOPLAM 100.0


H.2.6. Tever Ağaç Sanayi ve Ticaret İşletmeleri A.Ş. (Tever)

Şirket 1970 yılında aile şirketi olarak İstanbul’da kurulmuştur. Gebze
yakınlarında bulunan fabrikada yonga levha üretimi yapılmakta olup
teşebbüsün yönetim kurulu üyeleri; Osman Nuri Tever (Başkan), Hakan Kamil
Kuroğlu (Bşk. Yrd.), İsmail Tever, İbrahim Tever, Hüseyin Tever, Mehmet 360
Fatih Kahraman, Mehmet Arif Sözen, Seyfullah Daloğlu ve Ahmet Yaşar
Balıkçıoğlu’ndan oluşmaktadır. Teşebbüsün ortaklık yapısına Tablo 6’da yer
verilmiştir.

05-85/1182-336
9
Tablo:6 Tever’in Ortaklık Yapısı
HİSSEDAR HİSSE ORANI (%)
Memiş Tever 5.46
Burhan Tever 4.00
Kuroğlu Entegre Ağaç San. ve Tic. A.Ş. 25.00
İbrahim Daloğlu 6.50
Diğer 59.04
TOPLAM 100.00


H.2.7. Teverpan Ağaç Sanayii A.Ş. (Teverpan)

İstanbul’da 1986 yılında kurulan şirket, MDF ve yonga levha üretiminde 370
bulunmaktadır. Şirketin yönetim kurulu üyeleri; Salih Zeki Tever (Başkan),
Mehmet Ali Tever (Bşk. Yrd.), Abdullah Tever, Dursun Ali Tever ve Yaşar
İlyas Temel’den oluşmaktadır. Teşebbüsün ortaklık yapısına Tablo 7’de yer
verilmiştir.

Tablo:7 Teverpan’ın Ortaklık Yapısı
HİSSEDAR HİSSE ORANI
Salih Zeki Tever 17.5
Mehmet Ali Tever 15.0
Abdullah Tever 8.5
Faruk Tever 8.5
Ahmet Zeki Tever 8.5
Dursun Ali Tever 7.0
Mahmut Tever 7.0
Yakup Tever 7.0
Bekir Tever 7.0
Yaşar İlyas Tever 7.0
Yusuf Tever 7.0
TOPLAM 100.0


H.2.8. Vezirağaç Vezirköprü Orman Ürünleri ve Gıda Ticaret A.Ş.
(Vezirağaç) 380

1996 yılında yapılan özelleştirmenin ardından bugünkü yapısını alan şirket
Vezirköprü/Samsun’daki fabrikasında yonga levha üretiminde bulunmaktadır.
Şirketin yönetim kurulu üyeleri; Hasan Turan (Başkan), Fuat Turan (Bşk.
Yrd.), Nihat Turan, Murat Turan ve Hasan Akça’dan oluşmaktadır.
Teşebbüsün ortaklık yapısına Tablo 8’de yer verilmiştir.

Tablo:8 Vezirağaç’ın Ortaklık Yapısı
HİSSEDAR HİSSE ORANI (%)
Turanlar Yapı Malzemeleri Tic. A.Ş. 47.90
Hasan Turan 17.60
Fuat Turan 20.60
Nihat Turan 8.80
Hasan Akça 2.00
Mehmet Kuzubaş 2.00
Nedim Kınay 1.00
Ali Ceylan 0.01
TOPLAM 100.00

05-85/1182-336
10
H.2.9. Yonsan Ege Levha Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Yonsan) 390

1976 yılında kurulan şirketin merkezi İzmir, üretim tesisi Manisa’da olup yonga
levha üretiminde bulunmaktadır. Şirketin yönetim kurulu üyeleri; Hüseyin
Şairoğlu (Başkan), Zeki Şairoğlu (Bşk. Yrd.), Bedrettin Pakalın, Ömer L.
Demirelli ve Serap Şairoğlu’ndan oluşmaktadır. Teşebbüsün ortaklık yapısına
Tablo 9’da yer verilmiştir.

Tablo:9 Yonsan’ın Ortaklık Yapısı
HİSSEDAR HİSSE ORANI (%)
Şairoğlu Orman Ürünleri A.Ş. 45.3
Şairoğlu Mobilya Nakliye Tic. San. A.Ş. 24.5
Yücelen Turizm Otomotiv San. Tic. A.Ş. 7.0
Cütaş Ltd. Şti. 6.0
Diğer 17.2
TOPLAM 100.00

400
H.3. Tespit ve Deliller

Gerek tarafların yazılı savunmaları, gerekse 25.7.2000 tarih ve 00-28/302-171
sayılı Önaraştırma çerçevesinde ve Rekabet Kurulu’nca açılan her iki
soruşturma sürecinde 4054 sayılı Kanun'un 14, 15 ve 44. maddeleri uyarınca
yapılan yerinde incelemeler ve ilgililerden bilgi isteme sonucunda elde edilen
bulgular aşağıda sunulmuştur.

-17.12.1993 tarihinde yapılan ve Novapan tarafından düzenlenen toplantıya
Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Masstaş, Gentaş, Köykobir1, Orma, 410
Samedoğlu, Tever, Yongapan, Yonsan, MKE Etağ, Orüs, Sumaş, Sunta,
SFC’nin temsilcileri katılmıştır. Dernek Genel Sekreteri tarafından toplantıya
ilişkin hazırlanan özet raporda2, iç pazar durumu görüşülerek, "...İstanbul ve
Ankara pazarlarına mal satan firmaların 375/380 lik listeleri deklere ederek
350/355 lik listeleri uygulamaya koydukları tesbit edildi. Bu nedenle artan
maliyetler de dikkate alınarak 375 lik listeleri deklere etmeyen firmaların
hemen deklere ederek 350/355 lik listeleri uygulamaya koymaları hususunda
mutabakat sağlandı[ğı]..." belirtilmektedir (Belge 13).

-9.9.1995 tarihinde Orma tarafından düzenlenen ve Çamsan, Devrektaş, 420
Düzsan, Sumaş, Tever, Yongapan, Yontaş, MKE ve Orüs’ün temsilcilerinin
katıldığı toplantının özet raporunda katılımcıların şu kararları aldıkları
görülmektedir: "...1- Fiyatların 18 mm kalınlıkta 183* 366 cm. ebatlı yonga
levha için 1.100.000 + KDV fiyatın 20 Eylül 1995 tarihinden itibaren tatbik
edilmesine, 1.200.000 + KDV fiyatın deklere edilerek 5 Ekim 1995 tarihinden
itibaren uygulanmaya alınmasına, 2- Fiyat tespitlerinde İstanbul'daki fabrikalar
ile Taşra’daki fabrikalar arasındaki nakliye farkları dikkate alınarak
İstanbul'daki fabrikaların birinci maddede sözü edilen fiyatlarını nakliye farkını
da taşıyacak şekilde tespit etmelerine, …karar verilmiştir..." (Belge 2).

1 MKE Etağ, Köykobir, Anadolu Sunta, mevcut durum itibariyle faaliyet göstermemektedir.
2Dernek’in organizasyonuyla bir araya gelinmekte ve toplantılara ilişkin Dernek Genel Sekreteri “toplantı
özet raporu” hazırlamaktadır. Bundan böyle özet rapor olarak anılacaktır.
3 Söz konusu belge numaraları Soruşturma Raporu’ndaki belge numaralarını göstermektedir.
05-85/1182-336
11
430
-6.3.1996 tarihinde yapılan ve Suntasan tarafından organize edilen toplantıya
Çamsan, Düzsan, Foça Sunta, Gentaş, Masstaş, Orma, SFC, Sumaş,
Suntasan, Tever, Kastamonu Entegre, Yontaş, Yonsan, MKE Etağ,
Samedoğlu, Teverpan ve Novapan katılmıştır. Toplantıda “iç pazar
durumu”nun görüşüldüğü ve “1.8’lik listelerin 25/3 de dekleresi 1.4.1996 da
uygulanması konusunda fikir birliği” sağlandığı belirtilmiştir (Belge 3).

-15.5.1996'da yapılan ve Düzsan tarafından organize edilen toplantıya Foça
Sunta, Devrektaş, Kastamonu Entegre, Anadolu Yonga, Çamsan, Masstaş,
Köykobir, Yontaş, Suntasan, MKE Etağ, Gentaş ve Orma’nın temsilcileri 440
katılmıştır. Toplantı özet raporunda, toplantıda "iç pazar durumu" başlığı
altında "...1.8'lik listelerin 20.5.1996'dan itibaren uygulanması, 2.0'lık listelerin
5.6.1996'da deklare edilerek 20 Haziran’da uygulanması tavsiye...” edildiği
belirtilmiştir (Belge 4).

-4.12.1996 tarihinde Masstaş tarafından düzenlenen toplantı sonucunda
Dernek Yönetim Kurulu’nca hazırlanan faaliyet raporunda; "…girdilerdeki
artışlar devam ederken yurtiçi kurulu kapasitenin artmış olması nedeni ile
Türkiye genelinde önemli ölçüde fiyat kargaşası yaşandığı, bu nedenlerle
firmaların yeni yıla girerken satış politikalarını ciddi olarak gözden geçirmek 450
zorunda olduğu…" ifade edilmektedir (Belge 5).

-8.1.1997 tarihinde İstanbul'da yapılan toplantıya ilişkin Dernek Yönetim
Kurulu faaliyet raporunda; bir önceki toplantıda alınan karar gereği fiyat
kargaşasını önlemek amacı ile önerilen toplantının 21.1.1997 tarihinde
İnegöl'de gerçekleştirildiği, toplantıya Sumaş, Foça Sunta, Serdar ve Anadolu
Yonga'nın katıldığı, Setaş'ın katılmadığı belirtilmiş ve devamında şu ifadeler
kullanılmıştır: "...Söz konusu toplantıda 15 Şubat’ta uygulanması öngörülen
fiyata kademeli olarak geçişin sağlanması hususunda mutabakata varıldığı
öğrenilerek sizlere durum 24/1/997 gün ve 8 sayılı yazımızla intikal ettirilmiştir. 460
Bilahare yapılan temaslardan, fiyatların KDV dahil ve hariç olarak tesbiti
hususunda SETAŞ ile mutabakat sağlanamadığı öğrenilmiş ve piyasada
beklenilen neticenin alınamadığı maalesef müşahade edilmiştir…" (Belge 6).

-10.1.1997 tarihli Dernek eski Genel Sekreteri tarafından üyelere gönderilen
sirkülerde "8.1.1997 tarihinde İstanbul'da yapılan toplantıda alınan karar
gereği firmaların müşterilere yapacağı deklarasyon metni" sunularak "...bu
deklarasyonun yeni yayınlanacak fiyat listeleri ile birlikte müşterilere
gönderilmesi gerektiği..." belirtilmiştir. İlgili yazı, Dernek Giden Evrak defterinin
3 sıra numarası ile 10.1.1997 tarihinde tüm firmalara gönderilmiştir (Belge 7). 470

-24.1.1997 tarihinde Dernek, söz konusu tarihte yapılan İnegöl toplantısının
neticesini tüm firmalara göndermiştir (Belge 8).

-19.2.1997 tarihinde Köykobir tarafından organize edilen toplantıya Çamsan,
Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Orma, Samedoğlu, SFC, Suntasan, Tever,
Teverpan, Yongapan, Yontaş, Yonsan, M.K.E. Etağ, Ayonsan4, Cisan,

4 Mevcut durum itibariyle faaliyet göstermemektedir.
05-85/1182-336
12
Pelikan’ın temsilcileri katılmış olup toplantıya ilişkin olarak Dernek Genel
Sekreteri tarafından hazırlanan özet raporda iç pazar durumuna ilişkin şu
ifadeler yer almaktadır: “...Maliyet artışları ve uygulanmakta olan satış 480
politikaları dikkate alınarak; 2,2 Mil TL/A 183 x 366, 18 mm. listelerin hemen
uygulanması, 2.4 Mil TL/A listelerinde en kısa sürede yayınlanarak 1 martta
uygulamaya geçilmesi, bu uygulamalarında belirli merkezlerde kontrol
edilmesi tavsiyeye şayan görüldü..." (Belge 9).

-19.3.1997 tarihinde SFC tarafından organize edilen toplantıya, Devrektaş,
Düzsan, Foça Sunta, Gentaş, Masstaş, Köykobir, Orma, Suntasan, Tever,
Teverpan, Kastamonu Entegre, Yonsan, Ayorsan, Vezirağaç ve Köseoğlu’nun
temsilcileri katılmış olup toplantı özet raporunda; iç pazar durumunun
görüşülerek değerlendirildiği ve "...hemen deklere edilmek ve 1/4/997 490
tarihinde uygulanmak üzere, bir ay vadeli çıplak levha fiyatlarının 2.4 Mil.TL/A,
Melaminlide ise B/B 3.7 Mil.TL/A. listelerin neşrinin tavsiyeye şayan olduğu
tesbit edildi[ği]..." ifade edilmiştir. Anılan raporda ayrıca; "...piyasadaki fiyat
anarşisini önlemek bakımından İstanbul grubunun Tever, Teverpan
Yongapan, Devrektaş, Suntasan (Koordinatör Tever.), Ankara ve Orta
Anadolu Grubunun Yongapan, Düzsan, Masstaş, Serda Anadolu, Setaş,
Yontaş, SFC, Köykobir (Koordinatör Yonsan), Güneydoğu Grubunun
Samedoğlu, Yıldız ve Orma (Koordinatör Samedoğlu.) oluşturulmasına ve
grupların toplantılarının da ayrıca merkezce takip edilerek bilgi alınmasının
uygun olacağına...” karar verildiği ifade edilmiştir (Belge 10). 500

-Dernek Yönetim Kurulunun 16.5.1997 tarihinde yaptığı toplantıda "...Sektörün
içinde bulunduğu ciddi durum gözönüne alınarak, problemleri ortaya koymak,
sorunlarla ilgili çözüm önerilerini geliştirmek; problemlere çözüm bulmak
amacı ile sektörel bazda bir değerlendirme yapmak ve bu toplantıya sadece
işverenlerin (tesis sahiplerinin) davet edilmesine, toplantının 28.5.1997'de
…tertip edilmesine… karar verildi[ği]” ifade edilmektedir. Bu toplantıya ilişkin
hazırlanan Dernek Yönetim Kurulu faaliyet raporunda, "piyasa durumu" başlığı
altında "...hammaddeye OGM'ce $’a bağlı olarak yapılacak zamlar dikkate
alınarak sektörümüzce fiyat ve satış politikalarının daha dikkatli bir şekilde 510
değerlendirilmesinin faideli olacağı..." kanısına varıldığı belirtilmiştir (Belge
11).

-28.5.1997 tarihinde İstanbul'da düzenlenen toplantıya Anadolu Yonga, Cisan,
Çamsan, Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Gentaş, Köykobir, Masstaş, Orma,
Samedoğlu, Suntasan, Tever, Teverpan, Yongapan, Yontaş, Yonsan, M.K.E.
Etağ, Ayorsan ve Vezirağaç’ın temsilcileri katılmıştır. Toplantıda iç piyasaya
ilişkin yapılan değerlendirmelerde bazı firmaların devamlı olarak yaptığı
kampanyalı satışların fiyat istikrarı açısından problem yarattığı belirtilmiş ve
toplantı sonucunda şu kararlar alınmıştır: "...Netice olarak bölgesel özel şartlar 520
ve farklılıklar da dikkate alınarak prensipte: Piyasaya arz edilen ürünlerde,
maliyetler dikkate alınarak asgari TABAN FİYATLARININ tesbit edilmesinin
daha gerçekçi ve uygun olacağı kararlaştırıldı. Fiyat tesbitlerinde, enflasyon
değerlerinin mutlaka dikkate alınması gerektiği ve rakkamın da % 6 olarak
tesbiti uygun mütalaa olundu. (Aylık bazda) Girdilerde tesbit edilen fiyat
artışlarınında mutlaka fiyatlara intikal ettirilmesinin kaçınılmaz olduğu hususu
tesbit edildi. Bu nedenlerle, mevcut maliyetler ve girdiler dikkate alınarak:
05-85/1182-336
13
1/6/997 tarihinde deklere edilmek ve 9 Haziran 1997 tarihinde uygulanmak
üzere: Standard çıplak levha TABAN fiyatının 2.750 + KDV Adet, Melaminli
levhanın taban fiyatının B/B 4.100 + KDV Adet, Melaminli Desenli levha taban 530
fiyatının 4.300 + KDV Adet olarak tesbit ve tavsiyesine, Normal ve ince levha
fiyatları ile MDF fiyatlarının bu baz taban fiyatları dikkate alınarak, firmalar
arasında kurulacak diyalog ve bölgesel bazda yapılacak toplantılarla tesbit
edilmesinin tavsiyeye şayan olduğu Aylık % 6 fiyat artışlarınında enflasyonla
ilgili olarak dikkate alınmasına karar verildi." (Belge 12).

-25.6.1997 tarihinde İstanbul'da Yontaş tarafından organize edilen toplantıya
Çamsan, Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Köykobir, Masstaş, Orma,
Samedoğlu, Suntasan, Tever, Yongapan, Yontaş, Ayorsan, Düzpan,
Köseoğlu’nun temsilcileri katılmış olup toplantıda iç pazar durumu 540
görüşülmüş, "...Odun ve diğer girdilerdeki zamlar dikkate alınarak neticede 1
Temmuz 1997’de deklere edilmesi ve 14 Temmuz 1997'de uygulanmak
kaydıyla; Standart çıplak levha (60 günlük asgari) taban fiyatının 3.000.000 +
KDV, İstanbul için 3.075.000+KDV, Melaminli levhada B/B 4.450.000 + KDV
(İstanbul için +75.000), D/D 4.700.000 + KDV (İstanbul için + 75.000), olarak
tavsiyesi uygun mütalâa” edilmiştir (Belge 13).

-25.6.1997 tarihli Dernek tarafından organize edilen toplantıya ilişkin notlar
olduğu anlaşılan ve Yongapan'dan elde edilen belgede, piyasanın bir önceki
fiyatı (2.750.000 TL.) benimsediği ve yeni fiyata geçilebileceği ifadeleri yer 550
almaktadır (Belge 14).

-25.6.1997 tarihinde yapılan toplantının değerlendirildiği 22.7.1997 tarihli
Dernek Yönetim Kurulu faaliyet raporunda, "...maliyet ve dolayısıyla
uygulanacak satış ve fiyat politikalarımızın ciddi olarak değerlendirilmesinde
zaruret...” görüldüğü ifade edilmektedir (Belge 15).

-4.8.1997’de Dernek tarafından, tüm firmalara Giden Evrak 103 sıra numarası
ile “fiyat sirkülerlerinin gönderilmesi” hakkında bir yazı yazılmıştır (Belge 16).
560
-16.9.1997 tarihinde Isparta'da Orma tarafından organize edilen toplantıya
Çamsan, Devrektaş, Köykobir, Samedoğlu, Sumaş, Suntasan, Tever,
Teverpan, Kastamonu Entegre, Yontaş, Yonsan, M.K.E. Etağ katılmış olup
toplantının sonucunda; "...Artan maliyetler dikkate alınarak, standard çıplak
levhanın 3.700 artı KDV, Melaminli B/B 5.500 artı KDV, Melaminli D/D 5.750
artı KDV fiyatın uygulanmasının tavsiyeye şayan olduğu, deklerenin 30/9/1997
tarihinde yapılıp uygulamaya 10 ekimde başlanılması uygun mütalâa edildi..."
kararına varılmıştır (Belge 17).

-22.10.1997 tarihinde İstanbul'da yapılan ve Foça Sunta tarafından organize 570
edilen toplantıya, Çamsan, Devrektaş, Düzpan, Düzsan, Kastamonu Entegre,
Köseoğlu, Köykobir, Orma, Samedoğlu, Setaş, Sumaş, Suntasan, Teverpan,
Yonsan, Yontaş’ın temsilcileri katılmış olup toplantı özet raporunda;
"...Maliyetler dikkate alınarak 1 Kasımda deklere 10 kasımda uygulanmak
üzere standard çıplak 4.000 artı KDV: Melaminli B/B 6.000 artı KDV D/D
6.600 artı KDV (taban) fiyatlar tavsiye...” edildiği ifade edilmiştir (Belge 18).

05-85/1182-336
14
-Devrektaş ev sahipliğinde düzenlenen 25.2.1998 tarihli toplantı için
gönderilen davetiyede gündem maddeleri arasında iç piyasanın görüşülmesi
ve satış fiyatlarının Dolar bazında belirlenebilmesi için görüşme ifadeleri yer 580
almaktadır (Belge 19).

-25.2.1998 tarihinde İstanbul’da Devrektaş tarafından organize edilen
toplantıya Çamsan, Devrektaş, Düzpan, Düzsan, Foça Sunta, Kastamonu
Entegre, Köseoğlu, Köykobir, Orma, Samedoğlu, Sumaş, Suntasan, Tever,
Teverpan, Yonsan ve Starwood katılmıştır. Toplantının özet raporunda; “-
Piyasada talep varlığı ve yokluğu karşıt fikirler olarak tartışıldı. Bölgesel bazda
pazar dağılımının bozulduğundan şikayet edildi. Doğru bilgi olmadığından
teşhiste ve kararda doğru netice alınamadığı belirtildi.
- Dernekte bir dökümantasyon merkezinin kurulması, öncelikle bir form 590
düzenlenerek tüm firmaların, üretim, satış ve stokla ilgili bilgilerini bildirmeleri
karar bağlandı.
- Sn. H.Besler (SUNTASAN) detaylı bir pazar araştırılması yaptırılmasının şart
olduğunu, ve zamanla bu araştırmanın güncelleştirilmesini önerdi.
- Sn. H.Özalp (KastEnt) Aylık toplantılara tüm imalatçıların gelmesinin şart
olduğunu, önemli konuların içimizden seçilecek 3-5 kişilik komisyonlarla
olgunlaştırılıp ondan sonra umumi heyette görüşülmesinin doğru olduğunu
beyan etti[ği]” belirtilmiştir (Belge 20).

-25.2.1998 tarihli toplantıya katılan Tever İdare Meclisi Başkanı’nın 600
notlarından toplantıda firmaların satış fiyat ve koşullarının konuşulduğu,
Teverpan Yönetim Kurulu Başkanı’nın ifadesinden yonga levha üreticilerinin
1977’de ilk defa olmak üzere 20 senedir toplandıkları anlaşılmakta, Sumaş
Yönetim Kurulu Başkanı’nın “herkesi serbest bırakma” önerisinde bulunduğu,
“serbest piyasanın yeni güçler çıkaraca[ğını]” belirttiği, Orma Murahhas
Azası’nın ise “Rekabet zararlı rekabet var. Yüksek fiatla tüketiciye zarar
veririz. Bundan korkmayın. 28 firma oldu…” ifadelerini kullandığı, Sumaş
Yönetim Kurulu Başkanı’nın “hiç kimseyi fiata zorlayamayız”, yine Starwood
Yönetim Kurulu Başkanı’nın da “üretim kıs diyemeyiz. Şu fiatla sat diyemeyiz.
TALEP nasıl arttırılır. Bu görüşmeliyiz.” biçimindeki ifadeleri görülmektedir 610
(Belge 21).

-22.4.1998 tarihinde İstanbul’da Kastamonu Entegre tarafından organize
edilen toplantıya Çamsan, Düzsan, Foça Sunta, Kastamonu Entegre,
Köseoğlu, Orma, Samedoğlu, SFC, Sumaş, Suntasan, Tever, Teverpan,
Vezirağaç ve Yontaş katılmıştır. Toplantının özet raporunda, Orma Murahhas
Azası’nın “…girdilerdeki fiyat artışları, mevcut problemler dikkate alındığında
sektörel olarak bir aksiyon planına ihtiyaç olduğunu ifade” ettiği belirtilmiştir
(Belge 22).
620
-27.4.1998 tarihinde Suntasan'dan Hakan Besler'in Yonsan’dan Hüseyin
Şairoğlu, Tever’den Osman Nuri Tever, Devrektaş’tan M. Zeki Kulaoğlu ve
Orma’dan Ömer Yiğitbaşı'nın ilgilerine gönderdiği faks metninde toplantıda
kabul edilen listenin deklare ve uygulama tarihini bildirmelerini istemiş ve
şöyle devam etmiştir: "...Olması gereken tarih Deklare 30.4.1998, Uygulama
11.5.1998, Belirtilen tarihlerde mutabık kalmamız gerekmektedir..." (Belge
23).
05-85/1182-336
15

-9.9.1998 tarihli Dernek Yönetim Kurulu faaliyet raporuna göre; Orma
Murahhas Aza Yardımcısı, 12.9.1998 tarihine ertelenen toplantının bir önceki 630
toplantıyla arasının fazla olması nedeniyle, “...piyasa koşullarının görüşülüp
değerlendirilmesi amacıyla özellikle ara bir toplantının yapılması hususunu
israrla..." talep etmiştir. Talep üzerine "...özellikle İstanbul piyasasında söz
sahibi firmalar dikkate alınarak gerekli temaslar yapılmış…", ancak toplantı
gerçekleştirilememiştir (Belge 24).

-12.9.1998 tarihinde Isparta’da Orma tarafından organize edilen toplantıya
Çamsan, Devrektaş, Divapan, Düzsan, Foça Sunta, Kastamonu Entegre,
Köseoğlu, Karbir, Samedoğlu, SFC, Setaş, Suntasan, Dekor, Tever, Yıldız
MDF, Yonsan, Yontaş’ın temsilcileri katılmıştır. Özet raporda; “…piyasadaki 640
durgunluk, fiyat istikrarsızlığı, haksız rekabet koşulları, gittikçe artan; özellikle
MDF ithalatı üzerinde önemle durularak...” değerlendirildiği, 17.9.1998'de
İstanbul'da bölgesel bazda toplantı yapılması kararlaştırıldığı, ancak
toplantının yapılamadığı belirtilmiştir (Belge 25).

-7.10.1998 tarihinde İstanbul'da Setaş tarafından organize edilen toplantıya
Çamsan, Devrektaş, Divapan, Düzsan, Foça Sunta, Kastamonu Entegre,
Köseoğlu, Karbir, Masstaş, Orma, Samedoğlu, SFC, Sumaş, Dekor, Tever,
Teverpan, Yonsan, Yontaş’ın temsilcileri katılmıştır. Özet raporda belirtildiği
üzere; “...bölgesel bazda sorunların tartışılarak çözüm yolları aranmasının şart 650
olduğu görüşünde birleşildi... ...İstanbul Grubu (Tever, Teverpan, Devrektaş,
Suntasan, Kastamonu Entegre/Yongapan, Orma, Düzsan ve Yonsan),...
Ankara Grubu (Devrektaş, Düzsan, Masstaş, Yongapan, Yontaş, Karbir ve
Setaş), ...İnegöl Grubu (Starwood, Sumaş, Setaş, Yongapan, Foça Sunta,
Anadolu ve İlkersan) ve Köseoğlu.ile Samedoğlu” firmalarının oluşturacağı
grubun toplanmalarına karar verilmiştir (Belge 26).

-7.10.1998 tarihinde yapılan toplantıya katılan Devrektaş Genel Müdürü'nün
notlarından toplantıda firmaların satış fiyatı ve koşullarının konuşulduğu,
bölgesel toplantı tarih ve katılımcılarının belirlendiği görülmekte; ayrıca bir 660
önceki Isparta Orma toplantısında fiyatlara ilişkin karar alındığı, bu karara
uyulup uyulmadığının tartışıldığı anlaşılmaktadır (Belge 27).

-Dernek Başkanı'nın üyelere gönderdiği 15.10.1998 tarihli toplantıya ilişkin
davetiyede şu ifadeler kullanılmıştır: "… toplantılarımızda müşterek hareket
etme yönünde karar alamama noktasına gelinmiştir...Enflasyon rakamları
ortada iken nerede ise bir yıldır aynı fiyatla mal satılmasının her gün artan
maliyetlere rağmen önümüze konulan hayali kârların hesabını sormadık.
Bizim sorunlarımızı kendimizden başka kimsenin çözemeyeceğini bildiğimiz
halde birlik ve beraberlik unsurunu hiçe saydık...lütfen geliniz olayları beraber 670
tartışalım, çözüm önerilerini, otokontrol sistemlerini kendimiz tespit edelim.
…toplantıya kendiniz katılınız. Şayet bu mümkün olmaz ise…sizi ve şirketinizi
tam olarak temsile yetkili, sizin adınıza karar verebilecek, sözü ve kararları sizi
bağlayacak bir temsilcinizin …toplantımıza katılmasını tekrar rica ederim. "
İlgili yazı, Dernek kayıt defterinin 93 sıra numarası ile tüm firmalara
gönderilmiştir (Belge 28).

05-85/1182-336
16
-20.10.1998 tarihli Dernek Yönetim Kurulu faaliyet raporunda, 13.10.1998'de
İstanbul Grubu olarak yapılması planlanan toplantıya Tever, Teverpan,
Devrektaş, Orma ve Düzsan iştirak etmiştir. Yongapan temsilcisinin yerine 680
gönderdiği şirket çalışanının "...toplantıya dinleyici olarak katılmak üzere
görevlendirildiğini, herhangi bir konu üzerinde görüşmek ve karar almak
yetkisinin olmadığını..." beyan etmesi üzerine yapılamadığı belirtilmiştir. Aynı
nedenle Ankara Grubu’nun toplantısı da iptal edilmiş, diğer bölgesel
toplantıların yer ve zamanı da tespit edilememiştir (Belge 29).

-21.10.1998 tarihinde İstanbul'da Teverpan tarafından organize edilen
toplantıya, Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Kastamonu Entegre, Köseoğlu,
Masstaş, Orma, Samedoğlu, Sumaş, SFC, Suntasan, Dekor, Tever,
Vezirağaç, Yonsan, Yıldız Sunta, Yontaş ve Divapan’ın temsilcileri katılmıştır. 690
Özet raporda; “...otokontrol sisteminin dernekçe kurulması üzerinde duruldu.
Bölgesel bazda toplantılara devam zaruretine işaret edildi. Otokontrolün
öncelikle bölgesel bazda sağlanmasına işaret edildi...” ifadesi görülmektedir
(Belge 30).

-11.11.1998 tarihinde İstanbul'da Masstaş tarafından düzenlenen toplantıya
Düzsan, Foça Sunta, Gentaş, Köseoğlu, M.K.E. Etağ, Orma, Sumaş,
Suntasan, Tever, Teverpan, Yonsan ve Yontaş’ın temsilcileri katılmıştır. Özet
raporda; “...bölgesel toplantılara devam edilmesi gerektiğine işaretle,
önümüzdeki hafta İstanbul gurubunun toplanması...”na karar verildiği ifade 700
edilmiştir. Orma Murahhas Azası, “...Dernekte genel durumu da kontrol
edebilecek bir reorganizasyona gidilmesi gereğini...” vurgulamıştır (Belge 31).

-3.2.1999 tarihinde İstanbul'da SFC tarafından organize edilen toplantıya
Çamsan, Devrektaş, Foça Sunta, Kastamonu Entegre, Köseoğlu, Masstaş,
Orma, Samedoğlu, Dekor, Tever ve Teverpan’ın temsilcileri katılmıştır.
Toplantı özet raporuna göre; 10 Şubat 1999 tarihinde bölgesel bazda
değerlendirme yapılmak üzere Kastamonu Entegre, Orma, Tever, Yonsan,
Dekor ve Devrektaş yetkililerinin toplanması karara bağlanmıştır (Belge 32).
710
-2.3.1999 tarihli Dernek Yönetim Kurulu Faaliyet Raporuna göre 10 Şubat
1999 tarihinde Orma, Tever ve Kastamonu Entegre teşebbüslerinin temsilcileri
bir araya gelmiştir. Raporda “...Toplantıda bölgesel bazda sorunlar dile
getirilerek değerlendirilmiş bulunmaktadır...” ifadesi yer almaktadır (Belge 33).

-3.3.1999 tarihinde İstanbul’da Yonsan tarafından organize edilen toplantıya
Divapan, Düzsan, Foça Sunta, Gentaş, Kastamonu Entegre, Köseoğlu,
Karbir, Masstaş, M.K.E. Etağ, Orma, Samedoğlu, SFC, Sumaş, Dekor, Tever,
Teverpan, Vezirağaç ve Yıldız Sunta’nın temsilcileri katılmıştır. Toplantı özet
raporunda, “...bölgesel toplantıların faydası nedeni ile devamına karar 720
verildi...” ibaresi bulunmaktadır (Belge 34).

-Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin 3.3.1999 tarihli toplantıya ilişkin
notlarından toplantıda katılımcı firmaların uygulama fiyatlarının konuşulduğu
anlaşılmaktadır. Toplantıda Orma Satış Bölüm Başkanı’na her ay düzenli liste
gönderilmesine ve bir sonraki haftada MDF toplantısı yapılmasına karar
verildiği belirtilmektedir. Belirlenen fiyatlar “...10 Mart’ta herkes, 15 Mart’ta
05-85/1182-336
17
Yongapan A.Ş. (Kastamonu Entegre A.Ş.) listeleri deklare edecek. Öneri
1:Sunta (çıplak) 6.250.000, B/B 10.000.000, D/D 11.000.000. Öneri 2:Sunta
(çıplak) 7.000.000. B/B 11.000.000, D/D 12.000.000...” şeklindedir (Belge 730
35).

-Kastamonu Entegre’den elde edilen ve belge üzerindeki fiyatlardan 3.3.1999
tarihli toplantıya ait olduğu tahmin edilen notlardan toplantıda firmaların satış
fiyat ve vadelerinin konuşulduğu ve bölgesel toplantılar yapıldığı
anlaşılmaktadır (Belge 36).

-11.3.1999 tarihinde Orma Murahhas Aza Yardımcısı'nın Sumaş Yönetim
Kurulu Başkanı’na gönderdiği yazıda şu ifadeler kullanılmaktadır: “Evin Bey,
Kayseri Palmiye Orman Ürünleri İzmir teklifi 3.826.000.-TL+KDV nakit 10 740
milyar için, vadeli satış 4.500.000.-TL+KDV Vade 31.05.1999(1.83*3.66 için)
şartlı teklifleriniz verdiğimiz mücadeleyi zayıflatmaktadır. İşbirliğine ihtiyacımız
var, ilginiz ricasıyla...”. Sumaş Yönetim Kurulu Başkanı cevap yazısında, sözü
edilen fiyatların gerçek olmadığını, bunların yanlış bilgilendirilmeden
kaynaklandığını belirtmiştir (Belge 37).

-11.3.1999 tarihinde Orma Murahhas Aza Yardımcısı'nın Vezirağaç Satış
Müdürü’ne gönderdiği yazıda şu ifadeler kullanılmaktadır: “4.000.000.-TL +
kDV (Teklif edilen Yener Ticaret/Osmaniye) YL Kayseri’ye sattığınız bilgileri
piyasaları tedirgin etmektedir. Fiyat birlikteliği davetimizi yenilemek istiyoruz. 750
Bizler işbirliğine hazırız.”. 15.3.1999 tarihinde Vezirağaç Genel Müdürü
Kayseri’ye satışlarının olmadığını, yanıltılmış olabileceklerini belirterek, Orma
firmasının satış uygulamalarından şikayet etmiştir. Ayrıca şunları ifade
etmiştir: “Bedeli çok önceden alarak Antep yöresine yapmış olduğumuz bir
satışın son sevkıyatları esnasında Sn. Onur Bilgen ile yapmış olduğum telefon
görüşmesinden haber almış olduğum Orma-Samedoğlu-Köseoğlu fiyat
birlikteliğine hemen yapmış olduğumuz fiyat artışı ile saygı gösterdiğimizi
düşünüyorum.

Fiyat birlikteliğimiz hususunda, sektörümüzün kalitesiyle, markasıyla kendini 760
ispatlamış bir firmasıyla böyle bir birliktelikten daima memnuniyet
duyacağımızı ve bu mutabakata taraflar da uyduğu müddetçe harfiyen
uyacağımızı bilmenizi isterim.” (Belge 38).

-6.4.1999 tarihli Dernek Yönetim Kurulu Faaliyet Raporunda, bir önceki
toplantıda alınan karar gereği 10.3.1999 tarihinde Orma’nın İstanbul irtibat
bürosunda bölgesel toplantı yapıldığı ve toplantıya Orma, Devrektaş, Tever,
Suntasan-Dekor, Yonsan ve Foça Sunta’nın katıldığı, Kastamonu Entegre’nin
katılmadığı ifade edilmektedir (Belge 39).
770
-7.4.1999 tarihinde Çamsan tarafından organize edilen toplantıya Çamsan,
Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Kastamonu Entegre, Orma, Samedoğlu,
Sumaş, Dekor, Tever, Vezirağaç, Yıldız MDF, Yonsan ve Starwood’un
temsilcileri katılmıştır. Toplantı özet raporunda; “...19.3.1999'da yapılan
İstanbul’da yapılan bölgesel bazdaki toplantı ile ilgili olarak durum
değerlendirmesi yapıldı... ...MDF üreticilerinin bir araya gelerek MDF üretimi
ile ilgili bir değerlendirme toplantısı yapılması hususunda mutabık kalındı(ğı),
05-85/1182-336
18
bu toplantının Dernek koordinatörlüğünde .. gerçekleştirilmesinin
beklen[diği]…" belirtilmiştir (Belge 40).
780
-Yıldız MDF Yönetim Kurulu Başkanı'nın ajandasındaki notlardan da 7.4.1999
tarihinde yapılan toplantıda firmaların satış fiyat ve koşullarının görüşüldüğü
anlaşılmaktadır (Belge 41).

-21.4.1999 tarihinde Orma Murahhas Aza Yardımcısı'nın Vezirağaç Yönetim
Kurulu Başkanı’na gönderdiği yazıda şu ifadeler kullanılmaktadır: “MKYL’de
özellikle Kayseri bölgesinde alt listelerden satış yapıldığı, vadeler ve birim
fiyatlarda piyasalarda olumsuz referans olabilmektedir. .. Fayda ortaktır.
..Rekabet kavgasını bu kadar aşağıda tutmanın kimseye faydası yok diye
düşünüyorum. ..Uygulamalarınız kapsamında göstereceğinizi umduğumuz 790
hassasiyet ve ilgiye şimdiden teşekkür ediyoruz.” (Belge 42).

-28.4.1999 tarihinde İstanbul’da Divapan tarafından organize edilen toplantıya
Devrektaş, Foça Sunta, Gentaş, Kastamonu Entegre, Köseoğlu, Masstaş,
Orma, SFC, Dekor, Tever, Teverpan, Yonsan ve Yontaş’ın temsilcileri
katılmıştır. Toplantı özet raporunda; SFC temsilcisinin "...İstanbul'da
Kastamonu Ent. A.Ş.- SFC A.Ş.- Yıldız Sunta A.Ş.- Divapan A.Ş. ve Çamsan
A.Ş. katılımı ile yapılan MDF üreticilerinin toplantısı hakkında detaylı
açıklamalarda...” bulunduğu belirtilmiştir (Belge 43).
800
-Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin notlarından 30.8.1999 tarihli toplantıda
fiyat konuşulduğu anlaşılmaktadır (Belge 44).

-Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin ajandasında yer alan 2.10.1999 tarihli
Isparta toplantısına ilişkin notlarında, fiyat konusunda alınan karar aşağıdaki
gibidir: “...Çıplak 9 000 000 vade 60 gün, B/B 14 000 000 vade 60 gün,
vadeden geri dönüş aylık %7, Deklare tarihi 8.10.1999, Tatbik tarihi 15.10’dan
20.10’a kadar...” Ayrıca notlarda B/B 12.500.000 uygulamasının olumlu sonuç
verdiği belirtilmiştir (Belge 45).
810
-Yongapan Genel Müdür Yardımcısı’nın eski Genel Müdüre sunduğu
2.10.1999 tarihli toplantıda zam kararı alındığı ifade edilerek yeni satış fiyatları
belirtilmiştir (Belge 46).

-2000 yılı başında yapılmış bir toplantıya ait Dernek Genel Sekreteri’nin
notlarında 1999 yılı değerlendirmesi yapılmıştır. Notlarda yer alan şu ifade,
fiyat tespitine yönelik rekabet ihlallerinin bilinçli olduğunu göstermesi
bakımından önemlidir: “...Levhaya zam yaparsanız rekabet yasası ve tüketici
dernekleri bizi batırır. Belli bir rakam[a] %2 koyarak açık vermeden devam...”.
Söz konusu notlardan ayrıca Orma Murahhas Azası’nın şu ifadeleri kullandığı 820
görülmektedir “...Sektör iyi durumdadır. Önümüzdeki yılın mesken problemi
inşaat sektörü canlanaca[ktır]. 2000’e girmeden önce kaybedilen %30[u]
zamla fitleyelim ve maliyetleri yakalayalım...” (Belge 47)

-2.2.2000 tarihinde İstanbul’da Düzsan tarafından organize edilen toplantıya
Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Gentaş, Kastamonu Entegre, Masstaş,
Samedoğlu, Sumaş, Tever, Teverpan ve Yontaş’ın temsilcileri katılmıştır.
05-85/1182-336
19
Toplantı özet raporundan, “...bölgesel bazda toplantılar düzenlenmesi
kararlaştırıldı[ğı]...” anlaşılmaktadır (Belge 48).
830
-Yukarıda yer verilen karar gereği “...İstanbul Grubu olarak 15 Şubat ya da 16
Şubat 2000 tarihinde İstanbul’da Dernek Merkezinde...” toplanılmasına karar
verilmiş ve 9.2.2000 tarihinde yazılan yazıyla Dernek tarafından tarihin
belirlenmesi için İstanbul Grubu üyelerinden uygun tarihi seçmeleri istenmiştir
(Belge 49).

-Dekor Şirket Müdürü'ne ait ajandanın 17.2.2000 ve 18.2.2000 tarihli
sayfalarında yer alan notlardan, 15.2.2000 veya 16.2.2000 tarihinde toplantı
yapıldığı ve firmaların satış fiyat ve koşullarının konuşulduğu anlaşılmaktadır
(Belge 50). 840

-1.3.2000 tarihli toplantıya ilişkin Dernek Genel Sekreteri’nin notlarında “İnegöl
ve mobilya üreticilerinin Rekabet Yasası gereği şikayet” ettikleri, Odalar
Birliğinin firma bazında savunma istediği, ayda bir toplanılması hususu
Rekabet Kurulu’na Odalar Birliği tarafından şikayet edilirse “hep bir ağızdan
cevap yazılacağı” belirtilmiştir. Notlardan toplantıya katılan firmaların
uyguladıkları fiyatların konuşulduğu anlaşılmaktadır. Fiyatlar konusunda
alınan karar; “...1.83x3.66 çıplak 10.200.000, 2 ay vade, B/B 15.740.000, D/D
17.000.000 aylık vade farkı %4..”. Ayrıca notlarda “...Tatbiki olmuş olması
lazım. 3-5 gün mal yollamayın. Bayramdan sonra bir tek bu liste 850
uygulanacak...” ifadesi görülmektedir. İlave olarak söz konusu notlarda Yıldız
MDF Yönetim Kurulu Başkanı’nın, “...Kendi içimizde bir sorgulama yapıp
kanaatkar olalım. Fiyatları belli bir oranda tutalım…” şeklinde görüş bildirdiği
anlaşılmaktadır. Bu hususların yanı sıra Kasım ayında (1999) çıplak suntanın
11.000.000 TL’den, B/B melamin kaplamanın 17.000.000 TL’den satılmasına,
aylık vadenin %8’den %4’e düşürülmesine karar verildiği, ancak fiyatların
oturmadığı belirtilmiştir (Belge 51).

-Yine aynı toplantıya ilişkin olarak Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin notları
da fiyatların konuşulduğunu ve Rekabet Kurumu’ndan savunma yazısı 860
istenmesi halinde hemen cevap verilmemesi kararının alındığını teyit eder
niteliktedir (Belge 52).

-22.5.2000 tarihli toplantıya katılan Divapan Yönetim Kurulu Üyesi'nin
ajandasındaki notlar da, toplantıda firmaların satış fiyat ve koşullarının
görüşülerek 10 Haziran 2000 tarihinde uygulanacak olan çıplak yonga levha
ve melaminli levha satış fiyat ve vade koşullarının belirlendiğini teyit
etmektedir (Belge 53).

-Orma İstihsal Müdürü tarafından Murahhas Aza Yardımcısı'na sunulan 870
23.5.2000 tarihli yazıda; 22.5.2000 tarihinde Dernek tarafından organize
edilen toplantı hakkında bilgi verilmiştir. Yazıda, toplantıda 1.83x3.66 m 18
mm levha için belirlenen fiyat ve vade koşulları, deklarasyon ve uygulama
tarihi ve geri dönüş oranları hususunda karar alındığı, firmaların durumdan
memnun olduğu, satışların iyi olduğunu bildirdiği belirtilmiştir (Belge 54).

05-85/1182-336
20
-Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin ajandasında yer alan 20.6.2000 tarihli
toplantıya ilişkin notlarda, fiyat konusunda alınan kararın şu şekilde olduğu
görülmektedir: “...Sonuç: B/B 16 000 000 yeni liste nakit, D/D 17 850 000 yeni
liste nakit, çıplak 10 700 000 yeni liste nakit, 26 Haziran deklare, 10 Temmuz 880
uygulama...” Notlarda ayrıca Orma’nın 10 Temmuz’da uygulayacağı fiyatlar
“...2 ay B/B 17.500.000, Peşin B/B 16.750.000, D/D 19.200.000...” olarak
belirtilmiştir (Belge 55).

-Divapan Yönetim Kurulu Üyesi'nin ajandasındaki notlardan 26.7.2000 tarihli
toplantıda firmaların peşin ve vadeli satış fiyatlarının konuşulduğu
anlaşılmaktadır. Notlarda “...çıplak 10.700.000, B/B 16.300.000, nakit
fiyatlarının tatbik edilmediği, (ilaveten) D/D 17.800-18.000 biçiminde acil
olarak tatbiki kararlaştırıldı. 1.04 aylık vade farkı...” ifadeleri yer almaktadır
(Belge 56). 890

-Çamsan Danışmanı'nın Yönetim Kurulu Başkanı'na gönderdiği 11.9.2000
tarihli iç yazışmada, "9.9.2000 tarihinde Isparta'da yapılan Yonga Levha
Sanayicileri Derneği toplantısında 15.9.2000 tarihinde deklare edilecek yeni
fiyatların çıkarıldığı" bildirilmiştir. Buna göre fiyatlar; “...çıplak yonga levha,
183x366, peşin 11.000.000, 2 ay vadeli 11.900.000, B/B Sunta-Lam 183x366
peşin 16.500.000, 2 ay vadeli 18.250.000, D/D Sunta-Lam 183x366
19.000.000, 2 ay vadeli 19.950.000...” olarak tespit edilmiştir (Belge 57).

-Yongapan Genel Müdür Yardımcısı'nın Genel Müdüre sunduğu 16.11.2000 900
tarihli Dernek tarafından organize edilen toplantının raporunda; “...iç piyasanın
görüşüldü. Piyasanın giderek durmakta olduğu belirlendi. Müşterek bir fiyat
uygulaması üzerinde durulmadı. MDF ve MDFLAM'larda bir sorun olmadığı...”
ifade edilmiştir (Belge 58).

-Dekor Şirket Müdürü'ne ait ajandadan 15.12.2000 tarihinde toplantı yapıldığı
ve toplantıda satış fiyatı ve koşullarının konuşulduğu anlaşılmaktadır (Belge
59).

-24.1.2001 tarihinde İstanbul’da Yontaş tarafından organize edilen toplantıya 910
katılan firma temsilcilerinin toplantı notlarında, firmaların satış fiyatları ve
vadelerinin konuşulduğu görülmektedir (Belge 60).

-25.1.2001 tarihli yazıda Yıldız MDF İstanbul temsilcisi, Yönetim Kurulu
Başkanı’na 24.1.2001 tarihinde yapılan toplantı hakkında rapor sunmuştur.
Yazıda, toplantıya Masstaş, Samedoğlu, Yontaş, Orma, Kastamonu Entegre,
Tever, Teverpan, Vezirağaç, Yonsan, Köseoğlu, Çamsan, Suntasan, Düzsan,
Divapan ve Devrektaş temsilcilerinin katıldığı belirtilmektedir. İlgili metinde
ayrıca “...Rekabet Kurumu tarafından yapılacak denetlemelere herkesin
dikkatli davranması, yazılı kayıtların imhası ve yapılacak beyanlara dikkat 920
edilmesi...” ibaresi bulunmaktadır (Belge 61).

-25.1.2001 tarihinde yapılan görüşmede Dernek Başkanı, mutad olmamakla
birlikte ayda bir toplandıklarını, toplantıların klasik gündemini sektörün
sorunlarını oluşturduğunu, gündemlerinin birinci maddesinin odun fiyatı
olduğunu, ikinci olarak tutkalın fiyat ve kalite değişikliklerini görüştüklerini ve
05-85/1182-336
21
faturasız satışlar nedeniyle sektörde haksız rekabet yaşandığını belirtmiştir.
Sektörde ciddi biçimde fiyat kargaşası yaşandığını ve değişik vadelerde mal
satıldığını ifade eden Başkan, Dernek olarak fiyat istikrarına yönelik
koordinatörlük yapılmadığını dile getirmiştir (Belge 62). 930

-Çamsan Pazarlama Müdürü’nün, pazarlama şirketlerinin yetkililerine yazdığı
1.3.2001 tarihli raporda; Dernek tarafından organize edilen aylık toplantıda
“Ham sunta, 13 000 000 TL + KDV (60 günlük ödeme ile), B/B suntalam 19
750 000 TL + KDV (60 günlük ödeme ile), D/D suntalam, 23 000 000 TL +
KDV (60 günlük ödeme ile). Yukarıdaki fiyatlara prensip olarak ulaşılmıştır.”
kararlarının alındığı bildirilmektedir. Ayrıca ilgili toplantıda MDF fiyatlarının da
konuşulduğu “...Yongapan firması bayram tatili sonrasında MDF ve MDF lam
satışlarında $ kuruna %15 zam yapmayı düşündüklerini ancak bayram
sonrası MDF üreticileri ile bir toplantıya hazır olduklarını belirtmişlerdir….” 940
ifadesinden anlaşılmaktadır (Belge 63).

-Samedoğlu’nun gelen evrak kayıt defterinden 5.10.2001 tarihinde Yonsan’ın
fiyat listesini gönderdiği anlaşılmaktadır (Belge 64).

-Samedoğlu’nun gelen evrak kayıt defterinden 10.1.2002, 3.4.2002
tarihlerinde Yonsan’ın; yine 3.4.2002, 7.5.2002 ve 3.6.2002 tarihlerinde
Setaş’ın fiyat listelerini gönderdikleri anlaşılmaktadır (Belge 65).

-18.6.2002 tarihinde yapılan görüşmede Setaş Genel Müdür Muavini, yonga 950
levha sektöründe arz fazlası olduğunu, fabrika sayısının çok olmasından
dolayı firmalar arasında kıyasıya rekabet olduğunu, fiyat listelerinin şirket
yönetim kurulunca belirlendiğini, Dernek tarafından organize edilen
toplantılardan sadece 3’üne katılabildiklerini, İstanbul’a uzaklık ve iş
yoğunluğu nedeniyle toplantılara katılamadıklarını ve Dernek ile ilişkilerinin
odun tahsisi ile sınırlı olduğunu belirtmiştir (Belge 66).

-19.6.2002 tarihinde yapılan görüşmede Yonsan Yönetim Kurulu Başkanı,
üretimlerinin %80’ini doğrudan bazı mobilya üreticilerine sattıklarından dolayı
1.83x3.66 m 18 mm’den daha çok farklı kalınlıklarda üretim 960
gerçekleştirdiklerini, genel olarak yayımladıkları liste fiyatından daha ucuza
sattıklarını, sektörde rakip firmaların birbirleriyle ticari ilişkilere girmeleri doğal
sayılabilecek uygulamalar olmamakla birlikte, kişisel dostluk ilişkilerinden
dolayı Starwood, Sumaş ve Divapan’a zaman zaman fason empreyenli kağıt
ürettiklerini, Dernek tarafından organize edilen toplantılara kendilerine
yarayacağını düşündükleri takdirde katıldıklarını, toplantılara katılma
nedenlerinin genellikle odun tahsisine ilişkin olduğunu, diğer yandan Dernek
yönetim kurulu üyesi olması ve ailevi nedenlerle İstanbul’a gittiğinde
toplantılara katıldığını, sektörde en büyük sorunun kayıt dışılık ve kalitesiz
üretim gibi nedenlerle eşit rekabet şartlarının bulunmaması olduğunu 970
belirtmiştir (Belge 67).

-20.6.2002 tarihinde yapılan görüşmede Foça Sunta Genel Müdürü, kaplama
tesisi olmayan tek firma olduklarını, ebatlarının genelde talep edilen
ebatlardan farklı olduğunu, fiyat listesi yayımlamadıklarını ve firmanın Yönetim
Kurulu Başkanının aynı zamanda Dernek Başkanı olması nedeniyle Dernek
05-85/1182-336
22
tarafından organize edilen toplantılara kendisinin katıldığını belirtmiştir. (Belge
68).

-25.6.2002 tarihinde yapılan görüşmede Köseoğlu Genel Koordinatörü, 2001 980
yılı sonu itibariyle halen üretim yapmadıklarını, Dernek üyeliklerinin asıl
amacının odun tahsislerinde firmaya yakın yerlerden odun alabilmek,
sektördeki gelişmeleri takip edebilmek olduğunu, tahsislerin önemini yitirmesi
ve faaliyetlerini durdurmaları nedeniyle firma sahibinin Dernek toplantılarına
katılmadığını belirtmiştir. Firmanın kuruluş aşamasında odun tahsisi
konusunda sıkıntılar yaşandığını, firmaya uzak orman işletmelerinden odun
tahsis edildiğini, nakliye dolayısıyla bu durumun kendilerine maliyet
dezavantajı olarak yansıdığını vurgulamıştır (Belge 69).

H.4. Savunmalar ve Değerlendirilmesi 990

Tarafların soruşturmaya ilişkin tüm savunmaları, ek savunmaları ve sözlü
savunma tutanakları incelenerek aşağıda değerlendirilmiştir. Tekrardan
kaçınmak için tarafların benzer savunmaları birlikte değerlendirilmiş,
teşebbüslerin varsa kendilerine özgü savunmaları ayrıca ele alınmıştır.

H.4.1. Savunmalardaki Benzer İtirazlar ve Bunların Değerlendirilmesi

H.4.1.1. 5.5.1998 Öncesine İlişkin Belgelerin Kullanılması
1000
Savunmalarda, Soruşturma Raporu’nun dayandığı en önemli belgenin
17.12.1993 tarihli belge olduğu ve bu dönemde 4054 sayılı Kanun’un henüz
mevcut olmaması nedeniyle bu belgenin aynı Kanun’a aykırılığının ileri
sürülemeyeceği ifade edilmektedir. Bu itiraza paralel olarak Soruşturma
Raporu’nda kullanılan belgelerin 24 tanesinin 4054 sayılı Kanun’un
uygulamasının bulunmadığı döneme rastladığı, ayrıca bu belgelerdeki
konuların 5.5.1998 tarihi ertesinde etkilerinin görülmediği ve geriye kalan
belgelerin büyük bir bölümünün Orma'nın piyasa lideri olarak fiyat
deklarasyonları olduğu ileri sürülmektedir.
1010
Elde edilen belgelerin her biri bir anlaşma olarak nitelendirilmediği gibi bu
belgelerin birbirlerinden bağımsız anlaşmalara işaret ettiği de öne
sürülmemektedir. İddia, soruşturmaya taraf teşebbüslerin 1993 yılından
başlayan ve günümüze kadar devam eden tek bir çerçeve anlaşma ile bu
anlaşmanın uygulanmasını gösterir mutabakatlar dahilinde hareket ettikleri
yönündedir. Bu anlaşma düzeni çerçevesinde 17.12.1993 tarihli belge,
teşebbüslerin aralarındaki rekabeti kısıtlama konusundaki temel mutabakatı,
diğer belgeler ise bunun hayata geçirilebilmesinin ayrıntılarını
düzenlemektedir.
1020
Elde edilen belgeler; teşebbüslerin her ay düzenli olarak yaptıkları toplantılar
ile fiyat belirlediklerini ve anlaşmanın süreklilik arz ettiğini göstermekte, bu
yönüyle de bir bütün teşkil etmektedir. Dolayısıyla 1993 yılından başlayarak,
4054 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği ve uygulamaya başlandığı tarihin çok
ötesine diğer bir deyişle günümüze kadar süreklilik arz eden bir anlaşmaya
işaret eden belgelerden bir kısmının 5.5.1998 tarihinden öncesine ait olmaları
05-85/1182-336
23
nedeniyle değerlendirme dışı bırakılması hukuken doğru bir yaklaşım değildir.
5.5.1998 tarihinden öncesine ait belgeler soruşturma konusu eylemin eskiden
beri uygulana gelen, gelenekselleşmiş bir durum olduğunu ortaya koymakta
ve elde edilen 5.5.1998 tarihinden sonrasına ait belgelerle birlikte bütünün 1030
parçalarını oluşturmaktadır.

H.4.1.2. Fiili Tespit

Savunmalarda, yapılan toplantılarda belirlenen fiyatların uygulanıp
uygulanmadığının, bunların fiyat listelerine yansıyıp yansımadığının ve
faturalar temel alınarak benzer fiyatların uygulanıp uygulanmadığının
incelenmediği iddia edilmiştir.

Yerinde incelemeler sırasında siparişlerin nasıl alındığı ve alınan siparişlerin 1040
nasıl faturalandığına ilişkin olarak elde edilen bilgiler doğrultusunda firmaların
kullandıkları muhasebe programlarının ve çalışma yöntemlerinin birbirlerinden
farklı olduğu anlaşılmıştır. Bunun yanı sıra fiyat listeleri ile sipariş formu ve
faturalarda yer alan fiyatların birbirleriyle uyumlu olup olmadıklarının tespiti
için gerekli geçmiş tarihli listelerin ve sipariş formlarının teşebbüsler tarafından
saklanmadığı ve bunlara ilişkin bilgilerin muhasebe formlarına aktarılmadığı
görülmüştür. Bu çerçevede standart veri elde etmenin güçlüğünün yanı sıra,
sektör temsilcileriyle yapılan görüşmelerde elde edilen ve aşağıda sıralanan
nedenlerden dolayı faturalardan toplantılarda belirlenen fiyatlara uyulup
uyulmadığına ilişkin sağlıklı bir bilgiye ulaşılamayacağı sonucuna varılmıştır. 1050

Fiyat listeleri ile faturalarda yer alan fiyatların farklılaşma nedenleri şunlardır:

- Ebat ve renkleri yüzünden müşteri tarafından talep edilmeyen mamuller
elden çıkarılabilmeleri için, normal liste fiyatından farklı fiyatlardan
satılabilmektedir. Örneğin, pek satılmayan, az talebi olan D/D suntalamların
B/B suntalam fiyatına satıldıkları görülmüştür.

- Üretimi her zaman yapılmayan ebatların sipariş ile fatura tarihleri arasında
uzunca bir zaman geçmesi dolayısıyla, sipariş zamanında geçerli olan liste ile 1060
siparişin faturalanması zamanında geçerli olan liste fiyatları farklı
olabilmektedir.

- Müşteriler üretici firmalardan aldıkları ıskontoya karşılık “Hizmet Bedeli” adı
altında fiyat farkı faturası kesebilmektedir. Bu uygulamada, önce üretici firma
müşteriye siparişleri için fatura kesmekte, daha sonra müşteri üretici firmadan
aldığı ıskonto miktarı kadar karşı fatura kesmektedir. Bu durumda üretici
firmanın kestiği fatura hangi liste fiyatından olursa olsun aslında gerçek
fiyatları yansıtmamaktadır.
1070
- Faturada belirtilen ıskonto o faturada yer alan mamullere ait olmayıp, bir
önceki siparişten kaynaklanabilmektedir. Örneğin gönderilen mamullerde
üretim hataları belirlenebilmekte, bu durumda mamul bazen iade edilmeyip
karşılıklı mutabakatla 2. kalite işlemi görerek bir sonraki siparişin
faturalanması sırasında gerekli ıskonto yapılmaktadır. Bu ıskonto oranı da
05-85/1182-336
24
firmadan firmaya farklılık arz edebilmektedir. Dolayısıyla faturada hangi liste
fiyatından olursa olsun aslında gerçek fiyatları yansıtmamaktadır.

- Aynı mamul için aynı faturada farklı fiyatlar olabilmektedir. Müşterinin bir
önceki listeden alacağı kadar miktar eski listeden, sonrası ise yeni listeden 1080
aynı fatura üzerinde yer alabilmekte, örneğin 100 levha suntalamdan 30’unun
eski listeden 70’inin yeni listeden faturalandırıldığı görülebilmektedir. Bu
durum özellikle açık hesap çalışan teşebbüslerde ortaya çıkmaktadır.

- Üretici firmalar prim kotası uygulaması yapabilmektedirler. Bu uygulamada,
üretici firmanın müşterilerine belirli bir ürün için fatura tutarı ya da ürün miktarı
cinsinden koyduğu kota dolduğunda geçerli olan fiyat listesi üzerinden
müşterilerine ekstra bir indirim uygulamaktadır. Böylece kota dolduktan sonra
aynı ürünlerin satış fiyatları, kotayı dolduran müşteriler için farklılaşmaktadır.
1090
- Faturalarda nakliye sübvansiyonları olabilmekte ama faturada açıkça
belirtilmediği için fatura fiyatı, liste fiyatıyla aynı olmamaktadır.

Sonuç olarak, savunmalarda ileri sürülen fiili tespitte bulunulmadığı veya eksik
inceleme yapıldığı iddiası yerinde değildir.

H.4.1.3. Dernek’in Suçlu Bulunmaması

Savunmalarda; Rekabet Kurulu’nun 18 Eylül 2002 tarihinde, 28.02.2002 tarih
ve SR/02-1 sayılı Soruşturma Raporu hakkında tefhim marifetiyle açıkladığı 1100
Nihai Kararında Yonga Levha Sanayicileri Derneği’ni (Dernek) suçlu
bulmadığı, bu çerçevede Dernek’in düzenlediği toplantılara katılmanın 4054
sayılı Kanun kapsamında herhangi bir suç oluşturmayacağı ileri sürülmektedir.

Söz konusu soruşturma ile ilgili olarak Rekabet Kurulu, toplantıların
organizasyonunda Dernek'in yer temin etmek dışında bir işlevinin olmaması
gerekçesiyle, bu Dernek'e ceza verilmesine gerek olmadığına karar vermiştir.
Zira Kurul, toplantıların düzenlenmesinde ve organizasyonunda bir tüzel kişilik
olarak Dernek'in ve karar organlarının önemli bir katkısının olmadığı sonucuna
ulaşmıştır. Diğer yandan söz konusu kararın son bölümünde yer verilen 1110
ifadeler Dernek'in sadece yer sağlama işlevinden dolayı bile 4054 sayılı
Kanun bakımından tamamen suçsuz bulunmadığını göstermektedir. Kararın
son bölümünde teşebbüslerle birlikte Dernek'e de bundan sonra rekabetin
tesisi yönünde yerine getirilmesi ya da kaçınılması gereken uygulamalar
bakımından rekabete aykırı eylemlerini tekrarlamaması gereğinin
hatırlatılması uygun bulunmuştur. Dernek'in ceza almaması rakip teşebbüsler
arasında fiyat tespitine yönelik olarak yapılan toplantıların ve bu toplantılarda
alınan kararların 4054 sayılı Kanun'a aykırı olmadığı anlamına gelmemektedir.
Diğer bir deyişle 4054 sayılı Kanun'a aykırı içeriğe sahip toplantıların "dernek
toplantısı" ya da başka adla yapılması bu toplantılara katılanları sorumluluktan 1120
kurtarmamaktadır.

Öte yandan hiçbir zaman Dernek'in, teşebbüs birliği kararları alarak ya da fiyat
tavsiyelerinde bulunarak soruşturma konusu ihlalin gerçekleştirilmesinde etkin
rol oynadığı iddiasında bulunulmamıştır. Bu çerçevede Dernek'e ceza
05-85/1182-336
25
verilmemiş olması, teşebbüslerin 1993 yılından beri rekabete aykırı bir
anlaşma düzeni içinde oldukları yolundaki temel iddiada herhangi bir farklılık
yaratmamakta, bu iddia teşebbüslere ceza verilmesi yönündeki Rekabet
Kurulu Kararı ile de desteklenmiş olmaktadır.
1130
H.4.1.4. Alındığı İddia Edilen Kararlara Uyulmaması

Savunmalarda; teşebbüslerin, birlikte belirledikleri iddia edilen fiyatlara benzer
fiyatlar uygulayıp uygulamadıklarının tespit edilmediği, faturalardan ve fiyat
listelerinden yapılacak inceleme sonucunda teşebbüslerin birbirlerinden ve
toplantılarda konuşulan fiyatlardan farklı fiyatlar uyguladıklarının
görülebileceği belirtilmekte, bu çerçevede toplantıların piyasaya yansımış
herhangi bir etkisinin olmadığı ve bunun soruşturma heyeti tarafından tespit
edilmediği dolayısıyla 4054 sayılı Kanun bakımından bir anlaşma iddiasında
bulunamayacağı, böyle bir anlaşmanın ispat edilmemiş olduğu ileri 1140
sürülmektedir.

Teşebbüslerin tek fiyat belirlediği yönünde bir iddiada bulunulmamıştır.
Nitekim Soruşturma Raporu’na ekli 12 numaralı belgede “Piyasaya arz edilen
ürünlerde, maliyetler dikkate alınarak asgari taban fiyatlarının tesbit
edilmesinin daha gerçekçi ve uygun olacağı”nın kararlaştırıldığı görülmekte ve
taban fiyatların belirlenmesinde enflasyon oranının, girdi fiyatlarındaki
artışların ve genel olarak maliyetlerinde ortaya çıkan artışların dikkate alındığı
anlaşılmaktadır. Farklı pazar gücüne, maliyet yapılarına ve farklı coğrafi
konumlara sahip teşebbüslerin aynı fiyatları uygulamaları beklenmemektedir. 1150

Teşebbüslerin de bu durumun farkında oldukları (nitekim bazı belgelerde
firmaların coğrafi konumlarının göz önünde bulundurulduğu ve nakliye
maliyetlerinin dikkate alınarak fiyat tespit edildiği görülmektedir) ve bu
nedenle, 12 numaralı belgede yer verildiği üzere enflasyon, maliyet ve coğrafi
konum gibi unsurlara dayanılarak, uygulanacak fiyatların değil; taban fiyatların
tespit edilmesinin daha gerçekçi ve uygun olacağına karar verdikleri
anlaşılmaktadır. Aynı belgede bu karar doğrultusunda standart çıplak levha ve
melaminli levhalar için taban fiyatlar tespit edilmiş, MDF fiyatlarının da bu
taban fiyatlar temel alınarak belirlenecek olmasına karar verilmiştir. Fiyatların 1160
taban fiyat olarak tespitine yönelik bu tutum 13 ve 18 numaralı belgelerden de
anlaşılacağı üzere daha sonra da devam etmiştir. Bu itibarla, teşebbüslerin
tek fiyat belirlemekten çok fiyat esaslarını ve yeni fiyatları ilan edecekleri
tarihleri belirledikleri anlaşılmaktadır.

Açıklamalar çerçevesinde hakkında soruşturma yürütülen teşebbüslerin
uyguladıkları fiyatların, liste ve faturalar bazında bir ölçüde farklılaşması
rekabet ihlalini ortadan kaldırmamakta, firmaların toplantılarda tartışılan
konuları ve üzerinde mutabakat sağlandığı söylenen fiyata ilişkin bilgileri kendi
satış fiyatlarını ya da politikalarını belirlerken göz önünde bulundurmadıklarını 1170
düşünmek mümkün gözükmemektedir. Bu çerçevede teşebbüslerin
uyguladıkları fiyatların birbirlerinin fiyatlarından ve toplantılarda konuşulan
fiyatlardan tamamen farklı olması durumunda bile (-Kaldı ki Soruşturma
Raporu’nda yer verilen tespitlerden zaman zaman yeni fiyatlara geçiş
dönemlerinin ve fiyatların aynı olduğu anlaşılmaktadır.-) soruşturma konusu
05-85/1182-336
26
anlaşma düzeninin piyasada herhangi bir etki ortaya çıkarmadığını ileri
sürmek mümkün değildir.

Uzun bir süre boyunca, bazı teşebbüslerin kartelde daha aktif olmaları,
bazılarının ara sıra ayrılıp sonradan tekrar girmeleri, bazılarının toplantılara 1180
genellikle katılmaları, bazılarının ise ortak anlaşmaya bağlı kalmak için olmasa
bile toplantılardan haberdar olmaları, teşebbüslerin birbirleri ile tamamen
uyumlu olduğunun çok seyrek de olsa görülmesi ile karakterize edilebilecek
bu tür özellikli kartel vakalarında, üyelerin her toplantıya aksatmadan katılıp
katılmadıklarına bakılmaksızın bütün üyelerin sorumlu olduğu “tek bir çerçeve
anlaşma” kavramı ve tek ihlal (anlaşma ve/veya uyumlu eylem) yaklaşımı
benimsenmektedir. Tek bir anlaşma sonucuna varıldıktan sonra teşebbüslerin
bazılarının her toplantıya katılmaması ve karar alma sürecine her bakımdan
katılmamasına rağmen, tek bütün anlaşmaya dahil olmaları rekabet ihlali
bakımından yeterlidir. 1190

Tek ihlal yaklaşımı çerçevesinde üreticiler arasında fiyat tespitine ve üretim
hacmine yönelik tartışmaların yapıldığı toplantılara sadece katılmış olmak bile
4. madde anlamında bir ihlalin oluşması için yeterli bulunmakta, bu
toplantılardan sonra firmanın üzerinde uzlaşılan davranışı sergilememesi
ihlalin varlığını ortadan kaldırmamaktadır. Bu yaklaşımın nedeni, toplantılara
katılarak rakiplerinin fiili durumlarına, uygulayacakları fiyatlara ve ticari
hedeflerine ilişkin bilgi edinen bir firmanın, kendi politikalarını belirlerken elde
ettiği bu bilgiyi görmezlikten gelemeyecek oluşu, dolayısıyla teşebbüslerin bu
eylemlerinin çeşitli etkilerinin ortaya çıkacağı düşüncesidir. 1200

Soruşturma konusu toplantıların piyasada hiçbir etki ortaya çıkarmadıkları ve
bu toplantılarda üzerinde uzlaşılan kararlara teşebbüslerin, hiçbir şekilde
uymadıkları varsayılsa bile 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesinin teşebbüsler
arası anlaşmaları hem amaç hem de etki yönünden yasakladığı
unutulmamalıdır. Bu çerçevede rekabeti engelleyici, sınırlayıcı veya bozucu
“amaçlı” uygulamalar 4054 sayılı Kanun’a aykırıdır. Anlaşmanın uygulanması
sonucunda rekabete aykırı etkinin ortaya çıkması ağırlaştırıcı unsurdur.
Yerinde incelemelerde elde edilen belgelerden de anlaşılacağı üzere
teşebbüslerin rekabeti engelleyici amaçla hareket ettikleri açıktır. 1210

Diğer yandan toplantılarda konuşulan fiyatlara uyulmaması ve bu eylemlerin
piyasada hiçbir etki doğurmamış olması savıyla teşebbüslerin bir anlaşmanın
varlığından söz edilemeyeceği ve anlaşmanın varlığının ispatlanmadığı
yönündeki itirazlarını kabul etmek mümkün değildir. Yukarıda da değinildiği
üzere bir anlaşma yalnızca rekabeti bozma amacı taşımak dolayısıyla
Kanun'un ihlalini oluşturabildiğine göre, anlaşmanın uygulanmış ya da etki
doğurmuş olması, 4054 sayılı Kanun anlamında anlaşmanın varlığını kabul
etmek için şart değildir. Başka deyişle, anlaşmadan bahsetmek için mutlaka
etkilerinin bulunması ya da uygulanmış olması gereği yoktur. Esasen yerinde 1220
incelemelerde elde edilen ve tarafların karşılıklı mutabakatını içeren birçok
belge de anlaşmanın varlığına kanıt oluşturmaktadır.


05-85/1182-336
27
H.4.1.5. Toplantılarda Fiyat Konuşulması

Savunmalarda toplantılarda fiyata ilişkin meselelerin konuşulduğu kabul
edilmekte, 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesinin fiyatların konuşulmasını değil
tespitini yasakladığı iddia edilmiştir.
1230
Rekabet hukukunda özellikle rakipler arasında bilgi değişiminin belli sınırları
bulunmaktadır. Aynı pazarda faaliyette bulunan şirketler arasındaki bilgi
değişimine belirli kurallar çerçevesinde izin verilebilmektedir. Bilgi değişimi, bir
yandan etkinliği arttırabilirken, öte yandan bu sınır aşıldığı takdirde piyasadaki
rekabetin kısıtlanmasına olanak sağlamaktadır. Teşebbüsler arası bilgi
alışverişi ya da bilginin yayılması, alışverişi yapılan bilginin türü ve pazarın
koşullarıyla bağlantılı olarak rekabetçi yapı üzerinde olumlu ya da olumsuz
etkilere yol açabilmektedir. Bu çerçevede istatistiksel ve toplam rakamlardan
oluşan ya da geçmişe yönelik bilginin teşebbüsler arasında alışverişinin
yapılmasının rekabet üzerinde olumsuz etkilere yol açmayacağı, hatta 1240
firmaların özellikle yatırım stratejilerini daha doğru planlamalarını sağlayarak
ve yanlış kararlar almalarını engelleyerek etkinliğin arttırılmasına katkıda
bulunacağı kabul edilmektedir.

Ancak teşebbüslerin gelecekteki rekabetçi davranışlarına ve stratejilerine
ilişkin bilgilerin alışverişinde bulunmaları, gelecekteki davranışlarına ilişkin
belirsizlikleri ortadan kaldırmakta böylelikle rekabetçi davranışlarını koordine
etmelerini ve işbirlikçi etkilerin ortaya çıkmasını kolaylaştırmaktadır. Bu
noktada hangi tür bilgilerin alışverişinin yapılmasının rekabeti kısıtlayıcı
nitelikte olduğunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çerçevede 1250
teşebbüslerin fiyatlarına, maliyetlerine, üretim miktarlarına, kapasite
kullanımlarına, teklif şartnamelerine, stoklarına, ticari sırlarına ilişkin bilgi
alışverişinde bulunmaları, bu bilgilerin firmaların rekabetçi stratejileriyle
doğrudan ilgili olmaları nedeniyle davranışlarını koordine etmelerine olanak
vermektedir.

Hakkında soruşturma yürütülen teşebbüslerin rekabet stratejilerinin “en önemli
değişkeni ve aracı” niteliğinde olan fiyatlara ilişkin bilgi alışverişinde
bulunmaları rekabeti kısıtlayıcı niteliktedir. Diğer yandan yerinde incelemeler
sonucunda elde edilen belgelerden, teşebbüslerin yaptıkları düzenli 1260
toplantılarda fiyatları konuşmanın ve bilgi alışverişinde bulunmanın da ötesine
geçerek baz fiyatları tespit ettikleri ve fiyatlara ilişkin bilgi alışverişini bu ihlali
kolaylaştırmak ve ihlalin zeminini hazırlamak amacıyla kullandıkları
anlaşılmaktadır.

H.4.2. Teşebbüslere Özgü Savunmalar ve Değerlendirmeleri

H.4.2.1. Sumaş

Sumaş savunmasında, Rekabet Kurulu’nun 6.9.2002 tarih ve 02-53/685-278 1270
sayılı kararı ile Dernek'in suçlu bulunmaması paralelinde temel olarak Dernek
tarafından düzenlenen toplantılara katılmanın tek başına suç olamayacağını,
bu çerçevede kendilerinin 4054 sayılı Kanun hükümlerini ihlal ettiği sonucuna
ulaşılabilmesi için tespit edildiği iddia edilen fiyat, deklare ve uygulama tarihi
05-85/1182-336
28
gibi unsurlara uyduğunun ve bunları uyguladığının gösterilmesi gerektiğini
ifade etmektedir. Sumaş savunmasında;

- katıldığı 17.12.1993 tarihli toplantı ile, “esas anlaşma”ya taraf kabul
edilebilmesi için, bu toplantının özet raporunda belirtilen “375’lik listeleri
deklare etmeyen firmaların hemen deklare ederek 350/355’lik listeleri 1280
uygulamaya koymaları hususunda mutabakat sağlandı.” ifadelerine uygun
olarak davrandığının kanıtlanması gerektiğini,

- “Esas anlaşma” olarak nitelendirilen mutabakatın yalnızca İstanbul ve
Ankara pazarlarına mamul mal satan firmaları kapsadığını, oysa 1993
yılında Ankara ve İstanbul pazarlarına yaptığı satışların kendi toplam
satışlarının % 10’unu bile bulmayacağını, bu yönüyle Ankara ve İstanbul
pazarlarına mal satan bir teşebbüs olarak nitelendirilemeyeceğini ve bu
anlaşmaya taraf kabul edilemeyeceğini,
1290
- Soruşturma Raporu’nda 4054 sayılı Kanun’u ihlal ettiğinin 12, 13, 17, 18,
25, 34, 35, 36, 46, 53, 54 numaralı belgelerle kanıtlandığının iddia edildiği
ancak bu belgelerle ilişkilendirilen hiçbir fiyat listesi tablosunda
bulunmadığını,

- katıldığı hiçbir toplantıda fiyat belirlenmesine ilişkin bir öneride
bulunmadığını ve söz almadığını, bu konuya ilişkin tek konuşmasının 21
numaralı belgede yer alan;

“...akıllı hareketi unuttuk... 1300
...herkesi serbest bırakalım...
...serbest piyasa yeni güçler çıkarır...
...hiç kimseyi fiyata zorlayamayız...”

ifadelerinden oluştuğunu bu nedenle diğer teşebbüslerle birlikte fiyat
listeleri hazırlayan bir teşebbüs olmadığını,

- toplantılarda alınan fiyata ilişkin kararlara ve bu kararlar paralelinde
yayınlandığı iddia olunan fiyat listelerine uymadığının verdiği savunmanın
ekinde yer alan bilgi belge ve faturalardan görülebileceğini, ancak alındığı 1310
iddia edilen kararlara uyulup uyulmadığının Soruşturma Heyeti tarafından
incelenmediğini,

- Kayseri Palmiye Şirketi’ne verdiği teklifi öğrenen Orma’nın bunun üzerine
kendisine gönderdiği işbirliği yapılmasına yönelik ifadeler içeren yazısının,
bu yazıya verdikleri cevabın ve satışın gerçekten Orma’nın haber aldığı
fiyat üzerinden yapılmasının Orma ile fiyat birlikteliği içinde değil tam
tersine rekabet içinde olduklarını gösterdiğini

belirtmektedir. 1320

Sumaş’ın, Dernek'in Rekabet Kurulu tarafından suçlu bulunmamasına paralel
olarak Dernek toplantılarına sadece katılmanın ihlal oluşturmayacağı,
toplantılarda alınan kararlara uyup uymadığının tespit edilmediği ve faturalar
05-85/1182-336
29
üzerinde yapılacak değerlendirmeler sonucunda kendisinin bu kararlara
uymadığının görülebileceği yönündeki savunmalarına, yukarıda
“Savunmalardaki Benzer İtirazlar ve Bunların Değerlendirilmesi” bölümünde
ayrıntılı olarak cevap verilmiştir.

Sumaş, 1993 yılında Ankara ve İstanbul pazarlarına çok az tutarda mal 1330
sattığını bu nedenle 17.12.1993 tarihli belgeye yansıyan “çerçeve anlaşma”ya
taraf olmadığını ileri sürmektedir. Soruşturma sürecinde elde edilen belgelerin,
“tek bir çerçeve anlaşma” ve tek ihlal yaklaşımları doğrultusunda bir bütün
olarak değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, diğer teşebbüsler gibi
Sumaş’ın da, 1993 yılından beri süregelen ve ilgili coğrafi pazar olarak
belirlenen Türkiye Cumhuriyeti’ndeki rekabet koşullarını olumsuz etkileyen tek
bir anlaşma düzenine taraf olduğu iddiası söz konusudur. Diğer bir deyişle
Sumaş’ın Ankara ve İstanbul pazarlarına 1993 yılında düşük tutarlarda ürün
satması (Sumaş bu pazarlara hiç ürün satmamış olsa bile) onun İstanbul ve
Ankara da dahil olmak üzere Türkiye coğrafi pazarında faal olmadığı, 1340
dolayısıyla fiil ve uygulamalarının Türkiye’deki rekabet koşulları üzerinde
hiçbir sonuç doğurmayacağı anlamına gelmemektedir. Dolayısıyla Sumaş’ın
taraf olmadığı yönündeki savunmasını benimsemek mümkün değildir.

Sumaş, katıldığı hiçbir toplantıda fiyat belirlenmesine ilişkin bir öneride
bulunmadığını, söz aldığı tek toplantının 21 numaralı belgeye yansıyan
toplantı olduğunu ve burada da herkesin serbest bırakılmasına ve kimsenin
fiyata zorlanmamasına yönelik ifadeler kullandığını ileri sürmektedir. Rekabet
Hukuku uygulamalarında, kartelde aktif rol oynayıp oynamadıklarından, karar
alma süreçlerine her bakımdan katılıp katılmadıklarından, toplantılarda her 1350
zaman bulunup bulunmadıklarından bağımsız olarak tüm firmaların tek bir
bütün anlaşmaya dahil oldukları ve 4. maddeyi ihlal ettikleri sonucuna
ulaşılmaktadır.

Ayrıca bazı kartel üyelerinin tek bir çerçeve anlaşma için bazı çekinceler
koyması ya da rakiplerini aldatmak için toplantılara dahil oldukları yönündeki
iddialar, bu teşebbüslerin anlaşmaya taraf olmadıkları şeklinde
değerlendirilmemektedir. Teşebbüs, katıldığı toplantı ya da toplantılarda
alınan kararlara karşı olduğunu alenen belirtmediği sürece, teşebbüsün
toplantılarda alınan rekabeti ihlali niteliğindeki kararlara uymaması, teşebbüsü 1360
kartel anlaşmasına dahil olmanın bütün yükümlülüğünden kurtarmamaktadır.
Bir başka deyişle, teşebbüslerce üzerinde uzlaşılan davranış uygulanmamış
olsa bile, fiyat tespitine ve pazar paylaşımına ilişkin tartışmaların yapıldığı
toplantılara sadece katılmak da rekabet ihlali niteliğindedir.

Yukarıda yer verilen açıklamalar çerçevesinde, Sumaş’ın 21 numaralı belgeye
konu toplantı dışında, teşebbüslerin mutabakatını içeren toplantılarda bu
mutabakata karşı olduğunu ya da çekincelerinin bulunduğunu dile getiren
hiçbir belgeye rastlanmadığı da dikkate alındığında, bu teşebbüsün
toplantılarda söz almamasının ve öneride bulunmamasının, teşebbüsü söz 1370
konusu ihlal bakımından sorumluluktan kurtarmayacağı açıktır.

Sumaş, 37 numaralı belgeye yansıyan Orma ile arasındaki yazışmaya ilişkin
olarak bu yazışmanın Orma ile arasındaki fiyat birlikteliğini değil, fiyat
05-85/1182-336
30
rekabetini yansıttığını iddia etmektedir. Bu iddia doğrultusunda ilgili belgenin
fiyat rekabetini yansıttığının kabul edilebilmesi için, Orma’nın Sumaş’ın
Kayseri Palmiye Şirketi’ne verdiği teklifi haber alarak ve bu fiyat teklifine ilişkin
olarak “...verdiğimiz mücadeleyi zayıflatmaktadır...”, “... işbirliğine ihtiyacımız
var...” şeklinde açıkça işbirliğine davet eder nitelikteki ifadeler içeren bir yazıyı
rekabet halinde bulunduğu bir teşebbüse gönderme gerekçesinin açıklanması 1380
gerekmektedir. Ayrıca savunma yazısında ve bu yazıya ek fatura ve belgelerle
Kayseri Palmiye Şirketi’ne gerçekten Orma’nın haber aldığı fiyatlar üzerinden
satış yaptığını açıklayan Sumaş’ın, Orma’ya, haber aldığı bu bilginin yanlış
olduğuna ve spekülatif söylentilerden kaynaklandığına dair bir yazıyı
göndermesi, firmalar arasında fiyat birlikteliği sağlama çabasını ve Sumaş’ın
rakiplerine bu çabaya uyduğu görüntüsü vermeye çalıştığını göstermektedir.

H.4.2.2. Yonsan

Yonsan savunmasında, Soruşturma Raporu’nda yer verilen belgelerin her 1390
birinin değerlendirmesini yapmış ve özetle toplantılarda alınan kararlara
uyulup uyulmadığının tespitinin yapılmadığı, bu kararlara uymadığı yönündeki
faturalarla desteklediği savunmalarını birçok belgenin değerlendirmesinde
tekrarlamıştır. Bu savunma ve itirazlara “Savunmalardaki Benzer İtirazlar ve
Bunların Değerlendirilmesi” başlıklı bölümde yer verilmesinden ötürü aşağıda
diğer konulara ilişkin değerlendirme yapılacaktır.

H.4.2.2.1. Yonsan'ın Soruşturma Raporu’nda Yer Verilen Belgelere İlişkin
İtirazları
1400
Belge 5: Teşebbüs "girdilerdeki artışlar devam ederken yurtiçi kurulu
kapasitenin artmış olması nedeni ile Türkiye genelinde önemli ölçüde fiyat
kargaşası yaşandığı, bu nedenlerle firmaların yeni yıla girerken satış
politikalarını ciddi olarak gözden geçirmek zorunda olduklarını zannediyoruz"
ifadelerinin yer aldığı Soruşturma Raporu’ndaki alıntıda bu belgedeki son iki
kelimeye yer verilmediğini, bu ifadeden toplantıda herhangi bir karar alındığı
ya da katılan işletmelerin herhangi bir anlaşmaya vardığı sonucunun
çıkmadığını, fiyat kargaşasından bahsedildiğine göre piyasadaki firmalar
arasında fiyat rekabetinin yoğun olduğunu belirtmektedir.
1410
Soruşturma Raporu’nda yer verilen belgelerin ilgili görülen kısımları
alıntılanmış, hemen ardından ilgili belgenin fotokopisine yer verilerek
tamamının görülmesi amaçlanmıştır. Bu çerçevede Yonsan’ın ilgili belgenin
yanlış anlaşılabileceği yönündeki endişesi yersizdir. Diğer yandan her bir
belgenin anlaşma olduğu iddia edilmemektedir. Aksine tüm belgelerin birlikte
bir bütün teşkil ettiği ve bu bütünün teşebbüsler arasında uzun süredir devam
eden tek bir anlaşma düzenini yansıttığı ileri sürülmektedir. Bu belge, fiyat
kargaşasını (rekabetini) engellemek üzere teşebbüslerin satış politikalarını
gözden geçirmelerine yönelik bir temenniyi içermesi bakımından, söz konusu
iddiayı destekleyici niteliktedir. 1420

Belge 6: Bu belgeye ilişkin savunmada bazı teşebbüslerin toplantı yaptıkları,
bu toplantılarda teşebbüslerin fiyatların KDV dahil veya hariç olarak mı tespit
05-85/1182-336
31
edileceği üzerinde anlaşamadıkları, toplantının Dernek toplantısı olmadığı ve
Yonsan’ın söz konusu toplantılara katılmadığı ifade edilmiştir.

Belgede geçen “Geçen toplantıda alınan karar gereği; fiyat kargaşasını
önlemek amacı ile önerilen toplantı 21/1/997 tarihinde ANADOLU YONGA
A.Ş. ev sahipliğinde; İnegöl’de organize edilmiş…Söz konusu toplantıda 15
Şubatta uygulanması öngörülen fiyata kademeli olarak geçişin sağlanması 1430
hususunda mutabakata varıldığı öğrenilerek sizlere durum 24/1/997 gün ve 8
sayılı yazımızla intikal ettirilmiştir.” ifadelerinden toplantının Dernek katkısıyla,
bir önceki toplantıda alınan karar gereği organize edilen bölgesel bir toplantı
olduğu, aynı pazara ürün satan firmaların ortak hareket etmeye çalıştıkları
anlaşılmaktadır. Her bir belge, çerçeve anlaşmanın nasıl uygulandığını
göstermektedir. Belgeler sadece tek başına değerlendirilmemeli, bir bütün
olarak incelenmelidir. Böylelikle mutabakata varılamamasından şikayetlerin
yer aldığı belgelerin, diğer belgelerle birlikte değerlendirildiğinde firmaların
mutabakata ulaşma çabalarını göstermeleri nedeniyle anlaşma düzeninin delili
niteliğinde oldukları anlaşılacaktır. 1440

Belge 7: Bu belgeye ilişkin savunmada, Dernek Genel Sekreteri’nin
danışmanlık ve yol gösterme hizmetinde bulunduğu, müşteri ilişkileri
konusunda destek olduğu, metinde belirli fiyat uygulanması yönünde herhangi
bir telkin ve tavsiye olmadığı hatta fiyatlarla ilgili hiçbir ifadenin yer almadığı
ileri sürülmüştür.

Yukarıda 5 numaralı belgeye ilişkin görüşte yer verildiği üzere her bir belgenin
tek başına bir anlaşma olduğu ileri sürülmemektedir. Belgeler bir bütün olarak
değerlendirilmelidir. Söz konusu belgeden teşebbüslerin fiyatlarını beraberce 1450
arttırdıkları ve bu durumdan şikayetçi olacak müşterilere birer yazı
gönderilerek durumu “anlayışla” karşılamalarının istenmesinin kararlaştırıldığı
anlaşılmaktadır.

Belge 8: Bu belgeye ilişkin savunmada bazı firmalar arasında yapılan toplantı
sonuçlarının diğer firmalara bildirilmesinin anlaşma olarak nitelendirile-
meyeceği, yazışmada fiyat rekabetinin yoğun bir şekilde devam ettiği ve
anlaşma sağlanamadığının belirtilmiş olduğu, anlaşmanın sağlanamadığının
belirtilmesinin anlaşmanın varlığının delili olamayacağı ileri sürülmektedir.
1460
Anlaşma sağlanamadığının belirtilmesinin, elde edilen diğer belgelerle birlikte
değerlendirildiğinde, anlaşma yapma çaba ve niyetinin göstergesi olmasının
yanı sıra yazının tüm firmalara gönderilmesi sonuçlarının önemli olduğunu ve
tüm üyelerin toplantıya katılsın katılmasın toplantılarla ilgili olduğunu ortaya
koymaktadır. Ayrıca ilgili yazıda ortak fiyattan bahsedilmektedir.

Belge 10: Bu belgeye ilişkin savunmada toplantıda sektörel sorunların
görüşüldüğü, belgeden fiyat rekabetinin yoğun bir şekilde sürdüğünün
anlaşılabileceği, Dernek’in belirli ürünler için fiyat tavsiye ettiği ve işletme
birliklerinin tavsiye niteliğindeki kararlarının ancak bu kararlara fiilen uyulması 1470
halinde yasaklanabileceği ancak bu konuda Soruşturma Heyeti tarafından
herhangi bir tespitin yapılmamış olduğu ileri sürülmektedir.

05-85/1182-336
32
İlgili belgede yer alan "hemen deklere edilmek ve 1/4/997 tarihinde
uygulanmak üzere, bir ay vadeli çıplak levha fiyatlarının 2.4 Mil.TL/A.:
Melaminlide ise B/B 3.7 Mil.TL/A. listelerin neşrinin tavsiyeye şayan olduğu
tesbit edildi.” şeklindeki ifade, toplantıda sadece sektörel konuların
görüşülmediğini, fiyatların ve yeni fiyatlara geçiş tarihinin de toplantının
konusunu oluşturduğunu açıkça göstermektedir. Diğer yandan belgede
teşebbüslerin fiyat anarşisinden (rekabetinden) rahatsız oldukları ve bunu 1480
önlemek amacıyla çeşitli grupların oluşturulmasına ve bu grupların
toplantılarının merkezden takip edilmesine yönelik düzenlemelere gitmeyi
uygun buldukları görülmektedir. Bu belge teşebbüslerin aralarındaki fiyat
rekabetini engelleme çaba ve isteklerini açıkça ortaya koymaktadır.
Rekabetten şikayet edilmesi sadece fiyat tespitine yönelik çabaların istenen
sonuca ulaşmadığını göstermektedir.

Diğer yandan Yonsan’ın Dernek’in fiyat tavsiye ettiği yönündeki savunmasını
kabul etmek mümkün değildir. İlgili belgede yer alan ”...listelerin neşrinin
tavsiyeye şayan olduğu tespit edildi.” ifadesi Dernek’in fiyat tavsiyesine değil, 1490
toplantıda bir araya gelen teşebbüslerin karşılıklı görüşmeleri sonucunda
aldıkları karara işaret etmektedir.

Ayrıca elde edilen belgelerde alındığı görülen kararların hiçbiri Dernek’in karar
organı, diğer bir deyişle dernek tüzel kişiliği tarafından alınmış kararlar
değildir. Kararlar dernek üyelerinin ya da ilgili teşebbüslerin bir araya gelip,
karşılıklı görüşmeleri sonucunda alınan hep birlikte uygulanması amaçlanan
kararlardır. Bu çerçevede Dernek’in fiyat tavsiyesinde bulunma ya da tavsiye
kararı alma gibi herhangi bir davranışta bulunmadığı açıktır. Rekabet Kurulu
da, 28.02.2002 tarih ve SR/02-1 sayılı Soruşturma Raporu hakkında aldığı 1500
kararında Dernek’i suçlu bulmamış, Dernek’in sadece yer sağlama işlevine
sahip olduğunu vurgulamıştır.

Belge 12, 13, 14, 17, 18 Tablo-[10], [11], [13], [14]5: Yonsan savunmasında 12
numaralı belgeye ilişkin olarak Dernek’in taban fiyat tavsiyesinde
bulunduğunu, sektörde yoğun bir rekabetin yaşandığını ileri sürmektedir.
Tablo-[10]’a ilişkin olarak ise bu tabloda sadece 4 firmanın fiyatlarının aynı
olduğunun gösterildiğini, 21 firmadan dördünün fiyatlarının aynı olmasının bu
21 firmanın fiyat anlaşması içinde olduğunu göstermeyeceğini belirtilmiştir. 13
ve 14 numaralı belgelere ilişkin olarak ise, Tablo-[11]’de sadece 5 firmanın 1510
fiyat listelerinin delil olarak sunulduğu, diğerlerine ait fiyat bilgilerinin gizlendiği,
diğerlerinin fiyat listelerinin de gösterilmesi halinde bir anlaşmanın varlığı
imajının ortaya çıkmayacağı, Soruşturma Heyeti’nin diğer firmaların fiyat
listelerine yer vermeyerek delilleri çarpıttığı savunması getirilmiştir. Benzer
itirazlar 17, 18 numaralı belgeler ile Tablo-[12], [13] ve [14] için de
tekrarlanmış, 17 numaralı belge ve Tablo-[13] için ayrıca bu tablodaki
fiyatların hangi ürünlerin fiyatları olduğunun, bu fiyatların vadeli mi yoksa peşin
fiyatlar mı olduklarının belli olmadığı ileri sürülmüştür.

Daha önce ifade edildiği üzere Dernek’in fiyat tavsiyesinde bulunduğu 1520
görüşünü kabul etmek mümkün olmadığı gibi rekabetin yoğun olarak

5 Gerekçe ve Hukuki Dayanak bölümündeki tablo numaralandırılması verilmiştir.
05-85/1182-336
33
yaşandığı iddiası ihlalin varlığını çürütmemektedir. Tablolarda sadece 4 veya
5 firmanın fiyatlarına yer verilmesi sadece o firmaların fiyat listelerine
ulaşılabilmesinden kaynaklanmaktadır. Tablo-[13]’teki fiyat, belgelerde sık sık
geçtiği üzere 18 mm kalınlıkta 1.83x3.66 m çıplak yonga levhanın fiyatıdır ve
17 numaralı belgede geçen fiyatlara uygunluk göstermektedir. Sektöre ilişkin
yapılan incelemelerde bazı firmaların listelerinde yazan “peşin” kavramının iki
ay vadeye kadar, hatta bazı dönemlerde daha da uzadığı sektörde çalışan
değişik kişilerce ifade edilmiştir. Piyasada aynı ürün için listelerde farklı
vadeler dahi olsa aynı fiyatların bulunması, müşteriler tarafından ürünün hangi 1530
fiyata yerleştiğinin göstergesi olarak algılanmaktadır. Savunmada ileri
sürüldüğü gibi, delillerin çarpıtılması ve diğer firmaların fiyatlarının saklanması
gibi bir durum söz konusu değildir.

Belge 15: Teşebbüs bu belgeye ilişkin savunmasında, Soruşturma Heyeti’nin
sadece son cümleyi alarak bu ifadenin 25.6.1997 tarihli toplantı ile ilgili olduğu
izlenimi vermeye çalıştığını, ayrıca bu belgenin de fiyat rekabetinin yoğun bir
şekilde yaşandığını gösterdiğini ileri sürmektedir.

25.6.1997 tarihinde yapılan toplantıda maliyetlere, maliyet unsurlarına, 1540
hammadde tedarikine ve OGM ile ilişkilere ilişkin olarak katılan teşebbüsler
tarafından verilen bilgilerin ve tartışılan konuların 22.7.1997 tarihli Yönetim
Kurulu Faaliyet Raporu’nda değerlendirildiğinin düşünülmesi nedeniyle bu iki
belge ilişkilendirilmiştir. Ayrıca daha önce belirtildiği üzere, belgenin
tamamının görülebileceği bir fotokopisi Soruşturma Raporu’yla birlikte
sunulmaktadır. Bu nedenle belgelerde yer alan ifadelerden bir kısmının
alınarak yanlış izlenimler verilmeye çalışıldığı iddiasını kabul etmek mümkün
değildir.

Belge 16: Bu belgeye ilişkin savunmada Dernek’in tüm firmalardan fiyat 1550
sirkülerlerini istemesinin rahatsız edici boyuttaki fiyat rekabetinin varlığının
göstergesi olduğu iddia edilmektedir.

Dernek’in tüm firmalardan çeşitli sebeplerle fiyat sirküleri istemiş olabileceği
bir yana, daha önce belirtildiği üzere fiyat rekabetinin yoğun olarak yaşandığı
iddiası ihlalin varlığını çürütmemektedir.

Belge 20, 21, 22: Yonsan, 20 numaralı belgeye ilişkin olarak sektörel
sorunların tartışıldığını, 21 numaralı belgeye ilişkin olarak sektörel sorunların
tartışıldığını, sektör temsilcilerinin serbest rekabetten yana olduklarını ve 1560
sürekli olarak haksız rekabetten, aşırı rekabetten şikayet ettiklerini, 22
numaralı belgeye ilişkin olarak ise belgede geçen ifadelerin soruşturma
konusu olan fiyat karteliyle ilgili olmadığını ileri sürmektedir.

Daha önce belirtildiği üzere bu belgeler, diğer belgelerle birlikte bir bütün
olarak değerlendirildiğinde, bunların teşebbüsler arasındaki anlaşmanın delili
niteliğinde oldukları ve teşebbüslerin aralarındaki rekabetten rahatsızlık
duyduklarını gösterdikleri açıktır.

Belge 24, 29: Savunmada, yapılmamış toplantıların hiçbir şeyin delili 1570
olmayacağı belirtilmiştir.
05-85/1182-336
34

24 numaralı belgede bazı firmaların söz konusu toplantıya
katılamayacaklarının anlaşılması üzerine bu toplantının gerçekleştirilemediği
ifade edilmektedir. 29 numaralı belgede ise toplantıya gelen kişinin karar
almaya yetkili olmaması nedeniyle toplantının yapılamadığından
bahsedilmektedir. Toplantıların yapılmamış olmasına karşın söz konusu
belgeler en azından bu tür toplantıların sürekli yapıldığını, teşebbüslerin sık
sık toplanma çabası içinde olduklarını ve karar almak için teşebbüslerin yetkili
kişilerin hazır bulunmasına önem gösterdiklerini ortaya koymaktadır. 1580

Belge 27: Yonsan’ın bu belgeye ilişkin savunmasında Devrektaş Genel
Müdürü'nün notlarındaki bilgilerin doğruluğunun başka delillerle teyit edilmesi
gerektiği ifade edilmiştir.

26 numaralı belge toplantının yapıldığı tarih, katılımcılar, konuşulan konular
bakımından Devrektaş Genel Müdürü'nün notlarını doğrulamaktadır.

Tablo-[16]: Yonsan Tablo-[16]’ya ilişkin savunmasında Belge 12, 13, 14, 17,
18 ile Tablo-[10], [11], [13], [14] için dile getirdiği itirazlarını tekrarlamaktadır. 1590

Bu tür itirazlara ilişkin görüşlere daha önce yer verilmiştir.

Belge 32, 33, 34, 39: 32, 33, 34 numaralı belgelere ilişkin olarak Yonsan, bazı
işletmelerin kendi bölgelerini ilgilendiren sorunları tartıştıkları toplantılar
düzenlemelerinin tüm Türkiye’de faaliyet gösteren yonga levha üreticilerinin
fiyat anlaşması yaptıklarının delili olamayacağını, 39 numaralı belgeye ilişkin
olarak ise bölgesel toplantıda hangi kararların alındığının ve fiyat tespit edilip
edilmediğinin belli olmadığını ileri sürmektedir.
1600
Elde edilen belgelerde bölgesel toplantıların nedeni “sektörel bazdaki talepte
azalma, kapasite ve üretim fazlalığı sorunlarının çözülmesi ve otokontrol
sisteminin kurulması” olarak gösterilmiş (Belge 26), “fiyat kargaşasını önlemek
için” bölgesel toplantı yapıldığı (Belge 6) belirtilmiştir. Diğer yandan bölgesel
toplantılara ilişkin belgelerin de diğer belgelerle birlikte bir bütün olarak
değerlendirilmesi gerektiği unutulmamalıdır.

Belge 35, 36, Tablo-[17]: Yonsan savunmasında iki katılımcının notlarının ve
belgelerin tamamının alıntılanmadığını, Raporda verilmeye çalışılan manzara
ile belgelerde geçen ifadelerin farklı olduğunu iddia etmektedir. Fiyat 1610
listelerine ilişkin olarak, fiyatların birbirini tutmadığı, birbirini tutuyormuş gibi
göstermenin delil çarpıtmak olduğu belirtilmiş ve diğer firmaların fiyat
listelerinin kullanılmamasından yakınılmıştır. Yonsan ayrıca, Devrektaş’ın ve
kendilerinin fiyatının nakit, Orma’nın fiyatının ise iki ay vadeli olduğunu,
kendilerinin bu fiyatı uygulamaya 20 gün sonra başladıklarını, Türkiye
koşullarında yaklaşık her ay fiyat ayarlaması yapıldığını ve bu nedenle vade
farklarının ve uygulama tarihlerinin önemli farklılıklar yarattığını iddia
etmektedir.

05-85/1182-336
35
Bir toplantıda not tutan herkesin bu işi aynı ayrıntıda yapması 1620
beklenmemektedir. Ayrıca notlar dikkatle incelendiğinde, rakamların ve
konuların birbirini teyit ettiği görülecektir.

Fiyat listelerine ilişkin tablodan amaç, sadece fiyatların birbirlerini tuttuğunu
göstermek değil, toplantıda kararlaştırılan fiyatlara uyulduğunu da ortaya
koymaktır. Daha önce de belirtildiği üzere, elde edilebilen liste sayısının azlığı
nedeniyle diğer teşebbüslerin fiyatlarına yer vermek mümkün olmamıştır.

Listelerdeki fiyatın, Orma’nın “2 aylık”, Devrektaş’ın ise “nakit” fiyatı olduğu
doğrudur. Ancak daha önce de belirtildiği gibi bu sektörde peşin kavramı iki ay 1630
vadeye kadar uzayabilmektedir. Farklı vadeler söz konusu da olsa fiyat
listelerinde aynı ürünler için aynı fiyatların yer alması müşteriler tarafından
algılanan fiyatların da aynı olmasına yol açması bakımından önemlidir.

Belge 42: Bu belgeye ilişkin savunmasında Yonsan, belgenin Orma’nın aşırı
fiyat rekabetinden rahatsız olduğunu gösterdiğini ve sektörde yoğun bir
rekabetin var olduğunu ileri sürmektedir.

Rekabet hukukunun amacı, piyasa ekonomisinin sağlıklı bir şekilde işlemesini,
bu çerçevede teşebbüslerin birbirleriyle rekabet etmemelerini değil, rekabet 1640
etmelerini sağlamaktır. Bu çerçevede daha düşük, diğer bir deyişle daha
rekabetçi bir fiyattan satış yapan bir rakipten fiyatını yükseltmesinin
istenmesinin rekabet hukukunun amaçlarıyla ters düşeceği ve rekabete zarar
vereceği açıktır.

Belge 45: Bu belgeye ilişkin savunmada, Orma'nın dokuz ayda % 13,5- %14
zam yapabildiğinin ifade edildiği kısmının alıntılanmayarak, delillerin
çarpıtıldığı ileri sürülmektedir.

Daha önce de belirtildiği üzere Soruşturma Raporu'nun ekinde belgenin 1650
tamamını görme imkanı mevcuttur, bu şekilde belgelerin gerçek mahiyetinin
gözden kaçırılmaması amaçlanmaktadır.

Belge 46, Tablo-[18]: Yonsan savunmasında fiyatlara zam kararı alındığını
söyleyen Yongapan'ın fiyatlarının tabloda karşılaştırılmadığını, firmaların
fiyatlarının yılın herhangi bir döneminde aynı seviyeye gelmesinin mümkün
olduğunu, ancak karşılaştırmada uygulama tarihlerindeki farklılıkların ve vade
farklarının dikkate alınmadığını ileri sürmektedir.

Daha önce de belirtildiği üzere her firmanın her döneme ilişkin fiyat listelerine 1660
ulaşılamamış olması nedeniyle bu tabloda da Yongapan'ın ve diğer firmaların
fiyatlarına yer verilememiştir. Diğer yandan sektörde iki aya kadar vadeli
fiyatların peşin fiyat olarak algılandığını hatırlatmakta yarar bulunmaktadır.
Ayrıca firmaların yakın aralıklarla aynı fiyatları uygulamaya başlamaları dikkat
çekicidir.

Belge 47: Yonsan bu belgeye ilişkin olarak savunmasında, ilgili kişinin
Rekabet Kanunu'nu anlamadığını, belgeden bazı bilgilerin cımbızla seçilerek
alıntılandığı dolayısıyla art niyetli olunduğu ileri sürmektedir.
05-85/1182-336
36
1670
İlgili kişinin, “açık vermeden” belli bir rakama %2 koyarak “devam” edilmesi
yönündeki ifadeleri Rekabet Kanunu'nun ve rekabet ihlalinin bilincinde
olduğunu gayet açık göstermektedir. Belgenin tam bir kopyası da Soruşturma
Raporu ekindedir.

Belge 48, 49: Bu belgelere ilişkin savunmasında Yonsan, sektörel bazda
bölgesel toplantılar yapılmasına karar verilmesinin Rekabet Kanunu'na aykırı
olmayacağını ileri sürmüştür.

Bölgesel toplantıların yapılma amaçları ve bu toplantılara ilişkin belgelerin 1680
diğer belgelerle birlikte bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği daha önce
ifade edilmiştir.

Belge 51: Bu belgeye ilişkin savunmasında Yonsan, karar alındığı iddia edilen
kısmın yazanın kendi görüşü olup olmadığının, gerçekten bir kararın alınıp
alınmadığının belli olmadığını ileri sürmüştür.

Belgenin 7. sayfasında yer alan “tatbiki olmuş olması lazım. 3-5 gün mal
yollamayın. Bayramdan sonra bir tek bu liste uygulanacak.” ifadesi ile notların
9. sayfasında yer alan “karar alındı 15.740.000 b.b. 1.83 10.200.000 çıplak 1690
1.83 listelerin gönderilmesi istendi” kararı açıkça göstermekte, 7. sayfada
“karar” kelimesinin kullanılmaması kararın alınmadığı anlamına
gelmemektedir. Ayrıca belgenin 2. sayfasında geçen, ayda bir toplanılması
Rekabet Kurulu’na Odalar Birliği tarafından şikayet olursa “hep bir ağızdan
cevap yazılacağı” ifadesi dikkat çekicidir.

Belge 61: Bu belgeye ilişkin savunmasında Yonsan, belgenin sektörün
Rekabet Kurulu’ndan korktuğunu ve toplantılarda görüşülen konuların 4054
sayılı Kanun'a aykırı olup olmadığından emin olmadıklarını gösterdiğini ileri
sürmüştür. 1700

Toplantı yapıldığı tarihte (24.1.2001) inceleme devam etmektedir. Bu nedenle
ihlali ortaya çıkarmamak için dikkatli davranılması, yazılı kayıtların imha
edilmesine karar verilmesi, toplantılarda görüşülen konuların Kanun'a aykırı
olduğunun bilindiğini açıkça ortaya koymaktadır.

Belge 64, 65: Bu belgelere ilişkin savunmasında Yonsan, Samedoğlu'na
gönderilme tarihinden önce fiyat listelerinin piyasaya dağıtıldığını, dolayısıyla
bu listelerin piyasadan zaten elde edilebileceğini ileri sürmektedir.
1710
Bir teşebbüsün rakiplerinin fiyat listelerini piyasadan çeşitli şekillerde elde
edebileceği kabul edilmektedir. Ancak rakip teşebbüslerin birbirlerine fiyat
listelerini doğrudan göndermeleri, elde edilen belgeler bütünlüğü içinde
teşebbüsler arasındaki anlaşmanın ve bu anlaşmanın gereği olarak yapılan
bilgi alışverişinin göstergesi niteliğindedir.




05-85/1182-336
37
H.4.2.2.2. Yonsan'ın Diğer İtirazları 1720

Müşterinin satın alma davranışlarına ilişkin savunmada sayılan faktörler
önemlidir ve uygulamaların takibinin listelerden yapılamayacağını
doğrulamaktadır. Listelerin yayımı piyasanın yeni fiyata geçmesini sağlamak
bakımından önemli olduğu için fiyat tespitinde uygulama tarihleri de
belirlenmektedir.

Fiyat belirleme iddiasının sadece 18 mm 1.83x3.66 m için olduğu ileri
sürülmüştür, oysa Belge 10’da fiyat tespitinde bir ürünün baz alındığı, diğer
ürünlerin ve ebatların buna göre ayarlanması gerektiği ifade edilmektedir. 1730

Yonsan, savunmasının "Sonuç" bölümünde sektörde fiyatların artış oranının
enflasyon oranının çok altında kaldığını, reel fiyatların düştüğünü dolayısıyla
fiyat kartelinin göstergesi olabilecek tekelci fiyat ve karın var olmadığını
belirtmektedir. Teorik olarak kartellerin fiyatları rekabetçi seviyenin üzerine
çıkararak refah kaybına yol açacakları kabul edilmektedir. Ancak uygulamada
kartellerin mükemmel bir şekilde işlemelerinin diğer bir deyişle tekel fiyatı
uygulamalarının karşısında çeşitli engeller bulunmaktadır. Bu engellerin
başında sektörde faaliyet gösteren firmaların sayısının çok olması; firmaların
büyüklüklerinin, pazar güçlerinin, maliyet yapılarının maliyet düzeylerinin ve 1740
kapasitelerinin farklı olması, sattıkları ürünün homojen olmaması ve ürünün
talep esnekliğinin yüksek olması gelmektedir. Bu koşullar kartelin tekelci
fiyatlar uygulayarak, tekelci karlar elde etmesini engeller. Dolayısıyla reel
fiyatların düşmesi ya da tekelci fiyatların uygulanmıyor oluşu, kartelin varlığını
çürütmediği gibi sektörde rekabetçi düzeyin üstünde fiyatların geçerli
olmadığının da göstergesi değildir.

H.4.2.3. Foça Sunta, Köseoğlu, Samedoğlu, Setaş, Tever, Teverpan ve
Vezirağaç
1750
Yukarıda adı geçen teşebbüslerin savunmalarında,

- Kurul’un MDF ve yonga levha pazarına yönelik olan ilk soruşturmada
verdiği karara atıfta bulunularak Soruşturma Heyeti tarafından ağır
ihlale ilişkin yapılan önerilerin (ağır ihlalci teşebbüsler hariç) yerinde
bulunmadığı, anlaşma olduğu iddiasının kabul edilmediği ve ilave
olarak ikinci soruşturmada hiçbir teşebbüsün MDF üretmemesi
sebebiyle MDF ve yonga levha olarak belirlenen ilgili ürün pazarının
değiştirilmesi gerektiği,
1760
- Soruşturma Raporu’nun dayandığı en önemli belgenin 17.12.1993
tarihli 1 numaralı Belge olduğu, yasanın bulunmadığı dönemde hiçbir
belgenin var olmayan yasaya aykırılık teşkil edemeyeceği, diğer yasak
olduğu iddia edilen anlaşmaların yasak olmayan bir anlaşmaya
dayandırılamayacağı,

- Soruşturma Heyeti’nin kullandığı 69 adet belgeden 24’ünün Kanun’un
uygulamasının bulunmadığı döneme rastladığı, geriye kalan belgelerin
büyük bir bölümünün Orma teşebbüsünün piyasa lideri olarak fiyat
05-85/1182-336
38
deklarasyonları olduğu, Dernek çatısı altında fiyatların konuşulduğu, 1770
ancak müştereken piyasada bir fiyat uygulaması yapıldığının
Soruşturma Heyeti’nce ispatlanamadığı, faturaların incelenmediği,

- Dernek bünyesinde üyelerin yapmış oldukları toplantılarda fiyata ilişkin
meselelerin konuşulduğu, ancak sektördeki teşebbüslerin gücü ve
faaliyet biçimleri birbirinden farklı olduğundan, fiyatlar incelendiğinde
piyasalarda etkisinin olmadığının görüleceği,

- sektördeki en küçük kuruluşlar oldukları, bazılarının belgelerin
düzenlendiği tarihlerde faaliyet göstermedikleri, bazılarının alt 1780
anlaşmalar döneminde grevler nedeniyle uzun süre kapalı kaldıkları

ifade edilmiştir.
Öncelikle belirtilmelidir ki Kurul ilk soruşturmada aldığı kararda, ortada
Kanun’un 4. maddesi kapsamında bir anlaşma bulunduğuna hükmetmiştir. Bu
çerçevede raporda belirtilen ağırlaştırıcı unsurların bir kısmının kabul
edilmemiş olması anlaşma yapıldığının Kurul tarafından kabul edilmediği
anlamına gelmemektedir. Diğer yandan ikinci soruşturmanın tarafı olan
teşebbüslerden Teverpan yonga levhanın yanı sıra MDF de üretmekte, bu
bağlamda da ilgili ürün pazarının değiştirilmesine gerek bulunmamaktadır. 1790

Diğer yandan teşebbüslerin piyasadaki rakiplerine göre daha küçük ölçekli
olmaları ya da ihlal döneminde zaman zaman faaliyetlerinin durması, iddia
konusu ihlalin varlığını çürütmemektedir. Bununla birlikte söz konusu
unsurların ve etkilerinin değerlendirilmesi ceza takdiri aşamasında önem
kazanmaktadır.

I. GEREKÇE VE HUKUKİ DAYANAK

Gerek bu soruşturmanın açılmasına dayanak teşkil eden ve 27.2.2002 tarih ve 1800
SR/02-1 sayılı Soruşturma Raporu’nda yer alan, gerekse bu soruşturma
döneminde elde edilen belge ve bilgilerin ışığında; yonga levha ve/veya MDF
üreticilerinin uzun yıllardır Dernek tarafından organize edilen toplantılarda
ve/veya kendi aralarında bir araya gelerek, özellikle yonga levha için fiyat,
deklare ve uygulama tarihlerini belirledikleri, son yıllarda ise buna ilaveten
MDF üreticilerinin de kendi aralarında bir araya gelerek MDF fiyatını
belirledikleri ve bu toplantıların sonuçlarından Dernek’i haberdar ettikleri tespit
edilmiştir. Teşebbüslere ait fiyat listeleri incelendiğinde, toplantılarda alınan
fiyata ilişkin kararlara zaman zaman uyulduğu ancak ekonomik konjonktür
veya teşebbüse özgü ekonomik koşullara bağlı olarak bazı teşebbüslerin bu 1810
kararlara uymadığı dönemler de olduğu gözlenmektedir. Ancak bu, yonga
levha ve MDF piyasalarında faaliyet gösteren teşebbüslerin çoğu zaman
toplantılarda fiyat listelerini birlikte tespit edip birlikte açıklayarak rekabetten
zarar görmemek amacıyla hareket ettikleri gerçeğini değiştirmemektedir.




05-85/1182-336
39
I.1. Alınan Kararların Uygulanması
1820
Yukarıda da belirtildiği gibi 8 yıllık süre içerisinde düzenli olarak yapılan
toplantılarda, alınan kararlara teşebbüslerin zaman zaman uydukları, ancak
ekonomik konjonktür veya teşebbüse özgü ekonomik koşullara bağlı olarak
bazı teşebbüslerin bu kararlara uymadığı dönemlerin de bulunduğu
görülmüştür. Bu çerçevede yapılan değerlendirmelere aşağıda yer
verilmektedir:

-28.5.1997 tarihinde İstanbul'da düzenlenen toplantıya Anadolu Yonga, Cisan,
Çamsan, Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Gentaş, Köykobir, Masstaş, Orma,
Samedoğlu, Suntasan, Tever, Teverpan, Yongapan, Yontaş, Yonsan, M.K.E. 1830
Etağ, Ayorsan ve Vezirağaç’ın temsilcileri katılmıştır. Toplantıda iç piyasaya
ilişkin yapılan değerlendirmelerde bazı firmaların devamlı olarak yaptığı
kampanyalı satışların fiyat istikrarı açısından problem yarattığı belirtilmiş ve
toplantı sonucunda şu kararlar alınmıştır:

"...Netice olarak bölgesel özel şartlar ve farklılıklar da dikkate alınarak
prensipte: Piyasaya arz edilen ürünlerde, maliyetler dikkate alınarak asgari
TABAN FİYATLARININ tesbit edilmesinin daha gerçekçi ve uygun olacağı
kararlaştırıldı. Fiyat tesbitlerinde, enflasyon değerlerinin mutlaka dikkate
alınması gerektiği ve rakkamın da % 6 olarak tesbiti uygun mütalaa olundu. 1840
(Aylık bazda) Girdilerde tesbit edilen fiyat artışlarınında mutlaka fiyatlara
intikal ettirilmesinin kaçınılmaz olduğu hususu tesbit edildi. Bu nedenlerle,
mevcut maliyetler ve girdiler dikkate alınarak: 1/6/997 tarihinde deklere
edilmek ve 9 Haziran 1997 tarihinde uygulanmak üzere: Standard çıplak levha
TABAN fiyatının 2.750 + KDV Adet, Melaminli levhanın taban fiyatının B/B
4.100 + KDV Adet, Melaminli Desenli levha taban fiyatının 4.300 + KDV Adet
olarak tesbit ve tavsiyesine, Normal ve ince levha fiyatları ile MDF fiyatlarının
bu baz taban fiyatları dikkate alınarak, firmalar arasında kurulacak diyalog ve
bölgesel bazda yapılacak toplantılarla tesbit edilmesinin tavsiyeye şayan
olduğu Aylık % 6 fiyat artışlarınında enflasyonla ilgili olarak dikkate alınmasına 1850
karar verildi.".

Toplantıda alınan kararların teşebbüslerin fiyat listelerine nasıl yansıtıldığına
Tablo.10’da yer verilmiştir.

Tablo:10 İlgili Belgeye İlişkin Fiyat Listeleri
Firma Deklare Tarihi Uygulama Tarihi Çıplak Fiyatı
Toplantı Kararı
(28.5.1997) 1.6.1997 9.6.1997 2.750.000
ORMA 5.6.1997 9.6.1997 2.750.000
DEVREKTAŞ - 9.6.1997 2.750.000
DÜZSAN 2.6.1997 9.6.1997 2.750.000
VEZİRAĞAÇ 10.6.1997 2.750.000

-25.6.1997 tarihinde İstanbul'da Yontaş tarafından organize edilen toplantıya
Çamsan, Devrektaş, Düzsan, Foça Sunta, Köykobir, Masstaş, Orma,
Samedoğlu, Suntasan, Tever, Yongapan, Yontaş, Ayorsan, Düzpan, 1860
Köseoğlu’nun temsilcileri katılmış olup toplantıda iç pazar durumu görüşülmüş
ve "...Odun ve diğer girdilerdeki zamlar dikkate alınarak neticede 1 Temmuz
05-85/1182-336
40
1997’de deklere edilmesi ve 14 Temmuz 1997'de uygulanmak kaydıyla;
Standart çıplak levha (60 günlük asgari) taban fiyatının 3.000.000 + KDV,
İstanbul için 3.075.000+KDV, Melaminli levhada B/B 4.450.000 + KDV
(İstanbul için +75.000), D/D 4.700.000 + KDV (İstanbul için + 75.000), olarak
tavsiyesi uygun mütalâa” edilmiştir.

Belirlenen “taban fiyatın” listelere nasıl yansıtıldığına ve yeni fiyata geçiş
tarihlerinin uygunluğuna Tablo.11’de yer verilmiştir. 1870
Tablo:11 İlgili Belgeye İlişkin Fiyat Listeleri Tablosu

Firma Deklare tarihi Uygulama tarihi Çıplak fiyatı B/B fiyatı D/D fiyatı
Toplantı Kararı 1.7.1997 14.7.1997 3.000.000 4.450.000 4.700.000
ORMA 1.7.1997 15.7.1997 3.000.000 - -
ORMA 20.6.1997 8.7.1997 - 4.450.000 4.880.000
YONGAPAN 1.7.1997 14.7.1997 3.000.000 4.450.000 4.700.000
DEVREKTAŞ - 14.7.1997 3.000.000 - -
DÜZSAN 1.7.1997 15.7.1997 3.000.000 - -
VEZİRAĞAÇ 14.7.1997 3.000.000 - -

-Başka bir fiyat birlikteliği, Orma, Devrektaş, Yongapan ve Setaş’ın uygulama
tarihi 15.8.1997 olan listeleri incelendiğinde de görülmektedir:

Tablo:12 İlgili Belgeye İlişkin Fiyat Listeleri
Firma Deklare Tarihi Uygulama Tarihi Çıplak Fiyatı
ORMA. 4.8.1997 15.8.1997 3.300.000
DEVREKTAŞ - 15.8.1997 3.300.000
YONGAPAN 4.8.1997 15.8.1997 3.300.000
SETAŞ 15.8.1997 2.996.000*
* Setaş’ın 2.10x2.80 m fiyatı 2.630.000 TL olup 1.83x3.66 m ebadına çevrilmiştir.

-Yine ilgili teşebbüslerce 16.9.1997 tarihinde Isparta'da yapılan toplantı 1880
sonucunda; “… çıplak levhanın fiyatı 3.700.000 artı KDV, Melaminli B/B’nin
fiyatı 5.500.000 artı KDV, Melaminli D/D 5.750.000 artı KDV fiyatın
uygulanmasının tavsiyeye şayan olduğu, deklerenin 30/9/1997 tarihinde
yapılıp uygulamaya 10 ekimde başlanılması uygun mütalaa" edilmiştir.

Tablo:13 İlgili Belgeye İlişkin Fiyat Listeleri
Firma Deklare Tarihi Uygulama Tarihi Çıplak Fiyatı B/B Fiyatı D/D Fiyatı
Toplantı Kararı
(16.9.1997) 30.9.1997 10.10.1997 3.700.000 5.500.000 5.750.000
ORMA 30.9.1997 16.10.1997 3.700.000 - -
ORMA 16.9.1997 23.9.1997 - 5.500.000 6.000.000
DEVREKTAŞ - 10.10.1997 3.700.000 - -
DÜZSAN 6.10.1997 15.10.1997 3.700.000 - -
VEZİRAĞAÇ - 13.10.1997 3.600.000 - -

-22.10.1997 tarihinde İstanbul'da yapılan toplantının özet raporunda; ise “…1
Kasımda deklere, 10 kasımda uygulanmak üzere standard çıplak 4.000.000
artı KDV, Melaminli B/B 6.000.000 artı KDV, D/D 6.600.000 artı KDV (taban) 1890
fiyatlar tavsiye” edildiği ifade edilmiştir.


05-85/1182-336
41

Tablo:14 İlgili Belgeye İlişkin Fiyat Listeleri Tablosu
Firma Deklare Tarihi Uygulama Tarihi Çıplak B/B D/D
Toplantı Kararı 1.11.1997 10.11.1997 4.000.000 6.000.000 6.600.000
ORMA 1.11.1997 7.11.1997 4.000.000 - -
ORMA 10.10.1997 7.11.1997 - 6.050.000 6.700.000
DEVREKTAŞ - 10.11.1997 4.000.000 - -
VEZİRAĞAÇ - 14.11.1997 4.000.000 - -

-Diğer yandan 1998 yılının Temmuz ayına ait fiyat listeleri incelendiğinde
teşebbüslerin uygulama tarihi ve fiyat konusunda beraber hareket ettiği
görülmektedir.
1900
Tablo:15 Firmaların Temmuz 1998 Fiyat Listeleri Tablosu
Firma Deklare Tarihi Uygulama Tarihi Çıplak F. B/B Fiyatı D/D Fiyatı
ORMA 10.6.1998 1.7.1998 5.500.000 - -
ORMA 8.6.1998 18.6.1998 - 9.000.000 9.900.000
DEVREKTAŞ - 10.7.1998 5.500.000 - -
MASSTAŞ - 1.7.1998 - 8.750.000 9.900.000
TEVER - 10.7.1998 5.600.000 9.000.000 9.900.000
VEZİRAĞAÇ 15.6.1998 5.565.000 - -

-Yine elde edilebilen Ocak 1999 tarihli fiyat listeleri incelendiğinde tıpkı
yukarıdaki tabloda olduğu gibi firmaların uygulama tarihi ve fiyat konusunda
beraber hareket ettiği sonucuna ulaşılmaktadır.

Tablo:16 Firmaların Aralık 1998-Ocak 1999 Fiyat Listeleri Tablosu
Firma Deklare Tarihi Uygulama Tarihi Çıplak Fiyatı
ORMA 15.12.1998 4.1.1999 6.250.000
DEVREKTAŞ - 1.1.1999 6.250.000
DEKOR 10.12.1998 25.12.1998 6.000.000
TEVER 1.1.1999 6.250.000
TEVERPAN 5.1.1999 6.000.000
YONSAN 5.12.1998 25.12.1998 6.250.000

-Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin 3.3.1999 tarihli toplantıya ilişkin
notlarından söz konusu toplantıda ürün fiyatlarının konuşulduğu 1910
anlaşılmaktadır. Buna göre “…10 Mart’ta herkes, 15 Mart’ta Yongapan listeleri
deklare edecek. Öneri 1 Sunta (çıplak) 6.250.000, B/B 10.000.000, D/D
11.000.000, Öneri 2 Sunta (çıplak) 7.000.000, B/B 11.000.000, D/D
12.000.000…” fiyatları toplantıda tespit edilmiş olup alınan karar çerçevesinde
teşebbüslerin uygulamış oldukları fiyatlara Tablo.17’de yer verilmiştir.

Tablo:17 İlgili Belgeye İlişkin Fiyat Listeleri Tablosu
Firma Deklare Tarihi
Uygulama
Tarihi
Çıplak
Fiyatı B/B Fiyatı D/D Fiyatı
Toplantı Kararı
(3.3.1999) 10.3.1999 - 7.000.000 11.000.000 12.000.000
ORMA 1.4.1999 5.4.1999 7.000.000 - -
DEVREKTAŞ - 1.4.1999 7.000.000 - -
DEKOR 1.4.1999 9.4.1999 7.000.000 11.000.000 12.000.000
VEZİRAĞAÇ - 15.4.1999 7.080.000* - -
YONSAN 5.4.1999 26.4.1999 7.000.000 11.000.000 12.000.000
05-85/1182-336
42
* Peşin fiyatı 6 milyon TL olup, 2 aylık vade farkı uygulandığında tablodaki fiyata
ulaşılmaktadır (6.000.000 x 1,18=7.080.000)
1920
-Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin ajandasında, 2.10.1999 tarihli Isparta
toplantısında fiyata ilişkin kararlar “…Çıplak 9 000 000 vade 60 gün, B/B 14
000 000 vade 60 gün, vadeden geri dönüş aylık %7, deklare tarihi 8.10.1999,
tatbik tarihi 15.10’dan 20.10’a kadar…”. şeklindedir. Buna ilişkin olarak
aşağıdaki tablo incelendiğinde toplantıda alınan kararlara Orma, Devrektaş,
Teverpan, Vezirağaç ve Dekor tarafından uyulduğu görülmektedir.

Tablo:18 İlgili Belgeye İlişkin Fiyat Listeleri Tablosu
Firma Deklare Tarihi
Uygulama
Tarihi Çıplak B/B D/D
Toplantı Kararı
(2.10.1999) 8.10.1999 15-20.10.1999 9.000.000 14.000.000 -
ORMA 8.10.1999 22.10.1999 9.000.000 14.000.000 15.000.000
DEVREKTAŞ - 1.11.1999 8.900.000 - -
TEVERPAN 1.12.1999 9.000.000 14.000.000 15.000.000
VEZİRAĞAÇ 6.12.1999 9.000.000 14.000.000 15.500.000
DEKOR 20.12.1999 9.000.000 14.000.000 15.000.000

-22.5.2000 tarihli toplantıya katılan Divapan Yönetim Kurulu Üyesi'nin 1930
ajandasındaki notlar da, toplantıda firmaların satış fiyatı ve koşullarını
görüşerek, 10 Haziran 2000 tarihinde uygulanacak olan çıplak yonga levha ve
melaminli levha satış fiyat ve vade koşullarının belirlendiğini teyit etmektedir.
Ayrıca yine Orma İstihsal Müdürü tarafından Murahhas Aza Yardımcısı’na
sunulan 23.5.2000 tarihli yazıda 22.5.2000 tarihinde Dernek tarafından
organize edilen toplantı hakkında bilgi verilmiştir. Yazıda, toplantıda 1.83x3.66
m 18 mm levha için belirlenen fiyat ve vade koşulları, deklarasyon ve
uygulama tarihi ve geri dönüş oranları hususunda karar alındığı, firmaların
durumdan memnun olduğu, satışların iyi olduğunu bildirdiği belirtilmiştir. İlgili
tarih itibariyle teşebbüslerin fiyatları karşılaştırıldığında Tablo.19 ortaya 1940
çıkmaktadır.

Tablo:19 İlgili Belgeye İlişkin Fiyat Listeleri Tablosu
Firma Deklare Tarihi
Uygulama
Tarihi Çıplak B/B D/D
Toplantı
Kararı
Hemen
(22.5.2000) 10.6.2000
11.000.000
(2 ay)
10.200.000
(Peşin)
16.700.000
(2 ay)
15.500.000
(Peşin)
18.250.000
(2 ay)
17.000.000
(Peşin)
ORMA 20.5.2000 10.6.2000 11.000.000 16.700.000 18.250.000
DEVREKTAŞ - 10.6.2000 10.200.000 - -
DEKOR 20.6.2000 30.6.2000 10.750.000 16.250.000 17.500.000
YONGAPAN* 1.6.2000 1.6.2000 10.500.000 15.500.000 16.800.000
YONSAN 5.6.2000 11.000.000 16.750.000 18.000.000
TEVER 10.6.2000 10.300.000 15.800.000 17.200.000
TEVERPAN 10.6.2000 11.000.000 16.500.000 18.250.000
VEZİRAĞAÇ 10.6.2000 10.250.000 15.500.000 17.250.000
* Yongapan 1999 yılından itibaren Dolar bazında fiyatlama sistemine geçmiştir.
Tabloda verilen fiyatlar Merkez Bankası’nın o döneme ilişkin satış kurları esas
alınarak hesaplanmıştır.

05-85/1182-336
43
Önaraştırma ve Soruşturma döneminde elde edilen ve yukarıda da yer verilen
belgelerin değerlendirilmesi sonucunda, teşebbüslerin Dernek tarafından
organize edilen toplantılarda ve/veya kimi zaman aralarında bir araya gelerek 1950
yonga levha satış fiyatını belirlediği ve buna zaman zaman uydukları
görülmüştür.

I.2. Yürütülen Soruşturmaya İlişkin Diğer Unsurlar

Yukarıda da belirtildiği üzere fiyat tespitinin yapıldığı anlaşmalara soruşturma
konusu teşebbüslerin zaman zaman uydukları gözlemlenmiş olsa da, her
teşebbüsün her anlaşmadaki karara sadık kaldığı söylenemeyecektir. Üstelik
soruşturma sürecinde yer verilen belgelerin 8 yıllık bir süreyi kapsadığı
düşünüldüğünde kararlara uyumun sınırlı bir düzeyde kaldığı görülmektedir. 1960
Ancak teşebbüslerin bir araya gelmek suretiyle hem fiyat hem de yeni fiyatın
uygulanma tarihini tespit ettikleri dikkate alınmalıdır. Söz konusu yaklaşım ise
teşebbüslerin piyasaya “birlikte zam yapıyoruz” işaretini vermesi açısından
önem taşımakta olup bu çerçevede soruşturma tarafı teşebbüslerin rekabeti
kısıtladığını belirtmek gerekecektir.

Bu çerçevede yukarıda yer verilen 1.3.2001 tarihli belge (Belge 63),
teşebbüslerin haklarında önaraştırma yapılmakta olduğunu bilmelerine
(Önaraştırma sürecinde raportörler ilgili teşebbüslerin bir otelde yaptıkları
24.1.2001 tarihli toplantıya da katılmışlardır.) ve ihlalin tespit edilmesi halinde 1970
“Rekabet Yasası bizi batırır” diyecek kadar durumun bilincinde olmalarına
(Belge 47) rağmen hâlâ yonga levha fiyatı ve satış koşullarını (ham sunta,
B/B, D/D fiyat ve vadeleri) tespit ettiklerini göstermesi bakımından önemli bir
belgedir. Bir başka deyişle, anılan belge hem yapılan eylemi, hem de bunun
ne kadar açık bir şekilde yapıldığını ortaya koyması bakımından önem
taşımaktadır.

Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin Dernek tarafından organize edilen
3.3.1999, 20.6.2000 ve 26.7.2000 tarihli toplantılara ilişkin tuttuğu notlardan,
fiyat ve vade koşullarının belirlendiği anlaşılmaktadır. Divapan Yönetim Kurulu 1980
Üyesi’nin 2.10.1999 tarihli toplantıya ilişkin notlarında da benzer biçimde fiyat
ve vade koşulları yer almakta olup, 2.10.1999 tarihli belge Yongapan eski
Genel Müdür Yardımcısı’nın aynı toplantıya ilişkin notlarındaki fiyatların
aynısıdır.

Dernek Genel Sekreteri’nin 1.3.2000 tarihinde yapılan toplantıya ilişkin
notlarında geçen toplantılarının Rekabet Kurulu’na, Odalar Birliği tarafından
şikayet edilmesi durumunda “hep bir ağızdan cevap yazılacağı”nın belirtilmesi,
Dernek’in olası şikayetten ve söz konusu eylemin Rekabet Kanunu’na aykırı
olabileceğinden haberdar olduğunu ve Rekabet Kurulu’na cevap verilmesini 1990
koordine etmeye girişeceğini ortaya koymaktadır. Yine aynı kişinin söz konusu
toplantıya ilişkin notlarında geçen “Tatbik olmuş olması lazım. 3-5 gün mal
yollamayın. Bayramdan sonra bir tek bu liste uygulanacak.” ibaresi
toplantılarda belirlenen fiyatların uygulanmasını takip edildiğini ve bu konuda
önlem alındığını göstermektedir. Notlardan Yıldız MDF Yönetim Kurulu
Başkanı’nın toplantıda “…kendi içimizde bir sorgulama yapıp kanaatkar
olalım. Fiyatları belli bir oranda tutalım…” ifadesini kullandığı görülmektedir.
05-85/1182-336
44
Divapan Yönetim Kurulu Üyesi’nin aynı toplantıya ilişkin notları da Rekabet
Kurumu’ndan savunma istenirse hemen cevap verilmemesi kararının
alındığını teyit etmektedir. 2000

Elde edilen belgelerden, belirli aralıklarla yapılan toplantılarda fiyat ve vade
koşullarının belirlendiği açıkça görülmektedir. Dernek Genel Sekreteri
tarafından düzenlenen toplantı özet raporlarından ve katılımcıların notlarından
da, yonga levha fiyatının belirlenmesi, bölgesel bazda toplantı yapılması
yönünde de kararlar alındığı anlaşılmaktadır.

Bölgesel toplantılara ilişkin ilginç bir örnek olan ve 13.10.1998 tarihinde
yapılması planlanan İstanbul Grubu toplantısına gelen Yongapan temsilcisinin
sadece dinleyici olarak katılmak üzere görevlendirildiğini ve karar alma 2010
yetkisinin olmadığını belirtmesi üzerine toplantının iptal edildiği
anlaşılmaktadır. Aynı nedenle Ankara Grubu toplantısı da iptal edilmiş, diğer
bölgesel toplantıların yer ve zamanları da tespit edilememiştir. Bu olay
üzerine, Dernek Başkanı 15.10.1998 tarihinde tüm teşebbüslere yazdığı
yazıda “müşterek karar alamama noktasına” gelindiğinden, “teşebbüs
sahiplerinin ya da kendi adlarına karar verebilecek tam olarak temsile yetkili,
sözü ve kararları teşebbüsü bağlayabilecek temsilcilerin toplantıya
katılmasını” rica etmiştir.

Elde edilen diğer belgelerde de Dernek tarafından organize edilen 2020
toplantılarda yonga levha fiyatının konuşulduğu ve ilgili belgelerden
toplantılarda alınan kararların uygulanmasının kontrolü için de, anlaşmalara
taraf olan teşebbüslerin birbirlerine fiyat listeleri faksladıkları görülmektedir.
Üstelik Dernek Genel Sekreteri’nin toplantı notlarında yer alan “Levhaya zam
yaparsanız rekabet yasası ve tüketici dernekleri bizi batırır. Belli bir rakama
%2 koyarak açık vermeden devam” ifadesi rekabet ihlallerinin bilinçli
olduğunu göstermektedir.

Soruşturma kapsamında elde edilen belgeler incelendiğinde, ortada 1993
yılından başlayan ve günümüze kadar geçerliğini kaybetmeyen bir esas 2030
anlaşma (çerçeve anlaşma) ile bunun detayları olarak kabul edilebilecek, kısa
süreler için geçerli olmak üzere fiyat ve diğer bazı koşulları belirleyen ve
sonra, ülkedeki enflasyon ortamında güncelliklerini kaybettikçe yenilenen bir
dizi mutabakatlar zinciri olduğu görülmektedir. Bunlara soruşturulan
teşebbüslerden çoğunluğu muntazaman katılmıştır. Bu bakımdan Rekabet
Kurulu, her bir olayı tek başına ele alıp bunlara katılanları belirlemek ve
katılma sıklığı göz önüne alınarak ceza verilmesi gibi bir yaklaşımı
benimsememektedir. Bu tür uzun süreli kartel davalarında, ihlalin esas
anlaşma ile yapıldığı, sonraki yıllarda imzalanan veya sözlü olarak yapılan
(çoğunluğu da belgelerle açıkça kanıtlanan) alt, ya da ikincil, anlaşma veya 2040
mutabakatları esas anlaşmanın yürütülmesi/uygulanmasına ilişkin ayrıntılar
olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda Rekabet Kurulu mevcut
soruşturma çerçevesinde de benzer bir yaklaşım izlemiştir. Dolayısıyla “esas
anlaşma” olarak nitelenen anlaşmanın temel niteliği, rekabet etmeme kastının
çeşitli vesilelerle açıkça ortaya konması ve anlaşmanın yonga ve lif levha
sektöründe rekabeti sekiz yılı aşan uzun bir süre boyunca sürekli yok etmiş
05-85/1182-336
45
bulunmasıdır. Bu noktadan hareketle soruşturulan bütün teşebbüslere ceza
verilmesinin yerinde olduğu görülmüştür.

4054 sayılı Kanun’un 4. maddesi belirli bir mal ve hizmet piyasasında 2050
doğrudan veya dolaylı olarak rekabeti engelleme, bozma ya da kısıtlama
amacını taşıyan veya bu etkiyi doğuran yahut doğurabilecek nitelikte olan
teşebbüsler arası anlaşmalar, uyumlu eylemler ve teşebbüs birlikleri
kararlarının hukuka aykırı olduğunu belirtmektedir. Bu maddenin (a) bendinde
ise “mal veya hizmetlerin alım ya da satım fiyatının, fiyatı oluşturan maliyet,
kâr gibi unsurlar ile her türlü alım yahut satım şartlarının tespit edilmesi”
yasaklanmıştır. Bilindiği gibi Rekabet Hukuku çerçevesinde anlaşma kavramı
herhangi bir şekil şartına bağlanmamış olup bir anlaşmanın kabulü için
tarafların aynı yöndeki irade beyanları yeterli görülmektedir. Bu kapsamda
yukarıda yer verilen toplantılara ilişkin belgelerde soruşturma tarafı 2060
teşebbüslerin yonga ve lif levha fiyatlarını aralarında anlaşmak ve düzenli
toplantılar yapmak suretiyle belirledikleri anlaşılmıştır. Söz konusu eylem ise
4. maddenin (a) bendi çerçevesinde bir ihlal olarak değerlendirilmelidir. Ancak
Kurul karar verirken, fiyat tespitinin 4054 sayılı Kanun’a aykırılık teşkil ettiğini
bildikleri, özellikle 2000 ve 2001 yıllarında haklarında önaraştırma
yapıldığından haberdar oldukları bir zamanda bile teşebbüslerin eyleme
devam etmelerini göz önünde bulundurmuştur. Yine Kurul, 24.1.2001 tarihli
toplantıda, Kurum raportörlerinin katılmasından önceki ya da sonraki bölümde
“Rekabet Kurumu tarafından yapılacak denetlemelerde herkesin dikkatli
davranması, yazılı kayıtların imhası ve yapılacak beyanlara dikkat edilmesine” 2070
karar verilmesi unsurunu da dikkate almıştır.

Öte yandan, anlaşmalara ilişkin olarak bildirim yapılmaması da Kurul
tarafından değerlendirilmiştir. Bu çerçevede “esas anlaşmaya” ilişkin bildirimin
herhangi bir zamanda yapılmamış olmasıyla ilgili olarak; rekabet etmeme
kararlılığı ve yaptıkları ihlalin bilinci içinde, Rekabet Kurumu’na bir ağızdan
cevap vermek gibi kanuna aykırı biçimde bilgi saklama niteliğinde eylemleri
göze alan teşebbüslerin kurdukları karteli bildirmelerini beklemenin anlamlı
olmayacağına karar verilmiş ve teşebbüslere bu bağlamda bir ceza
verilmesine gerek olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. 2080


J. SONUÇ

Soruşturmaya ait tüm savunma, ek savunma, sözlü savunma tutanakları,
raporlar, Danıştay’ın iptal kararları, tüm dosya münderecatında yer alan bilgi
ve belgelerin incelenmesi sonucunda;

1. Yonga levha ve/veya lif levha (MDF) piyasasında faaliyet gösteren;
2090
- Setaş Simav Orman Mahsülleri Endüstri ve Ticaret A.Ş.,
- Sumaş Suni Tahta ve Mobilya Sanayi A.Ş.,
- Yonsan Ege Yonga Levha Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin,

- Foça Sunta Sanayi ve Ticaret A.Ş.,
- Köseoğlu Orman Ürünleri Elektrik İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret A.Ş.,
05-85/1182-336
46
- Samedoğlu Orman Ürünlerini Değerlendirme Sanayi ve Ticaret A.Ş.,
- Tever Ağaç Sanayi ve Ticaret İşletmeleri A.Ş.,
- Teverpan Ağaç Sanayi A.Ş.,
- Vezirağaç Vezirköprü Orman Ürünleri ve Gıda Ticaret A.Ş. ile birlikte 2100
sektör sorunlarını görüşmek üzere organize ettikleri aylık toplantılarda ve/veya
bu toplantıların dışında zaman zaman bir araya gelmek ve bu toplantılarda
yonga levha ve/veya MDF’nin satış ve vade koşullarını belirlemek suretiyle
4054 sayılı Kanun’un 4. maddesini ihlal ettiklerine,

2. Bu nedenle 4054 sayılı Kanun’un 16. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca
takdiren 2000 yılı net satışlarının %1’i oranında ve ayrı ayrı olmak üzere;

- Setaş Simav Orman Mahsülleri Endüstri ve Ticaret A.Ş.’nin 25.383,85.-
(yirmibeşbinüçyüzseksenüç YTL, seksenbeş Ykr), 2110

- Sumaş Suni Tahta ve Mobilya Sanayi A.Ş.’nin 46.602,75.- (kırkaltıbin-
altıyüziki YTL, yetmişbeş Ykr) ve

- Yonsan Ege Yonga Levha Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin 101.860,36.-
(yüzbirbinsekizyüzaltmış YTL, otuzaltı Ykr)

idari para cezası ile cezalandırılmalarına,

3. 4054 sayılı Kanun’un 9. maddesi uyarınca, yukarıda belirtilen ihlal 2120
eylemlerine son verilmesi ve ihlalden önceki rekabet ortamının sağlanması
gereğinin, ilgili teşebbüslere bildirilmesine

OYBİRLİĞİ ile karar verilmiştir.





Full & Egal Universal Law Academy