Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2025/2445 z dnia 26 listopada 2025 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (wersja przekształcona)

Dziennik Urzędowy
Unii Europejskiej

PL

Seria L

2025/2445

8.12.2025

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE, Euratom) 2025/2445

z dnia 26 listopada 2025 r.

w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

(wersja przekształcona)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 224,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (1),

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (2),

uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (3),

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (4),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 (5) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (6). Ze względu na konieczność wprowadzenia dalszych zmian i w celu zapewnienia jasności rozporządzenie to powinno zostać przekształcone.

(2)

Art. 10 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) stanowi, że partie polityczne na poziomie europejskim przyczyniają się do kształtowania europejskiej świadomości politycznej i wyrażania woli obywateli Unii. Również art. 12 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwana dalej „Kartą”) stanowi, że takie partie polityczne przyczyniają się do wyrażania woli politycznej obywateli Unii.

(3)

W art. 8 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewidziano, że we wszystkich swoich działaniach Unia zmierza do zniesienia nierówności oraz wspierania równości mężczyzn i kobiet.

(4)

Art. 11 ust. 1 Karty stanowi, iż każdy ma prawo do wolności wypowiedzi, które obejmuje wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. Art. 12 ust. 1 Karty stanowi, że każdy ma prawo do swobodnego, pokojowego gromadzenia się oraz do swobodnego stowarzyszania się na wszystkich poziomach, zwłaszcza w sprawach politycznych, związkowych i obywatelskich. Prawa te są prawami podstawowymi każdego obywatela Unii.

(5)

Art. 21 Karty zakazuje między innymi dyskryminacji ze względu na płeć lub orientację seksualną.

(6)

Aby obywatele Unii mogli w pełni uczestniczyć w życiu demokratycznym Unii, należy podjąć środki zapewniające im możliwość korzystania z tych praw.

(7)

Prawdziwie transnarodowe europejskie partie polityczne i powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne mają do odegrania kluczową rolę w wyrażaniu opinii obywateli na szczeblu europejskim dzięki temu, że są w stanie zbliżyć politykę prowadzoną na szczeblu krajowym do polityki szczebla unijnego.

(8)

Należy zachęcać europejskie partie polityczne i powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne do wysiłków na rzecz ustanowienia bliskich powiązań między europejskim społeczeństwem obywatelskim a instytucjami Unii, zwłaszcza Parlamentem Europejskim, i wspierać je w takich wysiłkach.

(9)

W uznaniu roli powierzonej europejskim partiom politycznym na mocy TUE i w celu ułatwienia im działalności konieczne jest stworzenie specjalnego europejskiego statusu prawnego dla europejskich partii politycznych i powiązanych z nimi europejskich fundacji politycznych.

(10)

Urząd ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych (zwany dalej „Urzędem”) jest organem Unii w rozumieniu art. 263 TFUE, którego celem jest rejestracja i kontrola europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz nakładanie na nie kar. Do uzyskania europejskiego statusu prawnego, z którym wiąże się szereg praw i obowiązków, wymagana powinna być rejestracja. Dla uniknięcia ewentualnego konfliktu interesów Urząd powinien być niezależny.

(11)

Konieczne jest określenie procedur, jakich europejskie partie polityczne i powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne muszą dopełnić, aby otrzymać europejski status prawny na podstawie niniejszego rozporządzenia. Trzeba również określić procedury i kryteria, jakich należy przestrzegać, podejmując decyzję o przyznaniu takiego europejskiego statusu prawnego. Konieczne jest także określenie procedur obowiązujących w przypadkach, gdy europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna zostaje pozbawiona swojego europejskiego statusu prawnego, traci go lub zrzeka się go.

(12)

Dla ułatwienia nadzoru nad podmiotami prawnymi, które będą podlegały zarówno prawu Unii, jak i prawu krajowemu, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE dotyczących działania rejestru europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (zwanego dalej „rejestrem”), którym ma zarządzać Urząd, zwłaszcza w odniesieniu do informacji i dokumentów poświadczających ujętych w rejestrze. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa (7). W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te otrzymują dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji mogą systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(13)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przepisów dotyczących systemu nadawania numerów rejestrowych oraz udostępniania przez Urząd standardowych odpisów z rejestru osobom trzecim na żądanie. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (8).

(14)

Europejskie partie polityczne i powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne, które chcą zostać uznane jako takie na poziomie Unii w drodze uzyskania europejskiego statusu prawnego i otrzymywać finansowanie publiczne z budżetu ogólnego Unii, powinny przestrzegać pewnych zasad i spełniać pewne warunki. Europejskie partie polityczne, powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne oraz ich członkowie muszą w szczególności przestrzegać wartości, na których opiera się Unia, określonych w art. 2 TUE. Europejskie partie polityczne i powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne powinny też zapewnić, aby ich partie członkowskie i organizacje członkowskie przestrzegały tych wartości.

(15)

Partnerami, z którymi europejskie fundacje polityczne mogą współpracować, są uniwersytety, organizacje pozarządowe, instytuty szkoleniowe, partnerzy badawczy i ośrodki analityczne (zwani dalej „partnerami do współpracy”).

(16)

Podejmując decyzję o zarejestrowaniu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, aby upewnić się, że wypełnia ona obowiązki dotyczące przestrzegania wartości, na których opiera się Unia, określone w art. 2 TUE, oraz zapewnia przestrzeganie tych wartości przez jej członków, Urząd powinien opierać się na standardowym formalnym oświadczeniu złożonym przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną z użyciem wzoru załączonego do niniejszego rozporządzenia.

(17)

Decyzje o usunięciu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z rejestru z powodu nieprzestrzegania wartości, na których opiera się Unia, określonych w art. 2 TUE, należy podejmować tylko w razie wyraźnego i poważnego naruszenia tych wartości. Przy podejmowaniu takich decyzji Urząd powinien w pełni przestrzegać postanowień Karty.

(18)

W celu ochrony interesów finansowych Unii decyzje o usunięciu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z rejestru powinny stawać się skuteczne z chwilą notyfikacji.

(19)

Statuty europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych powinny zawierać szereg podstawowych uregulowań. Państwa członkowskie powinny móc nakładać dodatkowe wymogi dotyczące statutów europejskich partii i fundacji politycznych mających siedzibę na ich terytorium, pod warunkiem że te dodatkowe wymogi są spójne z niniejszym rozporządzeniem.

(20)

Urząd powinien regularnie sprawdzać, czy warunki i wymogi rejestracji europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych są nadal spełnione. Decyzje dotyczące poszanowania wartości, na których opiera się Unia, określonych w art. 2 TUE, powinny być podejmowane wyłącznie zgodnie ze specjalnie ustanowioną w tym celu procedurą oraz po konsultacjach z komitetem niezależnych wybitnych osobistości ustanowionym rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1141/2014.

(21)

Należy zagwarantować niezależność i przejrzystość komitetu niezależnych wybitnych osobistości.

(22)

Niezgodne z prawem wykorzystanie danych osobowych może narazić demokracje i procedury wyborcze na potencjalne ryzyko. Konieczna jest zatem ochrona integralności europejskiej procedury demokratycznej poprzez wprowadzenie kar finansowych w sytuacjach, w których europejskie partie polityczne lub europejskie fundacje polityczne wykorzystują naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych do wywarcia wpływu na wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego.

(23)

W tym celu należy ustanowić procedurę weryfikacji, zgodnie z którą Urząd jest zobowiązany w określonych okolicznościach zwrócić się do komitetu niezależnych wybitnych osobistości o ocenę, czy dana europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna świadomie wywarła lub usiłowała wywrzeć wpływ na wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego, wykorzystując naruszenie mających zastosowanie przepisów o ochronie danych osobowych. Jeżeli zostanie ustalone, że do tego doszło, Urząd powinien nałożyć skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary finansowe.

(24)

W przypadku gdy Urząd nakłada karę na europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną zgodnie z procedurą weryfikacji, powinien uwzględnić zasadę ne bis in idem, w myśl której nie można nałożyć kary dwukrotnie za ten sam czyn zabroniony. Urząd powinien również zapewnić poszanowanie zasady pewności prawa oraz dać europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej możliwość wypowiedzenia się.

(25)

Z uwagi na fakt, że procedura weryfikacji jest uruchamiana decyzją właściwego krajowego organu nadzorczego ds. ochrony danych, europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna, po wyczerpaniu wszystkich krajowych środków odwoławczych, powinna mieć możliwość zwrócenia się o przegląd kary finansowej, jeżeli decyzja tego krajowego organu nadzorczego zostanie uchylona lub środek odwoławczy od tej decyzji okaże się skuteczny.

(26)

Europejski status prawny przyznany europejskim partiom politycznym i powiązanym z nimi europejskim fundacjom politycznym powinien wyposażyć je w pełną zdolność prawną i sprawić, że będą prawnie uznawane we wszystkich państwach członkowskich. Zdolność prawna i prawne uznawanie we wszystkich państwach członkowskich nie uprawniają ich do zgłaszania kandydatów w wyborach krajowych ani w wyborach do Parlamentu Europejskiego, ani do udziału w kampaniach referendalnych. Uprawnienie to lub podobne uprawnienia pozostają w kompetencji państw członkowskich.

(27)

Działalność europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych powinna podlegać przepisom niniejszego rozporządzenia. W innych sprawach nieobjętych zakresem niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają odpowiednie przepisy prawa krajowego. Status prawny europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej powinien podlegać niniejszemu rozporządzeniu oraz mającym zastosowanie przepisom prawa krajowego w państwie członkowskim jej siedziby (zwanym dalej „państwem członkowskim siedziby”). Państwo członkowskie siedziby powinno móc określać ex ante mające zastosowanie prawo lub pozostawiać wybór europejskim partiom politycznym i europejskim fundacjom politycznym. Państwo członkowskie siedziby powinno także móc nałożyć inne lub dodatkowe wymogi w stosunku do wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, w tym przepisów o rejestracji i włączeniu europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych jako takich do krajowych systemów administracji i kontroli, a także o ich organizacji i statutach, m.in. o odpowiedzialności, pod warunkiem że takie przepisy są zgodne z niniejszym rozporządzeniem.

(28)

Kluczowym elementem europejskiego statusu prawnego europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych powinna być osobowość prawna. Nabycie europejskiej osobowości prawnej powinno podlegać wymogom i procedurom mającym na celu ochronę interesów państwa członkowskiego siedziby, podmiotu ubiegającego się o uzyskanie europejskiego statusu prawnego (zwanego dalej „wnioskodawcą”) i zainteresowanych osób trzecich. W szczególności istniejąca uprzednio na poziomie krajowym osobowość prawna powinna zostać przekształcona w europejską osobowość prawną, zaś indywidualne prawa i obowiązki poprzedniej krajowej osoby prawnej powinny zostać przeniesione na nową europejską osobę prawną. Ponadto w celu ułatwienia ciągłości działalności należy wprowadzić gwarancje zapobiegające stosowaniu przez państwo członkowskie warunków uniemożliwiających takie przekształcenia. Państwo członkowskie siedziby powinno móc określić szczegółowo rodzaje krajowych osób prawnych, które można przekształcić w europejskie osoby prawne, oraz wstrzymać zgodę na uzyskanie europejskiej osobowości prawnej na mocy niniejszego rozporządzenia, dopóki nie zostaną udzielone odpowiednie gwarancje, w szczególności dotyczące legalności statutu wnioskodawcy w świetle prawa tego państwa członkowskiego lub ochrony wierzycieli lub podmiotów innych praw dotyczących istniejącej uprzednio krajowej osoby prawnej.

(29)

Wygaśnięcie europejskiej osobowości prawnej powinno podlegać wymogom i procedurom mającym na celu ochronę interesów Unii, państwa członkowskiego siedziby, europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej oraz zainteresowanych osób trzecich. W szczególności jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna uzyska osobowość prawną na mocy prawa państwa członkowskiego siedziby, należy uznać, że stanowi to przekształcenie europejskiej osobowości prawnej, zaś indywidualne prawa i obowiązki poprzedniej europejskiej osoby prawnej powinny zostać przeniesione na krajową osobę prawną. Ponadto aby ułatwić ciągłość działalności, należy wprowadzić gwarancje zapobiegające stosowaniu przez państwo członkowskie warunków uniemożliwiających takie przekształcenia. Jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna nie uzyska osobowości prawnej w państwie członkowskim siedziby, powinna zostać rozwiązana zgodnie z prawem tego państwa członkowskiego i z zastrzeżeniem, że nie będzie prowadzić działań nastawionych na zysk. Urząd i urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego powinni móc uzgodnić z państwem członkowskim szczegółowe ustalenia dotyczące wygaśnięcia europejskiej osobowości prawnej, zwłaszcza dla zapewnienia zwrotu funduszy otrzymanych z budżetu ogólnego Unii i zapłaty kar finansowych.

(30)

Jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna poważnie narusza odpowiednie przepisy krajowe oraz jeżeli sprawa ta odnosi się do poszanowania wartości, na których opiera się Unia, określonych w art. 2 TUE, na wniosek państwa członkowskiego Urząd powinien postanowić o zastosowaniu procedur przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu. Ponadto na wniosek państwa członkowskiego siedziby Urząd powinien postanowić o usunięciu z rejestru europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, która poważnie naruszyła odpowiednie przepisy krajowe dotyczące innej kwestii.

(31)

Do finansowania z budżetu ogólnego Unii powinny kwalifikować się jedynie europejskie partie polityczne i powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne, które zostały za takie uznane i otrzymały europejski status prawny. Należy zapewnić, aby warunki uzyskania statusu europejskiej partii politycznej nie były zbyt rygorystyczne i by mogły je bez przeszkód spełniać zorganizowane i poważne transnarodowe sojusze partii politycznych lub osób fizycznych albo sojusze partii politycznych i osób fizycznych, a równocześnie należy określić wyważone kryteria przydziału ograniczonych zasobów z budżetu ogólnego Unii. Kryteria te powinny obiektywnie odzwierciedlać europejskie ambicje i rzeczywiste wsparcie wyborcze europejskiej partii politycznej. Najlepszym wyznacznikiem tych kryteriów są wyniki wyborów do Parlamentu Europejskiego, do udziału w których europejskie partie polityczne lub ich członkowie są zobowiązani na mocy niniejszego rozporządzenia. Dostarczają bowiem jednoznacznych informacji co do uznania wyborczego, jakim cieszy się dana europejska partia polityczna. Kryteria te powinny odzwierciedlać rolę Parlamentu Europejskiego jako instytucji bezpośrednio reprezentującej obywateli Unii, powierzoną mu w art. 10 ust. 2 TUE, oraz cel europejskich partii politycznych, jakim jest pełen udział w demokratycznym życiu Unii i stanie się aktywnymi uczestnikami europejskiej demokracji przedstawicielskiej, w celu skutecznego wyrażania poglądów, opinii i woli politycznej obywateli Unii. Kwalifikowalność do ubiegania się o finansowanie z budżetu ogólnego Unii należy zatem ograniczyć do europejskich partii politycznych, które są reprezentowane w Parlamencie Europejskim przez przynajmniej jednego z ich członków, oraz do europejskich fundacji politycznych, które ubiegają się o takie finansowanie za pośrednictwem europejskiej partii politycznej reprezentowanej w Parlamencie Europejskim przez przynajmniej jednego z jej członków.

(32)

Ze względów przejrzystości oraz aby wzmocnić kontrolę i odpowiedzialność demokratyczną europejskich partii politycznych, dostęp do finansowania z budżetu ogólnego Unii należy uzależnić od przedstawienia określonych informacji. W szczególności europejskie partie polityczne powinny zapewnić, aby ich partie członkowskie publikowały, w sposób wyraźnie widoczny i przyjazny dla użytkownika, program polityczny oraz umieszczały logo danej europejskiej partii politycznej. Logo powinno być umieszczane w górnej części strony głównej na stronie internetowej partii członkowskiej.

(33)

Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne powinny dawać dobry przykład, znosząc różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn w sferze politycznej. Ich organy zarządzające powinny zatem być zrównoważone pod względem płci. Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne powinny mieć przepisy wewnętrzne promujące równowagę płci, zachęcające kobiety do aktywnego udziału we wszystkich ich działaniach, a także powinny zachęcać swoje partie członkowskie, aby uczyniły to samo. Ponadto europejskie partie polityczne powinny zapewniać przejrzystość w kwestii reprezentacji płci w swoich partiach członkowskich i powinny przedstawić dowody dotyczące reprezentacji płci wśród kandydatów i posłów do Parlamentu Europejskiego wywodzących się z ich partii członkowskich. Europejskie partie polityczne zachęca się do przedstawiania informacji dotyczących inkluzywności i reprezentacji mniejszości w ich partiach członkowskich.

(34)

Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne powinny promować wewnętrzne środowisko pracy zapewniające sprawiedliwe traktowanie i równe szanse. W tym celu europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne powinny wprowadzić do swoich przepisów wewnętrznych protokół pozwalający zapobiegać molestowaniu seksualnemu, a także dyskryminacji ze względu na płeć, wykrywać je i stale im przeciwdziałać.

(35)

Aby zwiększyć przejrzystość finansowania europejskich partii politycznych oraz uniknąć potencjalnego naruszenia zasad finansowania, poseł do Parlamentu Europejskiego powinien, jedynie do celów finansowania, być uznawany za członka tylko jednej europejskiej partii politycznej. Ta europejska partia polityczna powinna, w stosownych przypadkach, być partią, z którą powiązana jest krajowa lub regionalna partia polityczna posła w dniu, w którym upływa ostateczny termin składania wniosków o finansowanie.

(36)

Należy określić procedury, jakich europejskie partie polityczne i powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne muszą dopełnić, ubiegając się o finansowanie z budżetu ogólnego Unii, oraz procedury, kryteria i zasady, jakich należy przestrzegać przy podejmowaniu decyzji o przyznaniu takiego finansowania. W tym kontekście europejskie partie i fundacje polityczne powinny w szczególności przestrzegać zasady należytego zarządzania finansami.

(37)

Aby zaradzić trudnościom, z jakimi zmagają się europejskie partie polityczne, zwłaszcza te mniejsze, chcąc osiągnąć stopę współfinansowania 10 % wymaganą rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1141/2014, należy zmniejszyć stopę współfinansowania dla europejskich partii politycznych do 5 %, zgodnie ze stopą współfinansowania dla europejskich fundacji politycznych.

(38)

Aby zwiększyć niezależność, rozliczalność i odpowiedzialność europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych, należy zakazać niektórych rodzajów darowizn i wkładów ze źródeł innych niż budżet ogólny Unii lub obłożyć je ograniczeniami. Ograniczenie swobody przepływu kapitału, które może wynikać z takich ograniczeń, musi być uzasadnione względami porządku publicznego i bezwzględnie konieczne do osiągnięcia tych celów.

(39)

Należy wprowadzić mechanizm należytej staranności, aby zwiększyć przejrzystość dużych darowizn oraz zminimalizować ryzyko zagranicznych ingerencji z tym związanych. W tym celu europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne powinny wymagać od swoich darczyńców szczegółowych informacji umożliwiających identyfikację. Urząd powinien mieć możliwość występowania o dodatkowe informacje od darczyńców, gdy ma powody, aby sądzić, że darowizny udzielono z naruszeniem niniejszego rozporządzenia.

(40)

W rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 1141/2014 oprócz wkładów z budżetu Unii uznaje się tylko dwie kategorie dochodów europejskich partii i fundacji politycznych, mianowicie wkłady od członków oraz darowizny. Szereg źródeł dochodów wygenerowanych w wyniku własnej działalności gospodarczej prowadzonej w ramach działalności politycznej, takiej jak sprzedaż publikacji lub opłaty za konferencje, nie wchodzi w zakres tych dwóch kategorii, co powoduje problemy dotyczące księgowości i przejrzystości. Należy zatem stworzyć trzecią kategorię dochodów – „zasoby wygenerowane samodzielnie”. Aby uniknąć sytuacji, w której udział zasobów wygenerowanych samodzielnie w całkowitym budżecie europejskiej partii politycznej stałby się nieproporcjonalny w stosunku do ogólnego budżetu tych podmiotów, powinien on zostać ograniczony do 3 %. W przypadku europejskiej fundacji politycznej odsetek ten należy ograniczyć do 5 %.

(41)

Aby europejskie partie polityczne mogły docierać do swoich członków i elektoratu w całej Unii, powinny mieć prawo wykorzystywania swoich funduszy na kampanie w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego. Finansowanie i ograniczanie wydatków wyborczych partii i kandydatów w tych kampaniach powinny regulować przepisy mające zastosowanie w poszczególnych państwach członkowskich.

(42)

Aby przyczynić się do zwiększania europejskiej świadomości politycznej obywateli i propagować przejrzystość powiązań politycznych, europejskie partie polityczne mogą informować obywateli o powiązaniach, jakie łączą je z krajowymi partiami politycznymi i kandydatami.

(43)

Europejskie partie polityczne nie powinny finansować, bezpośrednio ani pośrednio, innych partii politycznych, a zwłaszcza partii lub kandydatów krajowych. Europejskie fundacje polityczne nie powinny finansować, bezpośrednio ani pośrednio, europejskich ani krajowych partii politycznych ani kandydatów ani innych fundacji. Zakaz finansowania pośredniego nie powinien jednak uniemożliwiać europejskim partiom i fundacjom politycznym wspierania swoich partii członkowskich i organizacji członkowskich ani współpracy z nimi, w tym poprzez wspólne europejskie działania polityczne. Ponadto europejskie partie polityczne i powiązane z nimi europejskie fundacje polityczne nie powinny finansować kampanii referendalnych.

(44)

Wspólne europejskie działania polityczne, w tym działania, w których udział jest ograniczony do członków europejskiej partii politycznej i jej partii członkowskich oraz do członków europejskiej fundacji politycznej i jej organizacji członkowskich, takie jak szkolenia i warsztaty, powinny przyczyniać się do kształtowania europejskiej świadomości politycznej i wyrażania woli politycznej obywateli Unii.

(45)

Europejskim partiom politycznym i powiązanym z nimi europejskim fundacjom politycznym należy umożliwić utrzymywanie współpracy z partnerami politycznymi w państwach trzecich, w szczególności w celu propagowania wartości Unii.

(46)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 TUE Unia ma rozwijać szczególne stosunki z państwami z nią sąsiadującymi, dążąc do utworzenia przestrzeni dobrobytu i dobrego sąsiedztwa opartej na wartościach Unii i charakteryzującej się bliskimi i pokojowymi stosunkami opartymi na współpracy. Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne odgrywają ważną rolę we wspieraniu tego celu w swoich działaniach politycznych i stosunkach z partiami w państwach trzecich. Statuty europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych mogą dopuszczać członkostwo partii politycznych i organizacji z państw trzecich. Powinno to jednak ograniczać się do państw, które utrzymują bliższe i szczególne stosunki z Unią to jest członków Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), byłych państw członkowskich, państw kandydujących, państw uprawnionych do stosowania euro jako oficjalnej waluty na podstawie układu monetarnego z Unią, państw partnerskich, które zawarły z Unią układ o stabilizacji i stowarzyszeniu, a także państw europejskich, z którymi Unia zawarła układy o stowarzyszeniu ustanawiające pogłębioną i kompleksową strefę wolnego handlu. Takim partiom lub organizacjom można przyznać możliwość bardziej sformalizowanej i zorganizowanej współpracy z europejskimi partiami politycznymi i europejskimi fundacjami politycznymi poprzez członkostwo na zasadzie stowarzyszenia. Stowarzyszone partie i organizacje członkowskie powinny móc odgrywać aktywną rolę, wnosząc wkład w działania wewnętrzne europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz uczestnicząc w nich, na przykład poprzez prawo inicjatywy lub członkostwo w organach zarządzających oraz uczestnictwo w posiedzeniach i innych działaniach, w tym posiedzeniach organów zarządzających, oraz w prowadzeniu wspólnych działań informacyjnych i wydarzeń. Stowarzyszone organizacje członkowskie powinny mieć również prawo do udziału w projektach badawczych. Aby przeciwdziałać ryzyku ingerencji zagranicznej, europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne dopuszczające członkostwo na zasadzie stowarzyszenia powinny zapewnić, aby ich statuty zapewniały odpowiednie zabezpieczenia przed ingerencją zagraniczną. W szczególności europejskie partie polityczne dopuszczające członkostwo na zasadzie stowarzyszenia powinny zapewnić, aby przyjęcie propozycji poddanej pod głosowanie wymagało poparcia większości członków mających siedzibę w Unii lub będących obywatelami Unii. Głosy oddane przez stowarzyszone partie członkowskie nie powinny mieć decydującego znaczenia dla uzyskania większości głosów. Stowarzyszone partie członkowskie nie powinny również móc indywidualnie ani zbiorowo narzucać sposobu działania wbrew większości głosów obywateli Unii ani blokować takiej większości. Przedstawicielom stowarzyszonych partii członkowskich nie należy przyznawać uprawnień wykonawczych w drodze delegowania w organach zarządzających.

(47)

Należy określić specyficzne zasady i procedury podziału środków dostępnych co roku z budżetu ogólnego Unii, uwzględniając z jednej strony liczbę beneficjentów, a z drugiej strony liczbę wybranych do Parlamentu Europejskiego członków każdej europejskiej partii politycznej będącej beneficjentem oraz, co za tym idzie, odnośnej powiązanej z nią europejskiej fundacji politycznej. Zasady te powinny przewidywać pełną przejrzystość, księgowość, audyty i kontrolę finansową europejskich partii politycznych i powiązanych z nimi europejskich fundacji politycznych, jak również nakładanie proporcjonalnych kar, w tym za naruszenie przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną wartości, na których opiera się Unia, określonych w art. 2 TUE.

(48)

Aby zapewnić przestrzeganie ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu obowiązków dotyczących finansowania i wydatków europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz innych spraw, należy określić skuteczne mechanizmy kontroli. W tym celu Urząd, urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego i państwa członkowskie powinni współpracować i wymieniać się niezbędnymi informacjami. Należy również zachęcać organy państw członkowskich do wzajemnej współpracy, żeby zapewnić skuteczną i wydajną kontrolę zobowiązań wynikających z mających zastosowanie przepisów krajowych.

(49)

W celu zwiększenia pewności prawa zapewnianej niniejszym rozporządzeniem oraz w celu zapewnienia jego spójnego wdrożenia Urząd i urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego powinni ściśle współpracować, w tym prowadząc regularną wymianę opinii i informacji na temat interpretacji i konkretnego stosowania niniejszego rozporządzenia. Ponadto, przy pełnym poszanowaniu niezależności Urzędu, współpraca między Urzędem, urzędnikiem zatwierdzającym Parlamentu Europejskiego oraz europejskimi partiami politycznymi i europejskimi fundacjami politycznymi powinna ułatwiać prawidłowe wdrażanie niniejszego rozporządzenia przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne oraz zapobiegać sporom prawnym. Obowiązek wysłuchania przez Urząd europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej przed podjęciem decyzji mającej negatywne skutki powinien również ułatwić prawidłowe wdrażanie niniejszego rozporządzenia przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne, a jednocześnie zapobiegać sporom prawnym.

(50)

Konieczne jest wprowadzenie jasnego, odstraszającego i proporcjonalnego systemu kar, tak by zapewnić skuteczne, proporcjonalne i jednolite przestrzeganie obowiązków dotyczących działalności europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych. Taki system powinien także być zgodny z zasadą ne bis in idem, zgodnie z którą nie wolno nakładać kar dwukrotnie za ten sam czyn zabroniony. Konieczne jest również określenie odpowiednich ról Urzędu i urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego w zakresie kontroli i weryfikacji zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz mechanizmów ich współpracy z organami państw członkowskich.

(51)

Ze względów przejrzystości oraz aby wzmocnić kontrolę i odpowiedzialność demokratyczną europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych, należy publikować w przyjaznym dla użytkownika, otwartym i nadającym się do odczytu maszynowego formacie informacje uważane za istotne dla interesu publicznego, zwłaszcza dotyczące ich statutów, członkostwa, sprawozdań finansowych, darczyńców i darowizn, wkładów i dotacji otrzymanych z budżetu ogólnego Unii, jak również informacje dotyczące decyzji podjętych przez Urząd i urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego w sprawie rejestracji, finansowania i kar. Określenie ram regulacyjnych zapewniających publiczną dostępność takich informacji jest najskuteczniejszym sposobem propagowania równych szans i uczciwej konkurencji między siłami politycznymi, a także utrzymywania otwartych, przejrzystych i demokratycznych procedur legislacyjnych i wyborczych, co powoduje z kolei wzrost zaufania obywateli i wyborców do europejskiej demokracji przedstawicielskiej, a ogólniej zapobiega korupcji i nadużyciom władzy.

(52)

Zgodnie z zasadą proporcjonalności wymóg publikacji tożsamości darczyńców będących osobami fizycznymi nie powinien mieć zastosowania do darowizn nieprzekraczających 1 500 EUR rocznie na darczyńcę. Ponadto taki wymóg nie powinien mieć zastosowania do darowizn, których kwota w tym samym roku jest wyższa niż 1 500 EUR, ale nie przekracza 3 000 EUR, chyba że darczyńca wyraził uprzednio pisemną zgodę na publikację. Te progi zapewniają odpowiednią równowagę między podstawowym prawem do ochrony danych osobowych a uzasadnionym interesem publicznym dotyczącym przejrzystości finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych, zgodnie z międzynarodowymi zaleceniami w sprawie zapobiegania korupcji w finansowaniu partii i fundacji politycznych. Ujawnianie darowizn w kwocie przekraczającej 3 000 EUR rocznie na darczyńcę powinno umożliwić skuteczny nadzór publiczny i kontrolę nad stosunkami między darczyńcami i europejskimi partiami politycznymi. Także zgodnie z zasadą proporcjonalności informacje o darowiznach powinny być publikowane co roku, z wyjątkiem okresu kampanii wyborczych do Parlamentu Europejskiego lub darowizn, których wartość przekracza 12 000 EUR, kiedy to publikacja powinna nastąpić niezwłocznie.

(53)

Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z prawami podstawowymi i zasadami zapisanymi w Karcie, w szczególności z jej art. 7, który stanowi między innymi, że każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego, oraz z art. 8, który stanowi, że każdy ma prawo do ochrony danych osobowych, które go dotyczą. Niniejsze rozporządzenie należy wdrożyć z pełnym poszanowaniem tych praw i zasad.

(54)

Do przetwarzania danych osobowych prowadzonego przez Urząd, Parlament Europejski i komitet niezależnych wybitnych osobistości na mocy niniejszego rozporządzenia zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 (9).

(55)

Do przetwarzania danych osobowych prowadzonego na mocy niniejszego rozporządzenia zastosowanie ma rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (10).

(56)

Ze względów pewności prawnej należy sprecyzować, że Urząd, Parlament Europejski, europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne, organy krajowe odpowiedzialne za sprawowanie kontroli nad aspektami związanymi z finansowaniem europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz inne właściwe osoby trzecie, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu lub które są w nim przewidziane, są administratorami danych w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2018/1725 lub rozporządzenia (UE) 2016/679. Konieczne jest także określenie maksymalnego okresu, przez jaki mogą oni przechowywać dane osobowe gromadzone w celu zagwarantowania legalności, prawidłowości i przejrzystości finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz składu europejskich partii politycznych. Działając w charakterze administratorów danych, Urząd, Parlament Europejski, europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne, właściwe organy krajowe oraz właściwe osoby trzecie muszą podejmować stosowne środki w celu wypełnienia obowiązków nałożonych rozporządzeniem (UE) 2018/1725 lub rozporządzeniem (UE) 2016/679, w szczególności związanych z legalnością przetwarzania, bezpieczeństwem działań dotyczących przetwarzania, udostępnianiem informacji oraz prawem osób, których dane dotyczą, do dostępu do swoich danych osobowych oraz do wnoszenia do nich poprawek i usunięcia tych danych.

(57)

Do przetwarzania danych osobowych prowadzonego na mocy niniejszego rozporządzenia zastosowanie ma rozporządzenie (UE) 2016/679. Zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami prawa krajowego właściwe organy krajowe oraz właściwe osoby trzecie powinny ponosić odpowiedzialność za szkody, które spowodują. Ponadto państwa członkowskie powinny zapewnić nakładanie odpowiednich kar na właściwe organy krajowe lub odpowiednie osoby trzecie, które naruszają niniejsze rozporządzenie.

(58)

Pomoc techniczna, jakiej Parlament Europejski udziela europejskim partiom politycznym, powinna opierać się na zasadzie równego traktowania, powinna być fakturowana i otrzymywana powinna być za nią zapłata oraz powinna być ona przedmiotem regularnych sprawozdań publicznych.

(59)

Kluczowe informacje na temat stosowania niniejszego rozporządzenia powinny być dostępne publicznie na specjalnej stronie internetowej.

(60)

Kontrola sądowa sprawowana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pomoże zapewnić odpowiednie stosowanie niniejszego rozporządzenia. Należy również przyjąć przepisy umożliwiające europejskim partiom politycznym lub europejskim fundacjom politycznym zgłoszenie uwag oraz podjęcie działań naprawczych, zanim zostanie na nie nałożona kara.

(61)

Państwa członkowskie powinny zapewnić obowiązywanie przepisów krajowych sprzyjających skutecznemu stosowaniu niniejszego rozporządzenia.

(62)

Europejskim partiom i fundacjom politycznym należy dać czas wystarczający na przyjęcie przepisów zapewniających sprawne i skuteczne stosowanie niniejszego rozporządzenia. Należy zatem przewidzieć okres przejściowy między wejściem w życie niniejszego rozporządzenia a rozpoczęciem stosowania niektórych jego artykułów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki regulujące status i zasady finansowania partii politycznych na szczeblu europejskim (zwanych dalej „europejskimi partiami politycznymi”) oraz fundacji politycznych na szczeblu europejskim (zwanych dalej „europejskimi fundacjami politycznymi”).

Artykuł 2

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)

„partia polityczna” oznacza stowarzyszenie obywateli, które spełnia następujące warunki:

a)

realizuje cele polityczne;

b)

jest uznane lub ustanowione zgodnie z porządkiem prawnym co najmniej jednego państwa członkowskiego;

2)

„stowarzyszona partia członkowska” oznacza partię mającą siedzibę w państwie EFTA, byłym państwie członkowskim, państwie kandydującym, państwie uprawnionym do stosowania euro jako oficjalnej waluty na podstawie układu monetarnego z Unią, państwie partnerskim, które zawarło z Unią układ o stabilizacji i stowarzyszeniu (11), lub w państwie europejskim, z którym Unia zawarła układ o stowarzyszeniu ustanawiający pogłębioną i kompleksową strefę wolnego handlu;

3)

„sojusz polityczny” oznacza ustrukturyzowaną współpracę, bez względu na jej formę, między członkami, którymi mogą być partie polityczne (zwane dalej „partiami członkowskimi z Unii”), obywatele Unii oraz, w odpowiednich przypadkach, stowarzyszone partie członkowskie; partie członkowskie z Unii oraz stowarzyszone partie członkowskie zwane są łącznie „partiami członkowskimi”;

4)

„europejska partia polityczna” oznacza sojusz polityczny realizujący cele polityczne, dążący do realizacji tych celów w całej Unii i zarejestrowany w Urzędzie ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych, o którym mowa w art. 8, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

5)

„stowarzyszona organizacja członkowska” oznacza organizację mającą siedzibę w państwie EFTA, byłym państwie członkowskim, państwie kandydującym, państwie uprawnionym do stosowania euro jako oficjalnej waluty na podstawie układu monetarnego z Unią, państwie partnerskim, które zawarło z Unią układ o stabilizacji i stowarzyszeniu (12), lub w państwie europejskim, z którym Unia zawarła układ o stowarzyszeniu ustanawiający pogłębioną i kompleksową strefę wolnego handlu; organizacje członkowskie mające siedzibę w Unii (zwane dalej „organizacjami członkowskimi z Unii”) i członkowie stowarzyszeni zwani są łącznie „organizacjami członkowskimi”;

6)

„europejska fundacja polityczna” oznacza podmiot formalnie powiązany z europejską partią polityczną, zarejestrowany w Urzędzie ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych, o którym mowa w art. 8, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, i którego działalność, wpisująca się w cele i podstawowe wartości Unii, wspiera i uzupełnia cele europejskiej partii politycznej poprzez realizację co najmniej jednego z następujących zadań:

a)

obserwację, analizę i udział w debacie poświęconej europejskiej polityce publicznej oraz procesowi integracji europejskiej;

b)

opracowywanie działań związanych z europejską polityką publiczną, takich jak organizacja i pomoc w organizacji poświęconych takim kwestiom seminariów, szkoleń, konferencji i badań, gromadzących zainteresowane podmioty, w tym organizacje młodzieżowe i innych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, oraz partnerów do współpracy, a także budowanie zdolności wspierających kształtowanie przyszłych przywódców politycznych w Unii;

c)

rozwój współpracy w celu upowszechniania demokracji, w tym w państwach trzecich;

d)

spełnianie roli forum współpracy na szczeblu europejskim dla krajowych fundacji politycznych, przedstawicieli środowisk akademickich i innych stosownych podmiotów;

7)

„parlament regionalny” lub „zgromadzenie regionalne” oznacza organ, którego członkowie sprawują regionalny mandat wyborczy albo odpowiadają politycznie przed wybranym zgromadzeniem;

8)

„finansowanie z budżetu ogólnego Unii” oznacza dotację przyznaną zgodnie z tytułem VIII lub wkład przyznany zgodnie z tytułem XI rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 (13);

9)

„darowizna” oznacza transfer finansowy, darowiznę rzeczową, towar, usługi (w tym pożyczki) lub prace dostarczane lub wykonywane poniżej wartości rynkowej, a także inne transakcje, które stanowią korzyść ekonomiczną dla danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, z wyjątkiem wkładów, zasobów wygenerowanych samodzielnie i zwykłej działalności politycznej realizowanej na zasadzie dobrowolności przez osoby fizyczne;

10)

„wkład” oznacza płatność w gotówce, w tym składki członkowskie, lub wkłady rzeczowe, lub towary przekazywane poniżej wartości rynkowej, usługi (w tym pożyczki) lub prace świadczone poniżej wartości rynkowej, lub inne transakcje przynoszące korzyść ekonomiczną danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, jeżeli przekazywane są tej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej przez jednego z jej członków, niezależnie od tego, czy są to partie członkowskie z Unii, organizacje członkowskie z Unii czy obywatele Unii, z wyjątkiem zwykłej działalności politycznej realizowanej na zasadzie dobrowolności przez poszczególnych członków;

11)

„zasoby wygenerowane samodzielnie” oznaczają dochód wygenerowany w wyniku własnej działalności gospodarczej nienastawionej na zysk w ramach działalności politycznej europejskiej partii politycznej lub powiązanej z nią europejskiej fundacji politycznej, prowadzonej indywidualnie lub wspólnie z jej członkami, takiej jak opłaty za udział w konferencjach i warsztatach lub sprzedaż publikacji;

12)

„finansowanie pośrednie” oznacza finansowanie, z którego partia członkowska lub organizacja członkowska czerpie korzyści finansowe, nawet jeżeli nie dochodzi do bezpośredniego transferu środków finansowych; są to przypadki umożliwiające partii członkowskiej lub organizacji członkowskiej uniknięcie wydatków, które w przeciwnym razie musiałyby ponieść w związku z działalnością prowadzoną wyłącznie na własną korzyść, z wyjątkiem wspólnych europejskich działań politycznych;

13)

„wspólne europejskie działania polityczne” oznaczają działania organizowane przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną wraz z co najmniej jedną partią członkowską lub organizacją członkowską w co najmniej jednym państwie członkowskim, przyczyniające się do kształtowania europejskiej świadomości politycznej i wyrażania woli politycznej obywateli Unii, o ile zaangażowanie europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej jest wyraźnie widoczne, poziom odpowiedzialności europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej za daną działalność jest jasny, a wkład finansowy europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej odpowiada ogólnemu poziomowi zaangażowania europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej w porównaniu z udziałem zainteresowanych partii członkowskich lub organizacji członkowskich;

14)

„budżet roczny” do celów art. 25 i 32 oznacza całkowitą kwotę wydatków w danym roku ujętą w rocznych sprawozdaniach finansowych danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej;

15)

„krajowy punkt kontaktowy” oznacza osobę wyznaczoną specjalnie przez stosowne organy w państwach członkowskich do celów wymiany informacji zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

16)

„siedziba” oznacza – o ile w niniejszym rozporządzeniu nie określono inaczej – miejsce, w którym znajduje się zarząd europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej;

17)

„zbieżne naruszenia” oznaczają co najmniej dwa naruszenia popełnione w ramach tego samego czynu bezprawnego;

18)

„ponowne naruszenie” oznacza naruszenie popełnione w ciągu pięciu lat od nałożenia na sprawcę kary za ten sam rodzaj naruszenia.

ROZDZIAŁ II

STATUS EUROPEJSKICH PARTII POLITYCZNYCH I EUROPEJSKICH FUNDACJI POLITYCZNYCH

Artykuł 3

Warunki rejestracji

1.   Sojusz polityczny może ubiegać się o rejestrację jako europejska partia polityczna, o ile spełnia następujące warunki:

a)

ma siedzibę w państwie członkowskim wskazanym w statucie;

b)

spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków:

(i)

jego partie członkowskie są reprezentowane w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich przez posłów do Parlamentu Europejskiego, parlamentów narodowych, parlamentów regionalnych lub zgromadzeń regionalnych;

(ii)

podczas ostatnich wyborów do Parlamentu Europejskiego sam sojusz lub jego partie członkowskie otrzymały w co najmniej jednej czwartej państw członkowskich co najmniej po trzy procent oddanych głosów;

c)

jego partie członkowskie nie należą do innej europejskiej partii politycznej;

d)

przestrzega, w szczególności w swoim programie i w swoich działaniach, wartości, na których opiera się Unia, wymienionych w art. 2 TUE, mianowicie poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności oraz poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, i przedstawi w tej sprawie standardowe formalne oświadczenie według wzoru określonego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

e)

zapewnia, aby jego partie członkowskie przestrzegały – w szczególności w swoich programach i działaniach – wartości, na których opiera się Unia, określonych w art. 2 TUE, oraz przedstawi standardowe formalne oświadczenie w tej sprawie według wzoru określonego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

f)

zapewnia, aby jego partie członkowskie ani ich poszczególni członkowie nie byli objęci środkami ograniczającymi przyjętymi na podstawie art. 215 ust. 2 TFUE;

g)

sojusz lub jego członkowie uczestniczyli w wyborach do Parlamentu Europejskiego lub publicznie wyrazili zamiar uczestniczenia w następnych wyborach do Parlamentu Europejskiego;

h)

nie prowadzi działań nastawionych na zysk.

2.   Podmiot może ubiegać się o rejestrację jako europejska fundacja polityczna, o ile spełnia następujące warunki:

a)

jest powiązany z europejską partią polityczną zarejestrowaną zgodnie z niniejszym rozporządzeniem;

b)

ma siedzibę w państwie członkowskim wskazanym w statucie;

c)

przestrzega, w szczególności w swoim programie i w swoich działaniach, wartości, na których opiera się Unia, wymienionych w art. 2 TUE, mianowicie poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności oraz poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości, i przedstawi standardowe formalne oświadczenie w tej sprawie według wzoru określonego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

d)

zapewnia, aby jego organizacje członkowskie przestrzegały wartości określonych w art. 2 TUE, i przedstawi standardowe formalne oświadczenie w tej sprawie według wzoru określonego w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

e)

zapewnia, aby jego organizacje członkowskie ani ich poszczególni członkowie nie byli objęci środkami ograniczającymi przyjętymi na podstawie art. 215 ust. 2 TFUE;

f)

jego cele uzupełniają cele europejskiej partii politycznej, z którą jest formalnie powiązany;

g)

jego organ zarządzający składa się z członków pochodzących z co najmniej jednej czwartej państw członkowskich;

h)

nie prowadzi działań nastawionych na zysk.

3.   Europejska partia polityczna może mieć tylko jedną europejską fundację polityczną formalnie z nią powiązaną. Każda europejska partia polityczna i powiązana europejska fundacja polityczna zapewniają rozdział między swoimi strukturami bieżącego zarządzania, strukturami kierownictwa i rachunkami finansowymi.

Artykuł 4

Zarządzanie europejskimi partiami politycznymi

1.   Statut europejskiej partii politycznej musi być zgodny z mającymi zastosowanie przepisami państwa członkowskiego, w którym ma ona siedzibę, i zawierać postanowienia obejmujące co najmniej następujące elementy:

a)

nazwę i logo, które wyraźnie różnią się od nazw i logo już istniejących europejskich partii politycznych lub europejskich fundacji politycznych;

b)

adres siedziby;

c)

program polityczny, w którym określono jej cele i zadania;

d)

oświadczenie, że nie prowadzi ona działań nastawionych na zysk, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. h);

e)

w stosownych przypadkach – nazwę powiązanej z nią europejskiej fundacji politycznej oraz opis łączącego je formalnego związku;

f)

organizację administracyjną i finansową oraz procedury w tym zakresie, z wyszczególnieniem organów i biur uprawnionych do reprezentacji administracyjnej, finansowej i prawnej, oraz zasady sporządzania, zatwierdzania i weryfikacji rocznych sprawozdań finansowych;

g)

wewnętrzną procedurę dobrowolnego rozwiązania jako europejskiej partii politycznej;

h)

przepisy wewnętrzne dotyczące równowagi płci.

2.   Statut europejskiej partii politycznej musi zawierać postanowienia regulujące organizację wewnątrzpartyjną, w tym co najmniej następujące elementy:

a)

szczegółowe zasady przyjmowania, występowania i wykluczania jej członków; do statutu dołączony zostaje wykaz partii członkowskich;

b)

prawa i obowiązki odpowiadające poszczególnym typom członkostwa oraz odnośne prawa głosu;

c)

uprawnienia, zadania i skład organów zarządzających, kryteria wyboru kandydatów do każdego organu oraz szczegółowe zasady powoływania i odwoływania tych osób;

d)

wewnętrzne procedury decyzyjne, w szczególności procedury głosowania i wymogi dotyczące kworum;

e)

podejście do kwestii przejrzystości, w szczególności w odniesieniu do prowadzenia ksiąg, rachunków i darowizn, prywatności i ochrony danych osobowych;

f)

wewnętrzną procedurę zmiany statutu.

3.   Statut europejskiej partii politycznej zapewnia, aby:

a)

sprawę uznawano za przegłosowaną, jeżeli uzyska ona w głosowaniu większość głosów członków mających siedzibę w Unii lub będących obywatelami Unii;

b)

głosy oddane przez stowarzyszone partie członkowskie nie mogły przeważać o uzyskaniu większości;

c)

stowarzyszone partie członkowskie nie mogły indywidualnie ani zbiorowo narzucać działań przeciwko większości głosujących obywateli Unii lub członków danej europejskiej partii politycznej ani blokować takiej większości;

d)

przedstawicielom stowarzyszonych partii członkowskich nie można było przekazywać uprawnień wykonawczych w organach zarządzających.

4.   Państwo członkowskie siedziby może nałożyć dodatkowe wymogi w odniesieniu do statutu, pod warunkiem że będą one zgodne z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 5

Obowiązki w zakresie przejrzystości w odniesieniu do stosowania logo, publikacji programu politycznego i równowagi płci

1.   Każda europejska partia polityczna zapewnia, aby partie członkowskie publikowały na swoich stronach internetowych jej program polityczny i umieszczały jej logo. Logo europejskiej partii politycznej jest umieszczane w dobrze widoczny sposób w górnej części głównej strony internetowej partii członkowskiej.

2.   Każda europejska partia polityczna publikuje na swojej stronie internetowej informacje dotyczące równowagi płci wśród osób kandydujących w wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbywają się po dniu 28 grudnia 2025 r., a także zaktualizowane informacje na temat reprezentacji płci wśród pochodzących z niej posłów i posłanek do Parlamentu Europejskiego.

Europejska partia polityczna zapewnia, aby jej partie członkowskie z Unii publikowały na swoich stronach internetowych informacje o równowadze płci wśród osób kandydujących z ich ramienia w wyborach do Parlamentu Europejskiego oraz o reprezentacji płci wśród pochodzących z nich posłów i posłanek do Parlamentu Europejskiego.

Artykuł 6

Zarządzanie europejskimi fundacjami politycznymi

1.   Statut europejskiej fundacji politycznej musi być zgodny z mającymi zastosowanie przepisami państwa członkowskiego, w którym ma ona siedzibę, i zawierać postanowienia obejmujące co najmniej następujące elementy:

a)

nazwę i logo, które wyraźnie różnią się od nazw i logo już istniejących europejskich partii politycznych lub europejskich fundacji politycznych;

b)

adres siedziby;

c)

opis celów i zadań, które są zgodne z zadaniami wymienionymi w art. 2 pkt 6;

d)

oświadczenie, że nie prowadzi ona działań nastawionych na zysk, zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. h);

e)

nazwę europejskiej partii politycznej, z którą jest bezpośrednio powiązana, oraz opis łączącego je formalnego związku;

f)

wykaz organów, wraz z uprawnieniami, zadaniami i składem każdego z nich, oraz zasady powoływania i odwoływania członków tych organów i osób nimi zarządzających;

g)

organizację administracyjną i finansową oraz procedury w tym zakresie, z wyszczególnieniem organów i biur uprawnionych do reprezentacji administracyjnej, finansowej i prawnej, oraz zasady sporządzania, zatwierdzania i weryfikacji rocznych sprawozdań finansowych;

h)

wewnętrzną procedurę zmiany statutu;

i)

wewnętrzną procedurę stosowaną na wypadek dobrowolnego rozwiązania jako europejskiej fundacji politycznej;

j)

przepisy wewnętrzne dotyczące równowagi płci;

k)

przepisy regulujące prawa i obowiązki stowarzyszonych organizacji członkowskich w strukturach zarządzania i procesach decyzyjnych europejskiej fundacji politycznej, zapewniające odpowiednie zabezpieczenia przed obcymi ingerencjami i zapobiegające narzucaniu przez stowarzyszone organizacje członkowskie określonego kierunku działania lub blokowaniu większości członków z Unii.

2.   Państwo członkowskie siedziby może nałożyć dodatkowe wymogi w odniesieniu do statutu, pod warunkiem że będą one zgodne z niniejszym rozporządzeniem.

Artykuł 7

Wymogi dotyczące zasady równości płci

1.   Organy zarządzające europejskiej partii politycznej i europejskiej fundacji politycznej są zrównoważone pod względem płci.

2.   Europejska partia polityczna i europejska fundacja polityczna mają mechanizmy wewnętrzne, które propagują równowagę płci i zachęcają kobiety do aktywnego udziału we wszystkich działaniach partii lub fundacji.

3.   Europejska partia polityczna i europejska fundacja polityczna wprowadzają protokół zapobiegania molestowaniu seksualnemu i dyskryminacji ze względu na płeć oraz wykrywania i stałego zwalczania tych zjawisk.

Artykuł 8

Urząd ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych

1.   Ustanawia się Urząd ds. Europejskich Partii Politycznych i Europejskich Fundacji Politycznych (zwany dalej „Urzędem”) do celów rejestracji i kontroli europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz nakładania na nie kar zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

2.   Urząd ma osobowość prawną. Jest on niezależny i wykonuje zadania przy zachowaniu pełnej zgodności z niniejszym rozporządzeniem.

Podejmuje decyzje o rejestracji i usunięciu z rejestru europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych zgodnie z procedurami i warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Ponadto Urząd regularnie sprawdza, czy nadal spełnione są warunki rejestracji określone w art. 3 i czy zarejestrowane europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne nadal przestrzegają przepisów o zarządzaniu ustanowionych zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a), b), d), e) i f), art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 1 lit. a)–e), g) oraz k).

W swoich decyzjach Urząd w pełni uwzględnia podstawowe prawo do swobody stowarzyszania się oraz potrzebę zapewnienia pluralizmu partii politycznych w Europie.

Urząd jest reprezentowany przez dyrektora, który podejmuje decyzje w jego imieniu.

3.   Dyrektora Urzędu mianują za wspólną zgodą Parlament Europejski, Rada i Komisja (zwane łącznie „instytucją powołującą”) na pięcioletnią nieodnawialną kadencję na podstawie propozycji, którą w wyniku otwartego zaproszenia do zgłaszania kandydatur przedstawia komisja selekcyjna złożona z sekretarzy generalnych tych instytucji.

Dyrektor Urzędu jest wybierany na podstawie kwalifikacji osobistych i zawodowych. Nie może on być posłem do Parlamentu Europejskiego, nie może sprawować mandatu wyborczego ani być obecnym ani byłym pracownikiem europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej. Osoba wybrana na stanowisko dyrektora nie może znajdować się w sytuacji konfliktu interesów między obowiązkami sprawowanymi jako dyrektor Urzędu a innymi oficjalnymi obowiązkami, w szczególności w odniesieniu do stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia.

Wakat powstały w wyniku rezygnacji, przejścia na emeryturę, dymisji lub śmierci dyrektora obsadza się zgodnie z tą samą procedurą.

W razie zwykłego zastąpienia lub dobrowolnej rezygnacji dyrektor pozostaje na stanowisku do czasu objęcia obowiązków przez następcę.

Jeżeli dyrektor Urzędu przestaje spełniać warunki wymagane do wykonywania obowiązków, co najmniej dwie z trzech instytucji, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą go zgodnie zdymisjonować na podstawie sprawozdania sporządzonego przez komisję selekcyjną, o której mowa w akapicie pierwszym, z własnej inicjatywy lub na wniosek którejkolwiek z tych trzech instytucji.

Dyrektor Urzędu jest niezależny w wykonywaniu obowiązków. Działając w imieniu Urzędu, dyrektor nie może zwracać się o instrukcje do instytucji, rządu ani innego organu, urzędu czy agencji ani takich instrukcji od nich przyjmować. Dyrektor Urzędu powstrzymuje się od czynności niezgodnych z charakterem pełnionych obowiązków.

Parlament Europejski, Rada i Komisja wspólnie wykonują wobec dyrektora kompetencje powierzone instytucji powołującej zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników (i warunkami zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej) ustanowionym rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (14). Bez uszczerbku dla decyzji o mianowaniu i dymisji trzy instytucje, o którym mowa powyżej, mogą uzgodnić, że powierzą jednej z nich wykonywanie niektórych lub wszystkich pozostałych kompetencji przyznanych instytucji powołującej.

Instytucja powołująca może nałożyć na dyrektora inne zadania, pod warunkiem że nie są one sprzeczne z obciążeniem pracą wynikającą z obowiązków dyrektora Urzędu, nie powodują konfliktu interesów ani nie podważają pełnej niezależności tej osoby.

4.   Urząd znajduje się fizycznie w Parlamencie Europejskim, który udostępnia mu niezbędne pomieszczenia biurowe i wyposażenie służące wsparciu administracyjnemu.

5.   Dyrektor Urzędu otrzymuje wsparcie pracowników, wobec których wykonuje uprawnienia przyznane organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej oraz uprawnienia przyznane organowi uprawnionemu do zawierania umów o pracę z innymi pracownikami zgodnie z warunkami zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, określonymi w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (zwane dalej „uprawnieniami organu powołującego”). We wszystkich obszarach swojej działalności Urząd może korzystać z oddelegowanych ekspertów krajowych lub innych pracowników niezatrudnionych przez Urząd.

Do personelu Urzędu mają zastosowanie regulamin pracowniczy i warunki zatrudnienia innych pracowników oraz przepisy przyjęte w drodze porozumienia między instytucjami Unii w celu nadania skuteczności regulaminowi pracowniczemu i warunkom zatrudnienia innych pracowników.

Wybór pracowników nie może powodować konfliktu interesów między obowiązkami wykonywanymi w Urzędzie a innymi oficjalnymi obowiązkami, natomiast pracownicy powstrzymują się od czynności niezgodnych z charakterem ich obowiązków.

6.   Urząd zawiera z Parlamentem Europejskim oraz, w razie potrzeby, z innymi instytucjami umowy w sprawie uregulowań administracyjnych koniecznych do wykonywania jego zadań, w szczególności umowy dotyczące pracowników, usług i wsparcia, zgodnie z ust. 4, 5 i 8.

7.   Środki na wydatki Urzędu są przewidziane w oddzielnym tytule budżetu ogólnego Unii, w sekcji dotyczącej Parlamentu Europejskiego. Środki muszą być wystarczające do zapewnienia pełnej i niezależnej działalności Urzędu. Dyrektor przedkłada Parlamentowi Europejskiemu projekt planu budżetowego Urzędu, podawany do wiadomości publicznej. Parlament Europejski deleguje na dyrektora Urzędu zadania urzędnika zatwierdzającego dotyczące tych środków.

8.   Do Urzędu stosuje się rozporządzenie Rady nr 1 (15).

Tłumaczenia wymagane do funkcjonowania Urzędu i rejestru wykonuje Centrum Tłumaczeń dla Organów Unii Europejskiej.

9.   Urząd i urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego udzielają sobie informacji niezbędnych do wykonywania ich odpowiednich kompetencji na mocy niniejszego rozporządzenia.

10.   Dyrektor przedkłada co roku Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdanie z działalności Urzędu. Urząd podaje te sprawozdania do wiadomości publicznej na swojej stronie internetowej.

11.   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej kontroluje legalność decyzji Urzędu zgodnie z art. 263 TFUE i jest właściwy do orzekania w sporach dotyczących odszkodowań za szkody wyrządzone przez Urząd zgodnie z art. 268 i 340 TFUE. Jeżeli Urząd nie wyda decyzji wymaganej zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej można wszcząć postępowanie w sprawie stwierdzenia zaniechania działania zgodnie z art. 265 TFUE.

Artykuł 9

Rejestr europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych

1.   Urząd ustanawia rejestr europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz nim zarządza. Informacje z rejestru udostępnia się online zgodnie z art. 39.

2.   W celu zapewnienia należytego funkcjonowania rejestru Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych na podstawie art. 43 w zakresie odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia, aby uzupełnić niniejsze rozporządzenie o:

a)

informacje i dokumenty poświadczające znajdujące się w posiadaniu Urzędu, dla których rejestr ma być właściwym repozytorium, i które obejmują statut europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, inne dokumenty przedłożone wraz z wnioskiem o rejestrację zgodnie z art. 10 ust. 2, dokumenty przekazane przez państwo członkowskie siedziby, o których mowa w art. 20 ust. 2, oraz informacje o tożsamości osób będących członkami organów lub uprawnionych do reprezentacji administracyjnej, finansowej i prawnej, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. f) i art. 6 ust. 1 lit. g);

b)

materiały z rejestru, o których mowa w lit. a), co do których rejestr ma być właściwy dla poświadczenia legalności ustalonej przez Urząd w ramach jego kompetencji przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

Urząd nie jest właściwy dla weryfikacji, czy europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna spełniają obowiązki lub wymogi nałożone na nie przez państwo członkowskie siedziby zgodnie z art. 4 i 6 oraz art. 19 ust. 2 w uzupełnieniu do obowiązków i wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu.

3.   Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające szczegółowo system nadawania numerów rejestrowych, który będzie stosowany w rejestrze, oraz standardowe odpisy z rejestru udostępniane osobom trzecim na żądanie, w tym treść pism i dokumentów. Odpisy te nie mogą zawierać danych osobowych innych niż tożsamość osób będących członkami organów lub uprawnionych do reprezentacji administracyjnej, finansowej i prawnej, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. f) i art. 6 ust. 1 lit. g).

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 44.

Artykuł 10

Wniosek o rejestrację

1.   Wniosek o rejestrację składa się do Urzędu. Wniosek o rejestrację jako europejska fundacja polityczna składa się wyłącznie za pośrednictwem europejskiej partii politycznej, z którą wnioskodawca jest formalnie powiązany.

2.   Do wniosku załącza się:

a)

dokumenty zaświadczające, że wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 3, w tym standardowe formalne oświadczenie w formie określonej w załączniku I;

b)

statut partii lub fundacji, który zawiera postanowienia zgodne z wymogami art. 4 i 6, w tym odpowiednie załączniki i w razie potrzeby oświadczenie państwa członkowskiego siedziby, o którym mowa w art. 20 ust. 2.

3.   Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych na podstawie art. 43 i w zakresie odpowiednich przepisów niniejszego rozporządzenia w celu:

a)

uzupełnienia niniejszego rozporządzenia o informacje lub dokument poświadczający, o których mowa w ust. 2 i które są potrzebne Urzędowi do pełnego wypełniania zadań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, dotyczących działania rejestru;

b)

zmiany niniejszego rozporządzenia poprzez dostosowanie, w razie konieczności, standardowego formalnego oświadczenia w załączniku I w zakresie szczegółowych informacji udzielanych przez wnioskodawcę, aby zapewnić wystarczające informacje o osobie podpisującej oświadczenie, jej upoważnieniu i europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, która tę osobę upoważniła do reprezentowania jej na potrzeby oświadczenia.

4.   Dokumentację przedłożoną Urzędowi wraz z wnioskiem publikuje się niezwłocznie na stronie internetowej, o której mowa w art. 39.

Artykuł 11

Rozpatrzenie wniosku i decyzja Urzędu

1.   Urząd rozpatruje wniosek w celu ustalenia, czy wnioskodawca spełnia warunki rejestracji określone w art. 3 i czy statut zawiera postanowienia wymagane w art. 4 i 6.

2.   Urząd podejmuje decyzję o zarejestrowaniu wnioskodawcy, chyba że stwierdzi, że nie spełnia on warunków rejestracji określonych w art. 3 lub że statut nie zawiera postanowień wymaganych w art. 4 i 6.

Urząd publikuje decyzję o zarejestrowaniu wnioskodawcy w terminie jednego miesiąca od otrzymania wniosku o rejestrację lub – jeżeli ma zastosowanie procedura określona w art. 20 ust. 4 – w terminie czterech miesięcy od otrzymania wniosku o rejestrację.

Jeżeli wniosek jest niekompletny, Urząd niezwłocznie zwraca się do wnioskodawcy o udzielenie dodatkowych wymaganych informacji. Bieg terminu określonego w akapicie drugim rozpoczyna się dopiero w dniu otrzymania przez Urząd kompletnego wniosku.

3.   Standardowe formalne oświadczenie, o którym mowa w art. 10 ust. 2 lit. a), uznaje się za wystarczające, aby Urząd mógł stwierdzić, czy wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 3 ust. 1 lit. d) i e) lub w art. 3 ust. 2 lit. c) i d), w zależności od tego, który z tych przepisów ma zastosowanie.

4.   Decyzję Urzędu o zarejestrowaniu wnioskodawcy publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wraz ze statutem danej partii lub fundacji. Decyzję o odmowie zarejestrowania wnioskodawcy publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wraz ze szczegółowym uzasadnieniem odmowy.

5.   Zmiany w dokumentach lub statutach przedłożonych wraz z wnioskiem o rejestrację zgodnie z art. 10 ust. 2 podaje się do wiadomości Urzędu w terminie dwóch miesięcy. Urząd aktualizuje rejestrację z uwzględnieniem takich zmian. Procedury określone w art. 20 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.

6.   W przypadku przystąpienia nowej partii członkowskiej zaktualizowaną listę partii członkowskich europejskiej partii politycznej, załączoną do statutu partii zgodnie z art. 4 ust. 2, przesyła się Urzędowi do 30 września danego roku wraz ze standardowym formalnym oświadczeniem według wzoru określonego w załączniku I. Zmiany, które powodują, że europejska partia polityczna może przestać spełniać warunek określony w art. 3 ust. 1 lit. b), podaje się do wiadomości Urzędu w terminie czterech tygodni od ich wystąpienia.

Artykuł 12

Weryfikacja spełnienia warunków i wymogów rejestracji oraz badanie przez Urząd przesłanek usunięcia z rejestru

1.   Bez uszczerbku dla procedury określonej w art. 13 Urząd regularnie sprawdza, czy zarejestrowane europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne nadal spełniają warunki rejestracji określone w art. 3 i czy nadal przestrzegają przepisów o zarządzaniu określonych w art. 4 ust. 1 lit. a), b), d), e) i f), art. 4 ust. 3 oraz w art. 6 ust. 1 lit. a)–e), g) i k).

2.   Jeżeli Urząd uzna, że do europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej może mieć zastosowanie jedna z przesłanek usunięcia z rejestru na podstawie art. 21 ust. 1 lit. a) lub art. 21 ust. 2, niezwłocznie informuje o tym daną partię lub fundację. Informując europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną, Urząd zwraca się do nich o przedstawienie uwag w terminie jednego miesiąca od otrzymania tej informacji.

3.   W przypadku nieprzestrzegania przepisów art. 3 ust. 1 lit. c), f), g) lub h), art. 3 ust. 2 lit. e), f), g) lub h) lub przepisów o zarządzaniu, określonych w art. 4 ust. 1 lit. a), b), d), e) i f), art. 4 ust. 3 oraz w art. 6 ust. 1 lit. a)–e), g) i k), Urząd umożliwia europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej zastosowanie środków wymaganych w celu naprawy sytuacji w terminie określonym w ust. 2 niniejszego artykułu. Urząd może przedłużyć ten termin na uzasadniony wniosek danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, jeżeli Urząd uzna takie przedłużenie za konieczne i właściwe ze względu na środki naprawcze przewidziane przez tę partię lub fundację i na okres, na jaki Urząd uzna to za konieczne i właściwe.

4.   Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, lub po otrzymaniu od europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej uwag lub informacji dotyczących środków naprawczych przed upływem terminu Urząd ocenia bez zbędnej zwłoki i w świetle takich uwag lub informacji, czy przesłanka usunięcia z rejestru na podstawie art. 21 ust. 1 lit. a) lub art. 21 ust. 2 ma do niej zastosowanie.

Artykuł 13

Weryfikacja spełnienia warunków rejestracji dotyczących wartości, na których opiera się Unia

1.   Parlament Europejski, działając z własnej inicjatywy lub na uzasadniony wniosek grupy obywateli przedłożony zgodnie z odpowiednimi przepisami jego regulaminu, a także Rada lub Komisja mogą skierować do Urzędu wniosek o sprawdzenie, czy dana europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna spełnienia warunki określone w art. 3 ust. 1 lit. d) i e) oraz art. 3 ust. 2 lit. c) i d). W takich przypadkach i w przypadkach, o których mowa w art. 14 ust. 2, Urząd bez zbędnej zwłoki informuje europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną, wzywa ją do przedstawienia uwag i umożliwia jej wprowadzenie środków mających naprawić sytuację w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania informacji.

2.   Na uzasadniony wniosek europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej Urząd może przedłużyć termin określony w ust. 1, jeżeli Urząd uzna takie przedłużenie za konieczne i właściwe w stosunku do środków naprawczych planowanych przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną i na okres, na jaki Urząd uzna to za konieczne i właściwe.

3.   Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu, lub po otrzymaniu przed upływem tego terminu od europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej uwag i informacji dotyczących środków naprawczych Urząd przedkłada komitetowi niezależnych wybitnych osobistości, o którym mowa w art. 16, uwagi zgłoszone przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną oraz, w stosownych przypadkach, opis środków naprawczych podjętych przez tę partię lub fundację, a także zwraca się do komitetu o wydanie opinii. Komitet wydaje opinię w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wniosku Urzędu.

4.   W przypadku gdy Urząd otrzyma informacje o faktach, które mogą podawać w wątpliwość spełnienie przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną warunków określonych w art. 3 ust. 1 lit. d) i e) oraz art. 3 ust. 2 lit. c) i d), powiadamia Parlament Europejski, Radę i Komisję, aby umożliwić im złożenie wniosku o weryfikację, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Bez uszczerbku dla ust. 1 niniejszego artykułu Parlament Europejski, Rada i Komisja zgłaszają zamiar złożenia wniosku o weryfikację w terminie dwóch miesięcy od otrzymania odnośnych informacji.

5.   Procedury określonej w ust. 1–4 nie wszczyna się w okresie dwóch miesięcy poprzedzających wybory do Parlamentu Europejskiego.

6.   Urząd podejmuje decyzję, czy usunąć z rejestru europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną, i uwzględnia przy tym opinię komitetu niezależnych wybitnych osobistości, o którym mowa w art. 16. Urząd należycie uzasadnia swoją decyzję.

7.   Urząd może podjąć decyzję o usunięciu danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z rejestru za nieprzestrzeganie warunków określonych w art. 3 ust. 1 lit. d) lub e) lub art. 3 ust. 2 lit. c) lub d) tylko w razie oczywistego i poważnego naruszenia tych warunków. Decyzję przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w ust. 8 niniejszego artykułu.

8.   Decyzję Urzędu o usunięciu z rejestru europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej za oczywiste i poważne naruszenie warunków określonych w art. 3 ust. 1 lit. d) lub e) lub art. 3 ust. 2 lit. c) lub d) podaje się do wiadomości Parlamentu Europejskiego i Rady. Decyzja wchodzi w życie tylko wtedy, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie zgłosiły sprzeciwu w okresie trzech miesięcy od podania decyzji do ich wiadomości lub jeżeli przed upływem tego terminu Parlament Europejski i Rada powiadomiły Urząd, że nie wniosą sprzeciwu. W razie sprzeciwu Parlamentu Europejskiego i Rady europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna pozostaje w rejestrze.

9.   Parlament Europejski i Rada mogą zgłosić sprzeciw wobec decyzji Urzędu o usunięciu z rejestru europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej tylko z przyczyn związanych z oceną spełnienia warunków rejestracji określonych w art. 3 ust. 1 lit. d) lub e) lub art. 3 ust. 2 lit. c) lub d).

10.   W przypadku gdy zgłoszono sprzeciw wobec decyzji Urzędu o usunięciu z rejestru europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, Urząd informuje europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną o takim sprzeciwie.

11.   Parlament Europejski i Rada zajmują stanowisko zgodnie z ich odpowiednimi przepisami dotyczącymi podejmowania decyzji przyjętymi zgodnie z Traktatami. Każdy sprzeciw wobec decyzji Urzędu o usunięciu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z rejestru jest należycie uzasadniony i podawany do wiadomości publicznej.

Artykuł 14

Weryfikacja spełnienia zobowiązań wynikających z prawa krajowego

1.   Jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna dopuści się poważnego zaniedbania obowiązków przewidzianych w krajowym prawie mającym zastosowanie na mocy art. 19 ust. 2 akapit pierwszy, państwo członkowskie siedziby europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej może skierować do Urzędu wniosek o usunięcie jej z rejestru. Taki wniosek zawiera należyte uzasadnienie. W szczególności należy dokładnie i wyczerpująco wskazać niezgodne z prawem działania oraz konkretne wymogi krajowe, których nie dopełniono.

Jeżeli przedmiot wniosku złożonego przez państwo członkowskie zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu odnosi się wyłącznie lub w przeważającym stopniu do elementów dotyczących przestrzegania wartości, na których opiera się Unia, określonych w art. 2 TUE, Urząd wszczyna procedurę weryfikacji zgodnie z art. 13 niniejszego rozporządzenia.

We wszystkich innych kwestiach, jeżeli we wniosku złożonym zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu państwo członkowskie potwierdza, że na szczeblu krajowym istnieje skuteczny środek odwoławczy od takiego wniosku oraz że wszystkie środki odwoławcze dotyczące takiego wniosku zostały wyczerpane, po wysłuchaniu przedstawiciela europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej Urząd ocenia, czy przesłanka usunięcia z rejestru na mocy art. 21 ust. 1 lit. d) ma zastosowanie do danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej.

2.   Jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna dopuści się poważnego zaniedbania obowiązków przewidzianych w krajowym prawie mającym zastosowanie na mocy art. 19 ust. 2 akapit drugi niniejszego rozporządzenia i jeżeli dana kwestia ma związek wyłącznie lub w przeważającym stopniu z elementami dotyczącymi przestrzegania wartości, na których opiera się Unia, określonymi w art. 2 TUE, państwo członkowskie może skierować do Urzędu wniosek zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy niniejszego artykułu. Urząd postępuje zgodnie z ust. 1 akapit drugi niniejszego artykułu.

3.   Do celów niniejszego artykułu we wszystkich przypadkach Urząd działa bez zbędnej zwłoki. Urząd informuje państwo członkowskie oraz europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną o działaniach podjętych w następstwie uzasadnionego wniosku o usunięcie z rejestru.

Artykuł 15

Procedura weryfikacji dotycząca naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych

1.   Żadna europejska partia polityczna ani europejska fundacja polityczna świadomie nie wywiera ani nie usiłuje wywrzeć wpływu na wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego, korzystając z naruszenia przez osobę fizyczną lub prawną mających zastosowanie przepisów o ochronie danych osobowych.

2.   Jeżeli Urząd otrzyma informacje o decyzji krajowego organu nadzorczego w rozumieniu art. 4 pkt 21 rozporządzenia (UE) 2016/679 stwierdzającej, że osoba fizyczna lub prawna naruszyła mające zastosowanie przepisy o ochronie danych osobowych, i jeżeli z tej decyzji wynika lub istnieją uzasadnione powody, aby sądzić, że dane naruszenie wiąże się z działalnością polityczną europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego, Urząd przekazuje sprawę komitetowi niezależnych wybitnych osobistości, o którym mowa w art. 16 niniejszego rozporządzenia. Urząd może w razie potrzeby skontaktować się z odpowiednim krajowym organem nadzorczym.

3.   Komitet, o którym mowa w ust. 2, wydaje opinię, czy europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna świadomie wywierała lub usiłowała wywrzeć wpływ na wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego, wykorzystując takie naruszenie przepisów. Urząd zwraca się o opinię bez zbędnej zwłoki, nie później niż jeden miesiąc od otrzymania informacji o decyzji krajowego organu nadzorczego. Urząd wyznacza krótki, rozsądny termin na wydanie opinii przez komitet. Komitet wydaje opinię w tym terminie.

4.   Uwzględniając opinię komitetu, Urząd podejmuje decyzję w sprawie nałożenia na europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną kar finansowych zgodnie z art. 32 ust. 1 lit. a) pkt (ix). Decyzja Urzędu jest odpowiednio uzasadniona, w szczególności w odniesieniu do opinii komitetu, i jest niezwłocznie publikowana.

5.   Procedura określona w niniejszym artykule pozostaje bez uszczerbku dla procedury określonej w art. 12, 13 i 14. Określony w art. 13 ust. 5 zakaz składania wniosków o weryfikację zgodnie z art. 13 ust. 1–4 w ciągu dwóch miesięcy poprzedzających wybory do Parlamentu Europejskiego nie ma zastosowania do procedury określonej w niniejszym artykule.

Artykuł 16

Komitet niezależnych wybitnych osobistości

1.   Komitet niezależnych wybitnych osobistości ustanowiony rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1141/2014 składa się z sześciu członków – Parlament Europejski, Rada i Komisja wyznaczają po dwóch członków. Członkowie komitetu są wybierani na podstawie ich kwalifikacji osobistych i zawodowych. Nie mogą być oni posłami do Parlamentu Europejskiego, członkami Rady ani Komisji, nie mogą sprawować żadnego mandatu wyborczego, być urzędnikami ani innymi pracownikami Unii Europejskiej, obecnymi ani byłymi pracownikami europejskiej partii politycznej ani europejskiej fundacji politycznej.

Członkowie komitetu są niezależni w wykonywaniu swoich obowiązków. Nie mogą zwracać się o instrukcje do żadnej instytucji, żadnego rządu, organu, urzędu ani agencji ani takich instrukcji od nich przyjmować, a także powstrzymują się od działań niezgodnych z charakterem pełnionych przez nich obowiązków.

Skład komitetu jest odnawiany w terminie sześciu miesięcy od zakończenia pierwszej sesji Parlamentu Europejskiego po wyborach do Parlamentu Europejskiego. Mandat członków nie jest odnawialny.

2.   Komitet przyjmuje swój regulamin. Członkowie komitetu wybierają spośród siebie przewodniczącego komitetu zgodnie z tym regulaminem. Parlament Europejski zapewnia komitetowi sekretariat i finansowanie. Sekretariat komitetu działa pod wyłącznym zwierzchnictwem komitetu.

3.   Na wniosek Urzędu komitet wydaje opinię w sprawie:

a)

oczywistego i poważnego naruszenia przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną wartości, na których opiera się Unia, zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. d) i e) oraz z art. 3 ust. 2 lit. c) i d);

b)

tego, czy europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna świadomie wywarła lub usiłowała wywrzeć wpływ na wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego, wykorzystując naruszenie mających zastosowanie przepisów o ochronie danych osobowych.

W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b) niniejszego ustępu, komitet może zwrócić się do Urzędu, Parlamentu Europejskiego, danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, do innych partii politycznych, fundacji politycznych lub innych zainteresowanych podmiotów o udostępnienie stosownego dokumentu lub dowodów oraz może zażądać wysłuchania ich przedstawicieli. W przypadku, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b) niniejszego ustępu, krajowy organ nadzorczy, o którym mowa w art. 15, współpracuje z komitetem zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami.

W wydawanych opiniach komitet w pełni uwzględnia podstawowe prawo do swobody stowarzyszania się oraz konieczność zapewnienia pluralizmu partii politycznych w Europie.

Opinie komitetu są bezzwłocznie podawane do wiadomości publicznej.

ROZDZIAŁ III

STATUS PRAWNY EUROPEJSKICH PARTII POLITYCZNYCH I EUROPEJSKICH FUNDACJI POLITYCZNYCH

Artykuł 17

Osobowość prawna

Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne mają europejską osobowość prawną.

Artykuł 18

Uznawanie w świetle prawa i zdolność prawna

Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne są uznawane w świetle prawa i mają zdolność prawną we wszystkich państwach członkowskich.

Artykuł 19

Mające zastosowanie przepisy

1.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne podlegają przepisom niniejszego rozporządzenia.

2.   W kwestiach nieuregulowanych w niniejszym rozporządzeniu lub – w przypadku kwestii uregulowanych w nim tylko częściowo – w odniesieniu do tych aspektów, których niniejsze rozporządzenie nie obejmuje, europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne podlegają mającym zastosowanie krajowym przepisom prawa państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę.

Działania prowadzone przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne w innych państwach członkowskich podlegają odnośnym krajowym przepisom tych państw członkowskich.

3.   W kwestiach nieuregulowanych w niniejszym rozporządzeniu lub mających zastosowanie przepisach, na podstawie ust. 2, lub – w przypadku kwestii uregulowanych w nich tylko częściowo – w odniesieniu do tych aspektów, które nie są objęte niniejszym rozporządzeniem i tymi przepisami, europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne podlegają postanowieniom swojego statutu.

Artykuł 20

Nabycie europejskiej osobowości prawnej

1.   Europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna nabywa europejską osobowość prawną w dniu opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej decyzji o rejestracji wydanej przez Urząd zgodnie z art. 11.

2.   Jeżeli wymaga tego państwo członkowskie, w którym ma swoją siedzibę podmiot składający wniosek o rejestrację jako europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna, do wniosku złożonego zgodnie z art. 10 dołącza się oświadczenie tego państwa członkowskiego potwierdzające, że wnioskodawca spełnia wszystkie odpowiednie krajowe wymogi dotyczące wniosku, a jego statut jest zgodny z mającymi zastosowanie przepisami, o których mowa w art. 19 ust. 2 akapit pierwszy.

3.   W przypadku gdy wnioskodawca ma osobowość prawną na mocy prawa państwa członkowskiego, nabycie europejskiej osobowości prawnej jest uznawane przez to państwo członkowskie za przekształcenie krajowej osobowości prawnej w zastępującą ją europejską osobowość prawną. Po nabyciu europejskiej osobowości prawnej podmiot zachowuje istniejące uprzednio prawa i obowiązki poprzedniego krajowego podmiotu prawnego, który przestaje istnieć. Państwa członkowskie nie mogą stosować warunków uniemożliwiających takie przekształcenia. Wnioskodawca utrzymuje siedzibę w danym państwie członkowskim do dnia opublikowania decyzji zgodnie z art. 11.

4.   Jeżeli wymaga tego państwo członkowskie, w którym wnioskodawca ma siedzibę, Urząd wyznacza datę opublikowania, o której mowa w ust. 1, dopiero po konsultacji z tym państwem członkowskim.

Artykuł 21

Utrata europejskiej osobowości prawnej

1.   Europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna traci europejską osobowość prawną po usunięciu z rejestru na mocy decyzji Urzędu, jeżeli:

a)

w procedurze ustanowionej w art. 12 Urząd uzna, że:

(i)

europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna nie spełnia jednego z warunków rejestracji określonych w art. 3 ust. 1 lit. a), b), c), f), g) lub h) lub w art. 3 ust. 2 lit. a), b), e), f), g) lub h);

(ii)

europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna nie spełnia jednego z przepisów o zarządzaniu określonych w art. 4 ust. 1 lit. a), b), d), e) lub f), w art. 4 ust. 3 lub w art. 6 ust. 1 lit. a)–e), g) lub k);

(iii)

europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej dotyczy jedna z sytuacji wykluczenia, o których mowa w art. 138 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509; lub

(iv)

informacje, które były rozstrzygające przy podejmowaniu decyzji o rejestracji europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, były nieprawidłowe lub wprowadzające w błąd lub decyzja została uzyskana w wyniku oszustwa;

b)

w trakcie procedury określonej w art. 13 niniejszego rozporządzenia Urząd stwierdzi, że europejska partia polityczna lub jej partie członkowskie, lub europejska fundacja polityczną, lub jej organizacje członkowskie w sposób oczywisty i poważny naruszyły warunki rejestracji określone w art. 3 ust. 1 lit. d) lub e) lub w art. 3 ust. 2 lit. c) lub d) niniejszego rozporządzenia dotyczące poszanowania wartości, na których opiera się Unia, określonych w art. 2 TUE;

c)

taki wniosek złoży dana europejska partia polityczna lub dana europejska fundacja polityczna, lub

d)

taki wniosek złoży państwo członkowskie, które spełnia wymogi określone w art. 14 ust. 1 i 3.

2.   Jeżeli Urząd podejmie decyzję o usunięciu europejskiej partii politycznej z rejestru, usuwa z rejestru również powiązaną z nią europejską fundację polityczną.

3.   Decyzja Urzędu w sprawie usunięcia europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z rejestru kierowana jest do europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, której dotyczy, i jest jej notyfikowana. Decyzja ta jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

4.   Jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna uzyska osobowość prawną na mocy prawa państwa członkowskiego siedziby, to uzyskanie osobowości prawnej jest uznawane przez to państwo członkowskie za przekształcenie europejskiej osobowości prawnej w krajową osobowość prawną, przy pełnym zachowaniu istniejących uprzednio praw i obowiązków poprzedniego europejskiego podmiotu prawnego. Państwo członkowskie nie może stosować warunków uniemożliwiających takie przekształcenia.

5.   Jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna nie uzyska osobowości prawnej na mocy prawa państwa członkowskiego siedziby, zostaje rozwiązana zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami tego państwa członkowskiego. Państwo członkowskie może wymagać, aby takie rozwiązanie zostało poprzedzone nabyciem przez partię lub fundację krajowej osobowości prawnej zgodnie z ust. 4.

6.   We wszystkich sytuacjach, o których mowa w ust. 4 i 5 niniejszego artykułu, państwo członkowskie zapewnia pełne przestrzeganie warunku nieprowadzenia działań nastawionych na zysk, o którym mowa w art. 3. Urząd i urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego mogą uzgodnić z państwem członkowskim szczegółowe warunki utraty europejskiej osobowości prawnej, w szczególności aby zapewnić zwrot funduszy otrzymanych z budżetu ogólnego Unii i zapłatę kar finansowych nałożonych zgodnie z art. 32.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY DOTYCZĄCE FINANSOWANIA

Artykuł 22

Warunki finansowania

1.   Europejska partia polityczna zarejestrowana zgodnie z warunkami i procedurami określonymi w niniejszym rozporządzeniu, reprezentowana w Parlamencie Europejskim przez co najmniej jednego ze swych członków i nieznajdująca się w jednej z sytuacji wykluczenia, o których mowa w art. 138 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509, może ubiegać się o finansowanie z budżetu ogólnego Unii zgodnie z warunkami określonymi przez urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego w zaproszeniu do składania wniosków o wkład z budżetu ogólnego Unii.

2.   Europejska fundacja polityczna powiązana z europejską partią polityczną kwalifikującą się do ubiegania się o finansowanie na podstawie ust. 1 niniejszego artykułu, zarejestrowana zgodnie z warunkami i procedurami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i nieznajdująca się w jednej z sytuacji wykluczenia, o których mowa w art. 138 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509, może ubiegać się o finansowanie z budżetu ogólnego Unii zgodnie z warunkami określonymi przez urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego w zaproszeniu do składania wniosków.

3.   Do celów ustalania kwalifikowalności do ubiegania się o finansowanie z budżetu ogólnego Unii zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu i art. 3 ust. 1 lit. b) oraz do celów stosowania art. 24 ust. 1 posła do Parlamentu Europejskiego uznaje się za członka tylko jednej europejskiej partii politycznej, będącej w stosownych przypadkach partią, z którą jego krajowa lub regionalna partia polityczna jest powiązana w dniu, kiedy upływa ostateczny termin składania wniosków o finansowanie.

Do tego celu dopuszcza się członkostwo bezpośrednie posła do Parlamentu Europejskiego w europejskiej partii politycznej, jeżeli poseł ten nie jest członkiem krajowej ani regionalnej partii stowarzyszonej z europejską partia polityczną.

4.   Wkłady finansowe lub dotacje z budżetu ogólnego Unii nie mogą przekroczyć 95 % rocznych, podlegających zwrotowi wydatków wskazanych w budżecie europejskiej partii politycznej i 95 % kosztów kwalifikowalnych poniesionych przez europejską fundację polityczną. Europejskie partie polityczne mogą spożytkować niewykorzystaną część wkładu przyznanego przez Unię na pokrycie podlegających zwrotowi wydatków w ciągu jednego roku budżetowego następującego po przyznaniu tego wkładu. Kwoty niewykorzystane po upływie tego roku budżetowego odzyskuje się zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/2509.

5.   W granicach określonych w art. 26 i 27 wydatki podlegające zwrotowi z wkładu finansowego pochodzącego z budżetu ogólnego Unii obejmują wydatki administracyjne i wydatki związane ze wsparciem technicznym, posiedzeniami, analizami, wydarzeniami transgranicznymi, badaniami, informowaniem i publikacjami, a także wydatki związane z kampaniami.

Artykuł 23

Wniosek o finansowanie

1.   W celu otrzymania finansowania z budżetu ogólnego Unii europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna, która spełnia warunki określone w art. 22 ust. 1 lub 2, składa wniosek do Parlamentu Europejskiego w odpowiedzi na zaproszenie do składania wniosków o wkład z budżetu ogólnego Unii lub zaproszenie do składania wniosków.

2.   W chwili składania wniosku europejska partia polityczna i europejska fundacja polityczna spełniają wymogi wyszczególnione w art. 28. Od dnia złożenia wniosku do końca roku budżetowego lub działania objętego wkładem lub dotacją z budżetu ogólnego Unii pozostają zarejestrowane w rejestrze i nie podlegają karom przewidzianym w art. 32 ust. 1 lit. a) pkt (vii)–(ix).

3.   Europejska fundacja polityczna dołącza do wniosku swój roczny program prac lub plan działania.

4.   Urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego przyjmuje decyzję w ciągu trzech miesięcy od dnia zamknięcia zaproszenia do składania wniosków o wkład z budżetu ogólnego Unii lub zaproszenia do składania wniosków oraz zatwierdza odnośne środki i zarządza nimi zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/2509.

5.   Europejska fundacja polityczna może ubiegać się o finansowanie z budżetu ogólnego Unii jedynie za pośrednictwem europejskiej partii politycznej, z którą jest powiązana.

Artykuł 24

Kryteria przyznawania i podział finansowania

1.   Środki dostępne dla europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych, którym przyznano wkłady lub dotacje zgodnie z art. 23, są rozdzielane co roku według następującego klucza:

a)

10 % jest dzielone w równych częściach między europejskie partie polityczne będące beneficjentami;

b)

90 % jest dzielone między europejskie partie polityczne będące beneficjentami proporcjonalnie do liczby ich posłów wybranych do Parlamentu Europejskiego.

Ten sam klucz podziału stosowany jest przy przyznawaniu finansowania europejskim fundacjom politycznym, na podstawie ich powiązania z europejskimi partiami politycznymi.

2.   Podział, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, bazuje na liczbie wybranych posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy są członkami wnioskującej europejskiej partii politycznej w dniu, kiedy upływa ostateczny termin składania wniosków o finansowanie, z uwzględnieniem art. 22 ust. 3.

Po tym terminie zmiany tej liczby nie mają wpływu na poziom finansowania europejskich partii politycznych lub europejskich fundacji politycznych. Pozostaje to bez uszczerbku dla wymogu określonego w art. 22 ust. 1, zgodnie z którym europejską partię polityczną musi reprezentować w Parlamencie Europejskim przynajmniej jeden z jej członków.

Artykuł 25

Darowizny, wkłady i zasoby wygenerowane samodzielnie

1.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne mogą przyjmować darowizny od osób fizycznych lub prawnych, o wartości nie przekraczającej 18 000 EUR rocznie na darczyńcę.

2.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne w momencie składania rocznych sprawozdań finansowych zgodnie z art. 28 przekazują także wykaz wszystkich darczyńców i ich darowizn, wskazując zarówno charakter, jak i wartość poszczególnych darowizn. Niniejszy ustęp ma zastosowanie również do wkładów przekazywanych przez partie i organizacje członkowskie z Unii, wkładów w wysokości powyżej 1 500 EUR wnoszonych przez indywidualnych członków europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych, a także do wygenerowanych samodzielnie zasobów europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych.

W odniesieniu do darowizn i wkładów od osób fizycznych, o wartości przekraczającej 1 500 EUR rocznie na darczyńcę, ale nie przekraczającej 3 000 EUR, europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna wskazuje, czy te osoby fizyczne udzieliły uprzedniej pisemnej zgody na publikację zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. e).

3.   Darowizny, jakie europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne otrzymują w okresie sześciu miesięcy przed wyborami do Parlamentu Europejskiego, są zgłaszane Urzędowi co tydzień, na piśmie zgodnie z ust. 2.

4.   Pojedyncze darowizny, których wartość przekracza 12 000 EUR, przyjęte przez europejskie partie polityczne lub europejskie fundacje polityczne, są niezwłocznie zgłaszane Urzędowi na piśmie zgodnie z ust. 2.

5.   W odniesieniu do darowizn, których wartość przekracza 3 000 EUR rocznie na darczyńcę, europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne zwracają się do darczyńców o przedstawienie informacji niezbędnych do ich właściwej identyfikacji. Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne przekazują otrzymane informacje Urzędowi na jego wniosek.

Urząd opracowuje formularz do identyfikacji darczyńców zgodnie z akapitem pierwszym.

6.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne nie przyjmują:

a)

darowizn ani wkładów anonimowych;

b)

darowizn pochodzących z budżetów grup politycznych w Parlamencie Europejskim;

c)

darowizn od organów publicznych, państw członkowskich lub państw trzecich lub od przedsiębiorstw, na które te organy publiczne mogą wywierać bezpośrednio lub pośrednio dominujący wpływ z uwagi na ich własność, ich udział finansowy lub przepisy, którym podlegają, ani

d)

darowizn od podmiotów prywatnych mających siedzibę w państwie trzecim ani od osób fizycznych z państw trzecich, które nie są uprawnione do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego.

7.   W ciągu 30 dni od otrzymania przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną darowizny, która nie jest dozwolona na mocy niniejszego rozporządzenia, darowizna taka jest zwracana darczyńcy lub osobie występującej w jego imieniu. Jeżeli zwrot jest niemożliwy, darowizny są zgłaszane Urzędowi i Parlamentowi Europejskiemu.

W przypadku zgłoszenia darowizny na podstawie akapitu pierwszego niniejszego ustępu urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego ustala należność i zezwala na odzyskanie środków zgodnie z art. 98, 99 i 100 rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509. Środki zapisywane są jako dochody ogólne w sekcji budżetu ogólnego Unii dotyczącej Parlamentu Europejskiego.

8.   Urząd przeprowadza kontrole, jeżeli ma powody, aby sądzić, że przyjęto darowiznę z naruszeniem niniejszego rozporządzenia. W tym celu może wystąpić do europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej i ich darczyńców o dodatkowe informacje oraz współpracować z właściwymi organami państw członkowskich.

9.   Dopuszczalne są wkłady od członków europejskiej partii politycznej, niezależnie od tego, czy są to partie członkowskie z Unii czy obywatele Unii. Wartość takich wkładów nie może przekraczać 40 % rocznego budżetu danej europejskiej partii politycznej.

10.   Dopuszczalne są wkłady od członków europejskiej fundacji politycznej, niezależnie od tego, czy są nimi organizacje członkowskie z Unii czy obywatele Unii, oraz wkłady od europejskiej partii politycznej, z którą dana fundacja jest powiązana. Wartość takich wkładów nie może przekraczać 40 % rocznego budżetu danej europejskiej fundacji politycznej i wkłady te nie mogą pochodzić ze środków, które europejska partia polityczna otrzymała na mocy niniejszego rozporządzenia z budżetu ogólnego Unii.

Ciężar dowodu spoczywa na zainteresowanej europejskiej partii politycznej, która wyraźnie wskazuje w swoich rachunkach pochodzenie środków wykorzystywanych do finansowania powiązanej z nią europejskiej fundacji politycznej.

11.   Bez uszczerbku dla ust. 9 i 10 europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne mogą przyjmować od obywateli, którzy są ich członkami, wkłady w wysokości do 18 000 EUR rocznie na każdego członka, jeżeli dany członek przekazuje taki wkład we własnym imieniu.

Pułap określony w akapicie pierwszym nie ma zastosowania, jeżeli dany członek jest również wybranym posłem do Parlamentu Europejskiego, parlamentu narodowego, parlamentu regionalnego lub zgromadzenia regionalnego.

12.   Wkłady, które nie są dozwolone na mocy niniejszego rozporządzenia, są zwracane zgodnie z ust. 7.

13.   Wartość wygenerowanych samodzielnie zasobów europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej nie może przekraczać 3 % rocznego budżetu europejskiej partii politycznej lub 5 % rocznego budżetu europejskiej fundacji politycznej.

Artykuł 26

Finansowanie kampanii w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego

1.   Z zastrzeżeniem akapitu drugiego niniejszego ustępu finansowanie europejskich partii politycznych z budżetu ogólnego Unii lub z innego źródła może być wykorzystywane do finansowania kampanii prowadzonych przez europejskie partie polityczne w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego, w których uczestniczą one lub ich członkowie zgodnie z wymogiem określonym w art. 3 ust. 1 lit. g), w tym wspólnych europejskich działań politycznych.

Zgodnie z art. 8 Aktu dotyczącego wyborów przedstawicieli do Parlamentu Europejskiego w powszechnych wyborach bezpośrednich (16) finansowanie i ewentualne ograniczenia wydatków wyborczych dla wszystkich partii politycznych, kandydatów i stron trzecich, w związku z wyborami do Parlamentu Europejskiego i ich udziałem w tych wyborach, podlegają przepisom krajowym poszczególnych państw członkowskich.

2.   Wydatki związane z kampaniami, o których mowa w ust. 1, muszą być wyraźnie oznaczone jako takie przez europejskie partie polityczne w ich rocznych sprawozdaniach finansowych.

Artykuł 27

Zakaz finansowania

1.   Niezależnie od art. 26 ust. 1 środki z budżetu ogólnego Unii lub z innego źródła przeznaczone na finansowanie europejskich partii politycznych nie mogą być wykorzystywane do bezpośredniego ani pośredniego finansowania innych partii politycznych, w szczególności krajowych partii politycznych lub kandydatów. Krajowe partie polityczne i osoby kandydujące z ramienia tych partii nadal podlegają przepisom krajowym.

2.   Środki z budżetu ogólnego Unii lub z innego źródła przeznaczone na finansowanie europejskich fundacji politycznych nie mogą być wykorzystywane do żadnych innych celów niż finansowanie ich zadań wymienionych w art. 2 pkt 6 i pokrycie wydatków bezpośrednio związanych z celami określonymi w ich statucie zgodnie z art. 6. Nie mogą być one wykorzystane w szczególności do bezpośredniego lub pośredniego finansowania wyborów, partii politycznych, kandydatów ani innych fundacji.

Zakaz ustanowiony w akapicie pierwszym nie uniemożliwia europejskim fundacjom politycznym wzmacniania zdolności w celu wsparcia kształcenia przyszłych przywódców politycznych w Unii ani szkolenia osób do dnia, w którym zostaną one kandydatami zgodnie z przepisami krajowymi, lub do dnia ich nominacji w partii krajowej, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

3.   Środki z budżetu ogólnego Unii lub z innego źródła przeznaczone na finansowanie europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych nie mogą być wykorzystywane do finansowania kampanii referendalnych.

ROZDZIAŁ V

KONTROLA I KARY

Artykuł 28

Obowiązki w zakresie rachunków, sprawozdawczości i audytu

1.   Nie później niż sześć miesięcy po zakończeniu roku budżetowego europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne przekazują urzędnikowi zatwierdzającemu Parlamentu Europejskiego w formacie otwartym, nadającym się do odczytu maszynowego następujące informacje:

a)

roczne sprawozdania finansowe i towarzyszące im informacje dodatkowe uwzględniające dochody i wydatki oraz aktywa i zobowiązania na początku i końcu roku budżetowego, zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie w państwie członkowskim, w którym mają siedzibę;

b)

sprawozdanie z audytu zewnętrznego rocznych sprawozdań finansowych dotyczące zarówno wiarygodności tych sprawozdań finansowych, jak i legalności i prawidłowości figurujących w nich dochodów i wydatków, sporządzone przez niezależny organ lub eksperta;

c)

wykaz darczyńców i ofiarodawców oraz ich darowizn lub wkładów zgłoszonych zgodnie z art. 25 ust. 2, 3 i 4.

Nie później niż sześć miesięcy po zakończeniu roku budżetowego europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne przesyłają również kopię złożonych dokumentów, o których mowa w akapicie pierwszym, Urzędowi i właściwemu krajowemu punktowi kontaktowemu państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę. Kopia ta sporządzona jest w formacie otwartym nadającym się do odczytu maszynowego.

2.   Jeżeli wydatki są realizowane przez europejskie partie polityczne wspólnie z krajowymi partiami politycznymi lub przez europejskie fundacje polityczne wspólnie z krajowymi fundacjami politycznymi lub z innymi organizacjami, dowody wydatków poniesionych przez europejskie partie polityczne lub przez europejskie fundacje polityczne bezpośrednio lub za pośrednictwem tych stron trzecich są uwzględniane w rocznych sprawozdaniach finansowych, o których mowa w ust. 1.

3.   Niezależne organy zewnętrzne lub eksperci, o których mowa w ust. 1 lit. b), są wybierani, upoważniani i opłacani przez Parlament Europejski. Muszą być należycie uprawnieni do badania sprawozdań finansowych na mocy przepisów mających zastosowanie w państwie członkowskim, w którym mają siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności.

4.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne udzielają informacji wymaganych przez niezależne organy lub ekspertów do celów audytu sprawozdań finansowych.

5.   Niezależne organy lub eksperci informują Urząd i urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego o podejrzeniach o działania niezgodne z prawem, oszustwa lub korupcję, które mogą zaszkodzić interesom finansowym Unii. Urząd lub urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego informują o tym krajowe punkty kontaktowe.

Artykuł 29

Ogólne zasady kontroli wypełniania obowiązków

1.   Kontrola wypełniana przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne ich obowiązków, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, jest dokonywana we współpracy przez Urząd, urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego i właściwe państwa członkowskie.

2.   Urząd kontroluje wypełnianie przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne ich obowiązków, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności w art. 3, art. 4 ust. 1 lit. a), b), d), e) i f), art. 4 ust. 3, art. 5, art. 6 ust. 1 lit. a)–e), g) i k), art. 11 ust. 5 i 6 oraz art. 25, 26 i 27.

Urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego kontroluje wypełnianie przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne obowiązków związanych z finansowaniem unijnym, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu oraz rozporządzeniu (UE, Euratom) 2024/2509. Przy wykonywaniu takiej kontroli Parlament Europejski podejmuje niezbędne środki w zakresie zwalczania nadużyć finansowych mających skutki dla interesów finansowych Unii i zapobiegania im.

3.   Kontrole wykonywane przez Urząd i przez urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, nie mogą dotyczyć wypełniania przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne ich obowiązków na mocy mających zastosowanie przepisów krajowych, o których mowa w art. 19.

4.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne udzielają Urzędowi, urzędnikowi zatwierdzającemu Parlamentu Europejskiego, Trybunałowi Obrachunkowemu, Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) lub państwom członkowskim wszelkich wymaganych przez nie informacji niezbędnych do wykonania kontroli, za które są one odpowiedzialne na mocy niniejszego rozporządzenia.

Na wniosek i do celów kontroli zgodności z art. 25 europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne udzielają Urzędowi informacji dotyczących wkładów przekazywanych przez indywidualnych członków oraz tożsamości tych członków. Ponadto w odpowiednich przypadkach Urząd może zażądać od europejskich partii politycznych, aby do celów kontroli wypełniania warunku określonego w art. 3 ust. 1 lit. b) pkt (i) przedstawiły podpisane oświadczenia potwierdzające od członków sprawujących mandaty wyborcze.

Artykuł 30

Wykonanie i kontrola w odniesieniu do finansowania unijnego

1.   Środki na finansowanie europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych są określane w rocznej procedurze budżetowej i wykonywane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/2509.

Warunki i terminy przyznawania wkładów i dotacji określa urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego w zaproszeniu do składania wniosków o wkład i zaproszeniu do składania wniosków.

2.   Kontrola finansowania otrzymanego z budżetu ogólnego Unii i jego wykorzystania jest przeprowadzana zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/2509.

Kontrola jest przeprowadzana również na podstawie rocznego poświadczenia sporządzonego przez zewnętrzny i niezależny organ kontrolny zgodnie z art. 28 ust. 1.

3.   Trybunał Obrachunkowy wykonuje swoje uprawnienia kontrolne zgodnie z art. 287 TFUE.

4.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne otrzymujące finansowanie zgodnie z niniejszym rozporządzeniem na wniosek Trybunału Obrachunkowego dostarczają mu każdy dokument lub informację, jakiej potrzebuje on do wykonywania swoich zadań.

5.   Decyzje lub umowy o przyznaniu wkładu i dotacji wyraźnie stanowią, że Parlament Europejski i Trybunał Obrachunkowy są uprawnione do audytu, na podstawie dokumentacji i na miejscu, europejskiej partii politycznej, która otrzymała wkład, lub europejskiej fundacji politycznej, która otrzymała dotację z budżetu ogólnego Unii.

6.   Trybunał Obrachunkowy i urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego lub jakikolwiek inny organ zewnętrzny zatwierdzony przez urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego mogą przeprowadzać niezbędne kontrole i weryfikacje na miejscu w celu zbadania legalności wydatków i należytego wdrażania przepisów decyzji lub umowy o przyznaniu wkładu i dotacji, a w przypadku europejskiej fundacji politycznej – właściwego wykonania programu prac lub działania. Europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna dostarcza wszelkie dokumenty i informacje niezbędne do realizacji tego zadania.

7.   OLAF może prowadzić dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i procedurami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 (17) oraz w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 (18) w celu ustalenia, czy w związku z wkładem lub dotacją przyznaną na mocy niniejszego rozporządzenia doszło do nadużycia finansowego, korupcji lub innego nielegalnego działania ze skutkiem dla interesów finansowych Unii. W stosownych przypadkach ustalenia te mogą pociągnąć za sobą wydanie przez urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego decyzji o odzyskaniu środków.

Artykuł 31

Pomoc techniczna

Wszelka pomoc techniczna zapewniana przez Parlament Europejski europejskim partiom politycznym opiera się na zasadzie równego traktowania. Pomoc techniczna jest przyznawana na warunkach nie mniej korzystnych niż warunki oferowane innym organizacjom i stowarzyszeniom zewnętrznym, którym mogą być zapewnione podobne udogodnienia, jest fakturowana i otrzymywana jest za nią zapłata.

Artykuł 32

Kary

1.   Urząd nakłada kary finansowe w następujących sytuacjach:

a)

naruszenia niewymierne:

(i)

brak zgodności z wymogami określonymi w art. 11 ust. 5 lub 6;

(ii)

brak zgodności z podjętymi zobowiązaniami i informacjami udzielonymi przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a), b), d), e) i f), art. 4 ust. 3 oraz z art. 6 ust. 1 lit. a), b), d), e) oraz k);

(iii)

brak zgodności z obowiązkami określonymi w art. 5 ust. 1;

(iv)

brak zgodności z obowiązkami określonymi w art. 5 ust. 2;

(v)

nieprzekazanie wykazu darczyńców wraz z odnośnymi darowiznami zgodnie z art. 25 ust. 2 lub niezgłoszenie darowizn zgodnie z art. 25 ust. 3 i 4;

(vi)

naruszenie przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną obowiązków określonych w art. 28 ust. 1 lub w art. 29 ust. 4;

(vii)

jedna z sytuacji wykluczenia, o których mowa w art. 138 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509 dotyczy europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej;

(viii)

europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna w dowolnym momencie celowo nie dostarczyła informacji lub celowo dostarczyła nieprawidłowe bądź błędne informacje;

(ix)

po przeprowadzeniu procedury weryfikacji, o której mowa w art. 15, ustalono, że europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna świadomie wywarła lub usiłowała wywrzeć wpływ na wynik wyborów do Parlamentu Europejskiego, wykorzystując naruszenie mających zastosowanie przepisów o ochronie danych osobowych;

b)

naruszenia wymierne:

(i)

europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna przyjęła darowizny i wkłady, które nie są dozwolone na podstawie art. 25 ust. 1 lub 6, chyba że zostały spełnione warunki określone w art. 25 ust. 7;

(ii)

niespełnienie wymogów określonych w art. 26 i 27.

2.   Urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego może wykluczyć europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną z finansowania unijnego na okres do pięciu lat lub do 10 lat w przypadku ponownego naruszenia popełnionego w ciągu pięciu lat, jeżeli została ona uznana za winną któregokolwiek z naruszeń wymienionych w ust. 1 lit. a) pkt (vii) i (viii) niniejszego artykułu. Powyższe pozostaje bez uszczerbku dla uprawnień urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego określonych w art. 235 rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509.

3.   Do celów ust. 1 i 2 na europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną są nakładane następujące kary finansowe:

a)

za naruszenia niewymierne następujący ustalony odsetek rocznego budżetu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej:

(i)

do 5 %;

(ii)

od 5 % do 10 %, jeżeli miały miejsce zbieżne naruszenia;

(iii)

od 10 % do 15 %, jeżeli dane naruszenie stanowi ponowne naruszenie;

(iv)

od 15 % do 20 % w przypadku dalszych ponownych naruszeń;

(v)

jedna trzecia określonych w pkt (i)–(iv) wartości procentowych, jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna dobrowolnie zgłosiła naruszenie, zanim Urząd wszczął oficjalne dochodzenie, nawet w przypadku zbieżnego naruszenia lub ponownego naruszenia, i jeżeli dana partia lub fundacja podjęła odpowiednie środki naprawcze;

(vi)

50 % rocznego budżetu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej na poprzedni rok, jeżeli danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej dotyczy jedna z sytuacji wykluczenia, o których mowa w art. 138 ust. 1 rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509;

b)

za naruszenia wymierne ustalony odsetek łącznych kwot nieprawidłowo pobranych lub niezgłoszonych lub kwot wykorzystanych na finansowanie zabronione na mocy art. 27, zgodnie z następującą skalą, do maksymalnej wysokości 10 % rocznego budżetu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej:

(i)

100 % kwot nieprawidłowo pobranych lub niezgłoszonych bądź wykorzystanych na finansowanie zabronione na mocy art. 27, jeżeli kwoty te nie przekraczają 50 000 EUR;

(ii)

150 % kwot nieprawidłowo pobranych lub niezgłoszonych bądź wykorzystanych na finansowanie zabronione na mocy art. 27, jeżeli kwoty te przekraczają 50 000 EUR, lecz nie przekraczają 100 000 EUR;

(iii)

200 % kwot nieprawidłowo pobranych lub niezgłoszonych bądź wykorzystanych na finansowanie zabronione na mocy art. 27, jeżeli kwoty te przekraczają 100 000 EUR, lecz nie przekraczają 150 000 EUR;

(iv)

250 % kwot nieprawidłowo pobranych lub niezgłoszonych bądź wykorzystanych na finansowanie zabronione na mocy art. 27, jeżeli kwoty te przekraczają 150 000 EUR, lecz nie przekraczają 200 000 EUR;

(v)

300 % kwot nieprawidłowo pobranych lub niezgłoszonych bądź wykorzystanych na finansowanie zabronione na mocy art. 27, jeżeli kwoty te przekraczają 200 000 EUR;

(vi)

jedną trzecią wymienionych w pkt (i)–(v) wartości procentowych, jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna dobrowolnie zgłosiła naruszenie, zanim Urząd lub urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego oficjalnie wszczął dochodzenie i jeżeli dana partia lub fundacja podjęła odpowiednie środki naprawcze.

Przy stosowaniu wartości procentowych wymienionych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu każdą darowiznę, każdy wkład lub kwotę wykorzystaną do finansowania zabronionego na mocy art. 27 należy rozpatrywać osobno.

4.   Ilekroć europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna popełni naruszenie uzasadniające nałożenie kary finansowej, a to samo zachowanie uzasadnia usunięcie z rejestru tej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, Urząd przystępuje wyłącznie do usunięcia z rejestru danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej.

5.   Urząd odzyskuje odpowiednie kwoty od europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, na którą nałożono kary finansowe.

6.   Kary określone w niniejszym rozporządzeniu podlegają przedawnieniu po upływie 10 lat od dnia popełnienia danego naruszenia lub – w przypadku ciągłych lub ponownych naruszeń – od dnia, w którym naruszenia ustały.

7.   Jeżeli decyzja krajowego organu nadzorczego, o której mowa w art. 15, zostanie uchylona lub środek odwoławczy od takiej decyzji okaże się skuteczny, a wyczerpano wszystkie krajowe środki odwoławcze, Urząd, na wniosek europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, dokonuje przeglądu kary nałożonej na podstawie ust. 1 lit. a) pkt (ix).

Artykuł 33

Obowiązki osób fizycznych

Jeżeli Urząd nakłada karę finansową w sytuacjach, o których mowa w art. 32 ust. 1 lit. a) pkt (vii) lub (viii), może on do celów odzyskiwania środków finansowania na mocy art. 36 ust. 2 stwierdzić, że osoba fizyczna będąca członkiem organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej lub mająca uprawnienia do reprezentowania, uprawnienia decyzyjne lub kontrolne w odniesieniu do europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej, jest również odpowiedzialna za naruszenie w następujących przypadkach:

a)

w sytuacji, o której mowa w art. 32 ust. 1 lit. a) pkt (vii), jeżeli w wyroku, o którym mowa w tym przepisie, osobę fizyczną uznano również za odpowiedzialną za dane niezgodne z prawem działania;

b)

w sytuacji, o której mowa w art. 32 ust. 1 lit. a) pkt (viii), jeżeli osoba fizyczna jest również odpowiedzialna za dane działanie lub nieprawidłowości.

Artykuł 34

Współpraca między Urzędem, urzędnikiem zatwierdzającym Parlamentu Europejskiego i państwami członkowskimi

1.   Urząd, urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego i państwa członkowskie za pośrednictwem krajowych punktów kontaktowych dzielą się informacjami i regularnie przekazują sobie wzajemnie informacje o kwestiach związanych z przepisami dotyczącymi finansowania, kontroli i kar.

Uzgadniają też praktyczne ustalenia w sprawie takiej wymiany informacji, w tym przepisy dotyczące ujawniania informacji poufnych lub dowodów oraz współpracy między państwami członkowskimi.

2.   Urząd i urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego regularnie wymieniają się opiniami i informacjami dotyczącymi interpretacji i wdrażania niniejszego rozporządzenia.

3.   Urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego informuje Urząd o wszelkich ustaleniach mogących spowodować nałożenie kar na mocy art. 32 ust. 1–3, aby umożliwić Urzędowi podjęcie odpowiednich środków. Urząd podejmuje decyzję w sprawie nałożenia kar w terminie sześciu miesięcy.

4.   Urząd informuje urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego o wszelkich podjętych decyzjach dotyczących kar, aby umożliwić mu wyciągnięcie odpowiednich konsekwencji na podstawie rozporządzenia (UE, Euratom) 2024/2509.

Artykuł 35

Środki naprawcze i zasady dobrej administracji

1.   W celu wywiązania się w pełni z obowiązków, o których mowa w art. 41, przed podjęciem przez Urząd ostatecznej decyzji dotyczącej kar, o których mowa w art. 32 ust. 1 lit. a) pkt (i)–(vi), Urząd lub urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego umożliwia danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej wprowadzenie środków niezbędnych do naprawienia sytuacji w rozsądnym terminie, który zazwyczaj nie powinien być dłuższy jeden miesiąc. W szczególności Urząd lub urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego umożliwia poprawienie błędów pisarskich i arytmetycznych, przedstawienie dodatkowych dokumentów lub informacji, jeżeli zajdzie taka potrzeba, lub poprawienie drobnych błędów.

2.   Jeżeli europejska partia polityczna lub europejska fundacja polityczna nie wprowadzi środków naprawczych w terminie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wydana zostaje decyzja dotycząca nałożenia odpowiednich kar, o których mowa w art. 32.

Artykuł 36

Odwołanie decyzji o finansowaniu ze skutkiem na przyszłość

1.   Urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego odwołuje decyzję o finansowaniu skierowaną do europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej ze skutkiem na przyszłość w oparciu o następujące przesłanki:

a)

decyzja o usunięciu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z rejestru, pod warunkiem że nie została podjęta na podstawie przesłanek usunięcia z rejestru określonych w art. 21 ust. 1 lit. a) pkt (iv); lub

b)

decyzja w sprawie kary podjęta na mocy art. 32 ust. 1 lit. a) pkt (vii) i (viii).

Inne przesłanki odwołania decyzji o finansowaniu ze skutkiem na przyszłość mogą zostać określone w umowie o przyznaniu wkładu lub dotacji.

2.   Decyzja o odwołaniu decyzji o finansowaniu ze skutkiem na przyszłość staje się skuteczna w określonym w niej dniu lub, jeżeli taki dzień nie został wskazany, w dniu notyfikowania tej decyzji europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej.

3.   Odwołanie decyzji o finansowaniu ze skutkiem na przyszłość ma następujące konsekwencje:

a)

rozwiązanie umowy o przyznaniu wkładu lub dotacji z dniem, o którym mowa w ust. 2;

b)

ograniczenie płatności zatwierdzanych przez urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego do wydatków podlegających zwrotowi faktycznie poniesionych przez europejską partię polityczną lub kwalifikowalnych kosztów faktycznie poniesionych przez europejską fundację polityczną do dnia, o którym mowa w ust. 2;

c)

uznanie wydatków lub kosztów poniesionych przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną za wydatki niepodlegające zwrotowi lub koszty niekwalifikowalne począwszy od dnia, o którym mowa w ust. 2;

d)

urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego odzyskuje nienależnie wypłacone środki unijne, w tym:

(i)

środki unijne, które przeznaczono na wydatki niepodlegające zwrotowi lub koszty niekwalifikowalne; oraz

(ii)

niewykorzystane unijne płatności zaliczkowe, które nie zostały zrealizowane przed dniem, o którym mowa w ust. 2, w tym niewykorzystane środki unijne z lat poprzednich; oraz

e)

urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego odzyskuje kwoty nienależnie wypłacone od osoby fizycznej, w odniesieniu do której podjęto decyzję na mocy art. 33, w stosownych przypadkach z uwzględnieniem wyjątkowych okoliczności związanych z tą osobą fizyczną.

Artykuł 37

Odwołanie decyzji o finansowaniu z mocą wsteczną

1.   Na podstawie decyzji Urzędu o usunięciu europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z rejestru na podstawie przesłanek usunięcia z rejestru określonych w art. 21 ust. 1 lit. a) pkt (iv) urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego odwołuje decyzje o finansowaniu skierowane do danej europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej z mocą wsteczną od daty przyjęcia tej decyzji.

2.   Odwołanie decyzji o finansowaniu z mocą wsteczną ma następujące konsekwencje:

a)

wypowiedzenie umowy o przyznaniu wkładu lub dotacji z dniem notyfikowania go danej europejskiej partii politycznej lub danej europejskiej fundacji politycznej;

b)

uznanie wszystkich wydatków lub kosztów poniesionych przez europejską partię polityczną lub europejską fundację polityczną za wydatki niepodlegające zwrotowi lub koszty niekwalifikowalne oraz

c)

uznanie kwot wypłaconych na podstawie umowy o przyznaniu wkładu lub dotacji, wraz z niewykorzystanymi środkami unijnymi z lat poprzednich, za płatności nienależne i ich odzyskanie zgodnie z rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/2509.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 38

Przepisy dotyczące informowania obywateli

Z zastrzeżeniem art. 26 i 27 oraz przepisów statutu i wewnętrznych procedur europejskie partie polityczne mogą podjąć w kontekście wyborów do Parlamentu Europejskiego wszelkie stosowne środki w celu informowania obywateli Unii o powiązaniach między krajowymi partiami politycznymi i kandydatami a europejskimi partiami politycznymi.

Artykuł 39

Przejrzystość

1.   Parlament Europejski lub Urząd, zgodnie z podziałem ich obowiązków na mocy niniejszego rozporządzenia, podają do wiadomości publicznej na utworzonej w tym celu stronie internetowej w formacie otwartym, nadającym się do odczytu maszynowego następujące informacje:

a)

nazwy i statuty wszystkich zarejestrowanych europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych wraz z dokumentami przedłożonymi wraz z wnioskiem o rejestrację zgodnie z art. 10, najpóźniej cztery tygodnie od dnia przyjęcia decyzji przez Urząd, a następnie wszelkie zmiany zgłoszone mu na podstawie art. 11 ust. 5 i 6;

b)

wykaz wniosków, które nie zostały zatwierdzone, wraz z dokumentami przedłożonymi wraz z wnioskiem o rejestrację zgodnie z art. 10 oraz uzasadnienie ich odrzucenia, najpóźniej cztery tygodnie od dnia przyjęcia decyzji przez Urząd;

c)

sprawozdanie roczne zawierające tabelę kwot przekazanych poszczególnym europejskim partiom politycznym i europejskim fundacjom politycznym za każdy rok budżetowy, w którym otrzymano wkłady lub wypłacono dotacje z budżetu ogólnego Unii;

d)

roczne sprawozdania finansowe i sprawozdania z audytu zewnętrznego, o których mowa w art. 28 ust. 1, a w przypadku europejskich fundacji politycznych również sprawozdania końcowe z wykonania programów prac lub działań;

e)

nazwy lub imiona i nazwiska darczyńców wraz z ich darowiznami, zgłoszone przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne zgodnie z art. 25 ust. 2, 3 i 4, z wyjątkiem darowizn od osób fizycznych, których wartość nie przekracza 1 500 EUR rocznie na darczyńcę, które zgłaszane są jako „drobne darowizny”; informacje o darowiznach od osób fizycznych, których roczna wartość przekracza 1 500 EUR, lecz nie przekracza 3 000 EUR, nie mogą być publikowane bez uprzedniej pisemnej zgody darczyńcy na publikację; w braku takiej uprzedniej zgody darowizny te są zgłaszane jako „drobne darowizny”; ogólna kwota drobnych darowizn i liczba darczyńców w roku kalendarzowym jest również publikowana;

f)

wkłady, o których mowa w art. 25 ust. 9 i 10, zgłoszone przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne zgodnie z art. 25 ust. 2;

g)

zasoby wygenerowane samodzielnie, o których mowa w art. 25 ust. 13, zgłoszone przez europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne zgodnie z art. 25 ust. 2;

h)

w okresie sześciu miesięcy poprzedzających wybory do Parlamentu Europejskiego – tygodniowe sprawozdania otrzymane na podstawie art. 25 ust. 3;

i)

szczegółowe informacje na temat ostatecznych decyzji podjętych przez Urząd na podstawie art. 32 oraz uzasadnienie takich decyzji, w tym, w stosownych przypadkach, opinie przyjęte przez komitet niezależnych wybitnych osobistości zgodnie z art. 12 i 16, z należytym uwzględnieniem rozporządzenia (UE) 2018/1725;

j)

szczegółowe informacje na temat ostatecznych decyzji podjętych przez urzędnika zatwierdzającego Parlamentu Europejskiego na podstawie art. 32 oraz ich uzasadnienie;

k)

opis pomocy technicznej udzielanej europejskim partiom politycznym;

l)

sprawozdanie Parlamentu Europejskiego z oceny stosowania niniejszego rozporządzenia oraz finansowanych działań, o którym mowa w art. 45;

m)

uaktualniony wykaz posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy są członkami europejskiej partii politycznej.

2.   Urząd podaje do wiadomości publicznej listę partii członkowskich europejskiej partii politycznej, załączaną do statutu partii zgodnie z art. 4 ust. 2 i aktualizowaną zgodnie z art. 11 ust. 6, a także łączną liczbę członków indywidualnych.

3.   Dane osobowe nie są publikowane na stronie internetowej, o której mowa w ust. 1, chyba że te dane osobowe są publikowane na podstawie ust. 1 lit. a), e) lub i).

4.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne zapewniają potencjalnym członkom i darczyńcom informacje wymagane w art. 13 rozporządzenia (UE) 2016/679 w formie publicznie dostępnego oświadczenia o ochronie prywatności i informują ich, że ich dane osobowe będą przetwarzane do celów audytu i kontroli przez Parlament Europejski, Urząd, OLAF, Trybunał Obrachunkowy, państwa członkowskie lub przez upoważnione organy zewnętrzne lub ekspertów zewnętrznych oraz że ich dane osobowe będą podawane do wiadomości publicznej na stronie internetowej, o której mowa w ust. 1, na warunkach określonych w niniejszym artykule. W zastosowaniu art. 15 rozporządzenia (UE) 2018/1725 urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego zamieszcza te same informacje w zaproszeniach do składania wniosków o wkład lub do składania wniosków, o których mowa w art. 23 ust. 1.

Artykuł 40

Ochrona danych osobowych

1.   Przetwarzając dane osobowe na mocy niniejszego rozporządzenia, Urząd, Parlament Europejski i komitet niezależnych wybitnych osobistości, o którym mowa w art. 16, muszą przestrzegać rozporządzenia (UE) 2018/1725. Do celów przetwarzania danych osobowych uznaje się ich za administratorów danych zgodnie z art. 3 pkt 8 tego rozporządzenia.

2.   Przetwarzając dane osobowe na mocy niniejszego rozporządzenia, europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne, państwa członkowskie sprawujące kontrolę nad aspektami związanymi z finansowaniem europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych zgodnie z art. 29 oraz niezależne organy lub eksperci uprawnieni do badania sprawozdań finansowych zgodnie z art. 28 ust. 1 muszą przestrzegać rozporządzenia (UE) 2016/679 oraz przepisów krajowych przyjętych na mocy tego rozporządzenia. Do celów przetwarzania danych osobowych uznaje się ich za administratorów danych zgodnie z art. 4 pkt 7 tego rozporządzenia.

3.   Urząd, Parlament Europejski i komitet niezależnych wybitnych osobistości, o którym mowa w art. 16, zapewniają, aby dane osobowe gromadzone przez nich na podstawie niniejszego rozporządzenia nie były wykorzystywane do żadnych innych celów niż zapewnienie legalności, prawidłowości i przejrzystości finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz składu europejskich partii politycznych. Usuwają oni wszystkie dane osobowe zgromadzone w tym celu nie później niż 24 miesiące po dniu opublikowania odnośnych elementów zgodnie z art. 39.

4.   Państwa członkowskie i niezależne organy lub eksperci uprawnieni do badania sprawozdań finansowych wykorzystują dane osobowe, które otrzymali, wyłącznie w celu sprawowania kontroli nad finansowaniem europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych. Usuwają oni te dane osobowe zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi po przekazaniu ich zgodnie z art. 34.

5.   Dane osobowe mogą być przechowywane po upływie terminów określonych w ust. 3 lub przewidzianych w mających zastosowanie przepisach krajowych, o których mowa w ust. 4, jeżeli przechowanie takie jest konieczne do celów postępowania sądowego lub administracyjnego związanego z finansowaniem europejskich partii politycznych lub europejskich fundacji politycznych lub składu europejskich partii politycznych. Wszystkie takie dane osobowe usuwane są nie później niż tydzień po zakończeniu takich postępowań w drodze orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie lub po zakończeniu lub rozstrzygnięciu audytów, odwołań, sporów lub roszczeń.

6.   Administratorzy danych, o których mowa w ust. 1 i 2, wprowadzają w życie właściwe środki techniczne i organizacyjne w celu ochrony danych osobowych przed ich przypadkowym lub bezprawnym zniszczeniem, przypadkową utratą, zmianą lub nieuprawnionym ujawnieniem lub udostępnieniem, w szczególności gdy przetwarzanie takich danych obejmuje ich przesyłanie za pomocą sieci, oraz przed wszystkimi innymi bezprawnymi formami przetwarzania.

7.   Europejski Inspektor Ochrony Danych jest odpowiedzialny za monitorowanie i zapewnienie, aby przetwarzając dane osobowe na podstawie niniejszego rozporządzenia, Urząd, Parlament Europejski i komitet niezależnych wybitnych osobistości, o którym mowa w art. 16, respektowali i chronili podstawowe prawa i wolności osób fizycznych. Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek środka sądowego każda osoba, której dane dotyczą, może wnieść skargę do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, jeżeli uważa, że jej prawo do ochrony danych osobowych zostało naruszone w wyniku przetwarzania tych danych przez Urząd, Parlament Europejski lub komitet.

8.   Europejskie partie polityczne i europejskie fundacje polityczne, państwa członkowskie oraz niezależne organy lub eksperci uprawnieni do badania sprawozdań finansowych na podstawie niniejszego rozporządzenia ponoszą odpowiedzialność zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi za wszelkie szkody, które spowodują, przetwarzając dane osobowe na podstawie niniejszego rozporządzenia. Bez uszczerbku dla rozporządzenia (UE) 2016/679, państwa członkowskie zapewniają stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających kar za naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 41

Prawo do bycia wysłuchanym

Zanim Urząd lub urzędnik zatwierdzający Parlamentu Europejskiego podejmie decyzję, która może niekorzystnie wpłynąć na prawa europejskiej partii politycznej, europejskiej fundacji politycznej, wnioskodawcy, o którym mowa w art. 10, lub osoby fizycznej, o której mowa w art. 33, wysłuchuje on przedstawicieli europejskiej partii politycznej, europejskiej fundacji politycznej lub wnioskodawcy bądź osoby fizycznej. Urząd lub Parlament Europejski należycie uzasadniają swoją decyzję.

Artykuł 42

Prawo do odwołania

Decyzje przyjęte na podstawie niniejszego rozporządzenia mogą być przedmiotem postępowania sądowego przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zgodnie z odnośnymi postanowieniami TFUE.

Artykuł 43

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.   Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 9 ust. 2 i art. 10 ust. 3, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia 28 grudnia 2025 r.

3.   Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 9 ust. 2 i art. 10 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

4.   Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

5.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 9 ust. 2 lub art. 10 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 44

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga komitet. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 45

Ocena

Po konsultacji z Urzędem Parlament Europejski przyjmuje w ciągu jednego roku od wyborów do Parlamentu Europejskiego sprawozdanie na temat stosowania niniejszego rozporządzenia i finansowanych działań. W stosownych przypadkach sprawozdanie zawiera ewentualne zmiany, jakie należy wprowadzić w statusie i systemach finansowania.

Nie później niż rok po opublikowaniu sprawozdania przez Parlament Europejski Komisja przedstawi sprawozdanie na temat stosowania niniejszego rozporządzenia, któremu w razie potrzeby towarzyszyć będzie wniosek w sprawie jego zmiany. W sprawozdaniu Komisji w szczególny sposób uwzględnione zostaną skutki niniejszego rozporządzenia dla sytuacji małych europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych oraz dla przepisów regulujących finansowanie europejskich fundacji politycznych.

Artykuł 46

Skuteczne stosowanie

Państwa członkowskie podejmują wszelkie stosowne działania w celu zapewnienia skutecznego stosowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 47

Przepis przejściowy

1.   Kroki proceduralne podjęte na podstawie rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1141/2014 pozostają w mocy do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.

2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 45 akapit pierwszy w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2024 r. Parlament Europejski publikuje sprawozdanie, o którym mowa w tym artykule do dnia 29 czerwca 2026 r.

Artykuł 48

Uchylenie

Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1141/2014 traci moc.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji znajdującą się w załączniku III.

Artykuł 49

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do finansowania na jego podstawie działań rozpoczynających się w roku budżetowym 2027 lub później.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 26 listopada 2025 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

Przewodnicząca

R. METSOLA

W imieniu Rady

Przewodnicząca

M. BJERRE

(1)   Dz.U. C 275 z 18.7.2022, s. 66.

(2)   Dz.U. C 301 z 5.8.2022, s. 102.

(3)   Dz.U. C 182 z 4.5.2022, s. 14.

(4)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2025 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) oraz decyzja Rady z dnia 17 listopada 2025 r.

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie statusu i finansowania europejskich partii politycznych i europejskich fundacji politycznych (Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/1141/oj).

(6)  Zob. załącznik II.

(7)   Dz.U. L 123 z 12.5.2016, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_interinstit/2016/512/oj.

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2011/182/oj).

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2018/1725/oj).

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2016/679/oj).

(11)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

(12)  Użycie tej nazwy nie wpływa na stanowiska w sprawie statusu Kosowa i jest zgodne z rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ 1244/1999 oraz z opinią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Deklaracji niepodległości Kosowa.

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509 z dnia 23 września 2024 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii (Dz.U. L, 2024/2509, 26.9.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/2509/oj).

(14)  Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich oraz ustanawiające specjalne środki stosowane tymczasowo wobec urzędników Komisji (Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/1968/259(1)/oj).

(15)  Rozporządzenie Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (Dz.U. 17 z 6.10.1958, s. 385, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/1958/1(1)/oj).

(16)   Dz.U. L 278 z 8.10.1976, s. 5, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/1976/787(2)/oj.

(17)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 (Dz.U. L 248 z 18.9.2013, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2013/883/oj).

(18)  Rozporządzenie Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami (Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/1996/2185/oj).

ZAŁĄCZNIK I

Standardowe formalne oświadczenie do wypełnienia przez każdego wnioskodawcę

Ja, niżej podpisana(-y), w pełni upoważniona(-y) przez … [nazwa europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej], niniejszym oświadczam, że:

… [nazwa europejskiej partii politycznej lub europejskiej fundacji politycznej] oraz jej partie i organizacje członkowskie zobowiązują się do przestrzegania warunków rejestracji określonych w art. 3 ust. 1 lit. d) i e) lub art. 3 ust. 2 lit. c) i d) rozporządzenia (UE, Euratom) 2025/2445, czyli do poszanowania, w szczególności w swoim programie i działalności, wartości, na których opiera się Unia, wymienionych w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej, a mianowicie wartości poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawnego, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości.

Podpis osoby upoważnionej:

Tytuł (Pani, Pan …) imię i nazwisko:

 

Funkcja pełniona w organizacji składającej wniosek o rejestrację jako europejska partia polityczna/europejska fundacja polityczna

 

Miejsce/data:

 

Podpis:

 

ZAŁĄCZNIK II

Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 1141/2014

(Dz.U. L 317 z 4.11.2014, s. 1).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/673

(Dz.U. L 114 I z 4.5.2018, s. 1).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2019/493

(Dz.U. L 85 I z 27.3.2019, s. 7).

ZAŁĄCZNIK III

Tabela korelacji

Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 1141/2014

Niniejsze rozporządzenie

art. 1

art. 1

art. 2 formuła wprowadzająca

art. 2 formuła wprowadzająca

art. 2 pkt 1

art. 2 pkt 1

—

art. 2 pkt 2

art. 2 pkt 2

art. 2 pkt 3

art. 2 pkt 3

art. 2 pkt 4

—

art. 2 pkt 5

art. 2 pkt 4–8

art. 2 pkt 6–10

—

art. 2 pkt 11

—

art. 2 pkt 12

—

art. 2 pkt 13

art. 2 pkt 9–13

art. 2 pkt 14–18

art. 3 ust. 1 formuła wprowadzająca

art. 3 ust. 1 formuła wprowadzająca

art. 3 ust. 1 lit. a)

art. 3 ust. 1 lit. a)

art. 3 ust. 1 lit. b)

art. 3 ust. 1 lit. b)

art. 3 ust. 1 lit. ba)

art. 3 ust. 1 lit. c)

art. 3 ust. 1 lit. c)

art. 3 ust. 1 lit. d)

—

art. 3 ust. 1 lit. e) oraz f)

art. 3 ust. 1 lit. d)

art. 3 ust. 1 lit. g)

art. 3 ust. 1 lit. e)

art. 3 ust. 1 lit. h)

art. 3 ust. 2 formuła wprowadzająca

art. 3 ust. 2 formuła wprowadzająca

art. 3 ust. 2 lit. a)

art. 3 ust. 2 lit. a)

art. 3 ust. 2 lit. b)

art. 3 ust. 2 lit. b)

art. 3 ust. 2 lit. c)

art. 3 ust. 2 lit. c)

—

art. 3 ust. 2 lit. d)

—

art. 3 ust. 2 lit. e)

art. 3 ust. 2 lit. d)

art. 3 ust. 2 lit. f)

art. 3 ust. 2 lit. e)

art. 3 ust. 2 lit. g)

art. 3 ust. 2 lit. f)

art. 3 ust. 2 lit. h)

art. 3 ust. 3

art. 3 ust. 3

art. 4 ust. 1

art. 4 ust. 1

art. 4 ust. 2

art. 4 ust. 2

—

art. 4 ust. 3

art. 4 ust. 3

art. 4 ust. 4

—

art. 5

art. 5 ust. 1 lit. a)–i)

art. 6 ust. 1 lit. a)–i)

—

art. 6 ust. 1 lit. j) oraz k)

art. 5 ust. 2

art. 6 ust. 2

—

art. 7

art. 6

art. 8

art. 7

art. 9

art. 8

art. 10

art. 9

art. 11

art. 10 ust. 1

art. 12 ust. 1

art. 10 ust. 2

art. 12 ust. 2

—

art. 12 ust. 3 i 4

art. 10 ust. 3

art. 13 ust. 1

—

art. 13 ust. 2–6

art. 10 ust. 3

art. 13 ust. 7

art. 10 ust. 4

art. 13 ust. 8

art. 10 ust. 4

art. 13 ust. 9

—

art. 13 ust. 10

art. 10 ust. 4

art. 13 ust. 11

art. 10 ust. 5

—

art. 10 ust. 6

—

art. 16 ust. 3

art. 14

art. 10a

art. 15

art. 11

art. 16

art. 12

art. 17

art. 13

art. 18

art. 14

art. 19

art. 15

art. 20

art. 16 ust. 1, 2 i 3

art. 21 ust. 1

—

art. 21 ust. 2

art. 16 ust. 1

art. 21 ust. 3

art. 16 ust. 4

—

art. 16 ust. 5

art. 21 ust. 4

art. 16 ust. 6

art. 21 ust. 5

art. 16 ust. 7

art. 21 ust. 6

art. 17

art. 22

art. 18

art. 23

art. 19

art. 24

art. 20 ust. 1

art. 25 ust. 1

art. 20 ust. 2

art. 25 ust. 2

art. 20 ust. 3

art. 25 ust. 3

art. 20 ust. 4

art. 25 ust. 4

—

art. 25 ust. 5

art. 20 ust. 5

art. 25 ust. 6

art. 20 ust. 6

art. 25 ust. 7

—

art. 25 ust. 8

art. 20 ust. 7

art. 25 ust. 9–12

art. 20 ust. 8

art. 25 ust. 10

art. 20 ust. 9

art. 25 ust. 11

art. 20 ust. 10

art. 25 ust. 12

—

art. 25 ust. 13

art. 21

art. 26

art. 22

art. 27

art. 23

art. 28

art. 24

art. 29

art. 25

art. 30

art. 26

art. 31

art. 27 ust. 1

—

art. 27 ust. 2

art. 32 ust. 1

art. 27 ust. 3

art. 32 ust. 2

art. 27 ust. 4

art. 32 ust. 3

art. 27 ust. 5

art. 32 ust. 4

—

art. 32 ust. 5

art. 27 ust. 6

art. 32 ust. 6

art. 27 ust. 7

art. 32 ust. 7

art. 27a

art. 33

art. 28 ust. 1 i 2

art. 34 ust. 1

—

art. 34 ust. 2

art. 28 ust. 3

art. 34 ust. 3

art. 28 ust. 4

art. 34 ust. 4

art. 29

art. 35

art. 30

—

—

art. 36

—

art. 37

art. 31

art. 38

art. 32 ust. 1 formuła wprowadzająca

art. 39 ust. 1 formuła wprowadzająca

art. 32 ust. 1 lit. a)–f)

art. 39 ust. 1 lit. a)–f)

—

art. 39 ust. 1 lit. g) oraz h)

art. 32 ust. 1 lit. g)

art. 39 ust. 1 lit. i)

art. 32 ust. 1 lit. h)

art. 39 ust. 1 lit. j)

art. 32 ust. 1 lit. i)

art. 39 ust. 1 lit. k)

art. 32 ust. 1 lit. j)

art. 39 ust. 1 lit. l)

art. 32 ust. 1 lit. k)

art. 39 ust. 1 lit. m)

art. 32 ust. 2

art. 39 ust. 2

art. 32 ust. 3

art. 39 ust. 3

art. 32 ust. 4

art. 39 ust. 4

art. 33

art. 40

art. 34

art. 41

art. 35

art. 42

art. 36 ust. 1

art. 43 ust. 1

art. 36 ust. 2

art. 43 ust. 2

art. 36 ust. 3

art. 43 ust. 3

—

art. 43 ust. 4

art. 36 ust. 4

art. 43 ust. 5

art. 36 ust. 5

art. 43 ust. 6

art. 37

art. 44

art. 38

art. 45

art. 39

art. 46

art. 40a

art. 47

art. 40

art. 48

art. 41

art. 49

załącznik

załącznik I

—

załącznik II

—

załącznik III

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2025/2445/oj

ISSN 1977-0766 (electronic edition)

Top

Full & Egal Universal Law Academy