Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık tarafından istinaf edilmekle, 5271 Sayılı CMK 279. Maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda; dairenin yetkisi, başvuranın hakkı, başvuru süresi ve yasa yolunun açıklığı yönünden sanığın istinaf başvurusunun kabul edilebilir olduğuna ve aynı yasanın 280. Maddesi gereğince başvurunun esası hakkında inceleme yapılmasına karar verilerek, dosyadaki duruşma tutanakları, diğer belge ve deliller ile istinaf dilekçesi incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay nedeniyle kaldığı bir gün gözaltı süresinin TCK madde 63 uyarınca verilen cezadan mahsubuna karar verilmemiş ise de, bu husus infaz aşamasında da gözetilebileceğinden eleştirilmekle yetinilmiştir.
19/03/2013 tarihli hükümde adli emanetin 2012/29 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerin müsaderesine karar verilirken Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, mahallinde bu konuda her zaman ek karar alınabileceğinden eleştirilmekle yetinilmiştir.
Yukarıda belirtilen eleştiri dışında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla diğer istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hüküm tarihinden sonra 2313 sayılı Kanun madde 23/5'de 6545 sayılı Kanun ile değişikliğe gidilmesi, yine hüküm tarihinden sonra 694 sayılı KHK ile madde 23'e son fıkra eklenmesi karşısında sanık hakkında mahkumiyet kararı verilirken suç tarihindeki yürürlükte olan yasa hükmüne göre cezalandırıldığının belirtilmemek suretiyle uygulanan kanun maddesinde hata yapılması hukuka aykırı görülmüş olup bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1.bendindeki "2313 Sayılı Yasa'nın 3. Maddesi delaletiyle 23/son maddesi" ibaresinden önce gelmek üzere "suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun ve 694 sayılı KHK ile değişiklikten önceki madde 23 metnine göre" ibaresinin eklenmek suretiyle CMK m.280/1-a uyarınca DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
KESİN olmak üzere 22/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.(¤¤)