Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık tarafından istinaf edilmekle, 5271 Sayılı CMK 279. Maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda; dairenin yetkisi, başvuranın hakkı, başvuru süresi ve yasa yolunun açıklığı yönünden sanığın istinaf başvurusunun kabul edilebilir olduğuna ve aynı yasanın 280. Maddesi gereğince başvurunun esası hakkında inceleme yapılmasına karar verilerek, dosyadaki duruşma tutanakları, diğer belge ve deliller ile istinaf dilekçesi incelenerek gereği düşünüldü:
TCK madde 58'in "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez" hükmü karşısında, sanığın adli sicil kaydında gözüken Kocaeli 2.Ağır Ceza Mahkemesi 2017/152 Esas 2017/219 Karar sayılı ilamın kesinleşme tarihinin 01/06/2017 olduğu gözetildiğinde sanık hakkında TCK madde 58 uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yasal şartları oluşmadığından bahisle bu yönde uygulama yapılmaması aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilmekle yetinilmiştir.
Yukarıda belirtilen eleştiri dışında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla diğer istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama gideri hesaplanırken sanığın sarfına neden olduğu İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 22/04/2019 tarih 2019/31773 adli tıp nolu raporunun fatura bedeli olan 1500 TL ve 26/04/2019 tarihli 2019/29335 adli tıp nolu raporunun fatura bedeli olan 1500 TL bedelinin de sanıktan tahsil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş olup bu husus yeniden yargılamaya gerektirmediğinden ve düzeltilebilir nitelikte olduğundan hükmün 9.paragrafındaki "Sanığın yargılaması nedeniyle yapılan giderlerin terkin miktarının altında kaldığından kamu üzerine bırakılmasına," ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın sarfına neden olduğu 1 adet tebligat gideri 16,20 TL, 2 adet ATK gideri 3000 TL olmak üzere toplam 3016,20 TL'nin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına" yazılmak suretiyle CMK m.280/1-a uyarınca DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
KESİN olmak üzere 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.(¤¤)