T.C. SAKARYA BAM 3. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2023/1551 - 2024/1823
T.C.
SAKARYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/1551
KARAR NO : 2024/1823
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN : ...(...)
ÜYE : ...(...)
ÜYE : ...(...)
KATİP : ...(...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : GEBZE ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 07/06/2023
NUMARASI : 2019/1197 Esas - 2023/604 Karar
İSTİNAF YOLUNA
BAŞVURAN DAVACILAR : 1-................
2-................
3-................
4-................
VEKİLİ : Av. ..................
DAVALI : TÜRK NİPPON SİGORTA A.Ş.
VEKİLİ : Av. ..................
DAVANIN KONUSU : Tazminat (Ölüm Sebebiyle Açılan)
BAŞVURU TARİHİ : 04.09.2023
İSTİNAFA GELİŞ TARİHİ: 03.10.2023
KARAR TARİHİ : 30.10.2024
YAZIM TARİHİ : 30.10.2024
İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi. Davanın dairemizin görev alanına girdiği, ilk derece mahkemesi kararının kesin olmadığı, istinaf başvurusunun süresi içinde yapıldığı, başvuru şartlarının yerine getirildiği anlaşılmakla;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Davacı vekili dava dilekçesinde, 26.12.2019 tarihinde davalı sigorta şirketine Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza poliçesi ile sigortalı bulunan ... plakalı aracın 05.03.2016 tarihinde müteveffa ...in yolcu indirmenin yasak olduğu bölgede indirmesi nedeniyle başka bir aracın çarpması nedeniyle vefat ettiğini, bu nedenle Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası kapsamınca teminat altına alınan 175.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde, söz konusu aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi ile sigortalandığını, müteveffanın yapılan araştırma neticesinde otobüste yolcu olmadığının tespit edildiğini, bu yönüyle hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, mahkemenin bu kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davada Yargıtay içtihatları doğrultusunda kusur incelemesine gerek olmamakla birlikte, otobüs şöförü ve yetkililerinin KTK ve TBK bağlamında kusurlu olduklarının açık olduğunu, her ne kadar yerel mahkeme gerekçesinde ...'ın kusursuz olduğunu belirtmiş ise de davaya konu edilen fiilin, müteveffaya çarpan ...'ın fiili değil, müteveffayı kazaya sebep olacak şekilde tehlikeli ve yasak yerde indiren Otobüs firması yetkilileri olduğunu, ATK raporunda ... plakalı araç sürücüsü ve firma yetkililerine kusur atfedilmemesinin kabulünün mümkün olmadığını, müteveffanın bindiği otobüsün, müteveffayı gece vakti, yolcu indirmenin yasak olduğu, yayanın bulunmasına müsait olmayan D-100 Karayolunda indirdiğini, müteveffanın gece karanlığında akan trafiğin bulunduğu yolda karşıdan karşıya geçmek zorunda bırakıldığını, müteveffa yönünden mezkur zor durumu oluşturan otobüs firmasının şoförü ve yetkilileri olup dolaylı olarak da otobüs firması olduğunu, ATK raporunda müteveffanın yol boyu yürüyüp yaya geçidinden geçmesi gerektiği görüşü; çocuğunu ziyarete, başka bir şehire giden müteveffanın indiği yeri bilmemesi, indiği saatin gece vakti olması, yol üzerinde yaya geçidi olup olmadığını bilmemesi, hangi istikamete doğru yürümesi gerektiğini bilmemesi hususları birlikte değerlendirildiğinde olaya uygun düşmediğini, aynı kaza nedeniyle Taşımacılık Sigortası kapsamında açmış oldukları Gebze Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/247 esas sayılı dosyasında, mahkemeye gönderdiği 26.12.2022 tarihli yazıda (EK-1) rapor düzenlenebilmesi için Yargıtay 12. Ceza Dairesinin Bozma ilamı doğrultusunda, ceza dosyasındaki bir kısım evrakların kuruma gönderilmesini isteyerek mevcut hali ile rapor düzenlemediğini, ATK kusur raporunun bu dosyada henüz gelmediğini, Yargıtay'ın dava konusu olayla birebir aynı nitelikteki bir kazada, kazanın taşımacılık sırasında olduğunu kabul ettiğini, bu nedenle, kazanın "tasimacilik hizmetinin baslangicindan bitimine kadar" geçen sürede gerçekleşmesi nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Dava, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamında ölen yolcunun mirasçılarının tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda, ............... tarihinde, davalı nezdinde zorunlu koltuk ferdi kaza sigortalı otobüste biletli yolcu olan davacıların desteği ...in, ineceği durağı kaçırdığı, dava dışı otobüs sürücüsü tarafından D-100 karayolunda yolcu indirmenin yasak olduğu yerde indirildiği, ineceği durağa dönmek üzere dolmuşa binmek için yayanın girmesi yasak olan yola karşıdan karşıya geçmek üzere girdiği ve dava dışı sürücünün kendisine çarpması sonucu vefat ettiği anlaşılmaktadır.
Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası, yolculuğun başlangıcından bitişine kadar, otobüsün içinde veya dışında, otobüs hareket halinde iken veya değilken, yolculuk sırasında veya bekleme, duraklama ve mola yerlerinde karşılaşılabilecek her türlü kazalara karşı, sigortalılar (yolcular, sürücüler ve yardımcılar) yararına taşımacı tarafından yaptırılması zorunlu bir kaza (can) sigortası olup, kazanın oluşunda taşımacının ya da sürücü ve yardımcılarının bir kusurları bulunmasa bile, ölümlerde sigorta poliçesinde yazılı tutarın tamamı, bir zarar (destekten yoksunluk) hesabı yapılmaksızın, ölen kişinin mirasçılarına eksiksiz ve kesintisiz olarak; yaralanmalarda beden gücü kayıp oranına göre zarar gören kişilere ödenir. Ödenecek tazminat miktarı yönünden “zarar sigortası - tutar (meblâğ) sigortası” ayrımında Zorunlu Koltuk Sigortası bir “tutar (meblâğ) sigortası”dır.
Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası karayolunda yolcu taşıma sırasında meydana gelen kaza sebebiyle ve yolcularda meydana gelen zararı karşılayan bir meblağ sigortasıdır. Bu sigortaya başvuru yapabilmenin temel şartı meydana gelen zararın yolculuk süresince meydana gelmesidir.
4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 3. maddesi taşımayı, yolcunun taşıta bindiği veya eşyanın taşımacıya teslim edildiği yerden varış noktasına götürülmesi, varış noktasını ise yolcu bileti veya taşıma senedinde gösterilen, yolcu veya eşyanın götürülmek istendiği yer olarak tanımlamıştır. Aynı Kanunun 7. maddesine göre taşımacı, yolcuların sağlıklı, rahat ve güvenli bir yolculuk yapmasını sağlayacak tedbirleri almak, yolcu ve eşyayı taahhüt ettiği yere kadar götürmekle yükümlüdür. Yine aynı Kanunun 32. maddesine göre, düzenli seferli yolcu taşımalarında kalkış ve varışların bir terminalden yapılması esastır. Ancak yeri ve zamanı önceden belirlenen ve nitelikleri yönetmelikte tespit edilen ara duraklarda da yolcu indirmesi ve bindirmesi yapılabilir.
Somut olayda, davacıların murisinin şehirlerarası yolcu taşıması yapan ve davalı tarafından karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası ile sigortalanan otobüste yolcu olarak bulunduğu, otobüsün davacıların murisini varış noktası olan yerde indirmediği, murisin ineceği yerin geçilmesi üzerine D-100 karayolunda yolcu indirmenin yasak olduğu yerde indirdiği, murisin kaçırdığı iniş yerine geri dönmek için dolmuşa binmek üzere yayalara yasak olan D-100 karayoluna karşıdan karşıya geçmek üzere girdiği ve murise dava dışı sürücünün aracıyla çarparak ölümüne sebebiyet verdiği, olayımızda, dava dışı otobüs sürücüsü ve muavininin yolcuyu varış durağında indirmediği gibi güvenli şekilde varış durağına gitmesini sağlayacak tedbiri de sağlamadığı, bu durumda otobüsten inen davacıların desteği-yolcunun kaza tehlikesinin olmadığı güvenli bir bölgeye ulaşıncaya kadar yolculuğunun ve taşıma hizmetinin sona ermeyeceğine, sonuçta da Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları
nın A.1 maddesinde yazılı teminat koşullarının oluştuğuna kanaat getirildiğinden mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi hatalı bulunmuştur. Davacılar vekilinin istinaf isteminin kabulü gerekmiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuş ise de; anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmış, davanın kabulü ile 175.000,00 TL maddi tazminatın, davalı sigorta şirketinin başvuruyu red tarihi temerrüt tarihi kabul edilerek, 28.08.2019 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara miras payları oranında ödenmesine karar vermek gerekmiştir.
H Ü K Ü M : Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davacılar vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ İLE, Gebze Asliye Ticaret Mahkemesinin 07.06.2023 tarih ve 2019/1197 esas, 2023/604 karar sayılı kararının HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca KALDIRILMASINA,
2-HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden hüküm kurulması gerektiğinden,
A)DAVANIN KABULÜ İLE, 175.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 28.08.2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak Kayseri 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/1468 Esas ve 2016/1405 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki miras payları oranında davacılara verilmesine,
B) Yürürlükteki Yargı Harçları Tarifesi uyarınca alınması gereken 11.954,25 TL harçtan peşin alınan 597,72 TL'nin mahsubu ile bakiye 11.356,53 TL nispi ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,
C)Davacı tarafından yapılan 682,00 TL yargılama gideri ile peşin harç 597,72 TL, başvurma harcı 44,40 TL olmak üzere toplam 1.324,12 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,
D)Davacı kendini vekille temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca 30.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine,
E)Davacı tarafından yatırılan gider avansının kullanılmayan kısmının karar kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
3- Davacı tarafından yapılan 296,00 TL istinaf posta giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4-Davacı tarafından yatırılan istinaf ilam harcının talebi halinde iadesine,
5-Karar tebliği, harç ve avans iade işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda HMK 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere oy birliği ile karar verildi. 30.10.2024
Başkan ...
e imzalıdır
Üye ...
e imzalıdır
*Üye ...
e imzalıdır
Katip ...
e imzalıdır
*İşbu evrak 5070 sayılı Kanunun 5. Maddesi gereğince Güvenli Elektronik İmza ile imzalanmıştır*