(5271 S. K. m. 253, 280) (5237 S. K. m. 116)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, Dairemizce 04/03/2019 tarihinde davanın yeniden görülmesine karar verildiği, sanığın TCK'nın 116/1-4, 62/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun 6763 Sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin 4. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle, uzlaştırma işlemlerinin yapılması için Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosuna gönderildiği, Uzlaştırma Bürosu'nun 22/03/2019 tarih, 2019/681 S. Sayılı raporu ile taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden heyetçe ele alınıp incelendi.
Dosya kapsamına göre, sanığın katılanların evine gece sayılan bir zaman diliminde rızaları dışında girmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4 maddesine uyan suçu oluşturması ve 6763 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. Maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendinin 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesinde tanımı yapılan konut dokunulmazlığı ihlal suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında uzlaşma yoluna gidilerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup bu husus nedeniyle davanın yeniden görülmesine karar verilmiş ise de;
20/07/2017 tarih ve 7035 sayılı Yasanın 15. maddesi ile, 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “(c)” ibaresinin “(a), (c), (d)” şeklinde değiştirildiği ve aynı Yasanın 303/1-a fıkrasında düzenlenen “olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraata veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerektiği durumlarda 5271 sayılı yasanın 303/1-a ve 280/1-a maddeleri gereğince bu aykırılık duruşma yapılmaksızın giderilebilir nitelikte olduğu hususundaki düzenleme nedeniyle, Dairemizin 04/03/2019 tarihli tensip kararı ile davanın yeniden görülmesine ve dosyanın uzlaşma bürosuna gönderilmesine karar verilmesi uzlaşma Bürosu tarafından taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına ilişkin 22/03/2019 tarihli yazı ve ekli tutanaklar incelendiğinde uzlaşma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması karşısında yeniden duruşma yapılmasını ve ilk derece mahkemesi kararında değişiklik yapmayı gerektirecek bir husus bulunmadığı ilk derece mahkemesinin kararında başkaca bir usul ve yasaya aykırı bir yön tespit edilemediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi heyetçe takdir edilmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmakla;
Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe, diğer belge ve deliller ile istinaf dilekçesi incelenerek 5271 sayılı CMK'nın 280. Maddesi gereğince Dairemizin görev ve yetkisi, başvuranın hakkı, başvuru süresi, yasa yolunun açıklığı, başvurunun kapsamına göre sanığın istinaf başvurusunun kabul edilebilir olduğuna karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,
İstinaf başvurusunda bulunan sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla CMK’nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine kesin olmak üzere 05.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)