T.C.
SAKARYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
4. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2023/127
KARAR NO: 2023/135
KARAR TARİHİ : 23/01/2023
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN: ... (...)
ÜYE: ... (...)
ÜYE: ... (...)
KATİP: ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: SAKARYA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 16/12/2022
NUMARASI: 2022/1015 Esas 2022/1553 Karar
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: SAKARYA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 01/12/2022
NUMARASI: 2022/310 Esas 2022/424 Karar
ASIL DAVA
DAVACI: SOFT TAŞIMACILIK TURİZM VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ: Av. ...-...
DAVALI: 7 YILDIZ TURİZM SERVİS TAŞIMACILIĞI GIDA VE CATERİNG HİZMETLERİ LİMİTED ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ: Av. ...-...
BİRLEŞEN DAVA: Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 2019/334 Esas - 2020/107 Karar Sayılı Dosya
DAVACI: SOFT TAŞIMACILIK TURİZM VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ: Av. ...-...
DAVALI: 7 YILDIZ TURİZM SERVİS TAŞIMACILIĞI GIDA VE CATERİNG HİZMETLERİ LİMİTED ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ: Av. ...-...
BİRLEŞEN DAVA: Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 2020/33 Esas - 2020/33 Karar Sayılı Dosya
DAVACI: 7 YILDIZ TURİZM SERVİS TAŞIMACILIĞI GIDA VE CATERİNG HİZMETLERİ LİMİTED ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ: Av. ...-...
DAVALI: SOFT TAŞIMACILIK TURİZM VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ: Av. ...-...
DAVANIN KONUSU: İtirazın İptali (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
Taraflar arasında görülen davada Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Sakarya Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ
Davacı vekili Av. Özcan SARGIN tarafından mahkememize sunulan dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalı borçlu arasında servis taşımacılığı hizmeti kapsamında düzenlenen faturaların davalı tarafından ödenmemesi nedeni ile 16/04/2019 tarihinde davalı taraf aleyhine Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 2019/4319 Esas sayılı icra doayası ile takip başlatıldığını, davalı borçlunun Sakarya İcra Dairelerinin yetkili olmadığını ve takibe konu borçlarının bulunmadığını belirterek takibe, borca ve ferilerine itiraz ettiğini, Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 21/05/2019 tarihli kararı ile takibin durdurulmasına karar verildiğini, borçlunun takibe, borca ve ferilerine itirazının yerinde olmadığını, borçlunun servis taşımacılığı hizmeti kapsamında düzenlenen toplamda 463.398,76-TL bedelli iki adet faturanın henüz karşılığını ödemediğini, takibe itirazın haksız olduğunu, bu nedenlerle Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 2019/4319 Esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ile borçlunun alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Birleşen Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/334 Esas Sayılı dosyasının Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacı ile davalı borçlu arasında servis taşımacılığı hizmeti kapsamında düzenlenen faturaların davalı tarafından ödenmemesi nedeni ile 16/04/2019 tarihinde davalı taraf aleyhine Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 2019/4319 Esas sayılı icra doayası ile takip başlatıldığını, davalı borçlunun Sakarya İcra Dairelerinin yetkili olmadığını ve takibe konu borçlarının bulunmadığını belirterek takibe, borca ve ferilerine itiraz ettiğini, Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 21/05/2019 tarihli kararı ile takibin durdurulmasına karar verildiğini, borçlunun takibe, borca ve ferilerine itirazının yerinde olmadığını, borçlunun servis taşımacılığı hizmeti kapsamında düzenlenen toplamda 463.398,76 TL bedelli iki adet faturanın henüz karşılığını ödemediğini, takibe itirazın haksız olduğunu, bu nedenlerle Sakarya 4. İcra Müdürlüğünün 2019/4319 Esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptali ile borçlunun alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Birleşen Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/33 Esas Sayılı dosyasının Davacı vekilinin mahkemesine verdiği dilekçesinde; davacı şirketin fabrikalara personel servisi hizmeti verdiğini, davalı şirketinde davacı şirketin taşeronu olduğunu, taraflar arasında yazılı sözleşme olmadığını, hizmet verilen şirketlerden olan Şenpiliç fabrikasına davalı şirketin kusurundan kaynaklanan çeşitli hizmet aksaklıkları olduğunu, bu aksaklıklar sebebiyle 166.000,00TL para cezası uygulandığını, cezaların davacı şirketçe davalı şirkete rücu edildiğini, Şenpiliç fabrikası davalı şirketin araçlarına yaklaşık 31.000,00TL tutarında mazot yüklediğini ve mazot yüklenmesine ilişin olan 2 adet faturayı da davacı şirkete tahmil ettiğini, davacı şirketin bu 2 adet faturayı davalı şirkete rücu ettiğini, davalı şirkete ait araçlar Hesapçıoğlu Otomotiv firmasına ait Opet Petrol İstasyonundan sürekli yüklü miktarda mazot aldığını, bu mazot bedellerini de davacı şirkete fatura edildiğini, davacı şirketin davalı şirkete araçların kullandığı söz konusu mazot bedelinin yaklaşık 1.917.000,00TL olduğunu, davacı şirket tarafından rücu edildiğini, sunulan faturalar çerçevesinde davalı şirketin davacı şirkete ceza ve mazot bedeli olarak 2.115.000,00TL civarında borcu olduğunu, hesap ekstresi incelendiğinde anlaşılacağı üzere başka borçlarının da olduğu ancak şu an için davalı şirketten tahsilinin olanaklı görülmediği için alacaklarını talep etmediklerini, belirtilen faturalar davalı şirkete tebliğ edildiğini, davalı şirketçe Sakarya 3. Noterliğinin 10/05/2019 tarih ve 9453 yevmiye numaralı ihtarnamesi iade edildiğini, davacı şirket ... ve ... adında iki sigortalı çalışanı olduğunu, bu kişilerin görevlerinin davalı şirketin kendi araçlarını hem de taşerona ait araçları denetlemek, çalışmalarını izleyip kontrol etmek ve ellerinde bulundurdukları KEY'ler vasıtasıyla mazot akışını sağlamak olduğunu, adı geçen şirketin adı geçen kişilerce kurularak davacı şirkete taşeron olduğunu, görev ve mazot alımlarında sahtakarlık olduğunu, davacı şirketin Sakarya bölgesinde 5 aracının olduğunu, mazot alımının sadece bu araçlar için olduğunu, ancak ... ve ...'ın aynı gün içinde aynı araca defalarca yakıt ikmali yapıldığını, davacı şirketin yıllık döngüsü 30 milyon TL'nin üzerinde olduğu için hemen fark edilmediğini, taraflar arasında ki süregelen ticari ilişkinin sona ermesinden sonra hesapların geriye dönük olarak detaylı incelenmesiyle ortaya çıktığını, bununla ilgili savcılık dosyasının hazırlanacağını, davalı şirketin ticaret sicil kayıtları, davalı şirket davacı şirketten faturaya dayalı cari hesap alacağı bulunduğu iddiasıyla Sakarya 2. İcra Müdürlüğünün 2019/3887 sayılı dosyası üzerinden takip başlattığını, takibe itiraz edildiğini, Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/249 Esas sayılı dosyası ile itirazın iptali davası açıldığını, her iki dava bu tek cari hesap ihtilafından kaynaklandığını, dava konularının aynı olduğunu, açıklanan nedenlerle ve tarafları aynı olan işbu dava ile Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/249 esas sayılı dosyasını birleştirlimesini talep etmiş olduğu görülmüştür.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARLARININ ÖZETİ
Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce; "...Hakimler ve Savcılar Kurulu 1. Dairesinin 08/07/2021 tarihli ve 568 Sayılı Kararı İle Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 01/09/2021 tarihinde faaliyete geçirilmesine karar verildiği, 01/09/2021 tarihi itibari ile anılan mahkemenin faaliyete geçtiği görülmüştür. Özel mahkemenin kurulması ile genel mahkemenin görevi sona ermiş olduğundan yargılamanın çabukluğu ve ucuzluğu ilkesi gereğince devir ve gönderme kararı vermek gerekmiş" gerekçelerine yer verilerek, "Dava dosyasının Faaliyete geçen Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesine devrine ve gönderilmesine" dair hüküm kurulmuştur.
Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesi'nce; "...Hakimler ve Savcılar Kurulu 1.Dairesi'nin 08/07/2021 tarihli ve 568 sayılı kararında derdest dosyaların devredileceği yönünde bir ibare de bulunmadığı (Benzer yönde Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2021/6478 esas 2021/11561 karar) nazara alındığında, mahkememizin kurulup faaliyete geçtiği 01/09/2021 tarihinden önce açılmış olan eldeki davanın yargılamasına açıldığı (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesince devam edilmesinin gerektiği düşüncesiyle mahkememizin görevsizliğine" dair karar verilmiştir. Bunun üzerine Sakarya 5. AHM tekrar gönderme kararı veriş, Ticaret mahkemesine gönderilen dosyada bu kez KVYO kararı verilmiştir.
Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) ile Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesi arasında verilen görevsizlik kararlarına istinaden dosya dairemize görevli mahkemenin belirlenmesi için gönderilmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEPLER VE GEREKÇE
HMK 23/1 maddesinde yargı yerinin belirlenmesine ilişkin incelemenin dosya üzerinden yapılabileceği düzenlenmektedir. Bu nedenle dairemizce dosya üzerinden yapılan incelemede:
Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, Hakimler ve Savcılar Kurulu 1. Dairesinin 08/07/2021 tarihli ve 568 Sayılı Kararı İle Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 01/09/2021 tarihinde faaliyete geçirilmesine karar verildiği, 01/09/2021 tarihi itibari ile anılan mahkemenin faaliyete geçtiği görülmüştür. Özel mahkemenin kurulması ile genel mahkemenin görevi sona ermiş olduğundan yargılamanın çabukluğu ve ucuzluğu ilkesi gereğince devir ve gönderme kararı vermek gerekmiş gerekçelerine yer verilerek, Dava dosyasının Faaliyete geçen Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesine devrine ve gönderilmesine dair görevsizlik kararı verilmiştir.
Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesi'nce ise, Hakimler ve Savcılar Kurulu 1.Dairesi'nin 08/07/2021 tarihli ve 568 sayılı kararında derdest dosyaların devredileceği yönünde bir ibare bulunmadığından mahkememizin kurulup faaliyete geçtiği 01/09/2021 tarihinden önce açılmış olan eldeki davanın yargılamasına açıldığı (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesince devam edilmesinin gerektiği düşüncesiyle mahkememizin görevsizliğine dair görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın tekrar Sakarya 5.Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi üzerine, Sakarya 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/310 E - 2022/424 K sayılı karar ile gönderme kararı verilmiş, tekrar Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilen dosyada görev uyuşmazlığının giderilmesi için 2022/1015 E - 2022/1553 K sayılı ilamla dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir.
Genel anlamda bir mahkemenin görevi belirli bir davaya, dava konusunun niteliği veya değerine göre o yerdeki aynı yargı koluna ait ilk derece mahkemelerinden hangisi tarafından bakılabileceğini belirtir. Bilindiği üzere, ilk derece mahkemeleri genel mahkemeler ve özel mahkemeler olarak ikiye ayrılmışlardır. Hangi davalara özel mahkemelerde, hangi davalara genel mahkemelerde bakılacağı ve genel mahkemelerde bakılacak davalardan hangilerine asliye hukuk mahkemesinde, hangilerine sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı hususuna görev, bunu düzenleyen kurallara da görev kuralları denir. Genel mahkeme ile özel mahkeme arasındaki ilişkinin bir görev ilişkisi olduğu ve görevle ilgili kuralların kamu düzenine ilişkin bulunduğu konusunda öğretide ve uygulamada duraksama yoktur. Genel mahkemelerin bakacakları davalar, belirli kişi ve iş gruplarına göre sınırlandırılmamış olup aksi belirtilmedikçe medeni yargılama hukukuna giren her türlü işe bakmakla görevlidirler. Açık kanun hükmü ile özel mahkemelerde görüleceği belirtilmemiş olan bütün davalar genel mahkemelerin görevine girer. Buna karşılık özel mahkemeler, belirli kişiler arasında çıkan veya belirli uyuşmazlıklara bakmakla görevlidir. Diğer bir ifadeyle, özel mahkemeler özel kanunlarla kurulmuş olup özel kanunlarda belirtilen davaları yürütür.
Göreve ilişkin kurallar kamu düzenine ilişkin olup, HMK’nın 114/1-c maddesine göre mahkemenin görevli olması dava şartıdır. HMK’nın 115. maddesine göre ise dava şartlarının mevcut olup olmadığı, taraflarca ileri sürülüp sürülmediğine bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir. Diğer taraftan görevsiz mahkeme davanın esası hakkında karar veremez. Bu nedenle, dava açılırken dayanılan hukukî ve maddi olguların göreve etkili olduğu durumda öncelikle hukukî niteleme yapılmalı ve sonucuna göre mahkemenin görevsiz olduğu kanısına varılırsa dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmelidir. Görev nedeniyle dava dilekçesinin reddi kararında görevli mahkemenin hangi mahkeme olduğu belirtilmeli ve dava dosyasının bu görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmelidir (HMK m.20).
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “asliye hukuk mahkemelerinin görevi” başlıklı 2. maddesi; “Dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesi diğer dava ve işler bakımından da görevlidir.” hükümlerini içermektedir.
6335 sayılı Türk Ticaret Kanunu ile Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesi ile değişik TTK’nın 5. maddesinin 1. fıkrası; “Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın, asliye ticaret mahkemesi tüm ticarî davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.” hükmünü, 5. maddesinin 3. fıkrası ise; “Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.” hükümlerini içermektedir.
Görüldüğü üzere, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki hukuki ilişki, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'ndan ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil görev ilişkisidir. Bu nedenle, asliye ticaret mahkemesinin bakması gereken davalarda, asliye hukuk mahkemesi görevli sayılamaz. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 sayılı HMK'nın 1. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtayca re’sen dikkate alınır. Bu kuralın tek istisnası, 6335 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 5/4. maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, yargı çevresinde ayrı bir asliye ticaret mahkemesi bulunmayan yerlerde, asliye hukuk mahkemelerine açılan davalarda görev kuralına dayanılmamış olması görevsizlik kararı verilmesini gerektirmez.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Kanuni hakim güvencesi” başlığını taşıyan 37’nci maddesi; “Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.” hükmünü öngörmektedir. Bilimsel çevrelerde ve uygulamada, kanuni hakim güvencesi, uyuşmazlığı yargılayacak ve çözecek olan mahkemenin o uyuşmazlığın doğmasından önce kanunen belli olması olarak kabul edilmektedir. 1982 tarihli Anayasa’yı kabul eden Danışma Meclisi’nin Anayasa Komisyonu’nun gerekçesinde “…bu suretle davanın olaydan sonra çıkarılacak bir kanunla yaratılan bir mahkeme önüne getirilmesi yasaklanmakta, yani kişiye yahut olaya göre kişiyi yahut olayı göz önünde tutarak mahkeme kurma imkanı ortadan kaldırılmaktadır. Bu ise tarafsız yargı merciinin ilk gereğidir.” denilmektedir. Dikkat edilecek olursa Anayasa’daki bu düzenleme hukuk ya da ceza davaları yönünden herhangi bir ayrım gözetmemiş ve uyuşmazlığın doğduğu tarihte bu uyuşmazlığı çözecek olan mahkemenin belli olması durumunda yargılama yapacak veya yargılamaya devam edecek mahkemeyi gösteren yasal bir düzenleme yapılmadığı takdirde davanın, mutlaka bu mahkeme tarafından çözüme kavuşturulması öngörülmüştür. Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere; uyuşmazlık konusunu teşkil eden her hukuki olay, meydana geldiği tarihteki yasal düzenlemelere tabidir ve olayın meydana geldiği zamanda mevcut olan mahkemeler tarafından çözümlenmelidir. O halde yeni bir mahkeme kurulurken o mahkemenin kuruluş yasasında zaman bakımından faaliyete geçme gününden önceki uyuşmazlıklara bakacak mahkemelerle ilgili özel bir düzenleme bulunmadığı taktirde her uyuşmazlık, meydana geldiği tarihte bu işe bakacak olan mahkemece çözümlenecektir. Başka bir anlatımla her dava açıldığı koşullara göre görülüp sonuçlandırılacaktır. Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 04.04.2019 tarihli ve 2017/11-10 E., 2019/401 K. sayılı kararında da vurgulanmıştır.
Dava konusu edilen hukuki uyuşmazlığın meydana geldiği tarihte yürürlükte olan yasalara göre kurulmuş bulunan mahkemelerin uyuşmazlığı çözmesi ana kural olmakla birlikte bazen yasal düzenlemelerle böyle bir uyuşmazlığın çözümü yeni kurulan mahkemelere de verilebilmektedir.
4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun geçici 1. maddesi; “Aile Mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde, yargı çevresinde ve görev alanına giren sonuçlanmamış dava ve işler, yetkili ve görevli aile mahkemelerine devredilir.” hükmünü içerdiğinden, bu yasal düzenlemeye istinaden diğer mahkemeler, Aile Mahkemelerinin görev alanına giren dava ve işleri bu mahkemelere devretmiştir.
Hakimler ve Savcılar Kurulu’nun 07.07.2021 tarih ve 608 sayılı kararı ile yeni kurulan (Alanya, Aydın, Balıkesir, Diyarbakır, Manisa, Muğla, Sakarya ve Tekirdağ) asliye ticaret mahkemeleri ile mevcut bulunan (Adana, Ankara, Ankara Batı, Antalya, Bakırköy, Bursa, Denizli, Erzurum, Eskişehir, Gaziantep, Gebze, İskenderun, İstanbul, İstanbul Anadolu, İzmir, Karşıyaka, Kayseri, Kocaeli, Konya, Mersin, Samsun, Şanlıurfa ve Trabzon) asliye ticaret mahkemelerinin yargı çevreleri belirlenmiştir. Ancak halihazırda açılmış davaların yeni kurulan mahkemeye devredileceğine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir.
O halde, yeni bir mahkemenin faaliyete geçirildiği tarihten önce derdest bulunan davaların, istek üzerine veya doğrudan doğruya görevsizlik ya da gönderme kararı ile yeni kurulan mahkemeye gönderilmesine olanak bulunmadığından, Hakimler ve Savcılar Genel Kurulu’nun, 07.07.2021 tarih ve 608 sayılı kararı ile müstakil asliye ticaret mahkemelerinin görev sınırlarının belirlenmesi kararı öncesinde asliye ticaret mahkemesi olmayan ilçelerde asliye hukuk mahkemesinin asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla baktığı derdest dosyaların görülmeye devam edilmesi gerekir.
Açıklanan nedenlerle; eldeki dava dosyasında iki mahkeme arasında gerçek anlamda karşılıklı olarak verilmiş bir görevsizlik veya yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen kararın devir kararı niteliğinde olduğu, göreve ilişkin hukuki değerlendirme yapılmadığı ve yargı yeri belirlenme koşullarının bulunmadığı halde merci belirleme koşullarının bulunduğundan bahisle tekrar gönderme kararının verildiği anlaşılmıştır. Bu haliyle yargı yeri belirleme koşulları bulunmamakla birlikte gelişen bu sürecin dava tarihi 03.07.2019 olan dosyada işin görülmesini sürüncemede bıraktığı (Emsal; Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 2014/25083 E - 2015/133 K. sayılı ilamı, 2014/24005 E - 2014/19895 K. sayılı ilamı, 2014/22509 E - 2014/19872 K sayılı ilamı, 2014/24249 E - 2014/19619 K sayılı ilamı) anlaşılmakla yargı yeri belirleme koşulları oluşmadığından mahalline iadesi gerektiği halde uyuşmazlığın, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince davanın ilk açıldığı Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerektiğine dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;
6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,
Dosyanın merci tayini talebinde bulunan Mahkemeye GÖNDERİLMESİNE,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 23/1 ve 362/1-c maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 23/01/2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 23/01/2023
...
Başkan
...
...
Üye
...
...
Üye
...
...
Katip
...
¸Bu evrak 5070 Sayılı Kanun hükümleri uyarınca E-İMZA ile imzalanmıştır