Yerel mahkemece verilen hükme-hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, 5271 sayılı C.M.K.nun 279. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda;
Dairenin yetkisi, başvurunun süresi, kararın niteliği ve başvuranın sıfatı yönünden başvuranın istinaf başvurusunun kabul edilebilir olduğuna ve 5271 sayılı C.M.K.nun 280. maddesi gereğince başvurunun esası hakkında inceleme yapılmasına karar verilmekle işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu anlaşıldığından sair istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında "Ceza Vermekten Vazgeçmeye" ilişkin kurulan hükümde, CMK'nun 223/4-c maddesinin gösterilmemesi usule aykırı ise de;
Bu hukuka aykırılığın esasa etkili olmayıp düzeltilmesinin de yeniden yargılamayı gerektirmediği, bu hususlarda Dairemizce CMK'nın 280/1-a maddesi delaleti ile CMK'nın 303. maddesi kapsamında karar verilmesinin mümkün olduğu kanaatine varılmakla;
İstinaf kapsamındaki hükümden "5237 Sayılı TCK'nun 129/3 maddesi gereğince sanık hakkında CEZA VERİLMESİNDEN VAZGEÇİLMESİNE," bölümünün ÇIKARTILARAK, yerine "5271 sayılı CMK'nun 223/4-c maddesi delaleti ile 5237 Sayılı TCK'nun 129/3 maddesi gereğince sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA" bölümünün EKLENMESİNE,
Sair yönleri usul ve yasaya uygun olan Hükmün CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair CMK'nın 286/2-h maddesi gereğince KESİN olmak üzere 12/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.(¤¤)