Yerel mahkemece verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulmakla, 5271 sayılı C.M.K.nun 279. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda;
Dairenin yetkisi, başvurunun süresi, kararın niteliği ve başvuranın sıfatı yönünden başvuranın istinaf başvurusunun kabul edilebilir olduğuna ve 5271 sayılı C.M.K.nun 280. maddesi gereğince başvurunun esası hakkında inceleme yapılmasına karar verilmekle işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık hakkında "Hakaret" suçundan doğrudan verilen adli para cezasının incelenmesinde:
Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezasının 3.000 TL veya altında kalan kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin olması nedeniyle istinaf edilemeyecek kararlardan olduğu, bu nedenle sanığın bu nitelikteki karara karşı istinaf talebinde bulunması üzerine mahkemece bu talebinin, 10/09/2019 tarih, 2019/389 Esas, 2019/934 Karar sayılı ek karar ile, verilen adli para cezasının miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddine karar verildiği, bu nedenle sanık yönünden verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,
C.M.K.nun 280(1)-a maddesi gereğince usul ve esasa uygun olan ek karara yönelik İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 5271 sy.lı CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince KESİN olarak;
Sanık hakkında "Tehdit" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunanın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, CMK.'nun 280/1-a maddesi gereğince İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE,
Dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
5271 sy.lı CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince KESİN olarak 07/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.(¤¤)