(2709 S. K. m. 141) (5271 S. K. m. 34, 223, 230, 232, 289) (5237 S. K. m. 61)
Yerel Mahkemece verilen hükme karşı sanık tarafından istinaf yoluna başvurulmakla, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine ve istinaf dilekçesi içeriğine göre dosya görüşüldü:
İstinaf başvurusunun reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/441-421 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtildiği üzere, T.C. Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/2, 230/2, 232/6 ve 289/1-9. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarının; sanık, mağdur, Cumhuriyet Savcısı ve herkesi inandıracak ve denetime imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, mevcut delillerin irdelenmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması, sanıkla eylem arasındaki illiyet bağının ve sanığın somut olarak suç teşkil eden eylemlerinin belirtilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi, TCK'nın 61 maddesinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi ve hüküm fıkrasında ise CMK'nın 223. maddesine göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin ve verilen ceza miktarının açıkça gösterilmesi gerektiği halde;
Sanığın babasından ve ablasının kayınpederinden kalma kullandığı araziler hakkında Hukuk Mahkemeleri'nce acele el konulmasına karar verildiği iddia edilmiş ise de, sözkonusu hukuki işlemlere ait dosyaların mahkemece getirtilip incelenmediği, sanığın arazileri acele el konulma kararından önce ekip ekmediğinin tespit edilmediği, sanığın sözkonusu karardan resmi olarak haberdar edilmiş olup olmadığının gerekçede tartışılmadığı, dosya içerisindeki onaysız karar suretlerinde acele el konulma kararında davacı olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun gösterilmesi karşısında katılanın şikayet hakkının bulunup bulunmadığının kararda ve gerekçede değerlendirilmediği, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasayla TCK.nun 154. maddesinde yapılan değişikliklerin sanığın hukuki durumu yönünden gerekçede tartışılmadığı anlaşılmakla,
Hükmün CMK'nın 230 uncu maddesi gereğince yeterli gerekçeyi içermemesi,
Hukuka aykırı ve istinaf başvurusunda bulunan sanığın istinaf nedenleri bu bakımdan yerinde görülmekle, CMK'nın 289/1-g, 280/1-b maddeleri uyarınca başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere hükmü bozulan ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, kesin olmak üzere 03.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)