(5237 S. K. m. 75, 177) (5271 S. K. m. 281)
Sanık hakkında duruşmalı yapılan istinaf yargılaması sonucunda;
A) İDDİA:
Sanık hakkında, Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan TCK'nun 177/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle, Boyabat Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2016 tarihli 2016/46 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açılmıştır.
B) SAVUNMA:
Sanık İlk Derece Mahkemesince tespit edilen savunmasında;
Mağduru ısıran köpeğin kendisine ait olmadığını, hayvancılıkla uğraştığını, bu nedenle çoban köpeği beslediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini söylemiştir.
C) İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN HÜKÜM:
Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2016 tarih, 2016/174 esas, 2016/812 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nun 177/1 maddesi uyarınca neticeten 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
D) DELİLLER:
Adli muayene raporları, tutanaklar, sanığa ait nüfus ve sabıka kayıtları, tanık beyanları ile dosyada bulunan diğer tüm bilgi ve belgeler.
E) İSTİNAF BAŞVURU GEREKÇESİ:
Sanık 08/12/2016 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle istinaf talebinde bulunmuş, gerekçeli karar tebliğ edilmiş olmasına rağmen, istinaf dilekçesi ibraz etmemiştir.
F) C.SAVCISI ESAS HAKKINDAKİ MÜTALAASINDA: Aynı suçu tekrar tekrar işleyen sanığın kastının yoğunluğu ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak üst sınırdan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe istinaf başvurusu yapılmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Sanığın eyleminin aynı zamanda bilinçli taksirle yaralama suçunu da oluşturmasına karşın bu hususta iddianame düzenlenerek soruşturmanın tamamlanmadığı anlaşılmakta ise de bu eksikliğin zamanaşımı süresi içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca giderilebileceği değerlendirilmiştir.
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde tanımlanan suçun karar tarihinden önce yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75/1. maddesi gereğince önödemeye bağlı hale getirilmesine rağmen usulüne uygun önödeme önerisi yapılmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı ise de; sanığın usulüne uygun meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği anlaşıldığından istinaf davasının reddine karar verilmesini kamu adına talep ve mütalaa etmiştir.
G) DAİREMİZİN KABULÜ ile GEREKÇESİ:
Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, sanığın 02/03/2016 tarihinde işlediği iddia edilen Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesi'nce atılı suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesine müteakip süresi içerisinde sanık tarafından istinaf talebinde bulunulmasından sonra, istinaf talebinin duruşma açılarak değerlendirilmesine karar verilmiş olmakla birlikte, sanığa, 5271 sayılı CMK'nun 281/1 maddesindeki meşruhatı içerir, duruşma gün ve saatini bildiren davetiyenin usulüne uygun tebliğine rağmen sanığın talimat mahkemesindeki duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik herhangi bir değerlendirme yapılmayıp, başka bir husus araştırılmayarak, CMK'nun 281/1 maddesindeki düzenleme karşısında, istinaf talebinin reddine dair aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM: Ayrıntısı yukarıda açıklandığı üzere;
1) 5271 Sayılı CMK'nun 281/1.maddesi uyarınca, sanık H.'in usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği anlaşıldığından, istinaf talebinin REDDİNE,
2) Sanığın istinaf başvurusu sonrasında yapılan 2 tebligat gideri 22,00 TL'nin sanıktan alınarak hazineye ırat kaydına,
Sanığın yokluğunda, C. Savcısının huzuru ile; mütalaaya uygun olarak, oybirliği ile kesin olarak verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı.08/03/2017 (¤¤)