FulLegal · İçtihat Detay

Uluslararasi Mahkemeler 07.03.2023 MT

Sentenza tal

Avrupa Adalet Divanı

Karar Metni

SENTENZA TAL-QORTI TAL-ĠUSTIZZJA (Awla Manja)

15 ta’ Jannar 2014 ( *1 )

“Appell — Eżekuzzjoni ta’ sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja li kkonstatat nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu — Pagamenti ta’ penalità — Talba għal ħlas — Tħassir tal-leġiżlazzjoni nazzjonali li tat lok għan-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu — Evalwazzjoni mill-Kummissjoni tal-miżuri adottati mill-Istat Membru sabiex jikkonforma ruħu mas-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja — Limiti — Tqassim tal-kompetenzi bejn il-Qorti tal-Ġustizzja u l-Qorti Ġenerali”

Fil-Kawża C‑292/11 P,

li għandha bħala suġġett appell skont l-Artikolu 56 tal-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea, ippreżentat fit-8 ta’ Ġunju 2011,

Il-Kummissjoni Ewropea, irrappreżentata minn P. Hetsch kif ukoll minn P. Costa de Oliveira u M. Heller, bħala aġenti, b’indirizz għan-notifika fil-Lussemburgu,

rikorrenti,

il-partijiet l-oħra fil-kawża li huma:

Ir-Repubblika Portugiża, irrappreżentata minn L. Inez Fernandes u J. Arsénio de Oliveira, bħala aġenti,

konvenuta fl-ewwel istanza,

sostnuta minn:

Ir-Repubblika Ċeka, irrappreżentata minn M. Smolek u D. Hadroušek, bħala aġenti,

Ir-Repubblika Federali tal-Ġermanja, irrappreżentata minn T. Henze u J. Möller, bħala aġenti,

Ir-Repubblika Ellenika, irrappreżentata minn A. Samoni-Bantou u I. Pouli, bħala aġenti, b’indirizz għan-notifika fil-Lussemburgu,

Ir-Renju ta’ Spanja, irrappreżentat minn N. Díaz Abad, bħala aġent,

Ir-Repubblika Franċiża, irrappreżentata minn G. de Bergues, A. Adam u J. Rossi kif ukoll minn N. Rouam, bħala aġenti,

Ir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi, irrappreżentat minn C. Wissels u M. Noort, bħala aġenti,

Ir-Repubblika tal-Polonja, irrappreżentata minn M. Szpunar u B. Majczyna, bħala aġenti,

Ir-Renju tal-Isvezja, irrappreżentat minn A. Falk, bħala aġent,

intervenjenti fl-appell,

IL-QORTI TAL-ĠUSTIZZJA (Awla Manja),

komposta minn V. Skouris, President, K. Lenaerts, Viċi President, A. Tizzano (Relatur), R. Silva de Lapuerta, M. Ilešič, E. Juhász, A. Borg Barthet, C. G. Fernlund u J. L. da Cruz Vilaça, Presidenti ta’ Awla, A. Rosas, G. Arestis, A. Arabadjiev, C. Toader, E. Jarašiūnas u C. Vajda, Imħallfin,

Avukat Ġenerali: N. Jääskinen,

Reġistratur: M. Ferreira, Amministratur Prinċipali,

wara li rat il-proċedura bil-miktub u wara s-seduta tal-5 ta’ Marzu 2013,

wara li semgħet il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali, ippreżentati fis-seduta tas-16 ta’ Mejju 2013,

tagħti l-preżenti

Sentenza

Permezz tal-appell tagħha, il-Kummissjoni Ewropea titlob l-annullament tas-sentenza tal-Qorti Ġenerali tal-Unjoni Ewropea, tad-29 ta’ Marzu 2011, Il-Portugall vs Il-Kummissjoni, (T-33/09, Ġabra p. II-1429, iktar ’il quddiem is-“sentenza appellata”), li permezz tagħha l-Qorti Ġenerali annullat id-Deċiżjoni C(2008) 7419 finali tal-Kummissjoni, tal-25 ta’ Settembru 2008 (iktar ’il quddiem id-“deċiżjoni kkontestata”), dwar talba għal ħlas tal-pagamenti ta’ penalità dovuti b’eżekuzzjoni tas-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-10 ta’ Jannar 2008, Il-Kummissjoni vs Il-Portugall (C-70/06, Ġabra p. I-1), iktar ’il quddiem is-“sentenza tal-2008”).

Il-fatti li wasslu għall-kawża

Permezz tas-sentenza tal-14 ta’ Ottubru 2004, Il-Kummissjoni vs Il-Portugall (C‑275/03, iktar ’il quddiem is-“sentenza tal-2004”), il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li, “[b]illi ma ħassritx id-Digriet-Liġi Nru 48 051, tal-21 ta’ Novembru 1976 (iktar ’il quddiem id-“Digriet-Liġi Nru 48 051”), li jissuġġetta l-għoti ta’ kumpens lill-persuni li sofrew ħsara minħabba ksur tad-dritt Komunitarju dwar il-kuntratti pubbliċi, jew tal-liġijiet nazzjonali li jimplementawh, għall-prova ta’ ħtija jew aġir intenzjonat, ir-Repubblika Portugiża naqset milli twettaq l-obbligi tagħha taħt [...] id-Direttiva tal-Kunsill 89/665/KEE, tal-21 ta’ Diċembru 1989, , tal-21 ta’ Diċembru 1989, dwar il-koordinazzjoni tal-liġijiet, ir-regolamenti u d-dispożizzjonijiet amministrattivi rigward l-applikazzjoni tal-proċeduri ta’ reviżjoni għall-għoti ta’ kuntratti ta’ provvista pubblika u xogħlijiet pubbliċi [kuntratti pubbliċi għal provvisti u għal xogħlijiet] [ĠU L 395, p. 33]”.

Peress li kkunsidrat li r-Repubblika Portugiża ma kinitx ikkonformat ruħha ma dik is-sentenza, il-Kummissjoni ddeċidiet li tippreżenta rikors skont l-Artikolu 228(2) KE, għal nuqqas ta’ osservanza tal-obbligi imposti bis-sentenza tal-2004.

Fis-sentenza tal-2008, il-Qorti tal-Ġustizzja kkunsidrat, fil-punti 16 u 17 ta’ dik is-sentenza, li, fid-dawl ta’ kliem id-dispożittiv tas-sentenza tal-2004, sabiex jiġi vverifikat jekk ir-Repubblika Portugiża kinitx adottat il-miżuri neċessarji sabiex teżegwixxi l-imsemmija sentenza, kellu jiġi ddeterminat jekk id-Digriet-Liġi Nru 48 051 kienx tħassar. F’dan ir-rigward hija kkonstatat, fil-punt 19 tas-sentenza tal-2008, li, fid-data tal-iskadenza tat-terminu stabbilit mill-opinjoni motivata tat-13 ta’ Lulju 2005, ir-Repubblika Portugiża kienet għadha ma ħassritx l-imsemmi Digriet-Liġi. Barra minn hekk, fil-punt 36 tal-istess sentenza l-Qorti tal-Ġustizzja osservat ukoll li, kif kien ikkonferma l-aġent ta’ dan l-Istat Membru matul is-seduta tat-trattazzjoni tal-5 ta’ Lulju 2007, l-imsemmi Digriet-Liġi kien għadu fis-seħħ f’dik id-data.

Għalhekk, fil-punt 1 tad-dispożittiv tas-sentenza tal-2008, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li “[b]illi ma [ħassritx id-Digriet-Liġi Nru 48 051], ir-Repubblika Portugiża ma ħaditx il-miżuri neċessarji għall-eżekuzzjoni tas-[sentenza tal-2004] u naqset [milli twettaq l-obbligi tagħha taħt] l-Artikolu 228(1) KE”.

Permezz tal-punt 2 tad-dispożittiv tas-sentenza tal-2008, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet ukoll li “[i]r-Repubblika Portugiża hija kkundannata tħallas lill-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej, fil-kont “Riżorsi proprji ta’ Komunità Ewropea”, penalità [pagamenti ta’ penalità] ta’ EUR 19 392 kull jum ta’ dewmien fl-implementazzjoni tal-miżuri neċessarji sabiex tikkonforma ruħha mas-[sentenza tal-2004] mid-data tal-preżenti sentenza sal-eżekuzzjoni [tal-imsemmija sentenza tal-2004]”.

Fil-31 ta’ Diċembru 2007, jiġifieri ftit jiem qabel il-qari tas-sentenza tal-2008, ir-Repubblika Portugiża adottat il-Liġi Nru 67/2007, li tistabbilixxi s-sistema ta’ responsabbiltà ċivili mhux kuntrattwali tal-Istat u ta’ entitajiet pubbliċi oħra (Diário da República, Serje 1, Nru° 251, tal-31 ta’ Diċembru 2007, p. 9117, iktar ’il quddiem il-“Liġi Nru 67/2007”), li tirrigwarda, b’mod partikolari, id-danni kkawżati mill-eżerċizzju tal-funzjoni leġiżlattiva, ġudizzjarja u amministrattiva. Din il-liġi, li l-Artikolu 5 tagħha jħassar id-Digriet-Liġi Nru 48 051, daħlet fis-seħħ fit-30 ta’ Jannar 2008.

Fit-28 ta’ Jannar 2008, matul laqgħa bejn l-aġenti tal-Kummissjoni u r-rappreżentanti tar-Repubblika Portugiża, dawn tal-aħħar argumentaw li bl-adozzjoni tal-Liġi Nru 67/2007 li tħassar id-Digriet-Liġi Nru 48 051, dan l-Istat Membru kien adotta l-miżuri kollha meħtieġa biex jeżegwixxi s-sentenza tal-2004 u li, għaldaqstant, l-uniċi ammonti dovuti mir-Repubblika Portugiża kienu dawk għall-perijodu mid-data ta’ meta ngħatat is-sentenza tal-2008, jiġifieri l-10 ta’ Jannar 2008, sad-data tad-dħul fis-seħħ tal-Liġi Nru 67/2007, jiġifieri t-30 ta’ Jannar 2008. Min-naħa tagħha, il-Kummissjoni essenzjalment argumentat li din il-liġi ma tikkostitwixxix miżura eżekuttiva adegwata u kompluta tas-sentenza tal-2004.

Fil-15 ta’ Lulju 2008, il-Kummissjoni indirizzat ittra lir-Repubblika Portugiża fejn, peress li kkunsidrat li din tal-aħħar kienet għadha ma adottatx il-miżuri kollha meħtieġa għall-eżekuzzjoni tas-sentenza tal-2004, talbet il-ħlas ta’ ammont ta’ EUR 2 753 664 li tikkorrispondi għall-pagamenti ta’ penalità dovuti għall-perijodu mill-10 ta’ Jannar sal-31 ta’ Mejju 2008, b’eżekuzzjoni tas-sentenza tal-2008.

Ir-Repubblika Portugiża wieġbet l-imsemmija ittra tal-Kummissjoni fl-4 ta’ Awwissu 2008. Hija tenniet il-fehma tagħhom li l-Liġi Nru 67/2007 kienet konformi mas-sentenza tal-2004 u ddikjarat li madankollu ddeċidiet li tadotta l-Liġi Nru 31/2008, tas-17 ta’ Lulju 2008, li temenda l-Liġi Nru 67/2007 (iktar ’il quddiem il-“Liġi Nru 31/2008”), sabiex jiġi evitat li titwal il-litigazzjoni dwar l-interpretazzjoni li għandha tingħata tal-Liġi Nru 67/2007.

Permezz tad-deċiżjoni kkontestata, il-Kummissjoni essenzjalment ikkunsidrat, minn naħa, li l-Liġi Nru 67/2007 ma kinitx tikkostitwixxi eżekuzzjoni xierqa tas-sentenza tal-2004 u li, min-naħa l-oħra, ir-Repubblika Portugiża kienet finalment eżegwixxiet din is-sentenza mit-18 ta’ Lulju 2008, data tad-dħul fis-seħħ tal-Liġi Nru 31/2008. Għaldaqstant, il-Kummissjoni kkonfermat it-talba għall-ħlas tal-pagamenti ta’ penalità magħmula fl-ittra tal-15 ta’ Lulju 2008, u barra minn hekk talbet ammont addizzjonali ta’ EUR 911 424 li jikkorrispondi għall-perijodu ta’ bejn l-1 ta’ Ġunju u s-17 ta’ Lulju 2008.

Is-sentenza appellata

Ir-Repubblika Portugiża ppreżentat rikors għall-annullament tad-deċiżjoni kkontestata quddiem il-Qorti Ġenerali.

Fis-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali preliminarjament ivverifikat jekk kellhiex ġurisdizzjoni sabiex tiddeċiedi dwar tali rikors.

Għal dan il-għan, hija l-ewwel nett fakkret, fil-punt 62 tas-sentenza appellata, li hija l-Kummissjoni li għandha tirkupra s-sommom dovuti lill-baġit tal-Unjoni b’eżekuzzjoni ta’ sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, mogħtija skont l-Artikolu 228(2) KE, li tikkundanna lil Stat Membru.

Wara dan hija osservat, fil-punti 63 sa 65 tas-sentenza appellata, li, sa fejn it-Trattat KE ma jipprovdi ebda dispożizzjoni speċifika dwar is-soluzzjoni ta’ tilwimiet bejn Stat Membru u l-Kummissjoni fil-każ ta’ tali sentenza ta’ kundanna, ir-rimedji stabbiliti mit-Trattat KE japplikaw. Konsegwentement, skont il-Qorti tal-Ġustizzja, id-deċiżjoni li biha l-Kummissjoni tiffissa l-ammont dovut mill-Istat Membru abbażi tal-pagamenti ta’ penalità li għalihom ikun ġie kkundannat mill-Qorti tal-Ġustizzja, tista’ tkun is-suġġett ta’ rikors għal annullament taħt l-Artikolu 230 KE. Għalhekk, il-Qorti Ġenerali għandha ġurisdizzjoni sabiex tieħu konjizzjoni ta’ rikors bħal dan, skont id-dispożizzjonijiet tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 225(1) KE.

Fl-aħħar nett, fil-punti 66 u 67 tas-sentenza appellata l-Qorti Ġenerali speċifikat li l-eżerċizzju ta’ din il-ġurisdizzjoni madankollu ma jippermettilhiex li tidħol fuq il-ġurisdizzjoni esklużiva riservata għall-Qorti tal-Ġustizzja taħt l-Artikoli 226 KE u 228 KE u għalhekk li tiddeċiedi dwar domanda dwar in-nuqqas ta’ twettiq mill-Istat Membru tal-obbligi tiegħu taħt it-Trattat KE, li ma tkunx ġiet deċiża preċedentement mill-Qorti tal-Ġustizzja.

Abbażi ta’ dawn il-kunsiderazzjonijiet preliminari, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet, l-ewwel nett, fil-punti 68 u 69 tas-sentenza appellata, billi bbażat ruħha fuq it-test tad-dispożittiv tas-sentenza tal-2004, moqri fid-dawl tal-motivi adottati mill-Qorti tal-Ġustizzja fil-punti 16 sa 19 tas-sentenza tal-2008, li kien suffiċjenti li r-Repubblika Portugiża tħassar id-Digriet-Liġi Nru 48 051 sabiex tikkonforma ruħha mas-sentenza tal-2004 u li l-pagamenti ta’ penalità kienu dovuti biss sa ma jseħħ dan it-tħassir.

Minn dan hija ddeduċiet, fil-punti 71 u 72 tas-sentenza appellata, li l-Kummissjoni interpretat ħażin id-dispożittiv tas-sentenza tal-2008 meta kkunsidrat, minn naħa, li l-adozzjoni tal-Liġi Nru 67/2007, li tħassar l-imsemmi Digriet-Liġi, ma kinitx tikkostitwixxi eżekuzzjoni xierqa tas-sentenza tal-2004 u, min-naħa l-oħra, li r-Repubblika Portugiża kienet ikkonformat ruħha ma din is-sentenza biss mit-18 ta’ Lulju 2008, jiġifieri d-data tad-dħul fis-seħħ tal-Liġi Nru 31/2008. Għal din ir-raġuni, il-Qorti Ġenerali ddeċidiet li d-deċiżjoni kkontestata kellha tiġi annullata.

It-tieni nett, fil-punti 80 et seq tas-sentenza appellata l-Qorti Ġenerali eżaminat l-argument tal-Kummissjoni li jgħid li, permezz tas-sentenzi tal-2004 u tal-2008, il-Qorti tal-Ġustizzja kienet eżiġiet mir-Repubblika Portugiża, sabiex ittemm in-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu kkonstatat fl-ewwel waħda minn dawn iż-żewġ sentenzi, mhux biss li tħassar id-Digriet-Liġi Nru 48 051, iżda, b’mod iktar ġenerali, li tikkonforma l-leġiżlazzjoni nazzjonali mar-rekwiżiti tad-Direttiva 89/665. B’konsegwenza ta’ dan, skont il-Kummissjoni, in-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu inkwistjoni kompla jeżisti sakemm baqa’ jeżisti, fid-dritt nazzjonali Portugiż, ir-rekwiżit li l-għoti ta’ kumpens lil persuni leżi minn ksur tad-dritt tal-Unjoni jkun suġġett għall-prova ta’ ħtija jew aġir intenzjonat.

F’dan ir-rigward, fil-punti 81 u 82 tas-sentenza appellata l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-eżerċizzju mill-Kummissjoni tas-setgħa tagħha li tevalwa l-miżuri adottati minn Stat Membru sabiex jeżegwixxi sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja li timponi pagamenti ta’ penalità ma jista’ jippreġudika la d-drittijiet proċedurali tal-Istati Membri li jirriżultaw mill-proċedura prevista fl-Artikolu 226 KE u lanqas il-ġurisdizzjoni esklużiva tal-Qorti tal-Ġustizzja sabiex tiddeċiedi dwar il-kompatibbiltà ta’ leġiżlazzjoni nazzjonali md-dritt tal-Unjoni.

B’mod partikolari, fil-punt 88 tas-sentenza appellata l-Qorti Ġenerali kkunsidrat li d-determinazzjoni tad-drittijiet u tal-obbligi tal-Istati Membri u l-evalwazzjoni tal-aġir tagħhom jistgħu jirriżultaw biss minn sentenza tal‑Qorti tal-Ġustizzja taħt l-Artikoli 226 KE sa 228 KE.

B’konsegwenza ta’ dan, fil-punt 89 tas-sentenza appellata l-Qorti Ġenerali ddeċidiet li l-Kummissjoni ma setgħetx tiddeċiedi, fil-kuntest tal-verifikazzjoni tal-eżekuzzjoni tas-sentenza tal-2008, li l-Liġi Nru 67/2007 ma kinitx konformi mad-dritt tal-Unjoni, u mbagħad tiġbed minnha konklużjonijiet għall-kalkolu tal-pagamenti ta’ penalità imposti mill-Qorti tal-Ġustizzja. Fl-istess punt hija kompliet tgħid li, sa fejn il-Kummissjoni kienet tikkunsidra li s-sistema legali introdotta bil-liġi l-ġdida ma kinitx tikkostitwixxi traspożizzjoni korretta tad-Direttiva 89/665, hija kellha tibda l-proċedura prevista fl-Artikolu 226 KE.

It-tielet nett, fil-punt 90 tas-sentenza appellata l-Qorti Ġenerali kkunsidrat li l-konsegwenza tal-fatt li l-Kummissjoni tingħata marġni ta’ diskrezzjoni ikbar fir-rigward tal-evalwazzjoni tal-miżuri ta’ eżekuzzjoni ta’ sentenza mogħtija taħt l-Artikolu 228(2) KE, tkun li, wara l-kontestazzjoni minn Stat Membru ta’ evalwazzjoni tal-Kummissjoni li tmur lil hinn mit-termini stess tad-dispożittiv tas-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-Qorti Ġenerali jkollha inevitabbilment tiddeċiedi dwar il-konformità ta’ leġiżlazzjoni nazzjonali mad-dritt tal-Unjoni. Issa, tali evalwazzjoni taqa’ taħt il-ġurisdizzjoni esklużiva tal-Qorti tal-Ġustizzja u mhux taħt dik tal-Qorti Ġenerali.

Fid-dawl ta’ dawn il-kunsiderazzjonijiet, il-Qorti Ġenerali laqgħet ir-rikors tar-Repubblika Portugiża u annullat id-deċiżjoni kkontestata.

Il-proċedura quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja u t-talbiet tal-partijiet

Il-Kummissjoni titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:

—

tannulla s-sentenza appellata;

—

tagħti deċiżjoni definittiva fuq il-kwistjonijiet li jiffurmaw is-suġġett tal-appell kif ukoll tiċħad ir-rikors għall-annullament tad-deċiżjoni kkontestata, u

—

tikkundanna lir-Repubblika Portugiża għall-ispejjeż taż-żewġ kawżi.

Ir-Repubblika Portugiża titlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha tiċħad l-appell u tikkundanna lill-Kummissjoni għall-ispejjeż kemm tal-proċeduri fl-ewwel istanza kif ukoll għal dawk tal-appell.

Permezz ta’ digriet tal-President tal-Qorti tal-Ġustizzja tas-27 ta’ Ottubru 2011, ir-Repubblika Ċeka, ir-Repubblika Federali tal-Ġermanja, ir-Repubblika Ellenika, ir-Renju ta’ Spanja, ir-Repubblika Franċiża, ir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi, ir-Repubblika tal-Polonja u r-Renju tal-Isvezja ġew awtorizzati jintervjenu insostenn tat-talbiet tar-Repubblika Portugiża.

Fuq l-appell

Fuq l-ewwel parti tal-ewwel aggravju, dwar il-ġurisdizzjonijiet rispettivi tal-Kummissjoni u tal-Qorti Ġenerali

L-argumenti tal-partijiet

Il-Kummissjoni essenzjalment tikkuntesta l-imterpretazzjoni mogħtija mill-Qorti Ġenerali fil-punti 82 sa 89 tas-sentenza appellata, li tgħid li, l-evalwazzjoni tal-kontenut ta’ leġiżlazzjoni ġdida adottata minn Stat Membru sabiex tiġi eżegwita sentenza mogħtija mill-Qorti tal-Ġustizzja abbażi tal-Artikolu 260(2) TFUE, taqa’ f’kull każ taħt il-ġurisdizzjoni esklużiva tal-Qorti tal-Ġustizzja u għandha tkun, fil-każ ta’ nuqqas ta’ qbil bejn il-Kummissjoni u l-imsemmi Stat Membru, is-suġġett ta’ proċedura ġdida skont l-Artikolu 258 TFUE.

Billi adottat tali interpretazzjoni l-Qorti Ġenerali żbaljatament illimitat kemm il-kompetenza tal-Kummissjoni fil-kuntest tal-irkupru tal-pagamenti ta’ penalità imposti skont l-Artikolu 260(2) TFUE kif ukoll il-ġurisdizzjoni tagħha stess fir-rigward tal-istħarriġ ġudizzjarju tal-atti tal-Kummissjoni.

L-ewwel nett, billi eskludiet, fil-punti 87 sa 89 tas-sentenza appellata, il-possibbiltà li l-Kummissjoni tevalwa l-kontenut tal-Liġi Nru 67/2007 sabiex tivverifika jekk ir-Repubblika Portugiża kinitx eżegwixxiet korrettament is-sentenza tal-2004 u għalhekk jekk kinitx temmet in-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu, il-Qorti Ġenerali rriduċiet indebitament il-kompetenza tal-Kummissjoni, intiża għall-eżekuzzjoni tal-baġit tal-Unjoni u sabiex tiġi ggarantita l-effettività tal-proċeduri għal nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu, għal sempliċi “stħarriġ formali” intiż sabiex jiġi ddeterminat jekk id-Digriet-Liġi Nru 48 051 kienx ġie mħassar jew le. Fil-fatt, skont dan l-approċċ, meta teżamina jekk il-miżuri adottati mill-Istat Membru kkonċernat jippermettux li jiġi konkluż li dan tal-aħħar ikkonforma ruħu ma sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-Kummissjoni għandha tillimita ruħha li tikkonstata l-adozzjoni ta’ miżuri ġodda min-naħa ta’ dan l-Istat Membru filwaqt li tastjeni ruħha milli twettaq investigazzjoni intiża sabiex jiġi vverifikat b’mod konkret jekk dawn il-miżuri humiex xierqa sabiex l-imsemmija sentenza tiġi eżegwita.

Barra minn hekk, fil-każ ta’ nuqqas ta’ qbil bejn il-Kummissjoni u Stat Membru dwar jekk leġiżlazzjoni adottata minn dan tal-aħħar tippermettilux jikkonforma ruħu ma sentenza mogħtija abbażi tal-Artikolu 260(2) TFUE, il-fatt li l-Kummissjoni tkun prekluża milli teżamina din il-leġiżlazzjoni sabiex tiżgura ruħha li din tikkorrispondi mal-indikazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja u, minħabba f’dan, tkun kostretta, kif tindika l-Qorti Ġenerali, li tressaq rikors ġdid abbażi tal-Artikolu 258 TFUE quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja sabiex id-dispożizzjonijiet il-ġodda jiġu suġġetti għall-istħarriġ ta’ din tal-aħħar, jikkomprometti l-effettività tal-proċeduri għal-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu, b’mod partikolari tal-pagamenti ta’ penalità.

It-tieni nett, il-Kummissjoni ssostni li l-limitazzjoni tal-ġurisdizzjoni tal-Qorti Ġenerali fil-qasam tal-istħarriġ tal-Kummissjoni fil-kuntest tal-verifikazzjoni tal-legalità tad-deċiżjoni kkontestata ma hijiex iġġustifikata.

B’mod partikolari, il-Qorti Ġenerali messha eżaminat l-evalwazzjoni li l-Kummissjoni għamlet tal-leġiżlazzjoni l-ġdida adottata mir-Repubblika Portugiża sabiex tivverifika b’mod konkret jekk, permezz tad-deċiżjoni kkontestata, din l-istituzzjoni kinitx effettivament baqgħet fil-kuntest tal-għan ta’ nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu u ma kinitx wettqet żbalji fl-evalwazzjoni tagħha tat-tkomplija tan-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu.

Min-naħa l-oħra, il-Qorti Ġenerali llimitat ruħha li twettaq “sempliċi stħarriġ formali”, billi llimitat ruħha li tikkonstata, fil-punt 84 tas-sentenza appellata, li s-sitwazzjoni ġuridika tal-Istat Membru kkonċernat, meqjusa mhux konformi mad-Direttiva 89/665 mill-Qorti tal-Ġustizzja, kienet inbidlet b’konsegwenza tas-sempliċi adozzjoni ta’ liġi ġdida, jiġifieri l-Liġi Nru 67/2007, li tinvolvi “bidliet sostanzjali” meta mqabbla mas-sistema preċedenti li tirriżulta mid-Digriet-Liġi Nru 48 051, u dan indipendentement mill-kwistjoni ta’ jekk din il-miżura kinitx ta’ natura tali li ttemm, b’mod effettiv, in-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu kkonstatat mill-Qorti tal-Ġustizzja.

Issa, jekk il-Qorti Ġenerali titħalla tillimita b’dan il-mod is-setgħa tagħha ta’ stħarriġ, dan ikun ifisser li jiġi aċċettat il-fatt li kull miżura ġdida adottata minn Stat Membru wara sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja mogħtija abbażi tal-Artikolu 260(2) TFUE neċessarjament teħtieġ it-tressiq sistematiku ta’ proċedura ġdida għal nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu skont l-Artikolu 258 TFUE. Tali soluzzjoni, apparti li tkun ta’ natura tali li tikkomprometti l-effettività tal-imsemmija dispożizzjonijiet, tkun, f’kull każ, tmur kontra l-loġika nnifisha tal-proċeduri għal nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu.

Ir-Repubblika Portugiża tikkuntesta dawn l-argumenti tal-Kummissjoni.

Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja

Skont l-Artikolu 260(1) TFUE, jekk il-Qorti tal-Ġustizzja tal-Unjoni Ewropea ssib li Stat Membru jkun naqas li jwettaq xi obbligu taħt it-Trattati, dan l-Istat ikun marbut li jadotta l-miżuri kollha meħtieġa għall-eżekuzzjoni tas-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja.

Skont l-Artikolu 260(2) TFUE, jekk il-Kummissjoni tqis li l-Istat Membru kkonċernat ma adottax il-miżuri għall-eżekuzzjoni ta’ tali sentenza, hija tista’ tressaq kawża quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja sabiex din tikkundanna lill dan l-Istat membru għall-ħlas ta’ somma f’daqqa jew ta’ pagamenti ta’ penalità.

Bil-kontra tal-proċedura stabbilita bl-Artikolu 258 TFUE, li hija intiża għall-konstatazzjoni jew sabiex jiġi mwaqqaf l-aġir ta’ Stat Membru li jikkostitwixxi ksur tad-dritt tal-Unjoni (ara s-sentenzi tas-7 ta’ Frar 1979, Franza vs Il‑Kummissjoni, 15/76 u 16/76, Ġabra p. 321, punt 27, kif ukoll tas-6 ta’ Diċembru 2007, Il-Kummissjoni vs Il-Ġermanja, C-456/05, Ġabra p. I-10517, punt 25), l-għan tal-proċedura prevista fl-Artikolu 260 TFUE huwa ħafna iktar limitat, sa fejn din hija sempliċiment intiża sabiex Stat Membru inadempjenti jiġi mħeġġeġ jeżegwixxi sentenza li tikkonstata nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu (sentenzi tat-12 ta’ Lulju 2005, Il-Kummissjoni vs Franza, C-304/02, Ġabra p. I-6263, punt 80, kif ukoll tal-21 ta’ Settembru 2010, L-Isvezja et vs API u Il-Kummissjoni, C-514/07 P, C-528/07 P u C-532/07 P, Ġabra p. I-8533, punt 119).

B’konsegwenza ta’ dan, din il-proċedura tal-aħħar għandha tiġi kkunsidrata bħala proċedura ġuridika speċjali għall-eżekuzzjoni tas-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja u, fi kliem ieħor, bħala mezz ta’ eżekuzzjoni (sentenza Il‑Kummissjoni vs Franza, iċċitata iktar ’il fuq, punt 92). B’konsegwenza ta’ dan, fil-kuntest ta’ tali proċedura jistgħu jiġu trattati biss in-nuqqasijiet ta’ twettiq ta’ obbligi tal-Istat Membru taħt it‑Trattat FUE li l-Qorti tal-Ġustizzja, fuq il-bażi tal-Artikolu 258 TFUE, qieset bħala fondati (sentenza tal-10 ta’ Settembru 2009, Il‑Kummissjoni vs Il‑Portugall, C-457/07, Ġabra p. I-8091, punt 47).

A fortiori, meta l-Qorti tal-Ġustizzja tikkundanna lill-Istat membru kkonċernat għall-ħlas ta’ pagamenti ta’ penalità, il-verifika tal-Kummissjoni tal-miżuri adottati minn dan l-Istat Membru sabiex jikkonforma ruħu ma tali sentenza u l-irkupru tas-sommom dovuti skont is-sanzjonijiet imposti għandhom jitwettqu fid-dawl tad-delimitazzjoni tan-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu, kif ġiet stabbilita mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenzi tagħha mogħtija abbażi tal-Artikoli 258 TFUE u 260 TFUE.

F’din il-kawża, kemm mid-dispożittiv tas-sentenza tal-2004 kif ukoll minn dak tas-sentenza tal-2008 jirriżulta li n-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu kkonstatat mill-Qorti tal-Ġustizzja jirrigwarda n-nuqqas ta’ tħassir tad-Digriet-Liġi Nru 48 051, li kien jissuġġetta l-għoti ta’ kumpens finanzjarju lil persuni leżi minn ksur tad-dritt tal-Unjoni fil-qasam tal-kuntratti pubbliċi għall-prova ta’ ħtija jew aġir intenzjonat.

Sabiex teżegwixxi s-sentenza tal-2004, ir-Repubblika Portugiża adottat il-Liġi Nru 67/2007. Din il-liġi, li daħlet fis-seħħ ftit jiem wara l-qari tas-sentenza tal-2008, ħassret id-Digriet-Liġi Nru 48 051.

Madankollu, wara li eżaminat l-imsemmija liġi l-Kummissjoni kkunsidrat li din ma kinitx konformi mad-dritt tal-Unjoni u ma kinitx tiggarantixxi, minħabba f’hekk, l-eżekuzzjoni xierqa tas-sentenza tal-2004.

Dan ta’ lok għal nuqqas ta’ qbil bejn l-imsemmija istituzzjoni u r-Repubblika Portugiża, dwar il-portata ġuridika u l-interpretazzjoni tal-Liġi Nru 67/2007, li wassal għall-adozzjoni tad-deċiżjoni kkontestata, fejn, billi bbażat ruħha preċiżament fuq l-interpretazzjoni tagħha stess tal-effetti ta’ din il-liġi, il-Kummissjoni kkalkolat l-ammont tal-pagamenti ta’ penalità imposti mill-Qorti tal-Ġustizzja.

Billi għamlet dan il-Kummissjoni ddeċidiet il-kwistjoni tal-konformità tal-Liġi Nru 67/2007 mad-Direttiva 89/665, filwaqt li, kif ġustament osservat il-Qorti Ġenerali fil-punti 83 sa 85 tas-sentenza appellata, din il-liġi kienet introduċiet sistema ta’ responsabbiltà differenti min dik stabbilita fid-Digriet-Liġi Nru 48 051 u li ma setgħetx kienet eżaminata preċedentement mill-Qorti tal-Ġustizzja.

Issa, huwa minnu li, kif essenzjalment osservat il-Qorti Ġenerali fil-punt 81 tas-sentenza appellata, fil-kuntest tal-eżekuzzjoni ta’ sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja li timponi pagamenti ta’ penalità fuq Stat Membru, il-Kummissjoni għandha tkun tista’ tevalwa l-miżuri adottati minn dan tal-aħħar sabiex jikkonforma ruħu mas-sentenza li tikkundannah.

Madankollu, kif ġustament iddeċidiet il-Qorti Ġenerali fil-punt 82 tas-sentenza appellata, din is-setgħa ta’ evalwazzjoni ma tistax tiġi eżerċitata b’mod li jippreġudika l-ġurisdizzjoni esklużiva tal-Qorti tal-Ġustizzja li tiddeċiedi dwar il-konformità ta’ leġiżlazzjoni nazzjonali mad-dritt tal-Unjoni.

Fil-fatt, skont is-sistema stabbilita fl-Artikoli 258 TFUE sa 260 TFUE, id-determinazzjoni tad-drittijiet u tal-obbligi tal-Istati Membri kif ukoll deċiżjonijiet dwar l-aġir tagħhom jistgħu jirriżultaw biss minn sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (sentenzi tad-29 ta’ Settembru 1998, Il‑Kummissjoni vs Il-Ġermanja, C-191/95, Ġabra p. I-5499, punt 45 u l-ġurisprudenza ċċitata).

F’dan ir-rigward il-Qorti tal-Ġustizzja għandha ġurisdizzjoni esklużiva mogħtija lilha direttament u espliċitament mit-Trattat FUE u li ma tistax tiġi misapproprjata mill-Kummissjoni fil-kuntest tal-verifikazzjoni tal-eżekuzzjoni ta’ sentenza mogħtija mill-Qorti tal-Ġustizzja skont l-Artikolu 260(2) TFUE.

Bl-istess mod, kif ġie ġustament osservat fil-punt 90 tas-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali lanqas ma tista’ tiddeċiedi fuq l-evalwazzjoni magħmula mill-Kummissjoni dwar kemm prattika jew leġiżlazzjoni nazzjonali, li ma ġietx eżaminata preċedentement mill-Qorti tal-Ġustizzja, hija xierqa sabiex tiggarantixxi l-eżekuzzjoni ta’ tali sentenza mogħtija fil-qasam ta’ nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu. Fil-fatt, jekk tagħmel dan, il-Qorti Ġenerali jkollha inevitabbilment tiddeċiedi dwar il-konformità ta’ tali prattika jew leġiżlazzjoni mad-dritt tal-Unjoni u b’dan il-mod tkun qed timmisapproprja l-ġurisdizzjoni esklużiva tal-Qorti tal-Ġustizzja f’dan ir-rigward.

Minn dan isegwi li, meta, fil-kuntest tal-verifikazzjoni tal-eżekuzzjoni ta’ sentenza mogħtija mill-Qorti tal-Ġustizzja abbażi tal-Artikolu 260 TFUE, ikun hemm nuqqas ta’ qbil bejn il-Kummissjoni u l-Istat Membru kkonċernat dwar kemm prattika jew leġiżlazzjoni nazzjonali li ma ġietx eżaminata preċedentement mill-Qorti tal-Ġustizzja hija xierqa sabiex teżegwixxi tali sentenza, il-Kummissjoni ma tistax, billi tadotta deċiżjoni, tiddeċiedi hija nnifisha tali nuqqas ta’ qbil u tislet minn dan il-konsegwenzi neċessarji għall-kalkolu tal-pagamenti ta’ penalità.

Huwa minnu li l-Qorti Ġenerali tista’, f’dan il-każ, tkun adita b’rikors għal annullament kontra tali deċiżjoni u li s-sentenza mogħtija tista’ tiġi appellata quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja.

Madankollu, l-analiżi li l-Qorti Ġenerali twettaq, fil-kuntest ta’ tali proċedura, tal-evalwazzjoni magħmula mill-Kummissjoni dwar kemm leġiżlazzjoni jew prattika nazzjonali li tkun għadha ma ġietx eżaminata mill-Qorti tal-Ġustizzja hija xierqa sabiex tiggarantixxi l-eżekuzzjoni korretta ta’ sentenza li tikkonstata nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu, mhux biss twassal għal ksur, għar-raġunijiet esposti fil-punti 56 u 57 ta’ din is-sentenza, tal-ġurisdizzjoni esklużiva li t-Trattat jagħti lill-Qorti tal-Ġustizzja fil-kuntest ta’ proċeduri għal nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu, iżda tkun tillimita wkoll b’mod indebitu l-possibbiltà ta’ din tal-aħħar li tanalizza konstatazzjonijiet ta’ fatt li fuqhom il-Qorti Ġenerali tkun ibbażat l-analiżi tagħha peress li fil-kuntest ta’ appell il-Qorti tal-Ġustizzja ma hijiex awtorizzata tistħarreġ tali konstatazzjonijiet ta’ fatt.

Barra minn hekk, jekk il-Kummissjoni tingħata marġni ta’ diskrezzjoni ikbar f’dak li jirrigwarda l-evalwazzjoni tal-miżuri ta’ eżekuzzjoni ta’ sentenza mogħtija abbażi tal-Artikolu 260(2) TFUE, dan ikun jammonta għal ksur tad-drittijiet proċedurali tad-difiża li l-Istati Membri għandhom fil-kuntest ta’ proċeduri għal nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu.

Fil-fatt, skont l-Artikoli 258 TFUE sa 260 TFUE, l-Istati Membri li fir-rigward tagħhom il-Kummissjoni tqis li ma osservawx l-obbligi tagħhom taħt id-dritt tal-Unjoni jistgħu, b’mod partikolari, jippreċiżaw il-pożizzjoni tagħhom matul fażi prekontenzjuża. L-għan ta’ din il-fażi tal-proċedura huwa preċiżament li l‑Istat Membru kkonċernat jingħata l-opportunità jikkonforma ruħu mal‑obbligi tiegħu jew li jinvoka b’mod effettiv l-eċċezzjonijiet tad-difiża tiegħu fir-rigward tal-ilmenti mressqa mill-Kummissjoni (ara, f’dan is-sens, b’mod partikolari, is-sentenza tal-10 ta’ Settembru 2009, Il‑Kummissjoni vs Il‑Portugall, iċċitata iktar ’il fuq, punt 67 u l-ġurisprudenza ċċitata).

Minn dak li ntqal iktar ’il fuq jirriżulta li, fis-sentenza appellata, il-Qorti Ġenerali ma llimitatx b’mod indebitu l-kompetenza tal-Kummissjoni fil-kuntest tal-verifikazzjoni tal-eżekuzzjoni tas-sentenza tal-2008 mir-Repubblika Portugiża u, b’konsegwenza ta’ dan, lanqas ma llimitat il-ġurisdizzjoni tagħha stess fir-rigward tal-istħarriġ tal-evalwazzjoni mwettqa mill-Kummissjoni f’dan ir-rigward.

F’dawn iċ-ċirkustanzi, l-ewwel parti tal-ewwel aggravju għandha tiġi miċħuda bħala infondata.

Fuq it-tieni parti tal-ewwel aggravju, dwar id-definizzjoni tan-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu kkonstatat mill-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenzi tagħha tal-2004 u tal-2008

L-argumenti tal-partijiet

Permezz tat-tieni parti tal-ewwel aggravju tagħha l-Kummissjoni tilmenta li l-Qorti Ġenerali wettqet żball ta’ liġi meta tat interpretazzjoni parzjali u formalistika tad-dispożittiv tas-sentenza tal-2008 u li b’dan il-mod illimitat b’mod indebitu s-suġġett tan-nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu kkonstatat mill-Qorti tal-Ġustizzja kemm fis-sentenza tal-2004 kif ukoll f’dik tal-2008. Fil-fatt, fil-punt 69 tas-sentenza appellata l-Qorti Ġenerali allegatament iddeċidiet b’mod żbaljat li, skont dan id-dispożittiv, jkun biżżejjed għar-Repubblika Portugiża li tħassar id-Digriet-Liġi Nru 48 051 biex tikkonforma ruħha mas-sentenza tal-2004 u li, għalhekk, il-pagamenti ta’ penalità kienu dovuti biss sa dan it-tħassir.

Bil-kontra ta’ dan, skont il-Kummissjoni, id-dispożittiv tas-sentenza tal-2004 jeżiġi b’mod ċar li r-Repubblika Portugiża timplementa l-miżuri meħtieġa sabiex tikkonforma ruħha ma dik is-sentenza, u dan kellu jiġi vverifikat b’mod konkret mill-Qorti Ġenerali mingħajr ma tillimita ruħha li tikkonstata s-sempliċi tħassir tal-imsemmi Digriet-Liġi, li, barra minn hekk, kien ikollu bħala riżultat li tinħoloq lacuna ġuridika fid-dritt Portugiż.

Għalhekk, il-Kummissjoni kienet iġġustifikata meta, sabiex tivverifika jekk ir-Repubblika Portugiża kinitx ikkonformat ruħha mas-sentenza tal-2004, ikkonfermata mis-sentenza tal-2008, analizzat il-kompatibbiltà tal-Liġi Nru 67/2007 mad-Direttiva 89/665 u meta, peress li kkonstatat li fil-leġiżlazzjoni Portugiża l-għoti tad-danni kien għadu suġġett għall-produzzjoni ta’ prova ta’ ħtija jew aġir intenzjonat, iddeċidiet li kien għad hemm nuqqas ta’ twettiq ta’ obbligu.

Ir-Repubblika Portugiża tikkontesta dawn l-argumenti tal-Kummissjoni.

Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja

It-tieni parti tal-ewwel aggravju hija bbażata fuq il-premessa żbaljata li tgħid li, sabiex tivverifika jekk ir-Repubblika Portugiża kinitx ikkonformat ruħha mas-sentenza tal-2004, ikkonfermata mis-sentenza tal-2008, il-Kummissjoni kienet ġustament iddeċidiet dwar il-kwistjoni tal-kompatibbiltà tal-Liġi Nru 67/2007 mad-Direttiva 89/665.

B’konsegwenza ta’ dan, fil-kuntest tal-istħarriġ tal-evalwazzjoni li l-Kummissjoni għamlet fid-deċiżjoni kkontestata, il-Qorti Ġenerali kien ikollha hija wkoll tivverifika b’mod konkret jekk l-imsemmija liġi kinitx konformi mad-dritt tal-Unjoni.

Madankollu, mill-eżami tal-ewwel parti tal-ewwel aggravju jirriżulta li l-Kummissjoni u l-Qorti Ġenerali ma jistgħux, f’ċirkustanzi bħal dawk inkwistjoni f’din il-kawża, jimmisapproprjaw il-ġurisdizzjoni esklużiva tal-Qorti tal-Ġustizzja, prevista fl-Artikoli 258 TFUE sa 260 TFUE, f’dak li jirrigwarda l-konstatazzjoni li Stat Membru naqas milli jwettaq l-obbligi tiegħu taħt id-dritt tal-Unjoni.

Għalhekk, il-Qorti Ġenerali ma tistax tiġi kkritikata li wettqet żball ta’ liġi meta naqset milli teżamina l-portata ġuridika konkreta tal-Liġi Nru 67/2007.

F’dawn iċ-ċirkustanzi, it-tieni parti tal-ewwel aggravju invokat mill-Kummissjoni insostenn tal-appell tagħha għandha tiġi miċħuda, u għaldaqstant dan l-ewwel aggravju għandu jiġi miċħud fit-totalità tiegħu bħala infondat.

Fuq it-tieni aggravju, ibbażat fuq motivazzjoni insuffiċjenti u kontradittorja tas-sentenza appellata

L-argumenti tal-partijiet

Il-Kummissjoni ssostni li l-Qorti Ġenerali annullat id-deċiżjoni kkontestata fuq il-bażi ta’ motivazzjoni insuffiċjenti u kontradittorja tas-sentenza appellata.

F’dak li jirrigwarda n-natura insuffiċjenti tal-motivazzjoni, il-Kummissjoni tilmenta li l-Qorti Ġenerali bbażat ruħha, sabiex tannulla d-deċiżjoni kkontestata, biss fuq il-fatt, espost fil-punt 85 tas-sentenza appellata, li l-Kummissjoni nnifisha ammettiet, f’dik id-deċiżjoni, li l-Liġi Nru 67/2007 tagħmilha potenzjalment inqas diffiċli sabiex offerenti leżi b’att illegali tal-awtorità kontraenti jikseb danni u fl-osservazzjonijiet tagħha, li l-leġiżlatur Portugiż ma llimitax ruħu għat-tħassir tad-Digriet-Liġi Nru 48 051, iżda ssostitwih permezz ta’ din il-liġi, li hija sistema legali ġdida.

Fir-rigward tan-natura kontradittorja tal-motivazzjoni, il-Kummissjoni ssostni li l-Qorti Ġenerali, filwaqt li minn-naħa, fil-punt 81 tas-sentenza appellata, affermat li l-Kummissjoni għandha tkun tista’ tevalwa l-miżuri adottati mill-Istat Membru sabiex jikkonforma ruħu ma’ sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, sabiex jiġi evitat li dan tal-aħħar jillimita ruħu li jadotta miżuri li jkollhom l-istess kontenut bħal dawk li kienu s-suġġett ta’ dik is-sentenza, min-naħa l-oħra, fil-punt 87 tal-istess sentenza, illimitat il-kompetenza tal-Kummissjoni għal sempliċi stħarriġ formali, intiż biss sabiex jiġi ddeterminat jekk id-Digriet-Liġi Nru 48 051 kienx ġie mħassar jew le.

Ir-Repubblika Portugiża tikkuntesta dawn l-argumenti tal-Kummissjoni.

Il-kunsiderazzjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja

Skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-motivazzjoni ta’ sentenza għandha turi b’mod ċar u inekwivoku r-raġunament tal-Qorti Ġenerali, b’mod li tippermetti li l-partijiet ikkonċernati jkunu jafu l-ġustifikazzjonijiet tad-deċiżjoni meħuda u li l-Qorti tal-Ġustizzja teżerċita l-istħarriġ ġudizzjarju tagħha (ara, b’mod partikolari, s-sentenza tat-2 ta’ April 2009, France Telecom vs Il‑Kummissjoni C-202/07 P, Ġabra p. I-2369, punt 29, u l-ġurisprudenza ċċitata).

F’din il-kawża, il-Qorti Ġenerali, fir-raġunament tagħha li jinsab fil-punti 68 sa 91 tas-sentenza appellata, tesponi fid-dettall il-motivi għall-annullament tad-deċiżjoni kkontestata u b’konsegwenza ta’ dan, din is-sentenza tissodisfa r-rekwiżiti mfakkra fil-punt preċedenti.

Fil-fatt, tali motivazzjoni hija msejsa fuq eżami loġiku, koerenti u sħiħ tal-fatti tal-kawża, li jibda, fil-punt 68 tas-sentenza appellata, bl-analiżi tal-portata tas-sentenza tal-2008, moqrija fid-dawl tal-motivi u tad-dispożittiv tagħha, li jkompli, fil-punti 73 sa 90 tal-istess sentenza, bl-ispjegazzjoni tar-raġunijiet li wasslu sabiex il-Qorti Ġenerali tiċħad l-interpretazzjoni tal-Kummissjoni li tgħid li hija setgħet tivverifika l-konformità tal-Liġi Nru 67/2007 mad-Direttiva 89/665 u li jintemm, fil-punt 91 tal-imsemmija sentenza, bl-annullament tad-deċiżjoni kkontestata.

Għalhekk, għandu jiġi kkonstatat li l-Kummissjoni hija żbaljata meta ssostni li l-unika motiv invokat mill-Qorti Ġenerali sabiex tiġġustifika l-annullament tad-deċiżjoni kkontestata huwa dak espost fil-punt 85 tas-sentenza appellata.

Bl-istess mod, lanqas ma jista jiġi milqugħ l-argument tal-Kummissjoni li jgħid li s-sentenza appellata hija msejsa fuq motivazzjoni kuntradittorja.

F’dan ir-rigward, għandu jiġi osservat li fil-punt 81 tas-sentenza appellata l-Qorti Ġenerali rrikonoxxiet, b’mod ġenerali, is-setgħa tal-Kummissjoni li tevalwa l-miżuri adottati minn Stat Membru sabiex jikkonforma ruħu ma sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja mogħtija abbażi tal-Artikolu 260 TFUE.

Madankollu għandu jiġi osservat li fil-punt 82 tal-imsemmija sentenza l-Qorti Ġenerali kkunsidrat li din is-setgħa tista’ tiġi eżerċitata biss f’limiti preċiżi, fid-dawl, b’mod partikolari, tal-ġurisdizzjoni esklużiva tal-Qorti tal-Ġustizzja sabiex tiddeċiedi dwar il-konformità ta’ leġiżlazzjoni nazzjonali mad-dritt tal-Unjoni.

Issa, huwa preċiżament billi bbażat ruħha fuq din il-premessa li l-Qorti Ġenerali ddeċidiet, fil-punti 83 sa 88 tas-sentenza appellata, li fil-każ inkwistjoni, fid-dawl tal-fatt li fis-sentenzi tagħha tal-2004 u tal-2008 l-Qorti tal-Ġustizzja ma kinitx iddeċidiet dwar il-konformità tal-Liġi Nru 67/2007 mad-dritt tal-Unjoni, il-Kummissjoni la kienet awtorizzata li twettaq hija stess tali evalwazzjoni u lanqas li tislet minn dan xi konsegwenzi għall-finijiet tal-kalkolu tal-pagamenti ta’ penalità.

Fid-dawl ta’ dak li ntqal iktar il-fuq, għandu jiġi konkluż li r-raġunament tal-Qorti Ġenerali ma huwiex ivvizzjat minn motivazzjoni insuffiċjenti jew kontradittorja u li għalhekk hemm lok li t-tieni aggravju invokat mill-Kummissjoni insostenn tal-appell tagħha jiġi miċħud.

Mill-kunsiderazzjonijiet esposti iktar ’il fuq jirriżulta li ebda wieħed miż-żewġ aggravji invokati mill-Kummissjoni insostenn tal-appell tagħha ma jista’ jintlaqa’ u, għalhekk, dan l-appell għandu jiġi miċħud kollu kemm hu.

Fuq l-ispejjeż

Skont l-Artikolu 184(2) tar-Regoli tal-Proċedura, meta appell ma jkunx fondat, il-Qorti tal-Ġustizzja tiddeċiedi dwar l-ispejjeż. Skont l-Artikolu 138(1) tal-istess Regoli, applikabbli għall-proċedura ta’ appell skont l-Artikolu 184, il-parti li titlef għandha tbati l-ispejjeż jekk dawn ikunu ġew mitluba. Peress li r-Repubblika Portugiża talbet sabiex il-Kummissjoni tiġi kkundannata għall-ispejjeż u peress li din tal-aħħar tilfet, hemm lok li hija tiġi kkundannata għall-ispejjeż ta’ din il-kawża. Skont l-Artikolu 140(1) tar-Regoli tal-Proċedura, li huwa wkoll applikabbli għall-proċedura ta’ appell, għandu jiġi deċiż li l-Istati Membri intervenjenti f’din il-kawża għandhom ibatu l-ispejjeż rispettivi tagħhom.

Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (Awla Manja) taqta’ u tiddeċiedi:

L-appell huwa miċħud.

Il-Kummissjoni Ewropea hija kkundannata tbati, minbarra l-ispejjeż tagħha, l-ispejjeż sostnuti mir-Repubblika Portugiża fil-proċedura preżenti.

Ir-Repubblika Ċeka, ir-Repubblika Federali tal-Ġermanja, ir-Repubblika Ellenika, ir-Renju ta’ Spanja, ir-Repubblika Franċiża, ir-Renju tal-Pajjiżi l-Baxxi, ir-Repubblika tal-Polonja u r-Renju tal-Isvezja għandhom ibatu l-ispejjeż rispettivi tagħhom.

Firem

( *1 ) Lingwa tal-kawża: il-Portugiż.

Top

Full & Egal Universal Law Academy