AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ
İKİNCİ BÖLÜM
KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR
Başvuru no. 54940/09
Mürüvet SEYHAN / Türkiye
Başkan,
Valeriu Griţco,
Yargıçlar,
Stéphanie Mourou-Vikström,
Georges Ravarani,
ve Bölüm Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Hasan Bakırcı’nın katılımıyla, 11 Ekim 2016 tarihinde Daire halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Yukarıda belirtilen 12 Ekim 2009 tarihli başvuruyu göz önünde bulundurarak,
Davanın dostane çözümle sona erdirilmesini kabul eden resmi deklarasyonları dikkate alarak,
Davalı Hükümetin görüşlerini ve başvuranın karşı görüşlerini göz önüne alarak,
Yapılan müzakereler sonucunda aşağıdaki kararı vermiştir:
OLAYLAR
1. Başvuran Mürüvet Seyhan, 1958 doğumlu bir Türk vatandaşıdır ve Antalya’da ikamet etmektedir.
2. Türk Hükümeti (“Hükümet”) ise kendi görevlisi tarafından temsil edilmektedir.
A. Davanın koşulları
3. Dava konusu olaylar, başvuran tarafından ibraz edildiği şekliyle, aşağıdaki gibi özetlenebilir.
4. Başvuran, teknisyen olarak çalışmış ve 17 Nisan 2006 yılında emekli olmuştur. 30 Eylül 1987 tarihinde Anadolu Üniversitesi’nde İktisat bölümündeki lisans eğitimini tamamlamıştır.
5. Başvuran, 7 Haziran 1999 tarihinde, çalıştığı kurum olan Türk Telekom’a başvurmuş ve maaş derecesinin üniversite mezunu olarak edindiği yeni statüye göre düzenlenmesini talep etmiştir. Başvuran üniversite diploması aldığı için 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca, ekonomist olarak çalıştığı her yıl için derecesinin ilerletilmesini beklemiştir. Derece yükselmesi ile daha yüksek bir maaş ve emekli maaşı almaya hak kazanacaktır. Belirtilmeyen bir tarihte başvuranın talebi reddedilmiştir.
6. Başvuran, belirtilmeyen bir tarihte, Kayseri İdare Mahkemesi nezdinde talebinin reddine ilişkin kararın iptali için dava açmıştır.
7. Kayseri İdare Mahkemesi, 16 Ekim 2000 tarihinde, başvuranın davasını reddetmiştir. Başvuran, bu kararı temyiz etmiştir.
8. Danıştay 11. Dairesi, 24 Aralık 2013 tarihinde, verilen kararı bozmuştur.
9. Kayseri İdare Mahkemesi, 29 Eylül 2005 tarihinde, başvuranın taleplerini bir kez daha reddetmiştir. Kararın yasaya aykırı olduğunu ileri süren başvuran, kararı temyiz etmiştir.
10. Danıştay 11. Dairesi, 12 Haziran 2007 tarihinde, verilen kararı onamıştır.
11. Belirtilmeyen bir tarihte başvuran, Danıştay kararının düzeltilmesi talebinde bulunmuştur. Danıştay, 18 Şubat 2009 tarihinde, başvuranın dilekçesini reddetmiştir. Karar, başvuran temsilcisine 10 Nisan 2009 tarihinde tebliğ edilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
12. Başvuran, Sözleşme’nin 6 § 1. maddesi kapsamında, ulusal mahkemeler nezdindeki yargılama işlemlerinin makul sürede tamamlanmamasından şikâyetçi olmuştur. Başvuran Sözleşme’nin 4, 14, 17. maddeleri ve 1 No’lu Protokol’ün 2. maddesine dayanarak zorla çalıştırılmak zorunda bırakıldığını, ayrımcılığa tabi tutulduğunu ve eğitim hakkının engellendiğini ileri sürmüştür.
13. Hükümet, başvuranın iddialarına itiraz etmiştir.
14. Mahkeme, Sözleşme’nin 35 § 1. maddesi uyarınca, nihai kararın verildiği tarihten itibaren altı aylık süre içerisinde yapılacak bireysel başvuruları inceleyebileceğini anımsatır (bk. Jakelaitis / Litvanya (kk.), no. 17414/05, 16 Aralık 2008, ve anılan karardaki diğer atıflar).
15. Mahkeme; mevcut davada, Hükümetin, Sözleşme’nin 35 § 1. maddesinde belirtilen altı aylık süre kuralı temelinde, başvurunun kabul edilebilirliğine ilişkin bir itirazda bulunmadığını dikkate alır. Bu bağlamda Mahkeme, altı aylık süre kuralının bir kamu politikası kuralı olduğunu (bk. Assanidze / Gürcistan [BD], no. 71503/01, § 160, AİHM 2004‑II); Hükümet bu doğrultuda itirazda bulunmamış olsa dahi Mahkemenin söz konusu kuralı resen uygulama yetkisi bulunduğunu dikkate alır (bk. Walker / Birleşik Krallık (k.k.), no. 34979/97, AİHM 2000‑I, ve Khanustaranov / Rusya no. 2173/04, § 37, 28 Mayıs 2014).
16. Mahkeme; nihai kararın başvurana değil başvuran temsilcisine tebliğ edildiği durumda, altı aylık süre kuralının, başvuran karardan daha geç bir tarihte haberdar olsa dahi, başvuran avukatının karardan haberdar olduğu tarihte başlayacağını anımsatır (bk. Pejic / Hırvatistan (k.k.), no. 66894/01, 19 Aralık 2002; Andorka / Macaristan (k.k.), no. 25694/03 ve 28338/03, 12 Eylül 2006; ve Személy És Vagyonőrök Független Szakszervezeti Szövetsége / Macaristan (k.k.), no. 31777/04, 27 Kasım 2007).
17. Sabri Güneş / Türkiye ([BD], no. 27396/06, § 39-59, 29 Haziran 2012) davasındaki değerlendirmelerini tekrarlayarak ve Danıştay tarafından 18 Şubat 2009 tarihinde verilen hükmün başvuran temsilcisine 10 Nisan 2009 tarihinde tebliğ edildiğini (bk. yukarıda § 12) dikkate alarak Mahkeme, Sözleşme’nin 35 § 1. maddesi anlamı dâhilinde altı aylık sürenin 11 Nisan 2009 tarihinde başladığını (aynı kararda, § 60) ve 10 Ekim 2009 Cumartesi gece yarısı son bulduğunu tespit etmiştir.
18. Başvuru formu Mahkemeye 12 Ekim 2009 tarihinde, öngörülen sürenin sona ermesi üzerine, ibraz edildiği için başvurunun bu tarihte geçerli şekilde ve bu bağlamda öngörülen süre dışında yapıldığı kabul edilmelidir (bk. Ngendakumana / Hollanda (k.k.), no. 16380/11, 5 Şubat 2013). Mahkeme, başvurunun Sözleşme’nin 35 § 1 ve 4 madde hükümleri nedeniyle reddedilmesi gerektiğine karar vermiştir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Başvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.
İşbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiş ve yazılı olarak 17 Kasım 2016 tarihinde tebliğ edilmiştir.
Hasan Bakırcı Valeriu Gritco
Yazı İşleri Müdür YardımcısıBaşkan
Full & Egal Universal Law Academy