AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ
İKİNCİ BÖLÜM
KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR
Başvuru no. 28248/06
Ebru ŞİMŞEK / Türkiye
Başkan,
Paul Lemmens,
Hâkimler,
Valeriu Griţco,
Stéphanie Mourou-Vikström,
ve Bölüm Yazı İşleri Müdür Yardımcısı Hasan Bakırcı’nın katılımıyla 10 Nisan 2018 tarihinde Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi(İkinci Bölüm),
29 Haziran 2006 tarihinde yapılan yukarıdaki başvuruyu göz önüne alarak,
Gerçekleştirdiği müzakerelerin sonucunda aşağıdaki kararı vermiştir:
OLAYLAR
1. Başvuran Ebru Şimşek 1975 doğumlu bir Türk vatandaşı olup İstanbul’da ikamet etmektedir. Başvuran, Mahkeme önünde İstanbul Barosuna kayıtlı avukatlar olan R. Aydınoğlu ve N. Kuğuoğlu tarafından temsil edilmiştir.
2. Davanın koşulları, başvuran tarafından sunulduğu şekliyle aşağıdaki gibi özetlenebilir.
3. Başvuran, Y.C.’nin sarf ettiği bazı cümlelerin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesiyle Y.C. aleyhinde 5 Mart 2004 tarihinde Şişli Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde tazminat talebiyle hukuk davası açmıştır. Başvuran, tazminat olarak 1.000.000.000 eski Türk lirası (söz konusu zamandaki kura göre yaklaşık 600 avro) talep etmiştir.
4. Temyiz ve karar düzeltme taleplerine uygulanan hukuki para sınırını arttıran 5219 sayılı Kanun 21 Temmuz 2004 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
5. Şişli Asliye Hukuk Mahkemesi 16 Aralık 2004 tarihinde davayı reddetmiştir.
6. Yargıtay, yukarıda anılan değiştirilen mevzuat kapsamında temyizde bulunulması için başvuranın öne sürdüğü miktarın gerekli sınırı aşmadığı gerekçesiyle (1.000.000.000 eski Türk lirası - yaklaşık 600 avro) başvuranın temyiz talebini 20 Mayıs 2005 tarihinde reddetmiştir.
7. Yargıtay, yukarıda anılan mevzuat uyarınca söz konusu miktarın gerekli sınırı aşmadığı gerekçesiyle (6.000.000.000 eski Türk lirası - yaklaşık 3.600 avro) başvuranın karar düzelteme talebini 24 Ekim 2005 tarihinde reddetmiştir. Bu karar, başvurana 18 Ocak 2006 tarihinde tebliğ edilmiştir.
ŞİKÂYET
8. Başvuran, Sözleşme’nin 6 § 1 maddesi kapsamında temyiz ve karar düzeltme taleplerine uygulanan hukuki para sınırını arttıran yeni mevzuatın kendi davasına uygulanmasının mahkemeye erişim hakkını ihlal ettiğini ileri sürmüştür.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
9. Mahkeme benzer bir hususu daha önce Canbaz/Türkiye ((k.k.), no. 3564/06, 13 Eylül 2011) davasında incelemiş olduğunu ve söz konusu başvuruyu açıkça dayanaktan yoksun bulduğunu gözlemlemektedir. Mahkeme somut davada, bu sonuçtan ayrılmasını gerektirecek herhangi bir sebep tespit edememiştir.
10. Mahkeme, başvuranın şikâyetlerinin Şişli Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından incelendiğini ve bu mahkemede görülen yargılamaların adilliğinin Mahkeme önünde herhangi bir şekilde sorgulanmasını gerektirecek bir husus olmadığını kaydetmektedir.
11. Dolayısıyla, başvuru açıkça dayanaktan yoksun olup, Sözleşme’nin 35 §§ 3 ve 4. maddesi uyarınca reddedilmesi gerekmektedir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Başvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiştir.
İşbu karar, İngilizce dilinde tanzim edilmiş olup, 17 Mayıs 2018 tarihinde bildirilmiştir.
Hasan BakırcıPaul Lemmens
Yazı İşleri Müdür YardımcısıBaşkan
Full & Egal Universal Law Academy