T.C.
İSTANBUL
1.FİKRÎ VE SINAÎ
HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
ESAS NO: 2020/196 Esas
KARAR NO: 2020/215
DAVA: Fikir Ve Sanat Eseri (Tecavazün Meni İstemli)
DAVA TARİHİ: 10/07/2020
KARAR TARİHİ: 15/09/2020
Mahkememizde görülmekte bulunan Fikir Ve Sanat Eseri (Tecavazün Meni İstemli) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
İDDİA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalının yapımcısı olduğu "..." ismi altında toplam 156 bölüm olarak yayınlanan sinematografik eserin yönetmeni olduğunu, “...” ismi altında ...’de haftalık bölümler halinde yayınlanmış olan 138 bölümden oluşan sinematografik eserlerin; 1995 ve 2002 yılları arasında toplam yedi yıllık bir süreçte yönetmenliğini yaptığını daha sonra da 2006 ve 2007 yıllarında ... televizyonunda yayınlanan yine "..." ismi altında toplam 18 bölümün yönetmeliğini yaptığını, müvekkil’in 1995-2002 döneminde " ..." isimli yapımda 138 bölüm yönetmenliğini tamamlamasını takiben davalı yan ile müvekkili arasında "..." ismi altında çekilecek olan TV dizi filmi için sözleşme imzalandığını, sözleşme gereğince “...” ismi altında ayrı ayrı çekilen bölümler için FSEK madde 48 ve 52 kapsamında bölüm isimleri/tarihleri/bölüm sayısı gibi detayların belirtilerek ayrı ayrı eser sahibinden izin alınması gerektiğini, bu sözleşmeden sonra ise davalının yapımcısı müvekkilin ise yönetmeni olduğu “...” ismi altında çekilen toplam 18 bölüm 2006-2007 döneminde ... kanalında yayınlandığını, imzalanan sözleşmenin hukuken gerekli koşulları taşımadığından; sözleşme tarihinden sonra çekilen toplam 18 bölüm için de yeterli olmadığını ancak 1995 ile 2002 yılları arasında çekilen toplam 138 bölüm ile ilgili olarak müvekkili ile Davalı yapım şirketi arasında 5846 sayılı Yasa’nın 48. Ve 52. Maddesine uygun olarak imzalanmış hiçbir lisans sözleşmesi bulunmadığını, 1995 ve 2002 yılları arasında toplam 138 bölüm “...” isimli sinematografik eserler için yönetmen sıfatıyla eser sahibi müvekkilden alınmış herhangi bir izin bulunmadığı halde; Davalının sözkonusu eserleri kendisine ait kanallar olan “...” ve “...” isimli ... kanallarından digital ortamda yayınladığını iddia ederek müvekkilin eser sahibi olduğu 138 adet esere ilişkin davalının 2015 yılından bu yana devam eden izinsiz kullanımları nedeniyle; 5846 sayılı Yasa’nın 66. ve 69. Maddesi kapsamında; youtube platformu üzerinden davalıya ait olan “...” ve “...” isimli kanallar vasıtasıyla müvekkilin eser sahibi olduğu gerek tüm bölümlerin gerekse bölümlerden kesitler halinde yapılan yayınlar nedeniyle oluşan tecavüzün; davalının ... isimli televizyon kanalında 18.06.2020 tarihinden bu yana devam ettirdiği tecavüzün men'i ve ref’ini talep ve dava etmiştir.
SAVUNMA; Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış ancak açılan davaya cevap vermemiştir.
GEREKÇE:
Davacı vekili Uyap'tan göndermiş olduğu 23/07/2020 havale tarihli dilekçesi ile; davalı yan ile anlaşma sağlandığından iş bu davadan feragat ettiğini beyan etmiş olup, davacının vekaletnamesi incelendiğinde davadan feragate yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe kapsamına göre;
1-Davacı vekili 23/07/2020 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiş olmakla HMK 307.maddesi gözetilerek DAVANIN FERAGAT NEDENİYLE REDDİNE,
2-54,40 TL ilam harcının peşin harçtan mahsubu ile yeniden alınmasına yer olmadığına,
3-Davalı yan vekille temsil edilmediğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
4-Davacı tarafın yapmış olduğu yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
5-Davalı tarafın yapmış olduğu yargılama gideri bulunmadığından bu hususta hüküm kurulmasına yer olmadığına,
6-Artan gider avansının karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacıya iadesine,
Dair karar taraf vekillerinin yokluğunda, gerekçeli kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 haftalık süre içinde İSTİNAF YASA YOLU AÇIK OLMAK ÜZERE karar verildi.15/09/2020
Katip ...
¸e-imzalıdır
Hakim ...
¸e-imzalıdır