T.C.
İSTANBUL
5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO: 2020/440 Esas
KARAR NO: 2020/683
DAVA: Alacak (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
DAVA TARİHİ: 20/08/2020
KARAR TARİHİ: 16/11/2020
Mahkememizde görülmekte olan Alacak davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacının mahkememize sunmuş olduğu dava dilekçesi özetle; 22/11/2014 tarihinde davalı şirketin saha çalışanı tarafından şubeye götürüldüğünü, şubede başka bir kadın çalışan ile epilasyon, cilt bakımı, zayıflama gibi hizmetler verildiğini öğrendiğini, çalışan kadının saha çalışanının ve kendisinin prim alması için bir kaç kağıt imzalamasını istediklerini, protokolün bir hükmünün olmadığını sadece şubeye gidip bilgilendirildiğine dair yazılı bir belge olduğunun söylendiğini, psikolojik baskı yapılarak protokolü imzaladığını, hiçbir hizmet almadığı şirketin uzun zaman sonra maaş haczi uyguladığını, gelen maaş haczi ile 600,00 TL olan senet tutarını 1.590,22 TL faiziyle birlikte ödediğini, 01/01/2020 tarihinde Şişli Kaymakamlığı İlçe Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığına başvuruda bulunduğunu, 29/01/2020 tarihli karar ile heyetin görevsizliği nedeniyle şikayetin reddine karar verildiğini, davalıya yapılan ödemenin haksız olduğunu bildirmekle davalıya ödenen 1.590,99 TL'nin 08/01/2018 tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderlerinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalıya usulüne uygun olarak tensip zaptı ve dava dilekçesinin tebliğ olduğu görülmekle, davalı vekilinin mahkememize sunmuş olduğu cevap dilekçesi özetle; davacının 22/11/2014 tarihinde müvekkilinin sahibi olduğu şirketten 600,00 TL bedelinde 6 seanslık cilt bakım hizmeti satın aldığını, satış işleminin sonrasında davacının hem seanslara girmediğini, hem de seans bedelini ödemediğini, sözleşme uyarınca seanslarını iptal etmediğini, satış bedelinin davacıdan tahsil edilememesi üzerine ... 14. İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı dosyası ile icra takibine geçilerek maaş haczi gönderildiğini, davacının çalıştığı iş yerinde İİK uyarınca kesintiler yapılarak icra dosyasına gönderildiğini ve borcun tamamının tahsil edilerek dosyanın kapandığını, davacının 2 yıl 8 ay sonra ödenen borcun tahsilini istediğini ve hak düşürücü süre yönünden davanın reddinin gerektiğini, görevli mahkemelerin İstanbul Ticaret Mahkemeleri değil İstanbul Tüketici Mahkemeleri olduğunu bildirmekle davanın görev yönünden reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe;
Dava, hizmet sözleşmesi kapsamında davalıya yapılan ödemelerin geri alınmasına ilişkindir.
6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç Başlıklı 1. maddesinde Kanunun amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Satıcı; "kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi"; tüketici ise "ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi" ifade etmektedir. Aynı Kanunun 3. maddesinde de "Tüketici işlemi", "Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukukî işlemi” ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukukî işlemin olması gerekir.
Somut olayda; davacı ile davalı arasında cilt bakımı hizmeti verilmesine ilişkin sözleşme akdedildiği, davalının cilt bakımı ve benzeri hizmetleri ifa etmeyi, davacının da buna karşılık bedel ödemeyi taahhüt ettiği, davacının tacir olmadığı, yukarıdaki tanım uyarınca tüketici olduğu, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğu, sözleşme kapsamında davalı tarafa verilen 600,00 TL bedelli bononun tüketici bonosu olduğu anlaşılmıştır. 6502 sayılı TKHK'nın 73.maddesi uyarınca tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır. Bunun yanında Kanun'un 83.maddesinde de taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir. Dolayısıyla uyuşmazlığı çözmeye görevli mahkemenin İstanbul Tüketici Mahkemeleri olduğu sonucuna varılmıştır.
Tüm dosya kapsamının ve delillerin değerlendirilmesi sonucunda; taraflar arasında mahkememizin görevi kapsamında değerlendirilebilecek bir ticari ilişkinin bulunmadığı, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğu, davacının tacir olmadığı, davaya bakmakla görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğu, görevin dava şartı olup yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerektiği anlaşıldığından, mahkememizin görevsizliğine, dosyanın karar kesinleştiğine ve talep halinde görevli İstanbul Nöbetçi Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM / Yukarıda açıklanan nedenlerle:
1-Mahkememizin görevsizliğine, görevsizlik nedeniyle davanın usulden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli İSTANBUL TÜKETİCİ MAHKEMELERİNE gönderilmesine,
2-Harç ve masrafların görevli mahkemesinde nazara alınmasına,
Dair; davacı asil ve davalı vekilinin yüzüne karşı, malvarlığına ilişkin davalarda 6763 sayılı kanununun 41. maddesi ile değişik 6100 sayılı HMK md. 341/2. maddesi gereğince dava miktarı veya değeri 5.390 TL'lik kesinlik sınırında kaldığından KESİN olmak üzere verilen karar, açıkça okunup usulen anlatıldı. 16/11/2020
Katip ...
¸¸
Hakim ...
¸¸