T.C. İstanbul Anadolu 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO: 2015/538 Esas
KARAR NO: 2018/215
DAVA: Alacak (Satım Sözleşmesinden Kaynaklanan)
DAVA TARİHİ: 25/05/2015
KARAR TARİHİ: 27/02/2018
Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Satım Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalı şirket arasında 30.10.2008 tarihinde yapılan yetkili servis sözleşmesi ile davacı, davalı şirketin yetkili servisi olarak ..... bölgesinde hizmet vermeye başladığını, davacı, davalı şirketin yetkili servisi olduğu süre içinde yapılan işlerle ilgili olarak her türlü yedek parça, evrak ve sair ihtiyaçları tek satıcı durumundaki davalıdan tedarik etmekte ve davalı şirkete bağımlı bir şekilde iş ilişkisini sürdükmekte olduğunu, davalı şirket, ..... müşterilerinin satın aldıkları kombilere belli bir ücret karşılığında garanti süresinin uzatılması için davacıya ek garanti paketi sözleşmeleri gönderdiğini, işbu sözleşmelerin ücretini de davacının cari hesabından peşin olarak tahsil ettiğini, davacının herhangi bir talebi olmaksızın sair sayıda ek garanti paketi sözleşmesi davalı ...... tarafından davacıya gönderilmeye başlandığını, davacının ilk aylarda davalı şirket ile iş ilişkilerinin sekteye uğramaması amacıyla ve tüm iyi niyetiyle ilgili formları müşterilere pazarlamaya çalıştığını ve fakat bu formların tamamının satışını yapamadığını, formların tamamının satışını yapamadığını kendisine form gönderilmemesini sınırlı sayıda gönderilmesi için girişimlerde bulunduğunu fakat girişimlerin sonuçsuz kaldığından bahisle davacının satın almak zorunda bıraktırıldığı ek garanti süresi sözleşmeleri için davalıya haksız olarak ödediği 13.919,49 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz oranıyla birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesi ile halen ellerinde bulunan ve davalı tarafından iade alınmayan 44 adet ek garanti paketi sözleşmelerinin davalıya iade edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın da davalı gibi tacir olduğunu, yasada tacir olmaya bir takım hukuki sonuçlar bağlandığı tüm tarafların malumu olduğu, tacir kişiler arasında yapılan sözleşmeler Anayasaya, kanuna ve insan haklarına aykırı olmadığı sürece geçerli olduğunu, davacı taraf ile imzalanan sözleşmenin hukuki sonuçlarının farkında olup yetkili servislik sözleşmesi kurulduğu andan itibaren davalı şirketin ek garanti paketi kampanyasına dair uygulamasını da kabul ettiğini ve ona göre hareket ettiğini, ahde vefa tacirler aradaki hukukun temel kuralı olduğunu, bu durumda belli bir akdin değişikliğinin talebi ancak zorlayıcı ve mücbir sebep olması halinde istenebileceğini, davacı tarafın yıllar içinde ek garanti paketlerini hiçbir itiraz etmeden kabul ettiğini ve satışını yaptığını, davacı ile davalı arasındaki servislik sözleşmesi 2011 yılında feshedilmiş olduğunu, aradan 4 yıl geçtikten sonra açılan işbu davada davacının kötü niyetle hareket ettiğinin açık olduğunu, davacı tarafa kesilen son ek garanti sözleşmesi satış faturası 20.07.2011 tarihli olduğunu, ancak davacı tarafın ek garanti paketi sözleşmelerine ve sair ürünlere dair kendisine yapılan hiçbir gönderime ve faturaya yasal süresi içerisinde itirazı olmadığını, son fatura tarihinden 4 yıl sonra da işbu davayı açtıklarını, üstelik davacının yetkili servislik sözleşmesi 19.09.2011 tarihli noter ihtarı ile son ek garanti paketinin kendisine satılmasından 2 ay sonra gerçekleştiğini, bu durumun dahi davacının kötü niyetli hareket ettiğinin açık göstergesi olduğundan bahisle haksız ve mesnetsiz davanın, haksız faiz talebinin reddini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkememizce 09.12.2016 tarihli heyet raporu alınmış özetle; tarafların beyanları ve delilleri ışığında, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin tarafların analaşmasıyla sona erdiği; davacı yanın elinde kalan ek garanti paketlerinin ücretini davalıdan talep edebileceği; ancak davacıya ait ticari defter ve kayıtlar üzerinde yapılan incelemede davacının davalıdan yapmış olduğu alımların malzeme, garanti sözleşmesi vb. alımlar olup olmadığının mevcut durumda belirlenmesinin mümkün olmadığı kanaati bildirilmiştir.
İtirazen alınan 12.09.2017 tarihli ek rapor ile; davacı tarafından davalı adına 26/12/2011 tarihli ....... numaralı Ek ......Paketi Sözleşmesi açıklaması ile 44 adet toplam tutan KDV hariç 13.919,49 TL iade faturasını düzenlendiği; fatura ile birlikte davacı tarafından 44 adet ek garanti paket sözleşmesi sunulduğu; davacı faturasının davacının 2011 yılına ait işletme defterine gelir olarak kayıt edilmiş olduğu ancak iade faturasının davalı ticari defterlerinde kayıtlı bulunmadığı; diğer hususlarda kök raporda varılan sonuçlarla bağlı kalındığı kanaati bildirilmiştir.
Dava taraflar arasındaki yetkili servis sözleşmesinin feshi nedeniyle ek garanti paketi sözleşmelerinin davalıya iadesi ve paket bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.
Taraflar arasında yetkili servis sözleşmesi yapıldığı ve 13.09.2011 yılı itibarı ile davalı tarafça feshedildiği ihtilafsızdır.
Davacı, sözleşme süresi içerisinde davalı şirket tarafından müşterilere kullandırılmak üzere tarafına gönderilen ek garanti paketi sözleşmelerinin bedelinin davalı şirkete peşin olarak ödendiğini, sözleşme sona erdikten sonra elinde kalan ek garanti paketlerinin bedelinin tarafına iade edilmesi gerektiği iddia etmiştir. Davalı taraf ise, davacının ek garanti paketi sözleşmelerinin bedelini herhangi bir itiraz ileri sürmeksizin peşinen ödediğini, yetkili servis sözleşmesi ile birlikte ek garanti paketi uygulmasını kabul ettiğini savunmuştur.
Tarafların iddialarının tetkiki için deliller toplanmış ve bilirkişiden rapor alınmıştır.
Yetkili servis sözleşmesi uyuşmazlık kapsamı dikkate alınarak incelenmiştir. Sözleşmenin 8.8. maddesine göre; “işbu sözleşemenin feshi halinde yetkili servisin herhangi bir sebeple ..... veya ......'a ait tescilli markalarından olan hiçbir müşterinin cihazına müdahale yetkisi kalmaz. Yetkisi iptal edilen bir servis yetki dışında özel olarak ...... veya .....'a tescilli markalarından birini taşıyan herhangi bir müşterinin cihazına müdahale edemez", 8.9. maddesine göre; “İş bu sözleşmenin feshi halinde yetkili servis hiçbir surette .....'a ait markalardan birinin logosunu işyerinde, kullandığı evraklarda, işyeri tabelasında, servis araçlarında ve personelin kullandığı hiçbir kıyafet ve ekipmanda bulunduramaz” şeklindeki düzenlemeler yer almaktadır.
Tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporu bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sözleşmenin davalı tarafça fesh edilmesi ile birlikte davalının (sözleşmenin 8.9.maddesi gereğince) fesih tarihinden itibaren dava konusu ek garanti paketi sözleşmeleri yönünden reklam, pazarlama ve satış yetkisinin sona erdiği, davacı şirkete makul sınırın üstünde gönderilen garanti paket sözleşmelerinin yetkili servislik sözleşmesinin feshi ile birlikte davalıya iadesinin gerektiği, davacının satılamayan ve bedeli peşinen ödenmiş olan garanti sözleşmelerinin bedelini iade talebinde haklı olduğu kanaatine varılmakla davanın kabulüne karar verilmiştir.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1.Davanın kabulü ile;
13.919,49 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,
Davaya konu 44 adet toplamda 13.919,49 TL değerinde ek garanti paketi sözleşmelerinin davacı tarafça davalıya iadesine,
Tarafların edimlerini aynı anda ifa etmelerine,
2.Alınması gerekli 950,84 TL harçtan dava açılırken peşin olarak yatırılan 237,72 TL harcın mahsubu ile bakiye 713,12 TL harcın davalıdan tahsiline,
3.Davacı tarafından yapılan 269,52 TL harç gideri, 500,00 TL posta gideri, 1.500,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 2.269,52 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4.Davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
5.Karar tarihinde yürürlükte olan AÜTT gereğince 2.180,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
6.Kararın kesinleşmesi ve talep halinde kullanılmayan gider avansının ilgili tarafa iadesine,
Dair, Davacı Vekilinin ve Davalı Vekilinin yüzlerine karşı tebliğden itibaren 2 hafta süre içinde İstinaf yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı.27.03.2018