T.C. İstanbul Anadolu 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO: 2024/410 Esas
KARAR NO: 2024/651
DAVA: İtirazın İptali (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
DAVA TARİHİ: 07/06/2024
KARAR TARİHİ: 06/09/2024
Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
Yukarıda adı ve adresi yazılı davacı tarafından açılan hukuk davasının 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 9. Maddesi gereğince Türk Milleti adına yargılama yapmaya görevli ve yetkili---------- Asliye Ticaret Mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda aşağıda gerekçesi yazılı hükme ulaşılmıştır.
DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: davalının ----------Ş adı altında iş ve işlem yapıyorsa da -------- ve ---------- böyle bir şirketin kaydı bulunmadığını, davalı tarafından ödemelerin kendi şahsi hesabına kabul edildiğini, davalı tarafından müvekkiline iletilen teklif metninde yapılacak işlerin listelendiğini, bu uygulamaların malzeme ve işçilik anahtar teslim fiyatının 80.000,00 TL olduğunun yazıldığını, akabinde 18.11.2022 tarihinde TEKLİF/SÖZLEŞME metnimim de taraflarca imzalandığını, 18.11.2022 tarihinde müvekkili tarafından 55.000,00 TL, 23.12.2022 tarihinde 10.000,00 TL müvekkili tarafından ... sözleşmede belirtilen hesabına yatırıldığını, 23.12.2022 tarihinde ... tarafından --------- isimli, ------- Cad. No.-------- --------- adresinde mukim diş hekimliği kliniğinin dış bahçesinin zemin kaplama işi yapıldığını, 27.12.2022 tarihinde ise zeminde oluşan deformasyon ... videolar ile gösterilerek de iletildiğini, zeminde oluşan problemin temel sebebinin taşlar arasında kullanılan yapıştırıcının yeterli olmamasından kaynaklandığı görülse de bilirkişi marifetiyle eksikliğin ne olduğunun tespit edilebileceğini, davalıya videolarla durum gösterilir gösterilmez kendisi tarafından bu durumun halledilebileceği ve ayıbın giderileceğinin söylendiğini, fakat 27.12.2022 tarihinden bugüne değin bu konuda herhangi bir aksiyon alınmadığı gibi, bu hafta yağmur var, makine başka bir fabrika vb. söylemler ile müvekkilinin oyalandığını, Eylül ayının başı itibarıyla da müvekkilinin telefonlarına kendisi tarafından dönüş yapılmadığını, ayıbın neredeyse bir yılı aşkın süredir giderilmemesi sebebiyle müvekkilinin uğradığı zararların; Zemin halı kaplama için ... ile anlaşılan fiyat 25 Euro 160 m2 = 4.000 Euro, İş ayıplı teslim edildiği ve ayıp giderilmediği için şu an yapılacak fiyat = 45 Euro 160 m2 = 7.200 Euro olmak üzere toplam zararın Zarar = 3.200 Euro, Müvekkili tarafından 01.09.2023 tarihinde ---------- ile anlaşıldığını, işin toplam bedelinin 165.000,00 TL + KDV olarak belirlendiğini, zemin taş halı ayıplı olarak teslim edildiği ve bu ayıp giderilmediği için iş sahibinden 01.01.2023 tarihinden beri alınamayan 184.000,00 TL ödeme ve bu paranın değer kaybı, -------- halı kaplama için verilen 23.12.2022 tarihinden 65.000 TL için --------- İcra Dairesinin ---------- Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, takibin henüz kesinleşmediğini,---------- halı ayıplı olarak teslim edildiği ve bu ayıp giderilmediği için ---------- halıyı kaldırtmak gerektiğini ve bu molozun nakliye ve hamaliye bedelinin 8.000 TL olduğunu, delil tespiti için başvuru yapıldığını -------- Sulh Hukuk Mahkemesinde delil tespiti davası açıldığını, --------- D.İş sayılı dosya ile görüldüğünü, neticesinde "Somut olay incelendiğinde, talep dilekçesinde delil tespiti istenen ayıplı zeminin iş yerinin bir diş kliğini olması ve sürekli tozuması nedeni ile hijyen sebebi ile Aralık 2022'de kaldırıldığının, zeminin ayıplı halinin 30/08/2023 tarihinde video ile kayıt altına alındığının belirtildiği dikkate alındığında HMK 400/2 maddesinde yer alan delilin hemen tespit edilmemesi hâlinde kaybolacağı yahut ileri sürülmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı ihtimali bulunmadığı, dolayısı ile delil tespit isteminde hukuki yararın bulunmadığı anlaşıldığından talebin reddine karar verilip, aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." şeklinde reddine karar verildiğini, arabuluculuk yoluna başvurulduğunu, ancak anlaşma sağlanamadığını, tüm bu nedenlerle haksız ve hukuka aykırı itirazın iptaline, --------- İcra Dairesinin --------- Esas sayılı dosyanın takip tarihinden itibaren 3095 Sayılı kanun avans faiz işletilmek suretiyle devamına, Davalının, asıl alacak üzerinden alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine, Davalının müvekkiline şimdilik 5.000 TL maddi tazminat ödemesine, bilirkişi marifeti ile belirlenecek zarar miktarına 27.12.2022 (ayıbın davalıya bildirildiği tarih) itibarıyla 3095 sayılı kanun avans faizi işletilmesine, Yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:Dava, İİK'nun 67/1 maddesinde düzenlenen itirazın iptali davasıdır.Mahkememizce; tarafların aktif ve pasif dava ehliyetleri denetlenip uyuşmazlık konuları resen belirlenerek; taraf vekillerinin vermiş olduğu dilekçeler, ibraz ettikleri tüm deliller, --------- İcra Müdürlüğü'nün ---------- Esas sayılı dosyası, tüm kayıt ve belgeler tek tek incelenmiştir.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK)’nun 3. maddesi hükmüne göre bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir. Bir işin ticari veya adi olması, farklı kuralların uygulanmasını gerektirir. Bir işin ticari olup olmadığını kanunda öngörülen kurallar uyarınca saptamak gerekir. Eğer iş ticari ise özel ticari kuralların uygulanması zorunlu olur. Ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işler, yani, haklı veya haksız fiil yahut işletmeyi ilgilendiren her iş ayrık durumlar dışında, ticari iş sayılır. Bu işler, eğer bir ticari işletmeyi ilgilendirmiyorsa, ticari iş sayılmazlar .Ticari davalar ise aynı Kanunun 4/1 maddesinde tanımlanmıştır. Bu maddeye göre, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri ve tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın Türk Medenî Kanunu’nun, rehin karşılığında ödünç verme işi ile uğraşanlar hakkındaki 962 ilâ 969 uncu maddelerinde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkındaki 202 ve 203, rekabet yasağına ilişkin 444 ve 447, yayın sözleşmesine dair 487 ilâ 501, kredi mektubu ve kredi emrini düzenleyen 515 ilâ 519, komisyon sözleşmesine ilişkin 532 ilâ 545, ticari temsilciler, ticari vekiller ve diğer tacir yardımcıları için öngörülmüş bulunan 547 ilâ 554, havale hakkındaki 555 ilâ 560, saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580 inci maddelerinde; fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta; borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde ve bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu maddeye göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için tarafların her ikisinin tacir olması ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğması veya ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi olması veyahut da açılan davanın maddede altı bent halinde sayılan davalardan olması gerekir. Taraflardan biri tacir değilse veya tacir olmasına rağmen uyuşmazlığın ticari işletmeyle ilgisi yoksa ticari davanın varlığından söz edilemez.Ticari davalar, mutlak ticari davalar, nispi ticari davalar ve yalnızca bir ticari işletmeyle ilgili olmasına rağmen ticari nitelikte kabul edilen davalar olmak üzere üç gruba ayrılır.Mutlak ticari davalar, tarafların tacir olup olmadığına ve işin bir ticari işletmeyi ilgilendirip ilgilendirmediğine bakılmaksızın ticari sayılan davalardır. Mutlak ticari davalar, TTK'nun 4/1. maddesinde bentler halinde sayılmıştır. Bunların yanında Kooperatifler Kanunu (m.99), İcra İflas Kanunu (m.154), Finansal Kiralama Kanunu (m.31), Ticari İşletme Rehni Kanunu (m.22) gibi bazı özel kanunlarda belirlenmiş ticari davalar da bulunmaktadır. Bu guruptaki davaların ticari dava sayılabilmesi için taraflarının tacir olması veya ticari işletmeleriyle ilgili olması gibi şartlar aranmaz. TTK'nın 4/1. bendinde sınırlı olarak sayılan davalar arasında yer alması veya özel kanunlarda ticari dava olarak nitelendirilmesi yeterlidir. Bu davalar kanun gereği ticari dava sayılan davalardır.Nispi ticari davalar, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili olması halinde ticari nitelikte sayılan davalardır. TTK'nun 4/1. maddesine göre, her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan ve iki tarafı da tacir olan hukuk davaları ticari dava sayılır. Bu hükme göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için, hem iki tarafın ticari işletmesini ilgilendirmesi hem de iki tarafın tacir olması gereklidir. Bu şartlar birlikte bulunmadıkça, uyuşmazlık konusunun ticari iş niteliğinde olması veya ticari iş karinesi sebebiyle diğer taraf için de ticari iş sayılması davanın ticari dava olması için yeterli değildir. Ticari iş karinesinin düzenlendiği TTK’nun 19/2.maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmez. TTK, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Hal böyle olunca, işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.
Üçüncü grup ticari davalar, yalnızca bir tarafın ticari işletmesini ilgilendiren havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davalardır. Yukarıda açıklandığı üzere bir davanın ticari dava sayılması için kural olarak ya mutlak ticari davalar arasında yer alması ya da her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili bulunması gerekirken havale, vedia ve fikri haklara ilişkin davaların ticari nitelikte sayılması için yalnızca bir yanın ticari işletmesiyle ilgili olması TTK'da yeterli görülmüştür.6335 sayılı Türk Ticaret Kanunu İle Türk Ticaret Kanununun Yürürlüğü Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesi ile değişik TTK’nun 5/1. maddesinde, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın, asliye ticaret mahkemesinin tüm ticarî davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olduğu belirtilmiştir. Buna göre, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki hukuki ilişki, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'ndan ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil görev ilişkisidir. Bu nedenle, asliye ticaret mahkemesinin bakması gereken davalarda, asliye hukuk mahkemesi görevli sayılamaz. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtayca re'sen dikkate alınır. Bu kuralın tek istisnası, 6335 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı TTK'nun 5/4. maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, yargı çevresinde ayrı bir asliye ticaret mahkemesi bulunmayan yerlerde, asliye hukuk mahkemelerine açılan davalarda görev kuralına dayanılmamış olması görevsizlik kararı verilmesini geretirmez.Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, dava şartı olması sebebiyle davanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekir. Mahkememizce görev husus öncelikli olarak incelenmiştir. Somut olayda davalının gerçek kişi tacir olmadığı, gerçek kişi ticari işletme kaydının bulunmadığı, dava tarihi itibari ile işletme hesabına göre defter tuttuğu ---------- Vergi Dairesi Müdürlüğü, --------- Ticaret Sicil Müdürlüğü ve ----------- Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği Başkanlığı'nın müzekkere cevapları ile sabittir. Tüm dosya kapsamı, taraf iddia ve savunmaları ve bütün deliller birlikte değerlendirildiğinde; davalının tacir olmadığının gelen müzekkere cevapları ile sabit olduğu, davacının ise tacir olduğu, mahkememizin görevli olması için her iki tarafın da tacir olması yahut mutlak ticari dava olması gerekeceği, davacının tacir olamasının eldeki davanın ticari dava olması için tek başına yeterli olmadığı, nispi veya mutlak ticari dava şartlarının bulunması gerektiği, takibin ilamsız olmakla kambiyo takibi de olmadığı, bu doğrultuda eldeki dosya bakımından mutlak yahut nispi ticari dava şartlarının oluşmadığı dikkate alındığında eldeki dosya bakımından mahkememizin görevli olmadığı ve uyuşmazlığın çözüm yerinin Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğuna mahkememizce kanaat getirilmiş, mahkememizin görevsizliği nedeniyle davanın dava şartı yokluğu yönünden usulden reddine karar verilmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere:
1-Göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan HMK'nun 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca DAVANIN USULDEN REDDİNE,
2-Yasal sürede başvurulması halinde dosyanın görevli ---------- Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,
3-HMK'nun 331/2 madde gereğince süresi içerisinde müracaat yapıldığı takdirde yargılama giderlerine gönderilen mahkemece dikkate alınmasına,
4-Kararın kesinleşmesinden itibaren HMK'nun 20/1-son cümle gereği dosyanın iki haftalık süre içerisinde görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesinin istenilmemesi halinde DAVANIN AÇILMAMIŞ SAYILMASINA karar verilmesi için dosyanın yeniden ele alınmasına,
Dair, tarafların yokluğunda gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde ----------- BAM nezdinde istinaf yolu açık olmak üzere dosya üzerinden karar verildi. 06/09/2024