T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN : ... ...
ÜYE: ... ...
ÜYE : ... ...
KATİP: ... ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 28/06/2021
NUMARASI:
DAVANIN KONUSU: YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/06/2021 tarih ve 2020/283 E. - 2021/225 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2020/00854 sayılı "... ...+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Kurum tarafından 2015/44539 sayılı "... ..." ibareli markaya dayalı olarak, SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca müvekkili başvurusunun kısmen reddine karar verildiğini, başvuru konusu markanın çeşitli ülkelerde müvekkili adına tescilli olduğunu, redde mesnet gösterilen markanın sahibinin de müvekkili ile aynı sektörde ticari faaliyetini sürdürdüğünü ve müvekkili markası ile iltibas teşkil eden ürünleri tüketicilere arz ettiğini, redde mesnet marka sahibinin müvekkilinin markasını bildiğini ya da bilmesi gerektiğini, müvekkilinin markasını, redde mesnet marka sahibinden çok önce kullandığını, redde mesnet marka tescilinin kötü niyetli olduğunu, "... ..." ibareli markanın gerçek ve öncelikli hak sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2020-M-5802 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davacının başvuru markasının "... ...+şekil" ibaresinden oluştuğu, redde mesnet markanın ise "... ..." ibareli olduğu, markalar arasında yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik olarak değerlendirilmemesi gerektiği, davaya konu başvuru markasında belirgin olarak yer alan şekil unsurunun mesnet markada yer almadığı, bu açıdan başvuru ve redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun söylenemeyeceği, mesnet markanın SMK'nın 5/1-ç maddesine göre mutlak ret sebebi oluşturmayacağı, başvuru ve mesnet markadaki var olabilecek iltibas düzeyindeki benzerliğin ise nispi ret sebebi sayılıp yayıma itiraz üzerine ele alınabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2020-M-5802 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı vekili, redde mesnet olarak gösterilen marka ile başvuru konusu marka arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğunu, başvuru markasında ayırt edici ve baskın tek unsurun "... ..." ibaresinden oluştuğunu, aynı ibarenin redde mesnet markanın da asli unsurunu teşkil ettiğini, buna göre somut uyuşmazlıkta SMK'nın 5/1-ç maddesi koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 25.11.2020 tarih, 2020/1019-5419 E.K. sayılı ilamının da bu yönde bulunduğu, buna göre "... ...+şekil" ibareli dava konusu başvuru ile redde mesnet 2015/44539 sayılı "... ..." ibareli marka arasında bu anlamda bir benzerliğin bulunmadığı, başvurunun tertip tarzı ve yer verilen şekil unsuru ile anılan madde anlamında dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 28/06/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 28/06/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...