T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 24/03/2022
NUMARASI:....
DAVANIN KONUSU:YİDK Kararının İptali
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/03/2022 tarih ve 2021/203 E. - 2022/106 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:Davacı vekili, müvekkili şirketin 20 yılı aşkın süredir güneş gözlüğü ve optik gözlük pazarında kendisine ait çeşitli markalarının satışını yaptığını, müvekkili bünyesinde bulunan markalardan birinin de "..." markası olduğunu, 2010/76470 sayılı "..." ibareli markasının bulunduğunu, anılan markanın müvekkili 2015 yılından itibaren aktif olarak kullanıldığını, müvekkilinin 2020/68097 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunu yaptığını, davalı Şirketin 2016/10315 sayılı "..." ibareli markaya dayalı olarak müvekkili başvurusuna itiraz ettiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından bu itirazın kabulü ile müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, müvekkilinin ret kararına itirazının ise YİDK tarafından reddedildiğini, "..." ibareli markanın 09. sınıfta müvekkili tarafından uzun yıllardır aktif olarak kullanıldığını, davalı şirket adına 09. sınıfta tescilli "..." ibareli markanın başvuru tarihinin 08/02/2016 olduğunu, "... (...)" ibareli markayı tescil ettirmiş olması nedeniyle müvekkili şirketin dava konusu başvuruyu da tescil ettirme hakkı bulunduğunu, "..." ibaresinin özgün ve ayırt edici nitelikte olduğunu, itiraza mesnet markanın müvekkili şirket markası ile benzer figüratif unsur içermediğini, müvekkili şirket markasının yazı şekli, renk şeması ve şekil unsuru ile birlikte davalı şirket markasından çok farklı olduğunu, taraf markalarının ilgili olduğu mal ve hizmetlerin de farklı bulunduğunu, markalar arasında iltibas tehlikesi doğmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, YİDK'in 2021-M-3598 sayılı kararının iptaline, 2020/68097 sayılı markanın tesciline karar verilmesini
talep ve dava etmiş, 04.02.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin "..." markasını tescilsiz biçimde kullandığını, SMK'nın 6. maddesinin tescilsiz markaların da koruma altında olabileceğini yasal zemine oturttuğunu, söz konusu tescilsiz kullanıma dayalı olarak müvekkilinin başvurunun tescili hususunda kazanılmış hakkı bulunduğunu ileri sürmüştür.
Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, davacının kazanılmış hak iddiasının haksız ve yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, müvekkili şirket markasının 09. sınıfta tescilli olduğunu, davacı şirketin “...” ibareli markayı uzun yıllardır kullandığını iddia etmesine rağmen 09. sınıfta tescili bulunmadığını, müvekkili şirkete ait “...” ibareli marka ile davacı tarafa ait marka başvurusunun okunuşlarının aynı olduğunu, her iki markanın da 09. sınıfta bulunması halinde iltibas tehlikesi doğurmasının kuvvetle muhtemel bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu başvuru kapsamında yer alan ve bu davanın konusunu oluşturan malların, redde mesnet markanın kapsamında yer alan mal ve hizmetler ile aynı/aynı tür olduğu, davalıya ait marka ile dava konusu markanın görsel olarak düşük seviyede benzer bulunduğu, işitsel olarak ise yüksek seviyede benzerlik olduğu, kavramsal olarak aralarında benzerlik bulunmadığı, taraf markaları arasında karıştırılma/ilişkilendirilme ihtimali olduğu, davacı yanın müktesep hak iddiasının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, davada 03.02.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde dayandıkları vakıaları değiştirdiklerini, dava dilekçesindeki taleplerine ilişkin yeni vakıalar ileri sürdüklerini, bu yeni vakıalar doğrultusunda yeni deliller ibraz ettiklerini, ancak mahkeme kararında, ıslah dilekçesi ile ileri sürdükleri vakıaların hiç birisinin incelenmediğini, müvekkili tarafından aktif olarak kullanılan "..." markasının, müvekkilinin tescilsiz markası olduğunu, 6769 sayılı Kanunun 6. maddesinin tescilsiz markaları da koruma altına aldığını, marka hukuku bakımından benimsenen sistemin, sadece tescilli markaları himaye etmediğini, tescil ettirmediği halde bir markayı oluşturup tanınmış hale getirmek için emek harcamış ve yıllarca düzenli ve sürekli şekilde sunduğu ürün ve hizmetlerde markayı aynı şekilde kullanmış kişinin bu marka üzerinde bir hak elde etmesi gerektiğini, bu nedenle müvekkili tarafından kullanılan ... ibareli marka, her ne kadar müvekkili tarafından tescil ettirilmemiş olsa da bu markanın optik gözlük ve güneş gözlüğü sektöründe 2017 yılından beri aktif olarak kullanıldığını, bu sektörde sektörel olarak tanındığını, 6769 Sayılı Kanun'un 6/3 maddesi uyarınca, tescilsiz marka sahibinin, bu kapsamda hükümsüzlük davası açmasa bile kazanılmış hakkının olduğu hususunda Yargıtay 11. HD’nin 2009/14379-2011/7113 sayılı kararının bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "...+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet "..." ibareli marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel ve işitsel olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira taraf markalarının telaffuzları arasında ayniyete yakın benzerlik olduğu ve bu benzerliğin markaların karıştırılmasına yol açacağı, davacı yararına müktesep hak koşullarının oluşmadığı, her ne kadar davacı tarafça davanın ıslah edildiği ileri sürülmüş ise de eldeki davanın YİDK kararının iptali istemine ilişkin olduğu, bu tür davalarda, mahkemece YİDK kararının hukuka uygunluğu denetleneceğinden ve dava konusu YİDK kararında tartışılmayan hususların, böyle bir davada tartışılması mümkün bulunmadığından, davaya konu YİDK kararında tartışılmayan eskiye dayalı kullanım gerekçesine dayalı iddianın eldeki davanın konusu olamayacağı, dolayısıyla bu yöne ilişkin istinaf itirazının da haklı bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 10/07/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 10/07/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.